1تولد اوچوا
اوچوا در لوارکا (آستوریاس)، اسپانیا متولد شد. پدرش سورو مانوئل اوچوا (که نام او را بر پسرش گذاشتند)، وکیل و تاجر بود و مادرش کارمن د آلبورنوز نام داشت.
2مرگ پدر اوچوا
پدرش زمانی که اوچوا هفت ساله بود درگذشت و او به همراه مادرش به مالاگا نقل مکان کرد، جایی که او تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان خود را گذراند.
3تأثیر سانتیاگو رامون ای کاخال
علاقه اوچوا به زیستشناسی با انتشارات عصبشناس اسپانیایی و برنده جایزه نوبل، سانتیاگو رامون ای کاخال، برانگیخته شد.
4ورود به دانشگاه مادرید
در سال ۱۹۲۳، او به دانشکده پزشکی دانشگاه مادرید رفت، جایی که امیدوار بود با کاخال کار کند، اما کاخال بازنشسته شده بود. او نزد پدر پدرو آروپه تحصیل کرد و خوان نگرین استاد او بود.
5جداسازی کراتینین
نگرین، اوچوا و دانشجوی دیگری به نام خوزه والدکاساس را تشویق کرد تا کراتینین را از ادرار جدا کنند. این دو دانشجو موفق شدند و همچنین روشی برای اندازهگیری سطوح پایین کراتینین عضلانی ابداع کردند.
6تابستان در گلاسگو
اوچوا تابستان ۱۹۲۷ را در گلاسگو گذراند و با دی. نوئل پاتون روی متابولیسم کراتین کار کرد و مهارتهای انگلیسی خود را بهبود بخشید.
7آغاز حرفه بیوشیمی
در طول تابستان، او روش آزمایش را بیشتر اصلاح کرد و پس از بازگشت به اسپانیا، او و والدکاساس مقالهای را که این کار را توصیف میکرد به مجله شیمی بیولوژیک ارائه کردند، جایی که به سرعت پذیرفته شد و آغاز حرفه بیوشیمی اوچوا را رقم زد.
8آزمایشگاه اتو مایرهاف
اوچوا مدرک پزشکی کارشناسی خود را در تابستان ۱۹۲۹ به پایان رساند و علاقهمند شد برای کسب تجربه تحقیقاتی بیشتر به خارج از کشور برود. کارهای قبلی او در زمینه کراتین و کراتینین منجر به دعوت برای پیوستن به آزمایشگاه اتو مایرهاف در موسسه زیستشناسی کایزر ویلهلم در برلین-دالم در سال ۱۹۲۹ شد.
9تحقیق پایاننامه دکتری پزشکی
در سال ۱۹۳۰ اوچوا به مادرید بازگشت تا تحقیقات پایاننامه دکتری پزشکی خود را تکمیل کند، که در همان سال از آن دفاع کرد و در سال ۱۹۳۱ مدرک پزشکی خود را دریافت کرد.
10ازدواج
اوچوا با کارمن گارسیا کوبیان ازدواج کرد و هیچ فرزندی نداشت.
11تحصیلات پسادکتری در لندن
او سپس تحصیلات پسادکتری خود را در موسسه ملی تحقیقات پزشکی لندن (NIMR) آغاز کرد، جایی که با هنری هالت دیل کار کرد. تحقیقات او در لندن شامل آنزیم گلیوکسالاز بود و از دو جهت نقطه عطفی در حرفه اوچوا محسوب میشد. اول، این کار آغاز علاقه مادامالعمر اوچوا به آنزیمها بود. دوم، این پروژه در لبه دانشِ به سرعت در حال تحولِ متابولیسم واسطهای قرار داشت.
12بازگشت به مادرید
در سال ۱۹۳۳، خانواده اوچوا به مادرید بازگشتند، جایی که او شروع به مطالعه گلیکولیز در عضله قلب کرد.
13جنگ داخلی اسپانیا
در عرض دو سال، به او پیشنهاد مدیریت بخش فیزیولوژی در موسسه تازه تاسیس تحقیقات پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه مادرید داده شد. متأسفانه این انتصاب درست زمانی انجام شد که جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد. اوچوا تصمیم گرفت که تلاش برای انجام تحقیقات در چنین محیطی، «شانس او برای دانشمند شدن» را برای همیشه از بین میبرد. بنابراین، «پس از تفکر بسیار، من و همسرم تصمیم گرفتیم اسپانیا را ترک کنیم.»
14سالهای سرگردانی
در سپتامبر ۱۹۳۶، سورو و کارمن آنچه را که او بعدها «سالهای سرگردانی» نامید، آغاز کردند؛ زیرا آنها در مدت چهار سال از اسپانیا به آلمان، سپس به انگلستان و در نهایت به ایالات متحده سفر کردند.
15رهبری مراکز بیوشیمیایی پیشرو جهان
اوچوا اسپانیا را ترک کرد و به موسسه زیستشناسی کایزر ویلهلم مایرهاف که اکنون به هایدلبرگ منتقل شده بود بازگشت، جایی که اوچوا تمرکز تحقیقاتی عمیقاً تغییر یافتهای را یافت. تا سال ۱۹۳۶، آزمایشگاه مایرهاف به یکی از مراکز بیوشیمیایی پیشرو جهان تبدیل شده بود که بر فرآیندهایی مانند گلیکولیز و تخمیر متمرکز بود. به جای مطالعه «انقباض» عضلات، آزمایشگاه اکنون در حال خالصسازی و شناسایی آنزیمهای دخیل در عملکرد عضلات بود که در تخمیر مخمر نیز نقش داشتند.
16اوچوا در آکسفورد
از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱، او دستیار آموزشی و دستیار تحقیقاتی نافیلد در دانشگاه آکسفورد بود.
17دانشگاه واشنگتن
اوچوا سپس به ایالات متحده رفت، جایی که دوباره سمتهای بسیاری را در چندین دانشگاه بر عهده داشت. بین سالهای ۱۹۴۰ و ۱۹۴۲، اوچوا برای دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس کار کرد.
18دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک
در سال ۱۹۴۲، او به عنوان دانشیار پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک منصوب شد و متعاقباً در آنجا به مقام استادیار بیوشیمی (۱۹۴۵)، استاد فارماکولوژی (۱۹۴۶)، استاد بیوشیمی (۱۹۵۴) و رئیس گروه بیوشیمی رسید.
19دریافت جایزه نوبل
در سال ۱۹۵۹، اوچوا و آرتور کورنبرگ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را «برای کشف مکانیسمهای سنتز بیولوژیکی اسید ریبونوکلئیک و اسید دئوکسیریبونوکلئیک» دریافت کردند.
20مدال ملی علوم ایالات متحده
اوچوا در سال ۱۹۷۸ مدال ملی علوم ایالات متحده را دریافت کرد.
21مقامات سیاستگذاری علمی اسپانیا
اوچوا به تحقیقات خود در زمینه سنتز پروتئین و تکثیر ویروسهای RNA تا سال ۱۹۸۵ ادامه داد، زمانی که به اسپانیا بازگشت و به مقامات سیاستگذاری علمی اسپانیا مشاوره داد.
22مرگ اوچوا
سورو اوچوا در ۱ نوامبر ۱۹۹۳ در مادرید، اسپانیا درگذشت.