جمعه ژوئن 10, 1921 تا جمعه آوریل 9, 2021
Greece, and United Kingdom
شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو (زادهشده با نام شاهزاده فیلیپ یونان و دانمارک؛ ۱۰ ژوئن ۱۹۲۱ – ۹ آوریل ۲۰۲۱) به عنوان همسر الیزابت دوم، عضوی از خانواده سلطنتی بریتانیا بود.
شاهزاده فیلیپ یونان و دانمارک در ۱۰ ژوئن ۱۹۲۱ در مون رپوس در جزیره کورفو یونان متولد شد. او تنها پسر و پنجمین و آخرین فرزند شاهزاده اندرو یونان و دانمارک و شاهدخت آلیس باتنبرگ بود. او به عنوان عضوی از خاندان گلوکسبورگ، خاندان حاکم دانمارک، به واسطه تبار پدریاش از جرج اول یونان و کریستیان نهم دانمارک، شاهزاده هر دو کشور یونان و دانمارک بود و از بدو تولد در صف جانشینی هر دو تخت پادشاهی قرار داشت.
اندکی پس از تولد فیلیپ، پدربزرگ مادریاش شاهزاده لوئیس باتنبرگ، که در آن زمان با نام لوئیس مونتباتن، مارکی میلفورد هیون شناخته میشد، در لندن درگذشت. لوئیس یک تبعه بریتانیایی بود که پس از پایان خدمت در نیروی دریایی سلطنتی، در طول جنگ جهانی اول به دلیل احساسات ضد آلمانی در بریتانیا، از عناوین آلمانی خود صرفنظر کرد و نام خانوادگی مونتباتن (نسخه انگلیسیشده باتنبرگ) را برگزید. پس از سفر به لندن برای مراسم یادبود پدربزرگش، فیلیپ و مادرش به یونان بازگشتند، جایی که شاهزاده اندرو برای فرماندهی یک لشکر ارتش یونان در جنگ یونان و ترکیه باقی مانده بود.
جنگ برای یونان بد پیش رفت و ترکها پیشرویهای بزرگی داشتند. عموی فیلیپ و فرمانده عالی نیروی اعزامی یونان، پادشاه کنستانتین اول، مقصر شکست شناخته شد و در ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۲ مجبور به کنارهگیری شد. دولت نظامی جدید، شاهزاده اندرو را به همراه دیگران دستگیر کرد. فرمانده ارتش، ژنرال گئورگیوس هاتزیانستیس، و پنج سیاستمدار ارشد دستگیر، محاکمه و در «دادگاه شش نفر» اعدام شدند. تصور میشد که جان شاهزاده اندرو نیز در خطر است و شاهدخت آلیس تحت نظارت قرار داشت.
در ماه دسامبر، یک دادگاه انقلابی شاهزاده اندرو را برای همیشه از یونان تبعید کرد.
ناو بریتانیایی اچاماس کالیپسو خانواده شاهزاده اندرو را تخلیه کرد و فیلیپ در گهوارهای که از یک جعبه میوه ساخته شده بود به جای امن منتقل شد. خانواده فیلیپ به فرانسه رفتند و در حومه پاریس، سن-کلود، در خانهای که عمه ثروتمندش، شاهدخت جرج یونان و دانمارک به آنها قرض داده بود، ساکن شدند.
فیلیپ برای اولین بار در «دِ المز»، یک مدرسه آمریکایی در پاریس که توسط دونالد مکجنت اداره میشد، تحصیل کرد. مکجنت فیلیپ را «بچهای همهچیزدان و باهوش، اما همیشه بسیار مودب» توصیف کرد.
در سال ۱۹۲۸، فیلیپ به بریتانیا فرستاده شد تا در مدرسه چیم تحصیل کند. او با مادربزرگ مادریاش، ویکتوریا مونتباتن، مارکیز بیوه میلفورد هیون، در کاخ کنزینگتون و عمویش، جرج مونتباتن، دومین مارکی میلفورد هیون، در لیندن مانور در بری، برکشر زندگی میکرد.
