Dziś - Co się stało? 17 April 1961 n.e.

17 kwietnia 1961 roku Osvaldo Ramírez (przywódca wiejskiego ruchu oporu przeciwko Castro) został schwytany przez siły Castro w Aromas de Velázquez i natychmiast stracony.

17 kwietnia 1961 roku 1400 wyszkolonych przez USA kubańskich emigrantów dokonało inwazji na Kubę w Zatoce Świń. Guevara nie odegrał kluczowej roli w walkach, ponieważ dzień przed inwazją okręt wojenny przewożący marines upozorował desant u wybrzeży Pinar del Río, odciągając siły dowodzone przez Guevarę do tego regionu.

Che Guevara Image

Kontynuuj w Storyteller

CIA i Demokratyczny Front Rewolucyjny zgromadziły w Nikaragui liczącą 1400 żołnierzy armię, Brygadę 2506. W nocy z 16 na 17 kwietnia Brygada 2506 wylądowała w Zatoce Świń na Kubie i wdała się w wymianę ognia z lokalną milicją rewolucyjną.

W nocy z 16 na 17 kwietnia agenci CIA zorganizowali pozorne lądowanie dywersyjne w pobliżu Bahía Honda w prowincji Pinar del Río. Flotylla przewożąca sprzęt emitujący dźwięki i inne efekty inwazji morskiej stała się źródłem kubańskich raportów, które na krótko odciągnęły Fidela Castro od obszaru bitwy w Zatoce Świń.

Fidel Castro Image

Kontynuuj w Storyteller

Około godziny 00:00 17 kwietnia 1961 roku dwa okręty desantowe CIA, Blagar i Barbara J, każdy z „oficerem operacyjnym” CIA i pięcioosobowym zespołem płetwonurków (UDT), wpłynęły do Zatoki Świń (Bahía de Cochinos) na południowym wybrzeżu Kuby. Przewodziły one grupie czterech statków transportowych (Houston, Río Escondido, Caribe i Atlántico), przewożących około 1400 kubańskich żołnierzy wygnanych z Brygady 2506, a także czołgi M41 Walker Bulldog należące do Brygady oraz inne pojazdy na łodziach desantowych.

Inwazja w Zatoce Świń rozpoczęła się 17 kwietnia 1961 roku.

Około godziny 01:00 Blagar, jako okręt dowodzenia, skierował główny desant na Playa Girón (kryptonim Blue Beach), prowadzony przez płetwonurków na pontonach, za którymi podążały wojska z Caribe na małych aluminiowych łodziach, a następnie jednostki LCVP i LCU z czołgami M41 Walker Bulldog. Barbara J, prowadząca Houston, w podobny sposób wysadziła wojska 35 km dalej na północny zachód w Playa Larga (kryptonim Red Beach), używając małych łodzi z włókna szklanego. Nocny rozładunek wojsk opóźnił się z powodu awarii silników i uszkodzeń łodzi przez nieprzewidziane rafy koralowe; CIA początkowo uważała, że rafa koralowa to wodorosty. Gdy płetwonurkowie dopłynęli do brzegu, byli zszokowani, odkrywając, że Red Beach jest oświetlona reflektorami, co doprowadziło do pospiesznej zmiany miejsca lądowania. W momencie lądowania płetwonurków wywiązała się strzelanina, gdy przypadkiem pojawił się jeep z kubańską milicją. Nielicznym milicjantom w okolicy udało się wkrótce po pierwszym lądowaniu ostrzec kubańskie siły zbrojne przez radio, zanim najeźdźcy przełamali ich symboliczny opór.

Do godziny 5:00 rano Oliva zaczął wydawać swoim ludziom rozkaz odwrotu, ponieważ nie pozostała im prawie żadna amunicja ani pociski moździerzowe.

O świcie, około godziny 06:30, trzy samoloty FAR Sea Fury, jeden bombowiec B-26 i dwa odrzutowce Lockheed T-33 rozpoczęły atak na statki CEF, które wciąż rozładowywały wojska.

Czołgi M41 Walker Bulldog Brygady 2506 wylądowały na Blue Beach do godziny 7:30 rano, a wszystkie wojska do 8:30 rano. Ani San Román na Blue Beach, ani Erneido Oliva na Red Beach nie mogli się porozumieć, ponieważ wszystkie radia zostały zamoczone w wodzie podczas lądowania.

Około godziny 11:00 rząd kubański rozpoczął ofensywę w celu zajęcia San Blas. San Román nakazał wszystkim spadochroniarzom powrót, aby utrzymać San Blas, i zatrzymali ofensywę. Przez całe popołudnie Castro utrzymywał brigadistas pod ciągłym atakiem z powietrza i ostrzałem artyleryjskim, ale nie zarządził żadnych nowych większych ataków.

O godzinie 14:00 prezydent Kennedy otrzymał telegram od Nikity Chruszczowa z Moskwy, w którym stwierdzono, że Rosjanie nie pozwolą USA na wkroczenie na Kubę, i zasugerowano szybki odwet nuklearny na terytorium Stanów Zjednoczonych, jeśli ich ostrzeżenia nie zostaną wzięte pod uwagę.

J.F.Kennedy ImageNikita Khrushchev - image

Kontynuuj w Storyteller

W nocy z 17 na 18 kwietnia siły na Red Beach były wielokrotnie atakowane przez armię kubańską i milicję. W miarę wzrostu liczby ofiar i wyczerpywania się amunicji, brigadistas stopniowo ustępowali. Zrzuty z czterech samolotów C-54 i 2 C-46 odniosły jedynie ograniczony sukces w dostarczeniu większej ilości amunicji.

