سهشنبه اوت 26, 1997 تا حال
California, U.S.
نتفلیکس، اینک. یک شرکت آمریکایی ارائهدهنده خدمات فناوری و رسانهای و شرکت تولیدی است که دفتر مرکزی آن در لوس گاتوس، کالیفرنیا قرار دارد. نتفلیکس در سال ۱۹۹۷ توسط رید هستینگز و مارک راندولف در اسکاتس ولی، کالیفرنیا تأسیس شد.
هنگامی که مارک راندولف و رید هستینگز درباره دیویدیها شنیدند که برای اولین بار در ۲۴ مارس ۱۹۹۷ در ایالات متحده معرفی شدند، آنها ایده فروش یا اجاره دیویدی از طریق پست را با ارسال یک دیسک فشرده به خانه هستینگز در سانتا کروز آزمایش کردند. وقتی دیسک سالم به مقصد رسید، آنها تصمیم گرفتند وارد صنعت ۱۶ میلیارد دلاری فروش و اجاره ویدیوهای خانگی شوند.
مارک راندولف و رید هستینگز نتفلیکس را در ۲۹ اوت ۱۹۹۷ در اسکاتس ولی، کالیفرنیا تأسیس کردند.
نتفلیکس به عنوان اولین فروشگاه آنلاین اجاره دیویدی در جهان با تنها ۳۰ کارمند و ۹۲۵ عنوان فیلم در دسترس - که تقریباً تمام کاتالوگ دیویدیهای آن زمان بود - راهاندازی شد. این شرکت از مدل پرداخت به ازای اجاره استفاده میکرد و نرخها و تاریخهای بازگشت آن مشابه رقیب فیزیکیاش، بلاکباستر بود.
نتفلیکس مفهوم اشتراک ماهانه را در سپتامبر ۱۹۹۹ معرفی کرد و سپس مدل اجاره تکموردی را در اوایل سال ۲۰۰۰ کنار گذاشت. از آن زمان، این شرکت شهرت خود را بر پایه مدل کسبوکار اجاره نامحدود با هزینه ثابت، بدون تاریخ بازگشت، جریمه دیرکرد، هزینههای حمل و نقل یا هزینههای اجاره به ازای هر عنوان بنا کرده است.
در سال ۲۰۰۰، زمانی که نتفلیکس حدود ۳۰۰,۰۰۰ مشترک داشت و برای تحویل دیویدیهای خود به خدمات پستی ایالات متحده متکی بود، در حال ضرردهی بود و پیشنهاد داد که توسط بلاکباستر به مبلغ ۵۰ میلیون دلار خریداری شود. آنها پیشنهاد کردند که نتفلیکس، که به Blockbuster.com تغییر نام مییافت، بخش آنلاین را مدیریت کند و بلاکباستر مسئولیت دیویدیها را بر عهده بگیرد تا وابستگی آنها به خدمات پستی ایالات متحده کمتر شود. این پیشنهاد رد شد.
در حالی که آنها در اوایل سال ۲۰۰۱ رشد سریعی را تجربه میکردند، ترکیدن حباب داتکام و حملات ۱۱ سپتامبر در اواخر همان سال رخ داد که تأثیر بدی بر شرکت گذاشت و آنها را مجبور کرد یکسوم از ۱۲۰ کارمند خود را اخراج کنند.
نتفلیکس عرضه اولیه سهام (IPO) خود را در ۲۹ مه ۲۰۰۲ آغاز کرد و ۵.۵ میلیون سهم عادی را به قیمت ۱۵ دلار برای هر سهم فروخت. در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۲، این شرکت ۸۲۵,۰۰۰ سهم عادی دیگر را با همان قیمت فروخت. پس از تحمل زیانهای قابل توجه در چند سال اول، نتفلیکس اولین سود خود را در سال مالی ۲۰۰۳ ثبت کرد و ۶.۵ میلیون دلار سود از درآمد ۲۷۲ میلیون دلاری به دست آورد.
