Ograniczenie świąt kościelnych
W tradycji angielskiej dni dziękczynienia i specjalne nabożeństwa dziękczynne stały się ważne podczas reformacji angielskiej za panowania Henryka VIII oraz w reakcji na dużą liczbę świąt religijnych w kalendarzu katolickim. Przed 1536 rokiem istniało 95 świąt kościelnych, plus 52 niedziele, kiedy ludzie byli zobowiązani do uczestnictwa w nabożeństwach, powstrzymania się od pracy, a czasem płacenia za kosztowne uroczystości. Reformy z 1536 roku ograniczyły liczbę świąt kościelnych do 27, ale niektórzy purytanie chcieli całkowicie wyeliminować wszystkie święta kościelne, w tym Boże Narodzenie i Wielkanoc. Święta miały zostać zastąpione specjalnie zwoływanymi Dniami Postu lub Dniami Dziękczynienia, w odpowiedzi na wydarzenia, które purytanie postrzegali jako akty szczególnej opatrzności. Nieoczekiwane katastrofy lub groźby sądu z wysoka wymagały Dni Postu. Specjalne błogosławieństwa, postrzegane jako pochodzące od Boga, wymagały Dni Dziękczynienia. Na przykład Dni Postu ogłaszano z powodu suszy w 1611 roku, powodzi w 1613 roku oraz zarazy w 1604 i 1622 roku. Dni Dziękczynienia ogłaszano po zwycięstwie nad Wielką Armadą w 1588 roku oraz po ocaleniu królowej Anny w 1705 roku. Nietypowy coroczny Dzień Dziękczynienia rozpoczął się w 1606 roku po niepowodzeniu spisku prochowego w 1605 roku i przekształcił się w Noc Guya Fawkesa 5 listopada.