در سه سال بعد، چهار خواهر او با شاهزادگان آلمانی ازدواج کردند و به آلمان رفتند، مادرش به اسکیزوفرنی مبتلا شد و در یک آسایشگاه بستری شد و پدرش در مونت کارلو اقامت گزید. فیلیپ در باقی دوران کودکیاش ارتباط کمی با مادرش داشت.
در سال ۱۹۳۳، فیلیپ به مدرسه شوله اشلوس سالم در آلمان فرستاده شد که به دلیل مالکیت خانواده شوهر خواهرش، برتولد، مارگراف بادن، «مزیت صرفهجویی در هزینههای مدرسه» را داشت.
با ظهور نازیسم در آلمان، بنیانگذار یهودی مدرسه سالم، کورت هان، از آزار و اذیت گریخت و مدرسه گوردونستون را در اسکاتلند تأسیس کرد که فیلیپ پس از دو ترم در سالم به آنجا نقل مکان کرد.
در سال ۱۹۳۷، خواهر فیلیپ، سسیلی، همسرش گئورگ دوناتوس، دوک بزرگ موروثی هسن، دو پسر خردسالش لودویگ و الکساندر، نوزاد تازه متولد شدهاش و مادرشوهرش، شاهدخت الئونور سولمس-هوهنسولمس-لیخ، در یک سانحه هوایی در اوستنده کشته شدند؛ فیلیپ که در آن زمان ۱۶ ساله بود، در مراسم خاکسپاری در دارمشتات شرکت کرد.
سال بعد، عمو و قیم فیلیپ، لرد میلفورد هیون، بر اثر سرطان مغز استخوان درگذشت.
پس از ترک گوردونستون در اوایل سال ۱۹۳۹، فیلیپ یک ترم را به عنوان دانشجو در کالج نیروی دریایی سلطنتی در دارتموث به پایان رساند.
در سال ۱۹۳۹، پادشاه جرج ششم و ملکه الیزابت از کالج نیروی دریایی سلطنتی در دارتموث بازدید کردند. در طول این بازدید، ملکه و لوئیس مونتباتن از فیلیپ خواستند که دو دختر پادشاه، الیزابت و مارگارت را همراهی کند؛ آنها از طریق ملکه ویکتوریا دخترعموهای درجه سه فیلیپ و از طریق پادشاه کریستیان نهم دانمارک دخترعموهای درجه دو او بودند.
سپس فیلیپ به یونان بازگشت و به مدت یک ماه در اواسط سال ۱۹۳۹ با مادرش در آتن زندگی کرد.
به دستور پادشاه یونان، جرج دوم، فیلیپ در سپتامبر به بریتانیا بازگشت تا آموزش برای نیروی دریایی سلطنتی را از سر بگیرد.
فیلیپ سال بعد به عنوان بهترین دانشجو در دوره خود از دارتموث فارغالتحصیل شد.
در طول جنگ جهانی دوم، فیلیپ به خدمت در نیروهای بریتانیایی ادامه داد، در حالی که دو تن از شوهرخواهرانش، شاهزاده کریستوف هسن و برتولد، مارگراف بادن، در جبهه مقابل یعنی آلمان میجنگیدند.
فیلیپ در ژانویه ۱۹۴۰ به عنوان افسر کارآموز منصوب شد. او چهار ماه را در ناو جنگی اچاماس رامیلیز برای محافظت از کاروانهای نیروی اعزامی استرالیا در اقیانوس هند گذراند و پس از آن پستهای کوتاهتری در اچاماس کنت، اچاماس شروپشایر و در سیلان داشت.
پس از حمله ایتالیا به یونان در اکتبر ۱۹۴۰، فیلیپ از اقیانوس هند به ناو جنگی اچاماس والیانت در ناوگان مدیترانه منتقل شد.
در ۱ فوریه ۱۹۴۱، فیلیپ پس از گذراندن دورههایی در پورتسموث که در آن بالاترین نمره را در چهار بخش از پنج بخش آزمون صلاحیت کسب کرد، به عنوان ستوان دوم منصوب شد.
