1شورشهای نژادی خشونتآمیز علیه سیاهپوستان به دلیل تنشهای کارگری
در تابستان ۱۹۱۷، شورشهای نژادی خشونتآمیز علیه سیاهپوستان به دلیل تنشهای کارگری در ایست سنت لوئیس، ایلینوی و هیوستون، تگزاس رخ داد.
2موج اول مهاجرت بزرگ
تا سال ۱۹۱۹، تخمین زده میشود که ۵۰۰ هزار آمریکایی آفریقاییتبار در موج اول مهاجرت بزرگ (که تا سال ۱۹۴۰ ادامه داشت) از جنوب ایالات متحده به شهرهای صنعتی شمال شرقی و غرب میانه مهاجرت کرده بودند.
3شورش ۱۹۱۹ شهرستان جنکینز، جورجیا
در مناطق روستایی جورجیا، شورش شهرستان جنکینز منجر به ۶ کشته و همچنین تخریب اموال مختلف از طریق آتشسوزی، از جمله کلیسای باپتیست کارسول گروو و ۳ لژ ماسونی سیاهپوستان در میلن، جورجیا شد.
4کنفرانس ملی علیه لینچ کردن
کنفرانس ملی علیه لینچ کردن در ۵ و ۶ مه ۱۹۱۹ در تالار کارنگی نیویورک برگزار شد. هدف این کنفرانس تحت فشار قرار دادن کنگره برای تصویب لایحه ضد لینچ دایر بود. این پروژه انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) بود که در آوریل گزارشی با عنوان «سی سال لینچ کردن در ایالات متحده، ۱۸۸۹-۱۹۱۸» منتشر کرده بود.
5شورش ۱۹۱۹ چارلستون
شورش چارلستون منجر به زخمی شدن ۵ مرد سفیدپوست و ۱۸ مرد سیاهپوست و مرگ ۳ نفر دیگر شد: آیزاک دکتر، ویلیام براون و جیمز تالبوت که همگی سیاهپوست بودند. پس از این شورش، شهر چارلستون در کارولینای جنوبی حکومت نظامی اعلام کرد.
یک تحقیقات نیروی دریایی نشان داد که چهار ملوان آمریکایی و یک غیرنظامی - که همگی مردان سفیدپوست بودند - آغازگر این شورش بودند.
6شورشهای ویکسبورگ
در ویکسبورگ، ۱۰۰۰ شورشی سفیدپوست لوید کلی را از زندان بیرون کشیدند، او را دار زدند و در مرکز شهر در مقابل چشمان جمعیت به آتش کشیدند. این شورش با شایعاتی مبنی بر حمله به یک زن سفیدپوست تحریک شده بود.
7ما از جنگ بازمیگردیم
در ماه مه، پس از اولین حوادث جدی نژادی، دابلیو. ای. بی. دو بویس مقاله خود را با عنوان «سربازان بازگشته» منتشر کرد:
ما از بردگی یونیفرم که جنون جهان ما را به پوشیدن آن واداشت، به آزادی لباس غیرنظامی بازمیگردیم. ما دوباره میایستیم تا مستقیماً به چهره آمریکا نگاه کنیم و حقیقت را بیپرده بگوییم. ما میخوانیم: این کشور ما، با وجود تمام کارهایی که روحهای بهتر آن انجام داده و در سر پروراندهاند، هنوز سرزمینی شرمآور است...
ما بازمیگردیم.
ما از جنگ بازمیگردیم.
ما در حال بازگشت میجنگیم.
8شورش میلان
در ساعت ۱:۰۰ بامداد ۲۴ مه ۱۹۱۹، دو مرد سفیدپوست به نامهای جان داودی و لوی ایوانز وارد بخش سیاهپوستان میلان شدند. آنها ابتدا سعی کردند وارد خانه اما مککولرز شوند که دو دختر جوان داشت. وقتی خانواده از باز کردن در خودداری کردند، داودی شلیک کرد. این باعث شد دخترها به خانه دیگری، خانه بیوهای به نام اما تیسبر فرار کنند. آن دو مرد تعقیب کردند و به خانه تیسبر هجوم بردند و سعی کردند به دو دختر جوان سیاهپوست تعرض کنند.
