مراسم تحلیف لینکلن

در ۴ مارس ۱۸۶۱، آبراهام لینکلن به عنوان رئیس‌جمهور سوگند یاد کرد. او در سخنرانی تحلیف خود استدلال کرد که قانون اساسی اتحادی کامل‌تر از «اصول کنفدراسیون و اتحادیه دائمی» پیشین است، که این یک قرارداد الزام‌آور است و هرگونه جدایی را «از نظر قانونی باطل» خواند.

ممکن است دارای خطا باشد.