یک کمیته بحران

در پی مرگ هابیاریمانا، در عصر ۶ آوریل، یک کمیته بحران تشکیل شد؛ این کمیته متشکل از سرلشکر آگوستین ندیندلییمانا، سرهنگ تئونست باگوسورا و تعدادی دیگر از افسران ارشد ارتش بود. با وجود حضور ندیندلییمانا که رتبه بالاتری داشت، ریاست این کمیته بر عهده باگوسورا بود. آگاته اوی لینگییمانا، نخست‌وزیر، از نظر قانونی نفر بعدی در صف جانشینی سیاسی بود، اما کمیته از به رسمیت شناختن قدرت او خودداری کرد. رومئو دالر همان شب با کمیته دیدار کرد و اصرار داشت که اوی لینگییمانا مسئولیت را بر عهده بگیرد، اما باگوسورا نپذیرفت و گفت که اوی لینگییمانا «از اعتماد مردم رواندا برخوردار نیست» و «ناتوان از اداره کشور» است. کمیته همچنین وجود خود را به عنوان امری ضروری برای جلوگیری از بلاتکلیفی پس از مرگ رئیس‌جمهور توجیه کرد. باگوسورا تلاش کرد تا یونامیر (UNAMIR) و جبهه میهنی رواندا (RPF) را متقاعد کند که کمیته برای مهار گارد ریاست‌جمهوری که او آن را «خارج از کنترل» توصیف کرد، عمل می‌کند و به توافق آروشا پایبند خواهد بود.

ممکن است دارای خطا باشد.