تاریخ ژوستینین یکم

در سال ۴۸۲، ژوستینین در تائورسیوم، داردانیا متولد شد.

امپراتور آناستاسیوس در سال ۵۱۸ بدون داشتن هیچ وارثی درگذشت و ژوستین به عنوان امپراتور انتخاب شد.

ژوستینین در سال ۵۲۱ به عنوان کنسول و بعداً به عنوان فرمانده ارتش شرق منصوب شد. پس از مرگ ژوستین در ۱ اوت ۵۲۷، ژوستینین به حاکم مطلق تبدیل شد.

در سال ۵۵۲، ژوستینین نیرویی متشکل از ۲۰۰۰ نفر را اعزام کرد که این ارتش توسط لیبریوس هشتاد ساله رهبری می‌شد. بیزانسی‌ها کارتاژنا و شهرهای دیگر در ساحل جنوب شرقی را تصرف کردند و استان جدید اسپانیا را تأسیس کردند، اما پیش از آنکه توسط متحد سابقشان آتانگیلد که اکنون پادشاه شده بود متوقف شوند. این لشکرکشی نقطه اوج گسترش بیزانس بود.

در حدود سال ۵۲۵، ژوستین با معشوقه‌اش تئودورا در قسطنطنیه ازدواج کرد. او از نظر حرفه‌ای بازیگر بود و حدود بیست سال از او جوان‌تر بود.

در سال ۵۲۸، ژوستینین لشکرکشی‌های نظامی خود را برای تقویت امپراتوری رو به زوال روم آغاز کرد و تا آن زمان، وزرای مالیاتی او اصلاحات مالیاتی بزرگی را اعمال کرده بودند که بودجه کافی برای تأمین مالی لشکرکشی‌های نظامی را برای پادشاه فراهم می‌کرد.

در سال ۵۳۰ نیروهای ایرانی در دارا و ساتالا متحمل شکست دوگانه شدند، اما سال بعد شاهد شکست نیروهای رومی تحت فرماندهی بلیساریوس در نزدیکی کالینیکوم بود.

ژوستینین به وندال‌ها در شمال آفریقا حمله کرد. پادشاه هیلدریک که روابط خوبی با ژوستینین و روحانیون کاتولیک شمال آفریقا داشت، در سال ۵۳۰ میلادی توسط پسرعمویش گلیمر سرنگون شده بود.

در ژانویه ۵۳۲، طرفداران جناح‌های ارابه‌رانی در قسطنطنیه که معمولاً رقیب بودند، علیه ژوستینین در شورشی که به شورش‌های نیکا معروف شد، متحد شدند.

در سال ۵۳۳، بلیساریوس با ناوگانی متشکل از ۹۲ درومون به سمت آفریقا حرکت کرد و ۵۰۰ کشتی ترابری حامل ارتشی حدود ۱۵۰۰۰ نفری و همچنین تعدادی از نیروهای بربر را اسکورت کرد. آن‌ها در کاپوت وادا (راس کابودیا امروزی) در تونس امروزی پیاده شدند.

ژوستینین شهر ژوستینیانا پریما را نه چندان دور از زادگاهش تأسیس کرد.

در سال ۵۳۵، ژوستینین بر ایتالیا متمرکز شد که تحت حاکمیت بسیار ضعیفی بود و یک غاصب در حالی که ملکه سلطنتی را ربوده بود، بر تخت نشسته بود.

ژوستینین ژنرال دیگری به نام نارسس را به ایتالیا فرستاد، اما تنش بین نارسس و بلیساریوس مانع پیشرفت لشکرکشی شد. میلان تصرف شد، اما به زودی توسط اوستروگوت‌ها بازپس گرفته و با خاک یکسان شد. ژوستینین نارسس را فراخواند.

سرانجام، ژوستینین نیرویی متشکل از تقریباً ۳۵۰۰۰ نفر (۲۰۰۰ نفر جدا شده و برای حمله به هیسپانیای ویزیگوت جنوبی اعزام شدند) را تحت فرماندهی نارسس اعزام کرد.

در سال ۵۵۹، تهاجم بسیار خطرناک اسلاوها و کوتریگورها تحت رهبری خان زابرگان، قسطنطنیه را تهدید کرد، اما آن‌ها توسط ژنرال سالخورده بلیساریوس دفع شدند.

ژوستینین در نوامبر ۵۶۵ درگذشت.