اینتهوون مجموعه‌ای از نمونه‌های اولیه گالوانومتر رشته‌ای را تکمیل کرد

پیش از زمان اینتهوون، مشخص بود که تپش قلب جریان‌های الکتریکی تولید می‌کند، اما ابزارهای آن زمان نمی‌توانستند این پدیده را بدون قرار دادن الکترودها مستقیماً روی قلب به دقت اندازه‌گیری کنند. از سال ۱۹۰۱، اینتهوون مجموعه‌ای از نمونه‌های اولیه گالوانومتر رشته‌ای را تکمیل کرد. این دستگاه از یک رشته بسیار نازک سیم رسانا استفاده می‌کرد که از میان آهنرباهای الکتریکی بسیار قوی عبور می‌کرد. هنگامی که جریانی از رشته عبور می‌کرد، میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط جریان باعث حرکت رشته می‌شد. نوری که به رشته می‌تابید، سایه‌ای روی یک رول متحرک از کاغذ عکاسی می‌انداخت و بدین ترتیب منحنی پیوسته‌ای را نشان می‌داد که حرکت رشته را به تصویر می‌کشید. دستگاه اصلی برای خنک‌سازی آهنرباهای الکتریکی قدرتمند نیاز به آب داشت، برای کار با آن به پنج نفر نیاز بود و حدود ۲۷۰ کیلوگرم وزن داشت. این دستگاه حساسیت گالوانومتر استاندارد را افزایش داد تا فعالیت الکتریکی قلب با وجود عایق بودن گوشت و استخوان‌ها قابل اندازه‌گیری باشد.

ممکن است دارای خطا باشد.