فیلیپ به دلیل خدمت در نبرد کیپ ماتاپان، که در آن نورافکنهای ناو جنگی را کنترل میکرد، در گزارشهای نظامی مورد تقدیر قرار گرفت. او همچنین نشان صلیب جنگ یونان را دریافت کرد.
در میان سایر درگیریها، فیلیپ در نبرد کرت شرکت داشت.
در ژوئن ۱۹۴۲، فیلیپ به ناو ناوشکن کلاس V و W و ناوگروه اچاماس والاس منصوب شد که در وظایف اسکورت کاروان در سواحل شرقی بریتانیا و همچنین تهاجم متفقین به سیسیل نقش داشت.
ارتقاء به درجه ستوانی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۲ انجام شد.
در اکتبر همان سال، فیلیپ ستوان اول اچاماس والاس شد و در ۲۱ سالگی یکی از جوانترین ستوانهای اول در نیروی دریایی سلطنتی بود.
در جریان تهاجم به سیسیل در ژوئیه ۱۹۴۳، به عنوان نفر دوم فرماندهی والاس، او کشتی خود را از حمله بمبافکنهای شبانه نجات داد. او نقشهای برای پرتاب یک قایق نجات با شناورهای دودزا طراحی کرد که با موفقیت حواس بمبافکنها را پرت کرد و به کشتی اجازه داد بدون شناسایی فرار کند.
در سال ۱۹۴۴، فیلیپ به ناوشکن جدید اچاماس ولپ منتقل شد، جایی که در ناوگان بیست و هفتم ناوشکنها با ناوگان اقیانوس آرام بریتانیا خدمت کرد.
فیلیپ زمانی که سند تسلیم ژاپن امضا شد، در خلیج توکیو حضور داشت.
فیلیپ در ژانویه ۱۹۴۶ با کشتی ولپ به بریتانیا بازگشت و به عنوان مربی در اچاماس رویال آرتور، مدرسه افسران جزء در کورشام، ویلتشایر منصوب شد.
سرانجام در تابستان ۱۹۴۶، فیلیپ از پادشاه درخواست ازدواج با دخترش را کرد. پادشاه با درخواست او موافقت کرد، مشروط بر اینکه هرگونه نامزدی رسمی تا بیست و یکمین سالگرد تولد الیزابت در آوریل سال بعد به تعویق بیفتد.
تا مارس ۱۹۴۷، فیلیپ عناوین سلطنتی یونانی و دانمارکی خود را کنار گذاشته، نام خانوادگی مونتباتن را از خانواده مادریاش برگزیده و به تابعیت بریتانیا درآمده بود.
نامزدی در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۷ به اطلاع عموم رسید.
اگرچه به نظر میرسید فیلیپ «همیشه خود را یک انگلیکن میدانسته» و در دوران حضور در نیروی دریایی سلطنتی در مراسمهای انگلیکن با همکلاسیها و بستگانش در انگلستان شرکت میکرد، اما او در کلیسای ارتدکس یونان غسل تعمید داده شده بود. اسقف اعظم کانتربری، جفری فیشر، میخواست وضعیت فیلیپ را با پذیرش رسمی او در کلیسای انگلستان «عادیسازی» کند، کاری که در اکتبر ۱۹۴۷ انجام داد.
یک روز قبل از عروسی، پادشاه جورج ششم لقب والاحضرت همایونی را به فیلیپ اعطا کرد و در صبح روز عروسی، ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷، او به عنوان دوک ادینبورگ، ارل مریونت و بارون گرینویچ در شهرستان لندن منصوب شد. در نتیجه، از آنجایی که او قبلاً شوالیه بند جوراب بود، بین ۱۹ و ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷ عنوان غیرمعمول والاحضرت همایونی سر فیلیپ مونتباتن را داشت و در فرمانهای سلطنتی ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷ به همین صورت توصیف شده است.
