تولد
شیمون پرز با نام شیمون پرسکی در ۲ اوت ۱۹۲۳ در ویشنِو، لهستان (امروزه ویشنوا، بلاروس) متولد شد.
null
تاریخ شیمون پرز
پنجشنبه اوت 2, 1923 تا چهارشنبه سپتامبر 28, 2016
Israel, Palestine, Poland, Belarus
شیمون پرز (زاده شیمون پرسکی؛ ۲ اوت ۱۹۲۳ – ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶) سیاستمدار اسرائیلی بود که به عنوان نهمین رئیسجمهور اسرائیل (۲۰۰۷–۲۰۱۴)، نخستوزیر اسرائیل (دو بار) و نخستوزیر موقت در دهههای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ خدمت کرد. او عضو دوازده کابینه بود و در طول ۷۰ سال فعالیت سیاسی، نماینده پنج حزب سیاسی بود. پرز در نوامبر ۱۹۵۹ به کنست انتخاب شد و به جز یک وقفه سه ماهه در اوایل سال ۲۰۰۶، تا زمان انتخابش به عنوان رئیسجمهور در سال ۲۰۰۷ به طور مداوم در سمتهای دولتی حضور داشت. در زمان بازنشستگیاش در سال ۲۰۱۴، او مسنترین رئیس دولت در جهان بود و آخرین پیوند با نسل بنیانگذار اسرائیل محسوب میشد.
مهاجرت به فلسطین
در سال ۱۹۳۲، پدر پرز به فلسطین تحت قیمومیت مهاجرت کرد و در تلآویو ساکن شد.
هانوعار هاعوِد وِهالومِد
در سال ۱۹۴۱، او به عنوان دبیر «هانوعار هاعوِد وِهالومِد»، یک جنبش جوانان صهیونیست کارگری، انتخاب شد.
ازدواج
در سال ۱۹۴۵، پرز با سونیا گلمن ازدواج کرد که ترجیح میداد از انظار عمومی دور بماند. آنها سه فرزند داشتند.
هیئت نمایندگی ماپای
در سال ۱۹۴۶، پرز و موشه دایان به عنوان دو نماینده جوان در هیئت نمایندگی حزب ماپای به کنگره صهیونیستی در بازل انتخاب شدند.
پیشزمینه نیروهای دفاعی اسرائیل
در سال ۱۹۴۷، پرز به هاگانا، سازمان پیشزمینه نیروهای دفاعی اسرائیل، پیوست.
معاون مدیرکل وزارت دفاع
در سال ۱۹۵۲، او به عنوان معاون مدیرکل وزارت دفاع منصوب شد و سال بعد به مقام مدیرکل رسید.
جنگ سوئز ۱۹۵۶
از سال ۱۹۵۴، پرز به عنوان مدیرکل وزارت دفاع، در برنامهریزی جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶ با مشارکت فرانسه و بریتانیا علیه مصر نقش داشت.
اولین انتخاب به کنست
پرز برای اولین بار در انتخابات سال ۱۹۵۹ به عنوان عضو حزب ماپای به کنست راه یافت. او نقش معاون وزیر دفاع را بر عهده گرفت که تا سال ۱۹۶۵ آن را حفظ کرد.
وزیر جذب مهاجران
در سال ۱۹۶۹، پرز به عنوان وزیر جذب مهاجران منصوب شد.
وزیر حمل و نقل و ارتباطات
در سال ۱۹۷۰ او وزیر حمل و نقل و ارتباطات شد.
وزیر اطلاعات
در سال ۱۹۷۴، پس از دورهای به عنوان وزیر اطلاعات.
۲۴۸ مسافر عازم پاریس
در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۶، پرز به عنوان وزیر دفاع، به همراه رابین، با یک اقدام تروریستی هماهنگ مواجه شد که در آن ۲۴۸ مسافر عازم پاریس در یک هواپیمای ایرفرانس توسط هواپیماربایان طرفدار فلسطین گروگان گرفته شده و به اوگاندا در آفریقا، در فاصله ۲۰۰۰ مایلی، منتقل شدند.
عملیات نجات انتبه
پرز و رابین مسئولیت تأیید عملیاتی را بر عهده داشتند که به عملیات نجات انتبه معروف شد و در ۴ ژوئیه ۱۹۷۶ انجام گرفت.
نخستوزیر
پرز به مقام نخستوزیری رسید.
انتخابات ۱۹۷۷
پرز پیش از انتخابات ۱۹۷۷، پس از استعفای رابین در پی رسوایی ارز خارجی مربوط به همسرش، جانشین او به عنوان رهبر حزب شد.
پیمان صلح اسرائیل و اردن
در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴، اردن و اسرائیل پیمان صلح اسرائیل و اردن را امضا کردند.
نخستوزیر برای دومین بار
شیمون پرز تا ۲۲ نوامبر ۱۹۹۵ به عنوان نخستوزیر موقت خدمت کرد.
مرکز صلح پرز
در سال ۱۹۹۶، او مرکز صلح پرز را تأسیس کرد که هدف آن «ترویج صلح پایدار و پیشرفت در خاورمیانه از طریق تقویت مدارا، توسعه اقتصادی و فناوری، همکاری و رفاه» است.
عملیات خوشههای خشم
در ۱۱ آوریل ۱۹۹۶، نخستوزیر پرز عملیات خوشههای خشم را آغاز کرد.
انتخابات ریاستجمهوری اسرائیل در سال ۲۰۰۰
در سال ۲۰۰۰، پرز برای یک دوره هفت ساله به عنوان رئیسجمهور اسرائیل نامزد شد، مقامی تشریفاتی که معمولاً انتخاب نخستوزیر را تأیید میکند. با این حال، او از رقیب حزب لیکود، موشه کاتساو، شکست خورد.
ترک حزب کارگر
در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۵، پرز اعلام کرد که حزب کارگر را برای حمایت از آریل شارون و حزب جدیدش، کادیما، ترک میکند.
رئیسجمهور
در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۷، پرز توسط کنست به عنوان رئیسجمهور دولت اسرائیل انتخاب شد. ۵۸ نفر از ۱۲۰ عضو کنست در دور اول به او رأی دادند (در حالی که ۳۸ نفر به روون ریولین و ۲۱ نفر به کولت آویتال رأی دادند).
نشان افتخاری شوالیه
در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸، پرز نشان افتخاری شوالیه، صلیب بزرگ شوالیه از نشان سنت مایکل و سنت جورج را از ملکه الیزابت دوم در کاخ باکینگهام در لندن دریافت کرد.
آخرین روز ریاستجمهوری
پرز در آوریل ۲۰۱۳ اعلام کرد که به دنبال تمدید دوره تصدی خود پس از سال ۲۰۱۴ نخواهد بود. جانشین او، روون ریولین، در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴ انتخاب شد و در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ کار خود را آغاز کرد.
جایزه دیپلماسی
شیمون پرز جایزه دیپلماسی اسرائیل را در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۵ دریافت کرد.
مرگ
او در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.