1تولد
ماریا اسکلودوفسکا در ۷ نوامبر ۱۸۶۷ در ورشو، در کنگره لهستان در امپراتوری روسیه، به عنوان پنجمین و آخرین فرزند معلمان سرشناس، برونیسواوا (با نام خانوادگی بوگوسکا) و ووادیسواف اسکلودوفسکی به دنیا آمد.
2مرگ مادرش
مادر ماریا، برونیسواوا، یک مدرسه شبانهروزی معتبر برای دختران در ورشو اداره میکرد؛ او پس از تولد ماریا از این سمت استعفا داد. او در مه ۱۸۷۸، زمانی که ماریا ده ساله بود، بر اثر بیماری سل درگذشت.
3فارغالتحصیلی از دبیرستان دخترانه
زمانی که ماریا ده ساله بود، شروع به تحصیل در مدرسه شبانهروزی جی. سیکورسکا کرد؛ سپس به یک دبیرستان دخترانه رفت و در ۱۲ ژوئن ۱۸۸۳ با مدال طلا از آنجا فارغالتحصیل شد.
4بازگشت به خانه نزد پدرش در ورشو
در اوایل سال ۱۸۸۹، او به خانه نزد پدرش در ورشو بازگشت. او به کار به عنوان معلم سرخانه ادامه داد و تا اواخر سال ۱۸۹۱ در آنجا ماند.
5برونیسواوا ماریا را به پاریس دعوت کرد
در آغاز سال ۱۸۹۰، برونیسواوا - که چند ماه قبل با کاژیمیش دووسکی، پزشک و فعال اجتماعی و سیاسی لهستانی ازدواج کرده بود - از ماریا دعوت کرد تا به آنها در پاریس بپیوندد.
6او آموزش علمی عملی خود را آغاز کرد
او تدریس میکرد، در دانشگاه پرنده تحصیل میکرد و آموزش علمی عملی خود را (۱۸۹۰–۹۱) در یک آزمایشگاه شیمی در موزه صنعت و کشاورزی در خیابان کراکوفسکی پردمیشچیه ۶۶، نزدیک شهر قدیمی ورشو آغاز کرد.
7سفر به پاریس
در اواخر سال ۱۸۹۱، او لهستان را به مقصد فرانسه ترک کرد. در پاریس، ماریا (یا ماری، همانطور که در فرانسه شناخته میشد) برای مدت کوتاهی نزد خواهر و شوهرخواهرش پناه گرفت.
8او در دانشگاه پاریس ثبتنام کرد
او یک اتاق زیرشیروانی نزدیکتر به دانشگاه در محله لاتین اجاره کرد و به تحصیل فیزیک، شیمی و ریاضیات در دانشگاه پاریس ادامه داد، جایی که در اواخر سال ۱۸۹۱ ثبتنام کرده بود.
9ماری مدرک فیزیک دریافت کرد
اسکلودوفسکا در طول روز درس میخواند و عصرها تدریس میکرد و به سختی مخارج خود را تأمین میکرد. در سال ۱۸۹۳، او مدرک فیزیک دریافت کرد و کار در آزمایشگاه صنعتی پروفسور گابریل لیپمن را آغاز کرد.
10اسکلودوفسکا به ورشو بازگشت
برای تعطیلات تابستانی ۱۸۹۴، اسکلودوفسکا به ورشو بازگشت و به دیدار خانوادهاش رفت. او هنوز در این توهم بود که میتواند در رشته انتخابی خود در لهستان کار کند، اما به دلیل زن بودن، از پذیرش او در دانشگاه کراکوف خودداری شد.
11ماری موفق به کسب مدرک دوم شد
ماری به تحصیل در دانشگاه پاریس ادامه داد و با کمک یک بورسیه تحصیلی توانست در سال ۱۸۹۴ مدرک دوم خود را دریافت کند.
