تاریخ روز کارگر

روز کارگر در استرالیا یک تعطیلات رسمی است که تاریخ آن بین ایالت‌ها و قلمروها متفاوت است. این روز در قلمرو پایتختی استرالیا، نیو ساوت ولز و استرالیای جنوبی، اولین دوشنبه ماه اکتبر است. در ویکتوریا و تاسمانی، دومین دوشنبه ماه مارس است (اگرچه دومی آن را روز هشت ساعت می‌نامد). در استرالیای غربی، روز کارگر اولین دوشنبه ماه مارس است. در کوئینزلند و قلمرو شمالی، روز کارگر در اولین دوشنبه ماه مه برگزار می‌شود (اگرچه دومی آن را روز مه می‌نامد). این روز در قلمرو جزیره کریسمس، چهارمین دوشنبه ماه مارس است. اولین راهپیمایی برای هشت ساعت کار در روز توسط جنبش کارگری در ۲۱ آوریل ۱۸۵۶ در ملبورن برگزار شد.

روز کارگر از دهه ۱۸۸۰ در کانادا در اولین دوشنبه سپتامبر جشن گرفته می‌شود. ریشه‌های روز کارگر در کانادا به دسامبر ۱۸۷۲ برمی‌گردد، زمانی که رژه‌ای در حمایت از اعتصاب اتحادیه تایپوگرافی تورنتو برای یک هفته کاری ۵۸ ساعته برگزار شد؛ تقریباً یک دهه کامل قبل از رویداد مشابهی در نیویورک توسط «شوالیه‌های کار آمریکا»، یک فدراسیون کارگری آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم، که جنبش را به سمت تعطیلات روز کارگر آمریکا سوق داد. مجمع اصناف تورنتو (TTA) از ۲۷ اتحادیه خود خواست تا در حمایت از اتحادیه تایپوگرافی که از ۲۵ مارس در اعتصاب بود، تظاهرات کنند. جورج براون، سیاستمدار کانادایی و سردبیر تورنتو گلوب، با فشار بر پلیس برای متهم کردن اتحادیه تایپوگرافی به «توطئه» به کارگران اعتصابی خود پاسخ داد. اگرچه قوانینی که فعالیت اتحادیه‌ها را جرم‌انگاری می‌کرد قدیمی بوده و قبلاً در بریتانیای کبیر لغو شده بود، اما در کانادا همچنان در کتاب‌های قانون وجود داشت و پلیس ۲۴ تن از رهبران اتحادیه تایپوگرافی را دستگیر کرد. رهبران کارگری تصمیم گرفتند تظاهرات مشابه دیگری را در ۳ سپتامبر برای اعتراض به دستگیری‌ها برگزار کنند. هفت اتحادیه در اتاوا راهپیمایی کردند که منجر به وعده نخست‌وزیر کانادا، سر جان ای. مک‌دونالد، برای لغو قوانین «وحشیانه» ضد اتحادیه‌ای شد. پارلمان در ۱۴ ژوئن سال بعد قانون اتحادیه‌های کارگری را تصویب کرد و به‌زودی همه اتحادیه‌ها به دنبال هفته کاری ۵۴ ساعته بودند.

شورای اصناف و کار تورنتو (جانشین TTA) هر بهار جشن‌های مشابهی برگزار می‌کرد. از پیتر جی. مک‌گوایر آمریکایی، یکی از بنیان‌گذاران فدراسیون کار آمریکا، خواسته شد تا در ۲۲ ژوئیه ۱۸۸۲ در یک جشنواره کارگری در تورنتو، انتاریو، کانادا سخنرانی کند.

مک‌گوایر و شوالیه‌های کار، رژه مشابهی را بر اساس رویداد کانادا در ۵ سپتامبر ۱۸۸۲ در نیویورک، ایالات متحده سازماندهی کردند.

در ۲۳ ژوئیه ۱۸۹۴، نخست‌وزیر کانادا جان تامپسون و دولتش روز کارگر را که قرار بود در سپتامبر برگزار شود، به عنوان یک تعطیلات رسمی اعلام کردند. در ایالات متحده، رژه نیویورک در آن سال به یک رویداد سالانه تبدیل شد و در سال ۱۸۹۴ توسط رئیس‌جمهور آمریکا، گروور کلیولند، برای رقابت با روز جهانی کارگر (اول مه) پذیرفته شد.

رژه روز کارگر در گرند فالز-ویندزور، نیوفاندلند در سال ۱۹۲۱ آغاز شد و بیش از ۹۰ سال بعد، هنوز ادامه دارد. جشن‌ها به مدت سه روز با رژه‌ای در دوشنبه روز کارگر برگزار می‌شود.

روز کارگر یک تعطیلات ملی در باهاما است که در اولین جمعه ماه ژوئن جشن گرفته می‌شود تا یک تعطیلات آخر هفته طولانی برای کارگران ایجاد شود. با این حال، تاریخ سنتی روز کارگر در باهاما ۷ ژوئن است که به یادبود اعتصاب مهم کارگران که در آن روز در سال ۱۹۴۲ آغاز شد، گرامی داشته می‌شود.