فیلیپ و الیزابت در مراسمی در کلیسای وستمینستر ازدواج کردند که توسط رادیو بیبیسی برای ۲۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان ضبط و پخش شد. در بریتانیای پس از جنگ، دعوت از هیچیک از بستگان آلمانی دوک ادینبورگ به عروسی، از جمله سه خواهر بازمانده فیلیپ که همگی با شاهزادگان آلمانی ازدواج کرده بودند، قابل قبول نبود.
فیلیپ به مدت ۶۴ سال، از سال ۱۹۴۷ تا زمانی که نوهاش شاهزاده ویلیام در سال ۲۰۱۳ این نقش را بر عهده گرفت، رئیس انجمن ملی زمینهای بازی (که اکنون با نام Fields in Trust شناخته میشود) بود.
پس از ماه عسل در خانه خانواده مونتباتن، برادلندز، فیلیپ ابتدا در یک شغل اداری در نیروی دریایی در ادمیرالتی و بعداً در یک دوره آموزشی ستادی در کالج ستاد نیروی دریایی در گرینویچ به کار بازگشت.
فیلیپ حامی حدود ۸۰۰ سازمان است که عمدتاً بر محیط زیست، صنعت، ورزش و آموزش متمرکز هستند. اولین تعهد انفرادی او به عنوان دوک ادینبورگ در مارس ۱۹۴۸ بود که جوایز فینال بوکس فدراسیون باشگاههای پسران لندن را در رویال آلبرت هال اهدا کرد.
فیلیپ در ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۸، درست قبل از عمویش لوئیس مونتباتن که به عنوان ارل مونتباتن برمه منصوب شده بود، به مجلس اعیان معرفی شد. فیلیپ، مانند پسرانش چارلز و اندرو و سایر اعضای خانواده سلطنتی (به استثنای اولین ارل اسنودون)، پس از قانون مجلس اعیان ۱۹۹۹ دیگر عضو مجلس اعیان نبود. او هرگز در مجلس سخنرانی نکرد.
دو فرزند اول آنها قبل از اینکه الیزابت در سال ۱۹۵۲ جانشین پدرش به عنوان پادشاه شود، به دنیا آمدند: شاهزاده چارلز در ۱۹۴۸ و شاهدخت آن در ۱۹۵۰. ازدواج آنها اکنون طولانیترین ازدواج در میان تمام پادشاهان بریتانیا است.
از سال ۱۹۴۹، فیلیپ پس از انتصاب به عنوان ستوان اول ناوشکن اچاماس چکرز، کشتی پیشرو ناوگان اول ناوشکنها در ناوگان مدیترانه، در مالت مستقر شد (و در ویلا گاردامانگیا اقامت داشت).
در ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۰، فیلیپ به درجه ناخدا سوم ارتقا یافت و فرماندهی ناوچه اچاماس مگپای به او سپرده شد.
دوران خدمت فعال دریایی فیلیپ در ژوئیه ۱۹۵۱ به پایان رسیده بود.
با توجه به وضعیت نامساعد سلامتی پادشاه، شاهدخت الیزابت و دوک ادینبرو هر دو در ۴ نوامبر ۱۹۵۱، پس از یک تور سراسری در کانادا، به عضویت شورای خصوصی منصوب شدند.
در ۶ فوریه ۱۹۵۲، آنها در کنیا بودند که پدر الیزابت درگذشت و او ملکه شد. فیلیپ کسی بود که خبر را در ساگانا لاج به الیزابت داد و گروه سلطنتی بلافاصله به بریتانیا بازگشتند.
در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۲، فیلیپ به درجه ناخدا ارتقا یافت.
در سال ۱۹۵۲، فیلیپ حامی انجمن صنعتی (که از آن زمان به بنیاد کار تغییر نام یافته است) شد.
مراسم تاجگذاری الیزابت دوم در ۲ ژوئن ۱۹۵۳ در کلیسای وستمینستر، لندن برگزار شد.
