المپیک ۱۹۹۶

اونیل یکی از دو بازیکنی بود (دیگری رجی میلر) که از لیست ۱۹۹۴ برای تیم رویایی ۳ انتخاب شد. به دلیل وجود ستاره‌های بیشتر، او با حکیم اولاجوان و دیوید رابینسون چرخشی بازی می‌کرد و در ۳ بازی در ترکیب اصلی قرار گرفت. او میانگین ۹.۳ امتیاز و ۵.۳ ریباند با مجموع ۸ بلاک ثبت کرد. بار دیگر، رکورد کامل ۸-۰ برای او یک مدال طلای دیگر در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا به ارمغان آورد. اونیل از اینکه مربی لنی ویلکنز در بازی نهایی به رابینسون دقایق بیشتری بازی داده بود، ناراحت بود؛ ویلکنز قبلاً به اونیل توضیح داده بود که این احتمالاً آخرین المپیک رابینسون خواهد بود.

ممکن است دارای خطا باشد.