12کشف وجود اشعه ایکس
در سال ۱۸۹۵، ویلهلم رونتگن وجود اشعه ایکس را کشف کرد، اگرچه مکانیسم تولید آن هنوز درک نشده بود. در سال ۱۸۹۶، آنری بکرل کشف کرد که نمکهای اورانیوم اشعههایی ساطع میکنند که از نظر قدرت نفوذ شبیه اشعه ایکس هستند. او نشان داد که این تابش، برخلاف فسفرسانس، به منبع انرژی خارجی وابسته نیست و به نظر میرسد به طور خودبهخودی از خود اورانیوم ناشی میشود. کوری تحت تأثیر این دو کشف مهم، تصمیم گرفت اشعههای اورانیوم را به عنوان یک زمینه احتمالی برای تحقیق پایاننامه خود بررسی کند.
13پیر کوری دکترای خود را دریافت کرد
نامهای از پیر کوری او را متقاعد کرد که برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به پاریس بازگردد. با اصرار اسکلودوفسکا، کوری تحقیقات خود را در مورد مغناطیس نوشت و در مارس ۱۸۹۵ دکترای خود را دریافت کرد؛ او همچنین به مقام استادی در مدرسه ارتقا یافت.
14ازدواج
در ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۵، پیر کوری در سو (سن) با ماری ازدواج کرد.
15خانواده کوری مقادیری از رادیوم به دست آورده بودند
تا سال ۱۸۹۸، خانواده کوری مقادیری از رادیوم به دست آورده بودند، اما مقادیر قابل توجهی که با باریم آلوده نباشد، هنوز در دسترس نبود.
16ماری کشف کرد که عنصر توریم رادیواکتیو است
او جستجوی سیستماتیکی را برای یافتن مواد دیگری که تابش ساطع میکنند آغاز کرد و تا سال ۱۸۹۸ کشف کرد که عنصر توریم نیز رادیواکتیو است.
17پیر کوری تصمیم گرفت به او بپیوندد
پیر کوری به طور فزایندهای مجذوب کار او شده بود. تا اواسط سال ۱۸۹۸، او چنان درگیر آن شد که تصمیم گرفت کار خود روی کریستالها را رها کند و به او بپیوندد.
18تأیید فرضیه او
در ۱۴ آوریل ۱۸۹۸، خانواده کوری با خوشبینی یک نمونه ۱۰۰ گرمی از پیچبلند را وزن کردند و آن را با هاون و دسته هاون خرد کردند. آنها در آن زمان نمیدانستند که آنچه به دنبالش بودند در مقادیر بسیار ناچیزی وجود دارد که در نهایت مجبور خواهند شد تنها از این سنگ معدن را پردازش کنند.
19اعلام وجود عنصری که آن را "پولونیوم" نامیدند
در ژوئیه ۱۸۹۸، کوری و همسرش مقاله مشترکی منتشر کردند که وجود عنصری را اعلام میکرد که به افتخار زادگاهش لهستان، آن را "پولونیوم" نامیدند.
20خانواده کوری وجود عنصر دوم را اعلام کردند که آن را "رادیوم" نامیدند
در ۲۶ دسامبر ۱۸۹۸، خانواده کوری وجود عنصر دوم را اعلام کردند که آن را از کلمه لاتین به معنای "اشعه"، "رادیوم" نامیدند. در طول تحقیقاتشان، آنها همچنین واژه "رادیواکتیویته" را ابداع کردند.
21کوری اولین عضو زن هیئت علمی در اکول نرمال سوپریور شد
در سال ۱۹۰۰، کوری اولین عضو زن هیئت علمی در اکول نرمال سوپریور شد و همسرش به هیئت علمی دانشگاه پاریس پیوست.
22جداسازی یک دهم گرم کلرید رادیوم
خانواده کوری وظیفه دشوار جداسازی نمک رادیوم را از طریق تبلور تفاضلی بر عهده گرفتند. از یک تن پیچبلند، یک دهم گرم کلرید رادیوم در سال ۱۹۰۲ جدا شد.
23او به لهستان سفر کرد
در سال ۱۹۰۲، او به مناسبت درگذشت پدرش به لهستان سفر کرد.