وقتی دخترها سعی کردند زیر ایوان پنهان شوند، داودی و ایوانز شروع به کندن کف زمین کردند تا به آنها برسند. واشینگتن، یک مرد سیاهپوست، سعی کرد از دخترها دفاع کند و مردان را وادار به ترک آنجا کند. داودی به سمت واشینگتن شلیک کرد و پس از یک درگیری، واشینگتن که ۷۲ سال داشت، داودی را با شلیک گلوله کشت.
واشینگتن به شهر رفت و رئیس پلیس، آقای استاکی را بیدار کرد که او را در ساعت ۲:۰۰ بامداد ۲۴ مه ۱۹۱۹ به زندان مککری فرستاد. او تا ساعت ۱۲:۰۰ ظهر روز ۲۵ مه در زندان ماند، زمانی که گروهی از مردان سفیدپوست به رهبری یک کشیش باپتیست، واشینگتن را از زندان بیرون کشیدند. برای پنهان کردن جنایات خود، تمام ساکنان سیاهپوست میلان در شب ۲۵ مه جمعآوری و دستور اخراج از شهر به آنها داده شد.
در ساعت ۲:۰۰ بامداد ۲۶ مه، گروه لینچ او را از یک تیرک دار زدند و بارها به او شلیک کردند تا اینکه بدنش تکهتکه شد. ساکنان سفیدپوست در شهر شورش کردند و بسیاری از خانههای سیاهپوستان را تخریب کرده و به آتش کشیدند. آنها شهروندان سیاهپوست را تهدید کردند تا مبادا جرأت کنند در مورد این وقایع در ملاء عام صحبت کنند.
9شورش نیو لندن
در ۳۰ مه ۱۹۱۹، حدود ۲۰ ملوان و سرباز توسط افسران پلیس، تفنگداران دریایی و آتشنشانان دستگیر شدند. روزنامه گرینویل دیلی سان گزارش داد که مشکل زمانی آغاز شد که «ملوانان آفریقاییتبار» وارد آکادمی گارد ساحلی در نیو لندن شدند و به ملوانان سفیدپوست حمله کردند. در ۲۹ ژوئن ۱۹۱۹، شورش دیگری رخ داد که برای برقراری نظم نیاز به مداخله تفنگداران دریایی بود.
10جان هارتفیلد سوزانده شد
جان هارتفیلد خانه خود در الیسویل را به امید زندگی بهتر در ایست سنت لوئیس ترک کرد. در سال ۱۹۱۹، او برای دیدار با دوستدختر سفیدپوست خود، روث میکس، به الیسویل بازگشت و به عنوان باربر هتل در لورل مشغول به کار شد. وقتی رابطه آنها برای برخی از مردان سفیدپوست فاش شد، تصمیم به کشتن هارتفیلد گرفتند. آنها هارتفیلد را به تجاوز به میکس متهم کردند، کسی که ادعا میکردند ۱۸ ساله است، اگرچه او در واقع در اواسط دهه بیست زندگی خود بود. هارتفیلد مدتی موفق شد از دست آنها فرار کند، اما آنها چندین هفته او را تعقیب کردند.
کلانتر آلن بوتول در لورل به درخواست کلانتر هاریسون، کمکهای مالی برای تأمین بودجه یک گروه شکار با سگهای شکاری جمعآوری کرد. او سرانجام در ۲۴ ژوئن هنگام تلاش برای سوار شدن به قطار دستگیر شد و به کلانتر هاریسون تحویل داده شد که او را به معاون خود سپرد و شهر را ترک کرد. معاون بلافاصله او را به دست یک گروه اوباش سپرد.
هارتفیلد زخمی شده بود، بنابراین یک پزشک سفیدپوست به نام ای. جی. کارتر زخمهای او را درمان کرد تا او را به اندازه کافی زنده نگه دارد که به قتل برسد. در ساعت ۵:۰۰ بعد از ظهر ۲۶ ژوئن ۱۹۱۹، جمعیت بزرگی برای تماشای قتل برنامهریزی شده جان هارتفیلد جمع شدند.
