Po wielu kampaniach na północy, ostatnie zagrożenie arabskie dla Bizancjum, bogata prowincja Sycylia, stała się celem Bazylego II w 1025 roku, który zmarł, zanim wyprawa mogła zostać ukończona. W tamtym czasie Cesarstwo rozciągało się od cieśniny Mesyńskiej do Eufratu i od Dunaju do Syrii.
Cesarz bizantyński Bazyli II rozszerzył terytorium imperium do jego największego zasięgu w 1025 roku, z granicami sięgającymi na wschodzie aż po Iran. Kontrolował Bułgarię, znaczną część południowych Włoch i stłumił piractwo na Morzu Śródziemnym.
Po wielu kampaniach na północy, ostatnie zagrożenie arabskie dla Bizancjum, bogata prowincja Sycylia, stała się celem Bazylego II w 1025 roku, który zmarł, zanim wyprawa mogła zostać ukończona. W tamtym czasie Cesarstwo rozciągało się od cieśniny Mesyńskiej do Eufratu i od Dunaju do Syrii.
Cesarz bizantyński Bazyli II rozszerzył terytorium imperium do jego największego zasięgu w 1025 roku, z granicami sięgającymi na wschodzie aż po Iran. Kontrolował Bułgarię, znaczną część południowych Włoch i stłumił piractwo na Morzu Śródziemnym.
