1تاریخچه بردهداری در ایالات متحده
بردهداری در تاریخ استعماری ایالات متحده، از سال ۱۵۲۶ تا ۱۷۷۶، از عوامل پیچیدهای نشأت گرفت. بردهداری عامل اصلی جدایی بود. بردهداری در زمان تدوین قانون اساسی موضوعی بحثبرانگیز بود اما حلنشده باقی ماند.
2قانون ممنوعیت واردات برده
میزان خدمت قراردادی در سراسر کشور بهطور چشمگیری کاهش یافت. قانون ممنوعیت واردات برده با مخالفت کمی در کنگره تصویب شد. توماس جفرسون، رئیسجمهور وقت، از آن حمایت کرد و این قانون در ۱ ژانویه ۱۸۰۸ اجرایی شد.
3ممنوعیت تجارت بینالمللی برده
قانون اساسی ایالات متحده دولت فدرال را از ممنوعیت واردات برده به مدت بیست سال منع کرده بود. ایالتهای مختلف در آن دوره ممنوعیتهایی را برای تجارت بینالمللی برده تصویب کردند؛ تا سال ۱۸۰۸، تنها ایالتی که هنوز اجازه واردات بردههای آفریقایی را میداد، کارولینای جنوبی بود.
4جلوگیری از هرگونه گسترش بردهداری
حزب جمهوریخواه مصمم بود از هرگونه گسترش بردهداری به سرزمینهای جدید جلوگیری کند، زیرا پس از پذیرش آنها بهعنوان ایالت، این امر به شمال نمایندگی بیشتری در کنگره و کالج انتخاباتی میداد. بسیاری از رهبران جنوبی تهدید کرده بودند که اگر نامزد جمهوریخواه، لینکلن، در انتخابات ۱۸۶۰ پیروز شود، از اتحادیه جدا خواهند شد.
5کارولینای جنوبی از ایالات متحده جدا شد
انتخاب لینکلن باعث شد مجلس قانونگذاری کارولینای جنوبی برای بررسی جدایی، یک کنوانسیون ایالتی تشکیل دهد. پیش از جنگ، کارولینای جنوبی بیش از هر ایالت جنوبی دیگری برای پیشبرد این ایده که یک ایالت حق دارد قوانین فدرال را لغو کند و حتی از ایالات متحده جدا شود، تلاش کرد. این کنوانسیون در ۲۰ دسامبر ۱۸۶۰ به اتفاق آرا به جدایی رأی داد و اعلامیه جدایی را تصویب کرد.
6ژنرال وینفیلد اسکات طرح آناکوندا را طراحی کرد
تا اوایل سال ۱۸۶۱، ژنرال وینفیلد اسکات طرح آناکوندا را برای پیروزی در جنگ با کمترین خونریزی ممکن طراحی کرد. اسکات استدلال کرد که محاصره دریایی بنادر اصلی توسط اتحادیه، اقتصاد کنفدراسیون را تضعیف خواهد کرد.
7کنفرانس صلح فوریه ۱۸۶۱ پیش از جنگ در واشینگتن برگزار شد
یک کنفرانس صلح در فوریه ۱۸۶۱ پیش از جنگ در واشینگتن برگزار شد که راهحلی مشابه سازش کریتندن پیشنهاد میکرد؛ این پیشنهاد توسط کنگره رد شد. جمهوریخواهان سازش جایگزینی پیشنهاد کردند که در آن به بردهداری در جایی که وجود داشت دخالتی نشود، اما جنوب آن را ناکافی دانست.
8نیروی اصلی کنفدراسیون در جبهه شرقی
نیروی اصلی کنفدراسیون در جبهه شرقی، ارتش ویرجینیای شمالی بود. این ارتش در ابتدا بهعنوان ارتش پوتوماک (کنفدراسیون) شناخته میشد که در ۲۰ ژوئن ۱۸۶۱ از تمام نیروهای عملیاتی در شمال ویرجینیا سازماندهی شد.
9جبهه شرقی جنگ داخلی آمریکا
واشینگتن بارها به نقض دکترین مونرو توسط فرانسه اعتراض کرد. با وجود همدردی با کنفدراسیون، تصرف مکزیک توسط فرانسه در نهایت آن را از جنگ با اتحادیه بازداشت.
10آبراهام لینکلن رئیسجمهور ایالات متحده بود
آبراهام لینکلن وکیل و دولتمرد آمریکایی بود که از سال ۱۸۶۱ تا زمان ترورش در سال ۱۸۶۵ به عنوان شانزدهمین رئیسجمهور ایالات متحده خدمت کرد. لینکلن کشور را در طول جنگ داخلی آمریکا هدایت کرد و در حفظ اتحادیه، لغو بردهداری، تقویت دولت فدرال و مدرنسازی اقتصاد ایالات متحده موفق بود.