11ناآرامی کوچک در سانفرانسیسکو
ناآرامی کوچکی بین سربازان سیاهپوست و پلیسهای سفیدپوست رخ داد که به سرعت پایان یافت.
12شورش بیسبی
پلیس محلی در بیسبی، آریزونا به سوارهنظام دهم ایالات متحده، یک واحد آفریقاییتبار معروف به «سربازان بوفالو» که در سال ۱۸۶۶ تشکیل شده بود، حمله کرد.
13شورش دوبلین، جورجیا
در جریان یک شورش نژادی، راب اشلی، یک آمریکایی آفریقاییتبار محلی، به قتل یک مرد سفیدپوست و زخمی کردن مردی دیگر در ۶ ژوئیه ۱۹۱۹ متهم شد. در حالی که او در زندان بود، جامعه سفیدپوست محلی تهدید کردند که به زندان حمله کرده و اشلی را لینچ کنند. آنها توسط یک گروه مسلح از جامعه سیاهپوستان که برای محافظت از زندان و جلوگیری از لینچ تشکیل شده بود، ناکام ماندند. بعداً، گروهی متشکل از هشتاد نیروی گارد محلی از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری کردند، اما وضعیت برای هفتهها متشنج بود.
14شورش نژادی لانگویو
یک شورش نژادی سفیدپوستان در لانگویو، تگزاس، منجر به مرگ حداقل ۴ نفر و تخریب محله مسکونی آمریکاییهای آفریقاییتبار در این شهر شد.
15شورش گارفیلد پارک
در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۹، صدها پسر سفیدپوست ۱۶ تا ۱۹ ساله در گارفیلد پارک گرد هم آمدند. آنها در آنجا از آجر و چوب برای ضرب و شتم هر سیاهپوستی که با آن مواجه میشدند، استفاده کردند. هنگامی که گروهی از آمریکاییهای آفریقاییتبار در خانه نیتن ودر، یک مرد سیاهپوست محلی، پناه گرفتند، اوباش سفیدپوست آنها را تعقیب کرده و خانه را محاصره کردند. ودر به امید متفرق کردن اوباش، به سمت جمعیت شلیک کرد.
یک تماشاگر هفت ساله به نام شارلوت پیپر، بر اثر اصابت ترکش گلوله دچار جراحت سطحی شد. یک جوان دیگر به نام پل کاربویتز، ۱۸ ساله، نیز مورد اصابت قرار گرفت. پلیس در نهایت توانست اوباش را متفرق کرده و شورش را سرکوب کند.
16شورش پورت آرتور
شورش پورت آرتور در ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۹ در پورت آرتور، تگزاس رخ داد. خشونت پس از آن آغاز شد که گروهی از مردان سفیدپوست به سیگار کشیدن یک آمریکایی آفریقاییتبار در نزدیکی یک زن سفیدپوست در واگن برقی اعتراض کردند.
17اگر باید بمیریم
غزل کلود مککی با عنوان «اگر باید بمیریم»، تحت تأثیر وقایع تابستان سرخ سروده شد.
18شورش نژادی واشینگتن
شورش نژادی واشینگتن در سال ۱۹۱۹، ناآرامیهای مدنی در واشینگتن، دی.سی. از ۱۹ ژوئیه ۱۹۱۹ تا ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۹ بود.
این شورش نژادی در روز شنبه ۱۹ ژوئیه به دنبال حادثهای شامل دو مرد آمریکایی آفریقاییتبار و السی استفنیک، همسر سفیدپوست یکی از کارمندان اداره هوانوردی نیروی دریایی ایالات متحده آغاز شد. او در نزدیکی خیابان نیویورک و خیابان پانزدهم شمال غربی «تنه زده شد».
یکی از مردان دستگیر و در مورد یک حمله جنسی ادعایی بازجویی شد، اما متعاقباً آزاد گردید. گروهی از سفیدپوستان آمریکایی تشکیل شد و حملاتی را علیه چندین آمریکایی آفریقاییتبار و همچنین خانه یک خانواده آمریکایی آفریقاییتبار آغاز کردند.
