جهش بزرگ به جلو

در ژانویه ۱۹۵۸، مائو دومین برنامه پنج‌ساله را با نام «جهش بزرگ به جلو» آغاز کرد؛ برنامه‌ای که به عنوان الگویی جایگزین برای رشد اقتصادی در برابر مدل شوروی که بر صنایع سنگین تمرکز داشت و توسط دیگر اعضای حزب حمایت می‌شد، در نظر گرفته شده بود. تحت این برنامه اقتصادی، تعاونی‌های کشاورزی نسبتاً کوچکی که تا آن زمان شکل گرفته بودند، به سرعت در کمون‌های مردمی بسیار بزرگ‌تر ادغام شدند و به بسیاری از دهقانان دستور داده شد تا در پروژه‌های عظیم زیرساختی و تولید آهن و فولاد کار کنند. برخی از تولیدات غذایی خصوصی ممنوع شد و دام‌ها و ابزارآلات کشاورزی تحت مالکیت جمعی قرار گرفتند.

ممکن است دارای خطا باشد.