چهارشنبه اوت 6, 1806 تا چهارشنبه ژانویه 18, 1871
Germany
اتحاد آلمان و تشکیل امپراتوری آلمان، یک دولت-ملت تحت سلطه پروس با ویژگیهای فدرال، رسماً در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ در کاخ ورسای در فرانسه رخ داد. شاهزادگان اکثر ایالتهای آلمان در آنجا گرد هم آمدند تا در جریان جنگ فرانسه و پروس، پادشاه ویلهلم اول پروس را به عنوان امپراتور آلمان اعلام کنند.
یهودیان آلمانیشده در دولت-ملت جدید آلمان، جمعیت آسیبپذیر دیگری باقی ماندند. از سال ۱۷۸۰، پس از رهایی توسط امپراتور مقدس روم، یوزف دوم، یهودیان در قلمروهای سابق هابسبورگ از امتیازات اقتصادی و حقوقی قابل توجهی برخوردار بودند.
اروپای مرکزی آلمانیزبان شامل بیش از ۳۰۰ نهاد سیاسی بود که اکثر آنها بخشی از امپراتوری مقدس روم یا قلمروهای موروثی گسترده هابسبورگ بودند. اندازه آنها از قلمروهای کوچک و پیچیده شاخههای خانواده شاهزادهنشین هوهنلوهه تا قلمروهای بزرگ و مشخصی مانند پادشاهیهای بایرن و پروس متغیر بود.
جنگ ائتلاف دوم منجر به شکست نیروهای امپراتوری و متحدان توسط ناپلئون بناپارت شد. معاهدات لونویل (۱۸۰۱) و میانجیگری ۱۸۰۳، شاهزادهنشینهای کلیسایی را سکولار کرد و اکثر شهرهای آزاد امپراتوری را لغو نمود و این قلمروها به همراه ساکنانشان توسط دولتهای دودمانی جذب شدند.
در سال ۱۸۰۶، پس از تهاجم موفقیتآمیز به پروس و شکست پروس در نبردهای مشترک ینا-اورشتت، ناپلئون معاهده پرسبورگ را دیکته کرد و بر ایجاد کنفدراسیون راین نظارت داشت که از جمله، امکان میانجیگری بیش از صد شاهزاده و کنت کوچک و جذب قلمروهای آنها و همچنین صدها شوالیه امپراتوری توسط دولتهای عضو کنفدراسیون را فراهم کرد.
کمپین آلمان در سال ۱۸۱۳ رخ داد. اعضای ائتلاف ششم، از جمله ایالتهای آلمانی اتریش و پروس، به علاوه روسیه و سوئد، مجموعهای از نبردها را در آلمان علیه امپراتور فرانسه ناپلئون، مارشالهای او و ارتشهای کنفدراسیون راین - اتحادی از اکثر ایالتهای دیگر آلمان - انجام دادند که به سلطه امپراتوری اول فرانسه پایان داد.
کنگره وین یک کنفرانس دیپلماتیک بینالمللی برای بازسازی نظم سیاسی اروپا پس از سقوط امپراتور فرانسه، ناپلئون اول بود. این نشست با حضور سفرای کشورهای اروپایی به ریاست سیاستمدار اتریشی کلمنس فون مترنیخ در وین برگزار شد.
اولین جشنواره وارتبورگ، گردهمایی حدود ۵۰۰ دانشجوی پروتستان آلمانی بود که در ۱۸ اکتبر ۱۸۱۷ در قلعه وارتبورگ در نزدیکی آیزناخ در تورینگن برگزار شد. پناهگاه سابق اصلاحطلب مارتین لوتر به عنوان یک نماد ملی و این مجمع به عنوان اعتراضی علیه سیاستهای ارتجاعی و «کلایناشتاترای» (تکهتکهبودن آلمان) در نظر گرفته میشد.
«انقلاب مارس» در ایالتهای آلمان در جنوب و غرب آلمان با مجامع بزرگ مردمی و تظاهرات گسترده رخ داد. آنها به رهبری دانشجویان و روشنفکران تحصیلکرده، خواستار وحدت ملی آلمان، آزادی مطبوعات و آزادی تجمع شدند.
پارلمان فرانکفورت اولین پارلمان آزادانه انتخابشده برای تمام آلمان، از جمله مناطق آلمانینشین اتریش-مجارستان بود که در ۱ مه ۱۸۴۸ انتخاب شد.
جنگ کریمه یک درگیری نظامی بود که از اکتبر ۱۸۵۳ تا فوریه ۱۸۵۶ رخ داد و در آن روسیه از اتحاد فرانسه، امپراتوری عثمانی، بریتانیا و پیمونت-ساردنی شکست خورد.