11مراسم تحلیف لینکلن
در ۴ مارس ۱۸۶۱، آبراهام لینکلن به عنوان رئیسجمهور سوگند یاد کرد. او در سخنرانی تحلیف خود استدلال کرد که قانون اساسی اتحادی کاملتر از «اصول کنفدراسیون و اتحادیه دائمی» پیشین است، که این یک قرارداد الزامآور است و هرگونه جدایی را «از نظر قانونی باطل» خواند.
12رد پیوستن به کنفدراسیون
هشت ایالت بردهدار باقیمانده، درخواستها برای پیوستن به کنفدراسیون را پس از رأی منفی دو به یک در اولین کنوانسیون جداییطلبان ویرجینیا در ۴ آوریل ۱۸۶۱ رد کردند.
13ویرجینیا تقریباً در تمام طول جنگ داخلی آمریکا پایتخت ایالات کنفدراسیون آمریکا بود
ویرجینیا بهویژه محل بسیاری از نبردهای بزرگ و سرنوشتساز بود. این نبردها جایگاه و حافظه تاریخی ایالات متحده را تغییر دادند. ریچموند، ویرجینیا تقریباً در تمام طول جنگ داخلی آمریکا به عنوان پایتخت ایالات کنفدراسیون آمریکا عمل کرد. این شهر منبع حیاتی سلاح و تدارکات برای تلاشهای جنگی و پایانه پنج خط آهن بود.
14نبرد فورت سامتر
نبرد فورت سامتر بمباران فورت سامتر در نزدیکی چارلستون، کارولینای جنوبی توسط شبهنظامیان کارولینای جنوبی بود. نبرد فورت سامتر بین ایالات متحده (اتحادیه) و ایالات کنفدراسیون آمریکا رخ داد.
15دعوت برای بازپسگیری قلعه و سایر اموال فدرال
در ۱۵ آوریل ۱۸۶۱، لینکلن از تمام ایالتها خواست تا نیروهایی را برای بازپسگیری قلعه و سایر اموال فدرال اعزام کنند. مقیاس شورش کوچک به نظر میرسید، بنابراین او تنها برای ۷۵ هزار داوطلب به مدت ۹۰ روز فراخوان داد.
16لینکلن محاصره دریایی تمام بنادر جنوبی توسط اتحادیه را اعلام کرد
در آوریل ۱۸۶۱، لینکلن محاصره دریایی تمام بنادر جنوبی توسط اتحادیه را اعلام کرد؛ کشتیهای تجاری نمیتوانستند بیمه دریافت کنند و ترافیک عادی متوقف شد. جنوب در تحریم صادرات پنبه در سال ۱۸۶۱ پیش از آنکه محاصره مؤثر واقع شود، مرتکب اشتباه شد؛ زمانی که آنها به اشتباه خود پی بردند، دیگر خیلی دیر شده بود.
17نبرد اول بول ران
در ژوئیه ۱۸۶۱، راهپیمایی نیروهای اتحادیه تحت فرماندهی سرلشکر اروین مکداول به سمت نیروهای کنفدراسیون به رهبری ژنرال پی. جی. تی. بورگارد در نزدیکی واشینگتن، در نبرد اول بول ران (که به نام ماناساس اول نیز شناخته میشود) دفع شد.
18پایان بردهداری در منطقه کلمبیا
با استعفای جنوبیها از کرسیهای خود در سنا و مجلس نمایندگان، جمهوریخواهان توانستند پروژههایی را که پیش از جنگ توسط سناتورهای جنوبی مسدود شده بود، تصویب کنند. این موارد شامل تعرفه موریل، کالجهای اهدای زمین، قانون هومستد، راهآهن سراسری، قانون بانک ملی، مجوز انتشار اسکناسهای ایالات متحده توسط قانون مناقصه قانونی ۱۸۶۲ و پایان بردهداری در منطقه کلمبیا بود.
19ارتش تنسی یکی از ارتشهای اتحادیه در جبهه غربی جنگ داخلی آمریکا بود
نام «ارتش تنسی» برای اولین بار در مارس ۱۸۶۲ در ارتش اتحادیه برای توصیف نیروهای اتحادیه استفاده شد که شاید توصیف دقیقتر آنها «ارتش تنسی غربی» بود؛ اینها نیروهایی تحت فرماندهی سرلشکر یولیسیز اس. گرانت در منطقه تنسی غربی اتحادیه بودند.
