1Slag bij Corupedium

In 282 v.Chr. verliet Philetaerus Lysimachus en bood zichzelf en het belangrijke fort van Pergamon, samen met de schatkist, aan aan Seleucus I Nicator, die Lysimachus versloeg en doodde in de Slag bij Corupedium in 281 v.Chr. Seleucus werd enkele maanden later gedood.

2Philetaerus genoot aanzienlijke autonomie

Philetaerus genoot, vooral na de dood van Seleucus, aanzienlijke autonomie, ondanks dat hij nominaal onder de Seleuciden viel. Hij verwierf aanzienlijke rijkdom omdat Pergamon de schatkamer van Lysimachus was geweest en breidde zijn macht en invloed uit tot buiten Pergamon. Hij droeg troepen, geld en voedsel bij aan de stad Cyzicus, in Mysië, voor de verdediging tegen de binnenvallende Galliërs, waardoor hij prestige en goodwill verwierf voor zichzelf en zijn familie.

3Eumenes I volgde Philetaerus op

Philetaerus' neef en geadopteerde zoon Eumenes I volgde hem op na zijn dood in 263 v.Chr.

4Eumenes I versloeg de Seleucidische koning Antiochus I Soter

Eumenes I kwam in opstand en versloeg de Seleucidische koning Antiochus I Soter in 261 v.Chr. nabij de Lydische hoofdstad Sardis.

5Slag bij de Caecus

Pausanias schreef dat de grootste prestatie van Attalus I (r. 241–197 v.Chr.) zijn overwinning op de Galliërs was, waarmee hij de Galaten bedoelde, Kelten die naar Centraal-Klein-Azië waren gemigreerd en zich als een grote militaire macht hadden gevestigd.

6Slag bij Aphrodisium

Attalus versloeg de Galliërs en Antiochus in de slag bij Aphrodisium en in een tweede veldslag in het oosten.

7Slag bij de Harpasus

Attalus I vocht vervolgens alleen tegen Antiochus in een veldslag bij Sardis en in de Slag bij de Harpasus in Carië in 229 v.Chr.

8Seleucus III stak het Taurusgebergte over maar werd vermoord

In 223 v.Chr. stak Seleucus III het Taurusgebergte over maar werd vermoord. Achaeus nam de controle over het leger over.

9Achaeus nam de controle over het leger over

Achaeus nam de controle over het leger over. Antiochus III de Grote maakte hem vervolgens gouverneur van de Seleucidische gebieden ten noorden van het Taurusgebergte. Binnen twee jaar heroverde hij de verloren gebieden en dwong hij Attalus binnen de muren van Pergamon. Hij werd echter beschuldigd van plannen voor een opstand, en om zichzelf te beschermen riep hij zichzelf uit tot koning.

10Attalus heroverde zijn voormalige gebieden

In 218 v.Chr. heroverde Attalus zijn voormalige gebieden met de hulp van enkele Thracische Galliërs.

11Achaeus keerde terug van zijn zegevierende campagne

Achaeus keerde in 217 v.Chr. terug van zijn zegevierende campagne en de vijandelijkheden tussen de twee werden hervat.

12Attalus sloot een alliantie met Antiochus III

Attalus sloot een alliantie met Antiochus III, die Achaeus in 214 v.Chr. in Sardis belegerde.

13Attaliden werden bondgenoten van Rome tijdens de Eerste Macedonische Oorlog

De Attaliden werden bondgenoten van Rome tijdens de Eerste Macedonische Oorlog (214–205 v.Chr.) en steunden Rome in daaropvolgende oorlogen.

14Attalus I verleende de Romeinen bijstand in de Tweede Macedonische Oorlog

Attalus I, die de Romeinen in de eerste oorlog had geholpen, verleende hen ook bijstand in de Tweede Macedonische Oorlog (200–197 v.Chr.).

15Slag bij Magnesia

Voordat hij koning werd, was Attalus II een militair commandant. In 190 v.Chr. nam hij deel aan de Slag bij Magnesia, wat de uiteindelijke overwinning van de Romeinen in de oorlog tegen de Seleuciden betekende.

16Eumenes II steunde Rome in de Romeins-Seleucidische Oorlog

Eumenes II (r. 197–159 v.Chr.) steunde Rome in de Romeins-Seleucidische Oorlog (192–188 v.Chr.).

17Romeinen gaven deze bezittingen aan Pergamon

In 188 v.Chr., na de oorlog tegen de Seleuciden, namen de Romeinen de bezittingen van de verslagen Antiochus III de Grote in Klein-Azië in beslag en gaven Mysië, Lydië, Frygië en Pamfylië aan het koninkrijk Pergamon en Carië, Lycië en Pisidië, in de zuidwestelijke hoek van Klein-Azië, aan Rhodos, een andere Romeinse bondgenoot. Later gaven de Romeinen deze bezittingen van Rhodos aan Pergamon.

18Attalus hielp Nicomedes II Epiphanes de Bithynische troon van zijn vader te grijpen

In 149 v.Chr. hielp Attalus Nicomedes II Epiphanes om de Bithynische troon van zijn vader Prusias II te grijpen.

19Laatste Attaliden-koning overleden

De laatste Attaliden-koning, Attalus III, stierf en liet het koninkrijk in 133 v.Chr. na aan de Romeinse Republiek.

20Eumenes III claimde de troon

De Romeinen waren terughoudend om grondgebied in Klein-Azië over te nemen en namen het bestuur van het koninkrijk niet op zich. Aristonicus beweerde de onwettige zoon van Eumenes II te zijn, nam de dynastieke naam Eumenes III aan, claimde de troon, ontketende een opstand en "beette in 132 v.Chr. Azië, dat aan het Romeinse volk was nagelaten en vrij moest zijn".

21Koninkrijk Pergamon werd de Romeinse provincie Asia

In 131 v.Chr. stuurde Rome een leger tegen hem dat werd verslagen. De Romeinen versloegen Eumenes III in 129 v.Chr. Ze annexeerden het voormalige koninkrijk Pergamon, dat de Romeinse provincie Asia werd.