1تولد
آرمسترانگ اغلب اظهار میداشت که در ۴ ژوئیه ۱۹۰۰ متولد شده است.
2دستگیری
او با قرض گرفتن تفنگ ناپدریاش بدون اجازه، یک تیر مشقی به هوا شلیک کرد و در ۳۱ دسامبر ۱۹۱۲ دستگیر شد. او شب را در دادگاه نوجوانان نیواورلئان گذراند و روز بعد به بازداشت در «خانه کودکان بیسرپرست رنگینپوستان» محکوم شد.
3آزادی از زندان
در ۱۴ ژوئن ۱۹۱۴، آرمسترانگ تحت سرپرستی پدرش و نامادری جدیدش، گرترود، آزاد شد. او چندین ماه در این خانه با دو برادر ناتنیاش زندگی کرد. پس از اینکه گرترود دختری به دنیا آورد، پدر آرمسترانگ دیگر از او استقبال نکرد، بنابراین او نزد مادرش، مری آلبرت، بازگشت. در خانه کوچک مادرش، او مجبور بود تختخواب را با مادر و خواهرش شریک شود.
4یک قایق تفریحی
آرمسترانگ در گروههای موسیقی برنجی و قایقهای رودخانهای در نیواورلئان مینواخت که اولین بار در سپتامبر ۱۹۱۸ در یک قایق تفریحی بود.
5گروه کید اوری
در سال ۱۹۱۹، الیور (که نوازنده کورنت و رهبر گروه جاز آمریکایی بود) تصمیم گرفت به شمال برود و از سمت خود در گروه کید اوری استعفا داد؛ آرمسترانگ جایگزین او شد. او همچنین به نوازنده دوم ترومپت در گروه «تاکسیدو براس بند» تبدیل شد.
6به شیکاگو
در سال ۱۹۲۲، او به دعوت کینگ الیور به شیکاگو نقل مکان کرد. با گروه «کریول جاز بند» الیور، او توانست آنقدر درآمد کسب کند که شغلهای روزمره خود را رها کند. اگرچه روابط نژادی ضعیف بود، اما شیکاگو در حال رونق بود. شهر برای سیاهپوستان در کارخانهها شغلهایی با دستمزد خوب داشت که مقداری هم برای سرگرمی باقی میماند.
7اولین ضبطهای استودیویی او با الیور برای شرکت «جنت رکوردز» در ۵-۶ آوریل ۱۹۲۳ بود.
اولین ضبطهای استودیویی او با الیور برای شرکت «جنت رکوردز» در ۵-۶ آوریل ۱۹۲۳ بود.
8جدایی دوستانه
آرمسترانگ و الیور در سال ۱۹۲۴ به شکلی دوستانه از هم جدا شدند.
9ازدواج
در ۴ فوریه ۱۹۲۴، او با لیل هاردین آرمسترانگ، پیانیست کینگ الیور، ازدواج کرد و در سال ۱۹۳۸ از او طلاق گرفت.
10بازگشت به شیکاگو
در سال ۱۹۲۵، آرمسترانگ عمدتاً به اصرار لیل، که میخواست حرفه و درآمد او را گسترش دهد، به شیکاگو بازگشت.
11بازگشت به نیویورک
آرمسترانگ در سال ۱۹۲۹ به نیویورک بازگشت، جایی که در ارکستر پیت برای نمایش موزیکال «هات چاکلتس» (Hot Chocolates)، یک نمایش تماماً سیاهپوست که توسط اندی رازاف و پیانیست فتس والر نوشته شده بود، نواخت. او همچنین به عنوان خواننده حضوری کوتاه داشت و با اجرای قطعه «Ain't Misbehavin'» مرتباً توجهها را به خود جلب میکرد.
12ازدواج دوم
لوئی سپس در اکتبر ۱۹۴۲ با لوسیل ویلسون، خوانندهای در کلوپ کاتن، ازدواج کرد که تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۱ با او زندگی کرد.
13هنرمند مهمان با گروه لیونل همپتون
آرمسترانگ به عنوان هنرمند مهمان با گروه لیونل همپتون در دومین کنسرت مشهور «کاوالکید آو جاز» که در ورزشگاه ریگلی فیلد در لسآنجلس برگزار شد و توسط لئون هفلین سینیور تهیه شده بود، در ۱۲ اکتبر ۱۹۴۶ حضور یافت.
14انحلال گروه بزرگ آرمسترانگ
به دنبال یک کنسرت جاز بسیار موفق با گروه کوچک در تالار شهر نیویورک در ۱۷ مه ۱۹۴۷، که آرمسترانگ با نوازنده ترومبون/خواننده جک تیگاردن در آن حضور داشت، مدیر آرمسترانگ، جو گلیزر، گروه بزرگ آرمسترانگ را در ۱۳ اوت ۱۹۴۷ منحل کرد و یک گروه جاز سنتی ششنفره متشکل از آرمسترانگ با (در ابتدا) تیگاردن، ارل هاینز و دیگر نوازندگان برتر سبکهای سوینگ و دیکسیلند که اکثرشان قبلاً رهبر گروههای بزرگ بودند، تشکیل داد. گروه جدید در افتتاحیه کلوپ شبانه بیلی برگ معرفی شد.
15روی جلد مجله تایم
او اولین نوازنده جاز بود که در ۲۱ فوریه ۱۹۴۹ روی جلد مجله تایم ظاهر شد.
16نسخه آمریکایی «C'est si bon»
در ژوئن ۱۹۵۰، سوزی دلر تمرینات آهنگ «C'est si bon» را با امه بارلی و ارکسترش در کازینوی مونت کارلو انجام داد، جایی که لوئی آرمسترانگ در حال پایان دادن به برنامه شبانه بود. آرمسترانگ از این آهنگ لذت برد و نسخه آمریکایی آن را در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۰ در نیویورک ضبط کرد.
17نهمین کنسرت کاوالکید آو جاز
لوئی آرمسترانگ و گروه «آل استارز» او در نهمین کنسرت «کاوالکید آو جاز» که باز هم در ورزشگاه ریگلی فیلد لسآنجلس توسط لئون هفلین سینیور در ۷ ژوئن ۱۹۵۳ برگزار شد، به همراه شورتی راجرز، روی براون، دان توستی و گروه جاز مکزیکیاش، ارل باستیک و نت کینگ کول حضور داشتند.
18مرگ
برخلاف توصیه پزشکش، آرمسترانگ در مارس ۱۹۷۱ یک قرارداد دو هفتهای در «امپایر روم» هتل والدورف-آستوریا اجرا کرد. در پایان آن، او به دلیل حمله قلبی در بیمارستان بستری شد. او در ماه مه از بیمارستان مرخص شد و به سرعت تمرین ترومپت خود را از سر گرفت. در حالی که هنوز امیدوار بود به تورهای موسیقی بازگردد، آرمسترانگ در ۶ ژوئیه ۱۹۷۱، یک ماه قبل از تولد ۷۰ سالگیاش، در خواب بر اثر حمله قلبی درگذشت.