به سلطنت رسیدن الیزابت، مسئله نام خاندان سلطنتی را مطرح کرد، زیرا الیزابت طبق روال معمول پس از ازدواج باید نام خانوادگی فیلیپ را میگرفت. عموی دوک، ارل مونتباتن از برمه، نام «خاندان مونتباتن» را پیشنهاد کرد. فیلیپ به دلیل عنوان دوکنشین خود، «خاندان ادینبرو» را پیشنهاد داد. وقتی ملکه مری، مادربزرگ الیزابت، از این موضوع مطلع شد، به وینستون چرچیل، نخستوزیر وقت بریتانیا، اطلاع داد و او نیز بعداً به ملکه توصیه کرد که با صدور یک اعلامیه سلطنتی، اعلام کند که نام خاندان سلطنتی همچنان «خاندان وینزر» باقی خواهد ماند. شاهزاده فیلیپ در خلوت گلایه کرد: «من چیزی جز یک آمیب لعنتی نیستم. من تنها مرد در این کشور هستم که اجازه ندارد نام خود را بر فرزندانش بگذارد.»
در سال ۱۹۵۶، دوک به همراه کورت هان، «جایزه دوک ادینبرو» را با هدف ایجاد «حس مسئولیتپذیری نسبت به خود و جامعه» در جوانان تأسیس کرد.
در همان سال، فیلیپ همچنین کنفرانسهای مطالعاتی کشورهای مشترکالمنافع را تأسیس کرد.
فیلیپ بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۶ را در ملبورن افتتاح کرد.
فیلیپ از جنوبگان بازدید کرد و به اولین عضو خانواده سلطنتی تبدیل شد که از مدار جنوبگان عبور کرد.
گزارشهای مطبوعاتی بیشتری ادعا کردند که ملکه و دوک از هم فاصله گرفتهاند، که این موضوع باعث خشم دوک و ناراحتی ملکه شد و او تکذیبیهای با لحنی تند صادر کرد. در ۲۲ فوریه ۱۹۵۷، ملکه به همسرش لقب و عنوان شاهزاده بریتانیای کبیر را از طریق فرمان سلطنتی اعطا کرد و در روزنامه رسمی اعلام شد که او باید با عنوان «والاحضرت همایونی شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرا» شناخته شود.
فیلیپ در ۱۴ اکتبر ۱۹۵۷ به عضویت شورای خصوصی ملکه برای کانادا منصوب شد و سوگند وفاداری خود را شخصاً در حضور ملکه در اقامتگاه کانادایی او، ریدو هال، ادا کرد.
در ۸ فوریه ۱۹۶۰، چندین سال پس از مرگ ملکه مری و استعفای چرچیل از مقام نخستوزیری، ملکه با صدور یک فرمان در شورا اعلام کرد که مانتباتن-ویندزور نام خانوادگی نوادگان مذکر او و همسرش خواهد بود که دارای عنوان والاحضرت همایونی یا شاهزاده و شاهدخت نیستند. اگرچه به نظر میرسد که ملکه «قلباً مصمم» به چنین تغییری بوده و مدتی آن را در ذهن داشته است، اما این اتفاق تنها ۱۱ روز پیش از تولد شاهزاده اندرو (۱۹ فوریه) و پس از سه ماه مکاتبات طولانی میان ادوارد آیوی، کارشناس قانون اساسی (که معتقد بود بدون چنین تغییری، فرزند سلطنتی با «نشان حرامزادگی» متولد خواهد شد) و نخستوزیر هارولد مکمیلان که سعی در رد ادعای آیوی داشت، رخ داد.
فیلیپ از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۲ به عنوان رئیس بریتانیایی صندوق جهانی طبیعت، از سال ۱۹۸۱ به عنوان رئیس بینالمللی و از سال ۱۹۹۶ به عنوان رئیس افتخاری خدمت کرد.
فیلیپ از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۶ رئیس فدراسیون بینالمللی سوارکاری بود و به عنوان رئیس دانشگاههای کمبریج، ادینبرو، سالفورد و ولز خدمت کرده است.
در سال ۱۹۶۹ در کانادا، فیلیپ درباره دیدگاههای خود در مورد جمهوریخواهی گفت: این یک تصور کاملاً اشتباه است که فکر کنیم نظام سلطنتی به نفع پادشاه وجود دارد. اینطور نیست. این نظام به نفع مردم وجود دارد. اگر در هر زمانی هر ملتی تصمیم بگیرد که این سیستم غیرقابل قبول است، پس تغییر آن بر عهده خودشان است.