24خانواده کوری ۳۲ مقاله علمی منتشر کردند
بین سالهای ۱۸۹۸ و ۱۹۰۲، کوریها به صورت مشترک یا جداگانه، در مجموع ۳۲ مقاله علمی منتشر کردند، از جمله مقالهای که بیان میکرد سلولهای بیمار و تومورزا هنگام قرار گرفتن در معرض رادیوم، سریعتر از سلولهای سالم از بین میروند.
25ماری کوری دکترای خود را دریافت کرد
در ژوئن ۱۹۰۳، کوری تحت نظارت گابریل لیپمن، دکترای خود را از دانشگاه پاریس دریافت کرد.
26سخنرانی درباره رادیواکتیویته در مؤسسه سلطنتی لندن
در ژوئن ۱۹۰۳، این زوج برای سخنرانی درباره رادیواکتیویته به مؤسسه سلطنتی در لندن دعوت شدند؛ اما به دلیل زن بودن، از سخنرانی او جلوگیری شد و تنها به پیر کوری اجازه صحبت داده شد.
27اولین زنی که برنده جایزه نوبل شد
در دسامبر ۱۹۰۳، آکادمی سلطنتی علوم سوئد جایزه نوبل فیزیک را به پیر کوری، ماری کوری و آنری بکرل اهدا کرد، «به پاس خدمات فوقالعادهای که آنها با تحقیقات مشترک خود بر روی پدیدههای تابشی کشفشده توسط پروفسور آنری بکرل انجام دادهاند.» در ابتدا کمیته قصد داشت تنها از پیر کوری و آنری بکرل تقدیر کند، اما یکی از اعضای کمیته و مدافع دانشمندان زن، ریاضیدان سوئدی مگنوس گوستا میتاگ-لفلر، پیر را از این وضعیت آگاه کرد و پس از شکایت او، نام ماری به فهرست نامزدها اضافه شد. ماری کوری اولین زنی بود که برنده جایزه نوبل شد.
28کوری دومین دخترشان را به دنیا آورد
در دسامبر ۱۹۰۴، کوری دومین دخترشان، ایو، را به دنیا آورد. او پرستاران لهستانی استخدام کرد تا به دخترانش زبان مادریاش را بیاموزند و آنها را به لهستان فرستاد یا با خود به آنجا برد.
29کوریها سرانجام برای ارائه سخنرانی نوبل سفر کردند
کوری و همسرش از رفتن به استکهلم برای دریافت حضوری جایزه خودداری کردند؛ آنها بیش از حد مشغول کار بودند و پیر کوری که از مراسم عمومی بیزار بود، احساس بیماری فزایندهای داشت. از آنجایی که برندگان نوبل ملزم به ارائه سخنرانی بودند، کوریها سرانجام در سال ۱۹۰۵ این سفر را انجام دادند.
30مرگ پیر کوری
در ۱۹ آوریل ۱۹۰۶، پیر کوری در یک تصادف رانندگی کشته شد. هنگام عبور از خیابان دوفین در باران شدید، او با یک وسیله نقلیه اسبی برخورد کرد و زیر چرخهای آن افتاد که منجر به شکستگی جمجمهاش شد. کوری از مرگ همسرش ویران شد.
31اولین زنی که استاد دانشگاه پاریس شد
در ۱۳ مه ۱۹۰۶، دانشکده فیزیک دانشگاه پاریس تصمیم گرفت کرسی ایجاد شده برای همسر فقیدش را حفظ کرده و آن را به ماری پیشنهاد دهد. او آن را پذیرفت، به این امید که آزمایشگاهی در سطح جهانی به عنوان ادای احترامی به همسرش پیر ایجاد کند. او اولین زنی بود که استاد دانشگاه پاریس شد.
32ابتکار ایجاد مؤسسه رادیوم
او ریاست مؤسسه رادیوم (Institut du radium، اکنون مؤسسه کوری، Institut Curie) را بر عهده گرفت، آزمایشگاه رادیواکتیویتهای که توسط مؤسسه پاستور و دانشگاه پاریس برای او ایجاد شده بود. ابتکار ایجاد مؤسسه رادیوم در سال ۱۹۰۹ توسط پیر پل امیل رو، مدیر مؤسسه پاستور مطرح شد که از اینکه دانشگاه پاریس آزمایشگاه مناسبی به کوری نمیداد ناامید شده بود و پیشنهاد کرده بود که او به مؤسسه پاستور نقل مکان کند.