20نیروی دریایی اتحادیه به قلعههای جکسون و سنت فیلیپ حمله کرد
در آوریل ۱۸۶۲، یک گروه ضربت نیروی دریایی اتحادیه به فرماندهی ناخدا دیوید دی. پورتر به قلعههای جکسون و سنت فیلیپ که از مسیر رودخانهای به نیواورلئان از سمت جنوب محافظت میکردند، حمله کرد. در حالی که بخشی از ناوگان قلعهها را بمباران میکرد، کشتیهای دیگر راهی برای عبور از موانع رودخانه باز کردند و به بقیه ناوگان اجازه دادند تا از رودخانه به سمت شهر حرکت کنند.
21نبرد شایلو
نبرد شایلو یک نبرد بزرگ در جبهه غربی جنگ داخلی آمریکا بود. این نبرد در ۶ تا ۷ آوریل ۱۸۶۲ در جنوب غربی تنسی رخ داد، جایی که نیروهای اتحادیه تحت فرماندهی ژنرالها آلبرت سیدنی جانستون و پی. جی. تی. بوریگارد در برابر نیروهای ارتش اتحادیه به رهبری ژنرال یولیسیز اس. گرانت قرار گرفتند.
22ارتش کامبرلند یکی از ارتشهای اصلی اتحادیه بود
ارتش کامبرلند یکی از ارتشهای اصلی اتحادیه در جبهه غربی در طول جنگ داخلی آمریکا بود. این ارتش در ابتدا به عنوان ارتش اوهایو شناخته میشد. منشأ ارتش کامبرلند به ایجاد ارتش اوهایو در نوامبر ۱۸۶۱ تحت فرماندهی سرتیپ رابرت اندرسون بازمیگردد.
23ویرجینیای غربی از ویرجینیا جدا شد
ویرجینیای غربی از ویرجینیا جدا شد و در ۲۰ ژوئن ۱۸۶۳ به اتحادیه پیوست.
24لینکلن، گرانت را فرمانده کل ارتشهای اتحادیه کرد
لینکلن، گرانت را فرمانده کل ارتشهای اتحادیه کرد. گرانت ستاد فرماندهی خود را در ارتش پوتوماک مستقر کرد و سرلشکر ویلیام تکومسه شرمن را به فرماندهی بیشتر ارتشهای غربی منصوب کرد.
25نبرد اولوستی
چندین درگیری کوچک در فلوریدا رخ داد، اما هیچ نبرد بزرگی صورت نگرفت. بزرگترین آنها نبرد اولوستی در اوایل سال ۱۸۶۴ بود.
26لینکلن، گرانت را فرمانده کل ارتشهای اتحادیه کرد
در آغاز سال ۱۸۶۴، لینکلن، گرانت را فرمانده کل ارتشهای اتحادیه کرد. گرانت ستاد فرماندهی خود را در ارتش پوتوماک مستقر کرد و سرلشکر...
27لغو بردهداری در ایالات متحده
در ایالات متحده، جنبش لغو بردهداری که به دنبال پایان دادن به بردهداری در کشور بود، از اواخر دوران استعمار تا جنگ داخلی آمریکا فعال بود؛ جنگی که پایان آن منجر به لغو بردهداری در آمریکا از طریق متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده (تصویبشده در ۱۸۶۵) شد.
28رئیسجمهور لینکلن توسط جان ویلکس بوث هدف گلوله قرار گرفت
در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵، رئیسجمهور لینکلن توسط جان ویلکس بوث، که از هواداران کنفدراسیون بود، هدف گلوله قرار گرفت. لینکلن صبح روز بعد درگذشت.
29نیروهای کنفدراسیون در آلاباما و میسیسیپی تسلیم شدند
در ۴ مه، تمام نیروهای باقیمانده کنفدراسیون در آلاباما و میسیسیپی تسلیم شدند. رئیسجمهور جانسون رسماً در ۹ مه ۱۸۶۵ پایان شورش را اعلام کرد؛ جفرسون دیویس، رئیسجمهور کنفدراسیون، روز بعد دستگیر شد.
30تسلیم نهایی کنفدراسیون
تسلیم نهایی کنفدراسیون توسط شناندوا در ۶ نوامبر ۱۸۶۵ انجام شد و به تمام خصومتهای جنگ چهار ساله پایان داد. استند واتی، رهبر چروکی، آخرین ژنرال کنفدراسیون بود که نیروهای خود را تسلیم کرد.