Co się stało? 1280 n.e.

Od 1280 roku region nawiedziły co najmniej cztery silne trzęsienia ziemi, ale pozornie wrażliwa wieża przetrwała. Przyczyna nie była znana, dopóki grupa badawcza złożona z 16 inżynierów nie przeprowadziła dochodzenia. Naukowcy doszli do wniosku, że wieża była w stanie wytrzymać wstrząsy dzięki dynamicznej interakcji między gruntem a konstrukcją (DSSI): wysokość i sztywność wieży, wraz z miękkością gleby fundamentowej, wpływają na charakterystykę drgań konstrukcji w taki sposób, że wieża nie wpada w rezonans z ruchem podłoża podczas trzęsienia ziemi. Ta sama miękka gleba, która spowodowała przechylenie i doprowadziła wieżę na skraj zawalenia, pomogła jej przetrwać.

Do 1280 roku zamek figurował jako lenno cesarskie pod zarządem Vogta Richarda de Corbières.

Adad-nirari I zadał druzgocącą klęskę Babilonii w bitwie pod Kār Ištar, anektując duże połacie terytorium babilońskiego. Królowie hetyccy w czasie jego panowania przyjęli ugodową postawę wobec króla asyryjskiego.

Od 1280 roku region nawiedziły co najmniej cztery silne trzęsienia ziemi, ale pozornie wrażliwa wieża przetrwała. Przyczyna nie była znana, dopóki grupa badawcza złożona z 16 inżynierów nie przeprowadziła dochodzenia. Naukowcy doszli do wniosku, że wieża była w stanie wytrzymać wstrząsy dzięki dynamicznej interakcji między gruntem a konstrukcją (DSSI): wysokość i sztywność wieży, wraz z miękkością gleby fundamentowej, wpływają na charakterystykę drgań konstrukcji w taki sposób, że wieża nie wpada w rezonans z ruchem podłoża podczas trzęsienia ziemi. Ta sama miękka gleba, która spowodowała przechylenie i doprowadziła wieżę na skraj zawalenia, pomogła jej przetrwać.

Do 1280 roku zamek figurował jako lenno cesarskie pod zarządem Vogta Richarda de Corbières.

Adad-nirari I zadał druzgocącą klęskę Babilonii w bitwie pod Kār Ištar, anektując duże połacie terytorium babilońskiego. Królowie hetyccy w czasie jego panowania przyjęli ugodową postawę wobec króla asyryjskiego.