تلاش سال ۱۹۰۲

تا سال ۱۹۰۲، آن‌ها متوجه شدند که تاب‌دهی بال باعث ایجاد «پسار دیفرانسیل» در نوک بال‌ها می‌شود. نیروی بالابر بیشتر در یک انتهای بال، پسار را نیز افزایش می‌داد که باعث کند شدن آن انتهای بال می‌شد و گلایدر را می‌چرخاند (یا «یاو» می‌کرد) به طوری که دماغه از مسیر چرخش دور می‌شد. این همان رفتاری بود که گلایدر بدون دم سال ۱۹۰۱ داشت.

ممکن است دارای خطا باشد.