33او فلز رادیوم خالص را جداسازی کرد
در سال ۱۹۱۰، او فلز رادیوم خالص را جداسازی کرد. او هرگز در جداسازی پولونیوم که نیمهعمر آن تنها ۱۳۸ روز است، موفق نشد.
34کوری در جداسازی رادیوم موفق شد
در سال ۱۹۱۰ کوری در جداسازی رادیوم موفق شد؛ او همچنین یک استاندارد بینالمللی برای تابشهای رادیواکتیو تعریف کرد که در نهایت به نام او و پیر نامگذاری شد: کوری.
35رسوایی مطبوعاتی کوری
در سال ۱۹۱۱ فاش شد که کوری درگیر رابطهای یکساله با فیزیکدان پل لانژون، شاگرد سابق پیر کوری و مردی متأهل که از همسرش جدا شده بود، بوده است. این موضوع منجر به رسوایی مطبوعاتی شد که توسط مخالفان دانشگاهی او مورد سوءاستفاده قرار گرفت.
36آکادمی علوم فرانسه در انتخاب او به عضویت آکادمی ناکام ماند
در سال ۱۹۱۱، آکادمی علوم فرانسه با اختلاف یک یا دو رأی، در انتخاب او به عضویت آکادمی ناکام ماند. به جای او ادوارد برانلی انتخاب شد، مخترعی که به گولیلمو مارکونی در توسعه تلگراف بیسیم کمک کرده بود.
37برنده شدن دومین جایزه نوبل
شناخت بینالمللی از کار او به اوجهای جدیدی رسیده بود و آکادمی سلطنتی علوم سوئد، با غلبه بر مخالفتهای ناشی از رسوایی لانژون، برای دومین بار در سال ۱۹۱۱ با جایزه نوبل شیمی از او تقدیر کرد. این جایزه «به پاس خدمات او به پیشرفت شیمی از طریق کشف عناصر رادیوم و پولونیوم، جداسازی رادیوم و مطالعه ماهیت و ترکیبات این عنصر قابل توجه» اهدا شد.
38او به دلیل افسردگی و بیماری کلیوی بستری شد
یک ماه پس از دریافت جایزه نوبل ۱۹۱۱، او به دلیل افسردگی و بیماری کلیوی در بیمارستان بستری شد.
39رد پیشنهاد انجمن علمی ورشو
در سال ۱۹۱۲، انجمن علمی ورشو مدیریت آزمایشگاه جدیدی در ورشو را به او پیشنهاد داد، اما او نپذیرفت و بر توسعه مؤسسه رادیوم که قرار بود در اوت ۱۹۱۴ تکمیل شود و خیابان جدیدی به نام خیابان پیر کوری تمرکز کرد.
40کوری از زندگی عمومی دوری کرد
او در بیشتر سال ۱۹۱۲ از زندگی عمومی دوری کرد، اما مدتی را در انگلستان با دوست و همکار فیزیکدانش، هرتا آیرتون، گذراند.
41بازگشت به آزمایشگاه خود
کوری پس از وقفهای حدوداً ۱۴ ماهه، در دسامبر به آزمایشگاه خود بازگشت.
42او به لهستان سفر کرد
او در سال ۱۹۱۳ به لهستان سفر کرد و در ورشو مورد استقبال قرار گرفت، اما این سفر عمدتاً توسط مقامات روسی نادیده گرفته شد.
43مؤسسه رادیوم
دومین جایزه نوبل کوری او را قادر ساخت تا دولت فرانسه را برای حمایت از مؤسسه رادیوم که در سال ۱۹۱۴ ساخته شد، متقاعد کند؛ جایی که تحقیقات در زمینههای شیمی، فیزیک و پزشکی انجام میشد.
44اولین مرکز رادیولوژی نظامی فرانسه
در طول جنگ جهانی اول، او مدیر خدمات رادیولوژی صلیب سرخ شد و اولین مرکز رادیولوژی نظامی فرانسه را راهاندازی کرد که تا اواخر سال ۱۹۱۴ عملیاتی شد.
