تأثیر سیاست‌های دولت بر دیترویت

مانند بسیاری از سیاه‌پوستان دیترویت، پارکس به‌ویژه نگران مسائل مسکن بود. او خود در محله‌ای به نام «ویرجینیا پارک» زندگی می‌کرد که به دلیل ساخت بزرگراه و نوسازی شهری آسیب دیده بود. تا سال ۱۹۶۲، این سیاست‌ها ۱۰,۰۰۰ سازه را در دیترویت تخریب کرده و ۴۳,۰۹۶ نفر را آواره کرده بود که ۷۰ درصد آن‌ها آفریقایی-آمریکایی بودند. پارکس تنها یک مایل دورتر از کانون شورشی که در سال ۱۹۶۷ در دیترویت رخ داد زندگی می‌کرد و او تبعیض در مسکن را عامل اصلی تحریک این ناآرامی‌ها می‌دانست.

ممکن است دارای خطا باشد.