19شورشهای نژادی نیویورک
در ۲۰ ژوئیه ۱۹۱۹، یک مرد سفیدپوست و یک مرد آمریکایی آفریقاییتبار در مورد جنگ جهانی اول بحث میکردند. دعوا بالا گرفت و مرد سیاهپوست اسلحهای بیرون کشید و بیهدف به سمت خیابان شلیک کرد. برخی از گلولهها به غیرنظامیان اصابت کرد، که یکی از آنها به جورج دولز در خیابان ۱۲۷ شرقی، پلاک ۲۳۱، در حالی که در آپارتمان طبقه همکف خود بود، برخورد کرد.
گلوله دیگری به هنریتا تیلور که روی پلههای خانه در خیابان ۱۲۷ شرقی، پلاک ۲۲۸ نشسته بود، اصابت کرد. در حالی که آن دو به بیمارستان هارلم منتقل شدند، خبر شروع شورش پخش شد و وقتی پلیس به صحنه رسید، حدود هزار سیاهپوست در بلوک بین خیابان دوم و سوم حضور داشتند. هنگامی که پلیس تلاش کرد خیابانها را پاکسازی کند، از ساختمانهای اطراف به سمت آنها شلیک شد.
20تلگرافی به وودرو ویلسون
انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) تلگراف اعتراضی به پرزیدنت وودرو ویلسون فرستاد:
شرمی که توسط اوباش، از جمله سربازان، ملوانان و تفنگداران دریایی ایالات متحده، بر کشور تحمیل شده است؛ کسانی که به سیاهپوستان بیگناه و بیآزار در پایتخت ملی حمله کردهاند. مردان یونیفرمپوش به سیاهپوستان در خیابانها حمله کرده و آنها را از واگنهای برقی بیرون کشیدهاند تا کتک بزنند. گزارش شده است که جمعیت... حملاتی را علیه هر سیاهپوست عبوری هدایت کردهاند... تأثیر چنین شورشهایی در پایتخت ملی بر خصومت نژادی، افزایش تلخی و خطر طغیان در جاهای دیگر خواهد بود. انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان از شما به عنوان رئیسجمهور و فرمانده کل نیروهای مسلح کشور میخواهد که بیانیهای در محکومیت خشونت اوباش صادر کنید و قوانین نظامی را آنطور که وضعیت ایجاب میکند، اجرا نمایید...
21شورش نورفولک
در نورفولک، ویرجینیا، گروهی از اوباش سفیدپوست به جشن بازگشت به خانه برای کهنهسربازان آمریکایی آفریقاییتبار جنگ جهانی اول حمله کردند. حداقل ۶ نفر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و پلیس محلی برای برقراری نظم، تفنگداران دریایی و پرسنل نیروی دریایی را فراخواند.
22تلاش برای لینچ در نیوبری
تلاش برای لینچ در نیوبری در سال ۱۹۱۹، اقدام به لینچ الیشا هارپر در نیوبری، کارولینای جنوبی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۹ بود. هارپر به دلیل توهین به یک دختر ۱۴ ساله به زندان فرستاده شده بود.
23شورش آناپولیس
شورش آناپولیس در سال ۱۹۱۹ در ۲۷ ژوئن ۱۹۱۹، بین نیمهشب تا ۱ بامداد، در آناپولیس، مریلند رخ داد. گروهی از ملوانان آمریکایی آفریقاییتبار نیروی دریایی ایالات متحده با آمریکاییهای آفریقاییتبار محلی آناپولیس درگیر شدند.
24شورش شیکاگو
تنشهای نژادی دیرینه بین سفیدپوستان و سیاهپوستان در پنج روز خشونت که از ۲۷ ژوئیه ۱۹۱۹ آغاز شد، منفجر شد. در آن روز گرم تابستانی، در یک ساحل تفکیکشده در شیکاگو، گروهی از مردان سفیدپوست یوجین ویلیامز را هنگامی که از مرز غیررسمی بین بخشهای سفیدپوست و سیاهپوست ساحل خیابان بیست و نهم عبور کرد، سنگسار کردند تا کشته شود. تنشها زمانی بالا گرفت که یک افسر پلیس سفیدپوست نه تنها مرد سفیدپوست مسئول مرگ ویلیامز را دستگیر نکرد، بلکه به جای او یک مرد سیاهپوست را بازداشت کرد.