45کوری سوزنهای توخالی حاوی «پرتوهای رادیوم» تولید کرد
در سال ۱۹۱۵، کوری سوزنهای توخالی حاوی «پرتو رادیوم»، گازی بیرنگ و رادیواکتیو که از رادیوم ساطع میشد و بعدها رادون نام گرفت، تولید کرد تا برای استریل کردن بافتهای عفونی استفاده شود. او رادیوم را از ذخیره یک گرمی خود تأمین کرد. تخمین زده میشود که بیش از یک میلیون سرباز مجروح با واحدهای اشعه ایکس او درمان شدند.
46بیست و پنجمین سالگرد کشف رادیوم
در سال ۱۹۲۰، برای بیست و پنجمین سالگرد کشف رادیوم، دولت فرانسه مقرری برای او تعیین کرد.
47او برای جمعآوری کمک مالی جهت تحقیقات روی رادیوم به ایالات متحده سفر کرد
در سال ۱۹۲۱، زمانی که برای جمعآوری کمک مالی جهت تحقیقات روی رادیوم به ایالات متحده سفر کرد، با استقبال باشکوهی روبرو شد. خانم ویلیام براون ملونی، پس از مصاحبه با کوری، «صندوق رادیوم ماری کوری» را ایجاد کرد و با تبلیغ سفر او، برای خرید رادیوم پول جمعآوری کرد.
48وارن جی. هاردینگ، رئیسجمهور ایالات متحده، او را در کاخ سفید به حضور پذیرفت
در سال ۱۹۲۱، وارن جی. هاردینگ، رئیسجمهور ایالات متحده، او را در کاخ سفید به حضور پذیرفت تا ۱ گرم رادیوم جمعآوریشده در ایالات متحده را به او اهدا کند و بانوی اول او را به عنوان نمونهای از یک فرد موفق حرفهای که همسری حمایتگر نیز بود، ستود.
49او عضو فرهنگستان پزشکی فرانسه شد
در سال ۱۹۲۲ او عضو فرهنگستان پزشکی فرانسه شد. او همچنین به کشورهای دیگر سفر کرد، در انظار عمومی ظاهر شد و در بلژیک، برزیل، اسپانیا و چکسلواکی سخنرانی کرد.
50کمیته بینالمللی همکاریهای فکری
در اوت ۱۹۲۲، ماری کوری به عضویت «کمیته بینالمللی همکاریهای فکری» که بهتازگی توسط جامعه ملل ایجاد شده بود، درآمد.
51او زندگینامهای از همسر فقیدش نوشت
در سال ۱۹۲۳، او زندگینامهای از همسر فقیدش با عنوان «پیر کوری» نوشت.
52پیریزی بنیاد مؤسسه رادیوم ورشو
در سال ۱۹۲۵، او برای شرکت در مراسم پیریزی بنیاد «مؤسسه رادیوم ورشو» به لهستان سفر کرد.
53دومین سفر او به آمریکا
دومین سفر او به آمریکا در سال ۱۹۲۹، موفق شد مؤسسه رادیوم ورشو را به رادیوم مجهز کند؛ این مؤسسه در سال ۱۹۳۲ با مدیریت خواهرش برونیسواوا افتتاح شد.
54کمیته بینالمللی وزنهای اتمی
در سال ۱۹۳۰، او به عضویت «کمیته بینالمللی وزنهای اتمی» انتخاب شد و تا زمان مرگش در آن خدمت کرد.
55آخرین سفر به لهستان
کوری در اوایل سال ۱۹۳۴ برای آخرین بار به لهستان سفر کرد.
56مرگ
در ۴ ژوئیه ۱۹۳۴، او در آسایشگاه سانسلموز در پاسی، اوت-ساووا، بر اثر کمخونی آپلاستیک که گمان میرود ناشی از قرار گرفتن طولانیمدت در معرض تشعشعات بوده، درگذشت.
57آخرین کتاب او
در آخرین سال زندگیاش، او روی کتابی با عنوان «رادیواکتیویته» کار کرد که پس از مرگش در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.