شاهزاده چارلز و لیدی دایانا اسپنسر ازدواج کردند.
در آغاز سال ۱۹۸۱، فیلیپ به پسر ارشدش، چارلز، نامه نوشت و به او توصیه کرد که تصمیم بگیرد یا از لیدی دایانا اسپنسر خواستگاری کند یا به رابطه خود پایان دهد. چارلز از سوی پدرش برای تصمیمگیری تحت فشار قرار گرفت و این کار را انجام داد و در ماه فوریه از دایانا خواستگاری کرد.
تا سال ۱۹۹۲، ازدواج شاهزاده و شاهدخت ولز به شکست انجامیده بود. ملکه و فیلیپ جلسهای بین چارلز و دایانا ترتیب دادند تا سعی کنند آشتی ایجاد کنند، اما موفق نشدند.
چارلز و دایانا در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ طلاق گرفتند.
یک سال پس از طلاق، دایانا در ۳۱ اوت ۱۹۹۷ در یک تصادف رانندگی در پاریس کشته شد. در آن زمان، دوک به همراه خانواده سلطنتی گسترده در تعطیلات بالمورال بود. در اندوه این واقعه، دو پسر دایانا، شاهزاده ویلیام و هری، میخواستند به کلیسا بروند و به همین دلیل پدربزرگ و مادربزرگشان آن روز صبح آنها را همراهی کردند.
به مدت پنج روز، ملکه و دوک نوههایشان را با نگه داشتن آنها در بالمورال، جایی که میتوانستند در خلوت سوگواری کنند، از هجوم رسانهای متعاقب آن محافظت کردند.
انزوای خانواده سلطنتی باعث نارضایتی عمومی شد، اما پس از پخش زنده سخنرانی ملکه در ۵ سپتامبر، حال و هوای عمومی تغییر کرد. پسران دایانا در مورد اینکه آیا باید در مراسم تشییع جنازه پشت تابوت او راه بروند یا نه، تردید داشتند. فیلیپ به ویلیام گفت: «اگر راه نروی، فکر میکنم بعداً پشیمان خواهی شد. اگر من راه بروم، تو با من میآیی؟» در روز تشییع جنازه، فیلیپ، ویلیام، هری، چارلز و برادر دایانا، ارل اسپنسر، در لندن پشت تابوت او حرکت کردند.
در طول جشن طلایی سلطنت همسرش در سال ۲۰۰۲، دوک توسط رئیس مجلس عوام بریتانیا به دلیل نقشش در حمایت از ملکه در دوران سلطنتش مورد تقدیر قرار گرفت. مدت زمان حضور دوک ادینبورگ به عنوان همسر سلطنتی، از هر همسر دیگری در تاریخ بریتانیا بیشتر است.
در آوریل ۲۰۰۸، فیلیپ برای «ارزیابی و درمان» عفونت قفسه سینه در بیمارستان کینگ ادوارد هفتم در لندن بستری شد، اگرچه او بدون کمک وارد بیمارستان شد و به سرعت بهبود یافت و سه روز بعد برای گذراندن دوران نقاهت در قلعه وینزر مرخص شد.
در ماه اوت، ایونینگ استاندارد گزارش داد که او از سرطان پروستات رنج میبرد. کاخ باکینگهام که معمولاً از اظهار نظر در مورد شایعات مربوط به بیماری خودداری میکند، ادعا کرد که این گزارش تجاوز به حریم خصوصی است و بیانیهای در تکذیب این داستان صادر کرد. روزنامه مذکور گزارش خود را پس گرفت و اعتراف کرد که نادرست بوده است.
در ژوئن ۲۰۱۱، در مصاحبهای به مناسبت نودمین سالگرد تولدش، او گفت که اکنون سرعت خود را کم کرده و وظایفش را کاهش میدهد و اظهار داشت که «سهم خود را انجام داده است». همسرش، ملکه، به مناسبت نودمین سالگرد تولدش، عنوان لرد عالی دریاسالار را به او اعطا کرد.