اعتراضات ناظران سیاهپوست با خشونت سفیدپوستان مواجه شد. حملات بین اوباش سفیدپوست و سیاهپوست به سرعت شعلهور شد. به دلیل این شورش، ۳۸ نفر جان باختند (۲۳ آمریکایی آفریقاییتبار و ۱۵ سفیدپوست) و ۵۳۷ نفر دیگر مجروح شدند که دو سوم آنها آمریکایی آفریقاییتبار بودند؛ یک افسر پلیس آمریکایی آفریقاییتبار به نام جان دبلیو. سیمپسون تنها پلیسی بود که در این شورش کشته شد.
25شورش سیراکیوز
شورش سیراکیوز در سال ۱۹۱۹، یک شورش نژادی خشونتآمیز در ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۹ بین کارگران سفیدپوست و سیاهپوست شرکت «گلوب مالیبل آیرن ورکس» در سیراکیوز، نیویورک بود.
26حادثه لکسینگتون
تمام ساکنان سیاهپوست مجبور به ترک شهر شدند.
27فدراسیون باشگاههای زنان رنگینپوست شمال شرقی از پرزیدنت ویلسون خواستند شورش در شیکاگو را متوقف کند
در ۱۲ اوت، در کنوانسیون سالانه خود، فدراسیون باشگاههای زنان رنگینپوست شمال شرقی (NFCWC) شورش و سوزاندن خانههای سیاهپوستان را محکوم کرد و از پرزیدنت ویلسون خواست «از تمام ابزارهای در اختیار خود برای متوقف کردن شورش در شیکاگو و تبلیغاتی که برای تحریک چنین اقداماتی استفاده میشود، استفاده کند.»
28کمیته مشترک قانونگذاری برای تحقیق در مورد فعالیتهای فتنهانگیز
کمیته مشترک قانونگذاری برای بررسی فعالیتهای فتنهانگیز، که به طور عامیانه به عنوان کمیته لاسک شناخته میشود، در سال ۱۹۱۹ توسط مجلس ایالتی نیویورک تشکیل شد تا افراد و سازمانهای مشکوک به فتنه در ایالت نیویورک را مورد تحقیق قرار دهد. ریاست این کمیته بر عهده سناتور ایالتی تازهکار، کلیتون آر. لاسک از شهرستان کورتلند بود که پیشینهای در تجارت و ارزشهای سیاسی محافظهکارانه داشت و رادیکالها را «دشمنان بیگانه» مینامید. تنها ۱۰ درصد از این اثر چهار جلدی شامل گزارش بود، در حالی که بقیه آن به بازنشر مطالبی اختصاص داشت که در یورشها ضبط شده یا توسط شاهدان ارائه شده بود؛ بخش زیادی از آن به جزئیات فعالیتهای اروپایی میپرداخت یا تلاشها برای مقابله با رادیکالیسم در هر ایالت، از جمله برنامههای شهروندی و سایر فعالیتهای آموزشی میهنپرستانه را بررسی میکرد. یورشهای دیگر، جناح چپ حزب سوسیالیست و کارگران صنعتی جهان (IWW) را هدف قرار داد. هنگامی که آنها مطالب ضبطشده را تحلیل کردند، تلاشهای سازماندهی «سیاهپوستان آمریکایی» و فراخوانهای انقلاب در مجلات خارجیزبان را بسیار برجسته کردند.
29شورش نژادی شهرستان لورنس
شورش نژادی شهرستان لورنس در جورجیا، حملهای به جامعه سیاهپوستان توسط اوباش سفیدپوست در اوت ۱۹۱۹ بود. در گزارش هینز، همانطور که در نیویورک تایمز خلاصه شده، از آن به عنوان شورش نژادی اوکمالگی، جورجیا یاد شده است.
در روز چهارشنبه، ۲۷ اوت، یک مرد سیاهپوست که به دلیل اینکه به نظر میرسید رهبر جامعه محلی است انتخاب شده بود، لینچ شد و در صبح جمعه ۲۹ اوت، سه کلیسای سیاهپوستان و یک ساختمان اجتماعی به آتش کشیده شدند. او از کادول، جورجیا ربوده و در اوکمالگی، جورجیا کشته شد. جسد یک مرد مسن بعداً از میان خاکسترهای کلیسایی که در اوکمالگی سوخته بود، بیرون کشیده شد.