فروش دستگاههای پخش دیویدی با مقرونبهصرفهتر شدن آنها بالاخره رونق گرفت و در حدود ایام شکرگزاری با قیمت ۲۰۰ دلار به فروش میرسید و به یکی از محبوبترین هدایای کریسمس آن سال تبدیل شد. تا اوایل سال ۲۰۰۲، نتفلیکس شاهد افزایش چشمگیری در کسبوکار اشتراکی خود بود.
راندولف، تهیهکننده برجسته و عضو هیئت مدیره نتفلیکس، در سال ۲۰۰۴ از این شرکت بازنشسته شد.
در سال ۲۰۰۵، ۳۵,۰۰۰ فیلم مختلف در دسترس بود و نتفلیکس هر روز ۱ میلیون دیویدی ارسال میکرد.
ایده اصلی یک "جعبه نتفلیکس" بود که میتوانست فیلمها را در طول شب دانلود کند و برای تماشا در روز بعد آماده باشد. تا سال ۲۰۰۵، آنها حقوق فیلمها را به دست آورده و جعبه و سرویس را طراحی کرده بودند و آماده عرضه عمومی آن بودند. اما پس از کشف یوتیوب و مشاهده محبوبیت سرویسهای استریم با وجود نبود محتوای با کیفیت بالا، ایده استفاده از یک دستگاه سختافزاری کنار گذاشته شد.
نتفلیکس یک سیستم جامع توصیهگر ویدیوی شخصیسازیشده را بر اساس امتیازات و نظرات مشتریان خود توسعه داده و نگهداری میکند. در ۱ اکتبر ۲۰۰۶، نتفلیکس جایزهای ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلاری برای اولین توسعهدهندهای تعیین کرد که بتواند الگوریتم توصیهگر ویدیویی بسازد که بتواند الگوریتم موجود آنها یعنی سینمچ (Cinematch) را در پیشبینی امتیازات مشتریان بیش از ۱۰٪ شکست دهد.
در فوریه ۲۰۰۷، این شرکت یک میلیاردمین دیویدی خود را تحویل داد و با معرفی ویدیو درخواستی از طریق اینترنت، شروع به فاصله گرفتن از مدل کسبوکار اصلی خود یعنی دیویدی کرد. نتفلیکس همزمان با کاهش فروش دیویدی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ رشد کرد.
هنگامی که آنها در سال ۲۰۰۷ شروع به ارائه محتوای استریم به صورت رایگان به مشترکین خود کردند، تنها میتوانستند حدود ۱۰۰۰ فیلم و برنامه تلویزیونی ارائه دهند که تنها ۱٪ در مقایسه با بیش از ۱۰۰,۰۰۰ عنوان دیویدی آنها بود.
در ۱ اکتبر ۲۰۰۸، نتفلیکس همکاری خود را با استارز (Starz) برای آوردن بیش از ۲۵۰۰ فیلم و برنامه جدید به "Watch Instantly" تحت عنوان Starz Play اعلام کرد.
با افزایش مداوم محبوبیت، تعداد عناوین موجود برای استریم نیز افزایش یافت و در ژوئن ۲۰۰۹ به ۱۲,۰۰۰ فیلم و برنامه رسید.
تا سال ۲۰۱۰، کسبوکار استریم نتفلیکس چنان سریع رشد کرده بود که در عرض چند ماه، این شرکت از سریعترین مشتری در حال رشد خدمات درجه یک پست ایالات متحده به بزرگترین منبع ترافیک استریم اینترنتی در آمریکای شمالی در ساعات شب تبدیل شد. در ماه نوامبر، این شرکت شروع به ارائه یک سرویس استریم مستقل جدا از اجاره دیویدی کرد.
در اوت ۲۰۱۰، نتفلیکس به یک قرارداد پنج ساله به ارزش نزدیک به ۱ میلیارد دلار برای استریم فیلمهای پارامونت، لاینزگیت و مترو گلدوین مایر دست یافت. این قرارداد هزینههای سالانه نتفلیکس را افزایش داد و حدود ۲۰۰ میلیون دلار در سال به آن اضافه کرد. این شرکت در شش ماه اول سال ۲۰۱۰، ۱۱۷ میلیون دلار برای استریم هزینه کرد که نسبت به ۳۱ میلیون دلار در سال ۲۰۰۹ افزایش داشت.