در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱، هنگام اقامت در سندرینگهام هاوس، اقامتگاه سلطنتی در نورفولک، دوک دچار درد قفسه سینه شد و به بخش قلب و عروق بیمارستان پپورث در کمبریجشایر منتقل شد، جایی که تحت عمل موفقیتآمیز آنژیوپلاستی عروق کرونر و استنتگذاری قرار گرفت. او در ۲۷ دسامبر مرخص شد.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۲، در جریان جشنهای بزرگداشت جشن الماس سلطنت همسرش، فیلیپ به دلیل عفونت مثانه از قلعه وینزر به بیمارستان کینگ ادوارد هفتم منتقل شد. او در ۹ ژوئن از بیمارستان مرخص شد. پس از عود عفونت در اوت ۲۰۱۲، هنگام اقامت در قلعه بالمورال، او به عنوان یک اقدام احتیاطی به مدت پنج شب در بیمارستان رویال اینفرمری آبردین بستری شد.
در ژوئن ۲۰۱۳، فیلیپ برای یک عمل اکتشافی روی شکمش در کلینیک لندن بستری شد و ۱۱ روز را در بیمارستان گذراند.
در ۲۱ مه ۲۰۱۴، شاهزاده پس از انجام یک «عمل جزئی» در کاخ باکینگهام در روز قبل، با بانداژی روی دست راستش در انظار عمومی ظاهر شد.
در ژوئن ۲۰۱۷، فیلیپ از وینزر به لندن منتقل و پس از تشخیص عفونت در بیمارستان کینگ ادوارد هفتم بستری شد. او دو شب را در بیمارستان گذراند و نتوانست در مراسم افتتاحیه پارلمان و رویال اسکات شرکت کند.
شاهزاده فیلیپ در ۲ اوت ۲۰۱۷ در سن ۹۶ سالگی از وظایف سلطنتی خود بازنشسته شد و در آخرین تعهد عمومی انفرادی خود با تفنگداران دریایی سلطنتی دیدار کرد. از سال ۱۹۵۲، او ۲۲,۲۱۹ تعهد انفرادی را به پایان رسانده بود. ترزا می، نخستوزیر وقت، از او برای «یک عمر خدمت برجسته» تشکر کرد.
در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷، فیلیپ هفتادمین سالگرد ازدواج خود را با ملکه جشن گرفت، که او را به اولین پادشاه بریتانیا تبدیل کرد که هفتادمین سالگرد ازدواج (پلاتینیوم) را جشن میگیرد.
در سال ۲۰۱۷، بنیاد قلب بریتانیا از شاهزاده فیلیپ به خاطر ۵۵ سال حمایت به عنوان حامی مالی تشکر کرد؛ در این مدت، او علاوه بر سازماندهی جمعآوری کمکهای مالی، «از ایجاد نه مرکز تعالی با بودجه بنیاد قلب بریتانیا حمایت کرد».
در ۳ آوریل ۲۰۱۸، فیلیپ برای تعویض مفصل ران برنامهریزی شده در بیمارستان کینگ ادوارد هفتم بستری شد که روز بعد انجام شد. این اتفاق پس از آن رخ داد که دوک مراسم سالانه ماندی و یکشنبه عید پاک را از دست داد. در ۱۲ آوریل، دخترش، شاهدخت آن، حدود ۵۰ دقیقه در بیمارستان ماند و بعداً گفت که پدرش «در وضعیت خوبی» است. او روز بعد مرخص شد.
در ۱۹ مه، شش هفته بعد، فیلیپ در مراسم عروسی نوهاش شاهزاده هری با مگان مارکل شرکت کرد و توانست بدون کمک در کنار ملکه راه برود.
در اکتبر همان سال، فیلیپ ملکه را در مراسم عروسی نوهشان شاهدخت یوجینی با جک بروکسبنک همراهی کرد. دیلی تلگراف گزارش داد که فیلیپ برای تصمیمگیری در مورد شرکت در یک رویداد، بر اساس «بیدار شدن و دیدن اینکه چه احساسی دارم» عمل میکند.
