استعفا

در ۱۴ نوامبر، مایکل هزلتاین چالشی را برای رهبری حزب محافظه‌کار آغاز کرد. نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که او می‌تواند برتری ملی محافظه‌کاران را نسبت به حزب کارگر افزایش دهد. اگرچه تاچر در دور اول با ۲۰۴ رأی نمایندگان محافظه‌کار (۵۴.۸٪) در مقابل ۱۵۲ رأی (۴۰.۹٪) برای هزلتاین و ۱۶ رأی ممتنع پیشتاز بود، اما چهار رأی تا اکثریت ۱۵ درصدی مورد نیاز فاصله داشت. بنابراین دور دوم انتخابات ضروری شد. تاچر در ابتدا اعلام کرد که قصد دارد «به مبارزه ادامه دهد و برای پیروزی در دور دوم بجنگد»، اما مشورت با کابینه‌اش او را متقاعد به کناره‌گیری کرد. پس از دیدار با ملکه، تماس با سایر رهبران جهان و ایراد یک سخنرانی نهایی در مجلس عوام، او در ۲۸ نوامبر با چشمانی گریان خیابان داونینگ را ترک کرد. گفته می‌شود که او برکناری خود را یک خیانت می‌دانست. استعفای او برای بسیاری در خارج از بریتانیا شوکه‌کننده بود و ناظران خارجی مانند هنری کیسینجر و گورباچف ابراز نگرانی خصوصی کردند.

ممکن است دارای خطا باشد.