در ژوئیه ۲۰۱۱، نتفلیکس قیمتهای خود را تغییر داد و از مشتریان برای سرویس اجاره پستی و سرویس استریم به صورت جداگانه هزینه دریافت کرد. این به معنای افزایش قیمت برای مشتریانی بود که میخواستند هر دو سرویس را دریافت کنند.
در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱، نتفلیکس قصد خود را برای تغییر نام تجاری و بازسازی سرویس اجاره رسانه خانگی DVD خود به عنوان یک شرکت تابعه مستقل به نام Qwikster اعلام کرد که خدمات اجاره DVD و استریم را از هم جدا میکرد. اندی رندیچ، که ۱۲ سال سابقه در نتفلیکس داشت، قرار بود مدیرعامل Qwikster شود. Qwikster قرار بود بازیهای ویدیویی را ارائه دهد، در حالی که نتفلیکس این کار را نمیکرد. با این حال، در اکتبر ۲۰۱۱، نتفلیکس اعلام کرد که سرویس DVD خود را با نام نتفلیکس حفظ خواهد کرد و در واقع Qwikster را برای این منظور ایجاد نخواهد کرد.
در ژوئن ۲۰۱۴، نتفلیکس از یک تغییر نام تجاری جهانی رونمایی کرد: یک لوگوی جدید که از تایپفیس مدرن بدون سایه استفاده میکند و یک رابط کاربری جدید برای وبسایت. این تغییر بحثبرانگیز بود؛ برخی طراحی مینیمالیستی جدید را دوست داشتند، در حالی که برخی دیگر با رابط کاربری قدیمی احساس راحتی بیشتری میکردند.
تا سپتامبر ۲۰۱۴، نتفلیکس در بیش از ۴۰ کشور مشترک داشت و قصد داشت خدمات خود را در کشورهای دستنخورده گسترش دهد. تا اکتبر ۲۰۱۸، پایگاه مشتریان نتفلیکس به ۱۳۷ میلیون نفر در سراسر جهان رسید و جایگاه خود را به عنوان بزرگترین سرویس اشتراک ویدیوی آنلاین در جهان تثبیت کرد.
پس از راهاندازی سریال Daredevil در آوریل ۲۰۱۵، تری رایت، مدیر عملیات محتوای نتفلیکس، اعلام کرد که نتفلیکس پشتیبانی از توصیف صوتی (یک مسیر روایی که شامل توصیفات شنیداری از عناصر بصری کلیدی برای نابینایان یا کمبینایان است) را اضافه کرده و شروع به همکاری با شرکای خود برای افزودن توصیفات به سایر سریالهای اصلی خود در طول زمان کرده است.
در نمایشگاه لوازم الکترونیکی مصرفی ۲۰۱۶، نتفلیکس گسترش بزرگ بینالمللی خدمات خود را به ۱۵۰ کشور دیگر اعلام کرد. نتفلیکس تبلیغ کرد که با این گسترش، اکنون در تقریباً تمام کشورهایی که شرکت میتواند به صورت قانونی یا لجستیکی در آنها فعالیت کند، حضور خواهد داشت.
همچنین در ژانویه ۲۰۱۶، نتفلیکس اعلام کرد که مسدود کردن شبکههای خصوصی مجازی یا VPNها را آغاز خواهد کرد. در همان زمان، نتفلیکس ۷۴.۸ میلیون مشترک گزارش داد و پیشبینی کرد که تا مارس ۲۰۱۶، ۶.۱ میلیون مشترک دیگر اضافه خواهد کرد. رشد اشتراکها با گسترش جهانی آن تقویت شده است.
تا پایان سال، نتفلیکس قابلیتی را اضافه کرد که به مشتریان اجازه میدهد فیلمها و نمایشهای منتخب را دانلود کرده و در حالت آفلاین تماشا کنند.