این جسد ممکن است متعلق به الی کوپر بوده باشد که ادعا میشد گفته است: «سیاهپوستان پنجاه سال است که زیر پا له شدهاند، اما این وضعیت ظرف سی روز تغییر خواهد کرد.» جامعه سفیدپوست محلی این سخن را به معنای فراخوانی برای انقلاب خشونتآمیز تلقی کرد.
30تلگرام دیگر
در پایان اوت، انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) دوباره به کاخ سفید اعتراض کرد و به حمله به دبیر این سازمان در آستین، تگزاس در هفته قبل اشاره کرد. تلگرام آنها چنین بود: «انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان با احترام میپرسد که دولت فدرال تحت مدیریت شما تا چه زمانی قصد دارد هرجومرج در ایالات متحده را تحمل کند؟».
31شورش بوگالوسا
اوباش سفیدپوست جسد لوسیوس مککارتی را پشت یک خودرو کشیدند و او را کشتند و سپس جسدش را در آتش سوزاندند.
32شورش ناکسویل
شورش ناکسویل در تنسی پس از دستگیری یک مظنون سیاهپوست به اتهام قتل یک زن سفیدپوست آغاز شد. در جستجوی زندانی، یک گروه لینچ به زندان شهرستان هجوم بردند و ۱۶ زندانی سفیدپوست، از جمله قاتلان مظنون را آزاد کردند.
اوباش به منطقه تجاری آفریقایی-آمریکاییها حمله کردند و با صاحبان کسبوکارهای سیاهپوست آن منطقه جنگیدند که منجر به کشته شدن حداقل ۷ نفر و زخمی شدن بیش از ۲۰ نفر شد.
33افرایم گترز تیر خورد
مرد سیاهپوستی به نام افرایم گترز توسط یک افسر پلیس هدف گلوله قرار گرفت.
34جنبش مقاومت مسلحانه
در سپتامبر ۱۹۱۹، در واکنش به تابستان سرخ، «برادری خون آفریقایی» در شهرهای شمالی تشکیل شد تا به عنوان یک جنبش «مقاومت مسلحانه» عمل کند.
35شورش نژادی اوماها
شورش نژادی اوماها در اوماها، نبراسکا، در ۲۸ تا ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۹ رخ داد. این شورش نژادی منجر به لینچ شدن ویل براون، یک غیرنظامی سیاهپوست؛ مرگ دو شورشی سفیدپوست؛ مجروح شدن بسیاری از افسران اداره پلیس اوماها و غیرنظامیان، از جمله تلاش برای دار زدن شهردار ادوارد پارسونز اسمیت؛ و هجوم عمومی هزاران شورشی سفیدپوست شد که دادگاه شهرستان داگلاس در مرکز شهر اوماها را به آتش کشیدند.
36کشتار الین
در ۳۰ سپتامبر، کشتاری علیه سیاهپوستان در الین، شهرستان فیلیپس، آرکانزاس رخ داد که به دلیل وقوع در جنوب روستایی به جای یک شهر، متمایز بود.
کشتار الین یا شورش نژادی الین در ۳۰ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۱۹۱۹ در هوپ اسپور در مجاورت الین در شهرستان روستایی فیلیپس، آرکانزاس رخ داد. اگرچه اسناد رسمی آن زمان بیان میکنند که یازده مرد سیاهپوست و پنج مرد سفیدپوست کشته شدند، برآوردها از تعداد واقعی سیاهپوستانی که کشته شدند بین ۱۰۰ تا ۲۳۷ نفر است. اوباش سفیدپوست توسط نیروهای فدرال (که توسط چارلز برو، فرماندار آرکانزاس درخواست شده بود) و شبهنظامیان خودسر مانند کو کلاکس کلان حمایت میشدند.
37شورش بالتیمور
شورش آغاز شده توسط ملوانان سفیدپوست نیروی دریایی علیه یک محله کاملاً سیاهپوست، به سرعت توسط پلیس سرکوب شد.
