تاریخ واسیلی زایتسف

زایتسف در یلنینو، استان اورنبورگ در یک خانواده دهقان با قومیت روسی متولد شد و در کوه‌های اورال بزرگ شد، جایی که تیراندازی را با شکار گوزن و گرگ به همراه پدربزرگ و برادر بزرگترش آموخت.

او هفت کلاس دوره راهنمایی را به پایان رساند. در سال ۱۹۳۰ از یک کالج ساختمانی در شهر مگنیتوگورسک فارغ‌التحصیل شد و در آنجا تخصص فنی‌کاری را دریافت کرد. او همچنین دوره‌های حسابداری را گذراند.

او به هنگ ۱۰۴۷ تفنگداران از لشکر ۲۸۴ تفنگداران «تومسک» منصوب شد که در ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۲ بخشی از ارتش ۶۲ در استالینگراد شد.

در ۲۲ فوریه ۱۹۴۳، زایتسف عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. او به جبهه بازگشت و جنگ را در نبرد ارتفاعات زیلو در آلمان با درجه نظامی سروانی به پایان رساند. او در سال ۱۹۴۳ به عضویت حزب کمونیست درآمد.

زایتسف در کیف ساکن شد، جایی که قبل از استخدام به عنوان مهندس، در یک دانشگاه نساجی تحصیل کرد. او به مقام مدیریت یک کارخانه نساجی در کیف رسید و تا زمان مرگش در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۱ در سن ۷۶ سالگی، یازده روز قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در آن شهر ماند.

فیلم سینمایی «دشمن پشت دروازه‌ها» (۲۰۰۱) با بازی جود لا در نقش زایتسف، بر اساس بخشی از کتاب ویلیام کریگ با عنوان «دشمن پشت دروازه‌ها: نبرد برای استالینگراد» (۱۹۷۳) ساخته شده است که شامل یک «دوئل تک‌تیراندازان» بین زایتسف و مدیر مدرسه تک‌تیراندازی ورماخت، سرگرد اروین کونیگ است. زایتسف در خاطرات خود اشاره می‌کند که یک دوئل سه روزه رخ داده است و تک‌تیراندازی که او کشته، رئیس یک مدرسه تک‌تیراندازی در نزدیکی برلین بوده است.

در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۶، واسیلی زایتسف با تشریفات کامل نظامی در تپه مامایف در ولگوگراد دوباره به خاک سپرده شد.