در فوریه ۲۰۱۷، نتفلیکس یک قرارداد نشر موسیقی با BMG Rights Management امضا کرد که طبق آن BMG بر حقوق موسیقی مرتبط با محتوای اصلی نتفلیکس در خارج از ایالات متحده نظارت خواهد کرد. نتفلیکس همچنان این وظایف را در داخل ایالات متحده به صورت داخلی انجام میدهد.
در ۷ اوت ۲۰۱۷، نتفلیکس شرکت Millarworld، شرکت انتشاراتی متعلق به خالق کتابهای کمیک، مارک میلار را خریداری کرد. این اولین خرید شرکت در تاریخ نتفلیکس است. نتفلیکس قصد دارد از میلار و آثار فعلی و آینده او برای محتوای اصلی آینده استفاده کند.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸، ارزش بازار این شرکت از ۱۰۰ میلیارد دلار گذشت و به بزرگترین شرکت رسانهای و سرگرمی دیجیتال در جهان تبدیل شد، که از تمام شرکتهای رسانهای سنتی به جز AT&T، کامکست و دیزنی بزرگتر است و پنجاه و نهمین شرکت بزرگ سهامی عام در شاخص S&P 500 ایالات متحده است.
در ۲۷ اوت ۲۰۱۸، نتفلیکس یک قرارداد پنجساله انحصاری با نویسنده پرفروش بینالمللی، هارلن کوبن امضا کرد. تحت این قرارداد چند میلیون دلاری، نتفلیکس با کوبن برای توسعه ۱۴ عنوان موجود و پروژههای آینده همکاری خواهد کرد. در همان روز، این شرکت یک قرارداد کلی با الکس هیرش، خالق Gravity Falls امضا کرد.
در اکتبر ۲۰۱۸، نتفلیکس ABQ Studios، یک مرکز تولید فیلم و تلویزیون با هشت استودیوی صدا در آلبوکرکی، نیومکزیکو را خریداری کرد. قیمت خرید گزارششده کمتر از ۳۰ میلیون دلار است.
نتفلیکس در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹ درخواست عضویت در انجمن سینمایی آمریکا (MPAA) را داد و تأیید شد، که به عنوان اولین سرویس استریم به عضویت این انجمن درآمد.
در آوریل ۲۰۱۹ اعلام شد که نتفلیکس به دنبال خرید تئاتر مصری گرومن از سینماتک آمریکایی برای استفاده به عنوان محل برگزاری رویدادهای ویژه است. بعداً در ۲۹ مه ۲۰۲۰ اعلام شد که نتفلیکس این تئاتر را خریداری کرده و در بازسازی آن سرمایهگذاری خواهد کرد.
در مه ۲۰۱۹، نتفلیکس فرنچایز رسانه کودکان StoryBots را به عنوان بخشی از تعهد خود برای گسترش محتوای آموزشیاش خریداری کرد.
در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۹، نتفلیکس و نیکلودئون وارد یک توافقنامه چندساله تولید محتوا شدند تا چندین فیلم بلند انیمیشن اصلی و سریالهای تلویزیونی بر اساس کتابخانه شخصیتهای نیکلودئون تولید کنند، تا با سرویس استریم جدید دیزنی، یعنی دیزنی پلاس، که روز قبل راهاندازی شده بود، رقابت کنند.
در ژانویه ۲۰۲۰، نتفلیکس دفتر جدیدی را در پاریس با ۴۰ کارمند افتتاح کرد.
در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰، نتفلیکس با شش خالق ژاپنی برای تولید یک پروژه انیمه اصلی ژاپنی همکاری کرد. این مشارکت شامل گروه خالق مانگا CLAMP، مانگاکا شین کیبایاشی، مانگاکا یاسو اوتاگاکی، رماننویس و کارگردان فیلم اوتویچی، رماننویس تو اوبوتاکا و خالق مانگا ماری یامازاکی است.
در طول قرنطینه کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰، نتفلیکس ۱۶ میلیون مشترک جدید جذب کرد که تقریباً دو برابر نتیجه ماههای پایانی سال ۲۰۱۹ است.