در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۹، فیلیپ ۹۷ ساله هنگام خروج به جاده اصلی در نزدیکی املاک سندرینگهام دچار تصادف رانندگی شد. بیانیه رسمی اعلام کرد که او آسیب ندیده است. شاهد عینی که به کمک شاهزاده آمد، توصیف کرد که مجبور شده خون را از دستان او پاک کند. راننده و سرنشین خودروی دیگر مجروح و به بیمارستان منتقل شدند. فیلیپ صبح روز بعد به عنوان احتیاط به بیمارستان مراجعه کرد. او عذرخواهی کرد و سه هفته بعد داوطلبانه گواهینامه رانندگی خود را تحویل داد.
در ۱۴ فوریه، دادستانی سلطنتی اعلام کرد که پیگرد قانونی فیلیپ به نفع عموم نخواهد بود. دوک همچنان اجازه دارد در املاک خصوصی رانندگی کند و در آوریل ۲۰۱۹ پشت فرمان در محوطه قلعه وینزر دیده شد.
فیلیپ از زمان حضور در عروسی لیدی گابریلا کینگستون در مه ۲۰۱۹، در انظار عمومی دیده نشده بود.
از ۲۰ تا ۲۴ دسامبر ۲۰۱۹، فیلیپ در بیمارستان کینگ ادوارد هفتم اقامت داشت و برای یک «بیماری از پیش موجود» تحت درمان قرار گرفت؛ دیداری که کاخ باکینگهام آن را یک «اقدام احتیاطی» توصیف کرد.
عکسی از فیلیپ به همراه ملکه در دوران قرنطینه در قلعه وینزر در طول همهگیری کووید-۱۹، پیش از تولد ۹۹ سالگی او در ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد.
در ژوئیه ۲۰۲۰، او از سمت سرهنگدوم هنگ تفنگداران (The Rifles) که از سال ۲۰۰۷ در اختیار داشت، کنارهگیری کرد. دوشس کورنوال جانشین او شد.
در ۹ ژانویه ۲۰۲۱، فیلیپ و ملکه توسط پزشک خانواده در قلعه وینزر علیه کووید-۱۹ واکسینه شدند.
در ۱۶ فوریه ۲۰۲۱، فیلیپ به عنوان یک «اقدام احتیاطی» پس از احساس ناخوشی در بیمارستان کینگ ادوارد هفتم بستری شد.
شاهزاده چارلز در ۲۰ فوریه از فیلیپ عیادت کرد.
در ۲۳ فوریه، کاخ باکینگهام تأیید کرد که فیلیپ به درمان عفونت «پاسخ مثبت داده است».
در ۱ مارس ۲۰۲۱، فیلیپ با آمبولانس به بیمارستان سنت بارتولومیو منتقل شد تا درمان عفونت را ادامه دهد و علاوه بر آن، «آزمایشها و مراقبتهای» مربوط به یک بیماری قلبی از پیش موجود را انجام دهد.
فیلیپ در ۳ مارس تحت یک عمل جراحی موفقیتآمیز برای بیماری قلبی خود قرار گرفت.
فیلیپ در ۵ مارس به بیمارستان کینگ ادوارد هفتم بازگردانده شد.
فیلیپ در صبح ۹ آوریل ۲۰۲۱ در قلعه وینزر در سن ۹۹ سالگی، دو ماه پیش از تولد ۱۰۰ سالگیاش درگذشت. او طولانیترین دوره خدمت به عنوان همسر سلطنتی در تاریخ بریتانیا را داشت. ملکه در خلوت خود، درگذشت همسرش را «ایجاد خلأ بزرگی در زندگیاش» توصیف کرد.
مراسم خاکسپاری در ۱۷ آوریل ۲۰۲۱ در کلیسای سنت جورج، قلعه وینزر برگزار شد و او در سردابه سلطنتی داخل سنت جورج به خاک سپرده شد.