جنگ دوم شلسویگ که گاهی به عنوان جنگ دانمارک و پروس یا جنگ پروس و دانمارک نیز شناخته میشود، دومین درگیری نظامی بر سر مسئله شلسویگ-هولشتاین در قرن نوزدهم بود.
جنگ داخلی آلمان در سال ۱۸۶۶ بین امپراتوری اتریش و پادشاهی پروس رخ داد که هر کدام توسط متحدان مختلفی در کنفدراسیون آلمان یاری میشدند. پروس همچنین با پادشاهی ایتالیا متحد شده بود که این درگیری را به سومین جنگ استقلال اتحاد ایتالیا پیوند میداد. جنگ اتریش و پروس بخشی از رقابت گستردهتر بین اتریش و پروس بود و منجر به سلطه پروس بر ایالتهای آلمان شد.
در آوریل ۱۸۶۶، نماینده پروس در فلورانس توافقنامهای محرمانه با دولت ایتالیا امضا کرد که هر ایالت را متعهد میکرد در جنگ علیه اتریش به دیگری کمک کند. روز بعد، نماینده پروس در مجمع فرانکفورت طرحی را ارائه کرد که خواستار قانون اساسی ملی، مجلس ملی با انتخاب مستقیم و حق رأی همگانی بود.
در سال ۱۸۶۷، امپراتور اتریش فرانتس یوزف توافقی (سازش اتریش-مجارستان ۱۸۶۷) را پذیرفت که در آن به داراییهای مجارستانی خود وضعیتی برابر با قلمروهای اتریشیاش داد و سلطنت دوگانه اتریش-مجارستان را ایجاد کرد.
کنفدراسیون آلمان شمالی، فدراسیون آلمانی بود که از ژوئیه ۱۸۶۷ تا دسامبر ۱۸۷۰ وجود داشت. این اولین دوره از دولت-ملت آلمان است که امروزه به عنوان جمهوری فدرال آلمان شناخته میشود.
فرانسه در ۱۹ ژوئیه بسیج شد و اعلام جنگ کرد. ایالتهای آلمان، فرانسه را به عنوان متجاوز دیدند و - تحت تأثیر ناسیونالیسم و شور میهنپرستانه - به سمت پروس رفتند و نیرو فراهم کردند.
جنگ فرانسه و پروس یا جنگ فرانسه و آلمان، که در فرانسه اغلب با نام جنگ ۱۸۷۰ شناخته میشود، درگیری میان امپراتوری دوم فرانسه و کنفدراسیون آلمان شمالی به رهبری پادشاهی پروس بود. این درگیری که از ۱۹ ژوئیه ۱۸۷۰ تا ۲۸ ژانویه ۱۸۷۱ به طول انجامید، عمدتاً ناشی از عزم فرانسه برای بازپسگیری موقعیت مسلط خود در اروپای قارهای بود که پس از پیروزی قاطع پروس بر اتریش در سال ۱۸۶۶ از دست داده بود.
بیسمارک بلافاصله برای تضمین اتحاد آلمان دست به کار شد. او با نمایندگان ایالتهای آلمان جنوبی مذاکره کرد و در صورت موافقت آنها با اتحاد، امتیازات ویژهای به آنها پیشنهاد داد. مذاکرات موفقیتآمیز بود؛ احساسات میهنپرستانه بر مخالفتهای باقیمانده غلبه کرد. در حالی که جنگ در مرحله نهایی خود بود، ویلهلم یکم، پادشاه پروس، در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ در تالار آینه در کاخ ورسای به عنوان امپراتور آلمان اعلام شد.
در سال ۱۸۷۱، بیسمارک به مقام فورست (شاهزاده) ارتقا یافت. او همچنین به عنوان اولین صدراعظم امپراتوری (Reichskanzler) امپراتوری آلمان منصوب شد، اما مناصب پروسی خود، از جمله نخستوزیری و وزارت امور خارجه را حفظ کرد.
امپراتوری آلمان یا دولت امپراتوری آلمان، که با نامهای آلمان امپراتوری، رایش دوم، کایزریش و همچنین به سادگی آلمان نیز شناخته میشود، دورهای از رایش آلمان از زمان اتحاد آلمان در سال ۱۸۷۱ تا انقلاب نوامبر ۱۹۱۸ بود، زمانی که رایش آلمان شکل حکومت خود را از سلطنت به جمهوری تغییر داد.
بیسمارک که با نام کامل اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک متولد شد، یک دولتمرد و دیپلمات محافظهکار آلمانی بود.