38دکتر جورج ادموند هینز فراخوانی برای اقدام ملی بود
گزارش اکتبر ۱۹۱۹ دکتر جورج ادموند هینز فراخوانی برای اقدام ملی بود که در نیویورک تایمز و سایر روزنامههای بزرگ منتشر شد.
هینز خاطرنشان کرد که لینچها یک مشکل ملی هستند. همانطور که پرزیدنت ویلسون در سخنرانی سال ۱۹۱۸ اشاره کرده بود: از سال ۱۸۸۹ تا ۱۹۱۸، بیش از ۳۰۰۰ نفر لینچ شده بودند؛ ۲۴۷۲ نفر مرد سیاهپوست و ۵۰ نفر زن سیاهپوست بودند. هینز گفت که ایالتها نشان دادهاند که «ناتوان یا بیمیل» به توقف لینچها هستند و به ندرت قاتلان را تحت پیگرد قانونی قرار میدهند. او استدلال کرد که این واقعیت که مردان سفیدپوست نیز در شمال لینچ شدهاند، ماهیت ملی مشکل کلی را نشان میدهد: «این تصور که قتل میتواند به یک بخش از کشور یا یک نژاد محدود شود، بیهوده است.»
39سرزنش جی. ادگار هوور
در جریان خشونتهای نژادی علیه سیاهپوستان در شیکاگو، مطبوعات از مقامات وزارت دادگستری دریافتند که IWW و بلشویکها در حال «گسترش تبلیغات برای دامن زدن به نفرت نژادی» هستند. مأموران FBI گزارشهایی را ثبت کردند که دیدگاههای چپگرایانه در حال جذب طرفدار در جامعه سیاهپوستان است.
یکی از آنها به فعالیتهای NAACP اشاره کرد که «رنگینپوستان را تشویق میکرد تا بر برابری با سفیدپوستان پافشاری کنند و در صورت لزوم به زور متوسل شوند». جی. ادگار هوور، در آغاز فعالیت دولتی خود، شورشها را برای دادستان کل تحلیل کرد. او شورشهای ژوئیه در واشینگتن دی.سی. را به «حملات متعدد سیاهپوستان به زنان سفیدپوست» نسبت داد.
برای وقایع اکتبر در آرکانزاس، او «تحریکات محلی خاص در یک لژ سیاهپوستان» را مقصر دانست. دلیل کلیتری که او ذکر کرد «تبلیغات با ماهیت رادیکال» بود. او متهم کرد که سوسیالیستها در حال تغذیه تبلیغاتی مجلات متعلق به سیاهپوستان مانند The Messenger هستند که به نوبه خود خوانندگان سیاهپوست آنها را تحریک میکرد. او به عاملان سفیدپوست خشونت که فعالیتهایشان توسط مقامات محلی مستند شده بود، اشارهای نکرد.
هوور به عنوان رئیس بخش رادیکال در وزارت دادگستری ایالات متحده، تحقیقاتی را در مورد «فعالیتهای سیاهپوستان» آغاز کرد و مارکوس گاروی را هدف قرار داد، زیرا معتقد بود روزنامه او، Negro World، بلشویسم را تبلیغ میکند. او مجوز استخدام مأموران مخفی سیاهپوست را برای جاسوسی از سازمانها و نشریات سیاهپوستان در هارلم صادر کرد.
40شورش نژادی کوربین
شورش نژادی کوربین، کنتاکی در سال ۱۹۱۹، شورشی بود که در آن یک گروه اوباش سفیدپوست تقریباً تمام ۲۰۰ ساکن سیاهپوست شهر را مجبور کردند با قطار باری از شهر خارج شوند و تا اواخر قرن بیستم سیاست «شهر غروب» (ممنوعیت حضور سیاهپوستان پس از غروب آفتاب) در آنجا اجرا میشد.
41لینچ کردن پل جونز
در روز یکشنبه، ۲ نوامبر ۱۹۱۹، پل جونز متهم شد که به یک زن سفیدپوست در حدود ۲ مایلی (۳.۲ کیلومتری) خارج از میکن حمله کرده است. پل جونز در سراسر شهر تعقیب شد تا اینکه در یک واگن قطار محاصره شد و در آنجا زن او را شناسایی کرد.
