بی‌خانمانی

در همین حال، هیچ‌یک از همکاران گاردنر نمی‌دانستند که او و پسرش نزدیک به یک سال در منطقه تندرلوین سانفرانسیسکو بی‌خانمان بوده‌اند. گاردنر اغلب با عجله تلاش می‌کرد فرزندش را به مهدکودک بسپارد، در صف آشپزخانه‌های خیریه می‌ایستاد و هر جا که می‌توانست برای خود و پسرش امنیت پیدا کند، می‌خوابید؛ در دفتر کارش پس از ساعات اداری، در مسافرخانه‌های ارزان‌قیمت، متل‌ها، پارک‌ها، فرودگاه‌ها، وسایل نقلیه عمومی و حتی در یک دستشویی قفل‌شده در ایستگاه BART.

ممکن است دارای خطا باشد.