یک گروه ۴۰۰ نفره از اوباش سفیدپوست به سرعت جمع شدند و با وجود اعتراضات کلانتر جیمز آر. هیکس، جونز را گرفتند. بدن او با گلوله سوراخ شد، «به نفت زغالسنگ آغشته شد» و به آتش کشیده شد.
او در حالی که شعلههای آتش بدنش را میسوزاند هنوز زنده بود و اوباش تماشا میکردند که او از درد به خود میپیچید. هیچ دستگیریای صورت نگرفت.
42لینچ کردن جردن جیمسون
جردن جیمسون، مرد آفریقایی-آمریکایی، در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۹ در میدان شهر مگنولیا، شهرستان کلمبیا، آرکانزاس لینچ شد. یک گروه بزرگ از اوباش سفیدپوست پس از اینکه جیمسون متهم به شلیک به کلانتر محلی شد، او را گرفتند. آنها او را به یک تیر بستند و زنده زنده سوزاندند.
43شورش نژادی ویلمینگتون در سال ۱۹۱۹
پس از متهم کردن سه مرد سیاهپوست به کشتن یک پلیس، وقتی اوباش متوجه شدند که برادران از دسترس آنها خارج شدهاند، خشم خود را متوجه جامعه سیاهپوستان کردند. یک گروه ۳۰۰ نفره از سفیدپوستان در حال هجوم به بخش سیاهپوست شهر بودند که با ۴ مرد سیاهپوست روبرو شدند؛ دو طرف به سمت یکدیگر تیراندازی کردند و بانیل فیلدز، آفریقایی-آمریکایی، با شلیک گلوله به سرش زخمی شد.
44ای. میچل پالمر به کنگره در مورد تهدیدی که آنارشیستها و بلشویکها برای دولت ایجاد میکردند، گزارش داد
در ۱۷ نوامبر، دادستان کل ای. میچل پالمر به کنگره در مورد تهدیدی که آنارشیستها و بلشویکها برای دولت ایجاد میکردند، گزارش داد. بیش از نیمی از این گزارش رادیکالیسم در جامعه سیاهپوستان و «سرکشی آشکاری» را که رهبران سیاهپوست در پاسخ به خشونتهای نژادی و شورشهای تابستان تبلیغ میکردند، مستند میکرد. این گزارش رهبری جامعه سیاهپوستان را به دلیل «واکنش بد ادارهشده نسبت به شورشهای نژادی» مقصر دانست... در تمام بحثهای مربوط به شورشهای نژادی اخیر علیه سیاهپوستان، این حس غرور منعکس شده است که سیاهپوستان خود را یافتهاند، که «مقاومت کردهاند» و دیگر هرگز به راحتی تسلیم خشونت و ارعاب نخواهند شد.
این گزارش «روحیه خطرناک سرکشی و انتقامجویی در میان رهبران سیاهپوست» را توصیف کرد.
45کشتارهای کارخانه چوببری بوگالوسا
کشتارهای کارخانه چوببری بوگالوسا یک حمله نژادی بود که منجر به کشته شدن چهار سازماندهنده کارگری در ۲۲ نوامبر ۱۹۱۹ شد. این حمله توسط گروه شبهنظامی سفیدپوست «اتحادیه حفظ خود و وفاداری» (SPLL) در تیبودو، لوئیزیانا سازماندهی شد. آنها توسط مالکان شرکت «گریت ساترن لامبر»، یک شرکت بزرگ چوببری، حمایت میشدند که امیدوار بود از سازماندهی اتحادیهها و ادغام سازمانهای کارگری سیاهپوست و سفیدپوست جلوگیری کند.
46نامهای از لیگ ملی حقوق برابر
اعتراضات و درخواستها به دولت فدرال برای هفتهها ادامه یافت. نامهای از لیگ ملی حقوق برابر، مورخ ۲۵ نوامبر، به حمایت بینالمللی ویلسون از حقوق بشر متوسل شد: «ما از شما میخواهیم که کشورتان برای اقلیت نژادی خود همان کاری را انجام دهد که شما لهستان و اتریش را مجبور کردید برای اقلیتهای نژادی خود انجام دهند.»