Gdy ludzie z Red Beach przybyli do Girón, San Román i Oliva spotkali się, aby omówić sytuację. Przy kończącej się amunicji Oliva zasugerował, aby Brygada 2506 wycofała się w góry Escambray, aby prowadzić wojnę partyzancką, ale San Román zdecydował się utrzymać przyczółek.

17 kwietnia 1961 roku Osvaldo Ramírez (przywódca wiejskiego ruchu oporu przeciwko Castro) został schwytany przez siły Castro w Aromas de Velázquez i natychmiast stracony.

17 kwietnia 1961 roku 1400 wyszkolonych przez USA kubańskich emigrantów dokonało inwazji na Kubę w Zatoce Świń. Guevara nie odegrał kluczowej roli w walkach, ponieważ dzień przed inwazją okręt wojenny przewożący marines upozorował desant u wybrzeży Pinar del Río, odciągając siły dowodzone przez Guevarę do tego regionu.

Che Guevara Image

Kontynuuj w Storyteller

CIA i Demokratyczny Front Rewolucyjny zgromadziły w Nikaragui liczącą 1400 żołnierzy armię, Brygadę 2506. W nocy z 16 na 17 kwietnia Brygada 2506 wylądowała w Zatoce Świń na Kubie i wdała się w wymianę ognia z lokalną milicją rewolucyjną.

W nocy z 16 na 17 kwietnia agenci CIA zorganizowali pozorne lądowanie dywersyjne w pobliżu Bahía Honda w prowincji Pinar del Río. Flotylla przewożąca sprzęt emitujący dźwięki i inne efekty inwazji morskiej stała się źródłem kubańskich raportów, które na krótko odciągnęły Fidela Castro od obszaru bitwy w Zatoce Świń.

Fidel Castro Image

Kontynuuj w Storyteller

Około godziny 00:00 17 kwietnia 1961 roku dwa okręty desantowe CIA, Blagar i Barbara J, każdy z „oficerem operacyjnym” CIA i pięcioosobowym zespołem płetwonurków (UDT), wpłynęły do Zatoki Świń (Bahía de Cochinos) na południowym wybrzeżu Kuby. Przewodziły one grupie czterech statków transportowych (Houston, Río Escondido, Caribe i Atlántico), przewożących około 1400 kubańskich żołnierzy wygnanych z Brygady 2506, a także czołgi M41 Walker Bulldog należące do Brygady oraz inne pojazdy na łodziach desantowych.

Inwazja w Zatoce Świń rozpoczęła się 17 kwietnia 1961 roku.

Około godziny 01:00 Blagar, jako okręt dowodzenia, skierował główny desant na Playa Girón (kryptonim Blue Beach), prowadzony przez płetwonurków na pontonach, za którymi podążały wojska z Caribe na małych aluminiowych łodziach, a następnie jednostki LCVP i LCU z czołgami M41 Walker Bulldog. Barbara J, prowadząca Houston, w podobny sposób wysadziła wojska 35 km dalej na północny zachód w Playa Larga (kryptonim Red Beach), używając małych łodzi z włókna szklanego. Nocny rozładunek wojsk opóźnił się z powodu awarii silników i uszkodzeń łodzi przez nieprzewidziane rafy koralowe; CIA początkowo uważała, że rafa koralowa to wodorosty. Gdy płetwonurkowie dopłynęli do brzegu, byli zszokowani, odkrywając, że Red Beach jest oświetlona reflektorami, co doprowadziło do pospiesznej zmiany miejsca lądowania. W momencie lądowania płetwonurków wywiązała się strzelanina, gdy przypadkiem pojawił się jeep z kubańską milicją. Nielicznym milicjantom w okolicy udało się wkrótce po pierwszym lądowaniu ostrzec kubańskie siły zbrojne przez radio, zanim najeźdźcy przełamali ich symboliczny opór.

Do godziny 5:00 rano Oliva zaczął wydawać swoim ludziom rozkaz odwrotu, ponieważ nie pozostała im prawie żadna amunicja ani pociski moździerzowe.

O świcie, około godziny 06:30, trzy samoloty FAR Sea Fury, jeden bombowiec B-26 i dwa odrzutowce Lockheed T-33 rozpoczęły atak na statki CEF, które wciąż rozładowywały wojska.

Czołgi M41 Walker Bulldog Brygady 2506 wylądowały na Blue Beach do godziny 7:30 rano, a wszystkie wojska do 8:30 rano. Ani San Román na Blue Beach, ani Erneido Oliva na Red Beach nie mogli się porozumieć, ponieważ wszystkie radia zostały zamoczone w wodzie podczas lądowania.

Około godziny 11:00 rząd kubański rozpoczął ofensywę w celu zajęcia San Blas. San Román nakazał wszystkim spadochroniarzom powrót, aby utrzymać San Blas, i zatrzymali ofensywę. Przez całe popołudnie Castro utrzymywał brigadistas pod ciągłym atakiem z powietrza i ostrzałem artyleryjskim, ale nie zarządził żadnych nowych większych ataków.

O godzinie 14:00 prezydent Kennedy otrzymał telegram od Nikity Chruszczowa z Moskwy, w którym stwierdzono, że Rosjanie nie pozwolą USA na wkroczenie na Kubę, i zasugerowano szybki odwet nuklearny na terytorium Stanów Zjednoczonych, jeśli ich ostrzeżenia nie zostaną wzięte pod uwagę.

J.F.Kennedy ImageNikita Khrushchev - image

Kontynuuj w Storyteller

W nocy z 17 na 18 kwietnia siły na Red Beach były wielokrotnie atakowane przez armię kubańską i milicję. W miarę wzrostu liczby ofiar i wyczerpywania się amunicji, brigadistas stopniowo ustępowali. Zrzuty z czterech samolotów C-54 i 2 C-46 odniosły jedynie ograniczony sukces w dostarczeniu większej ilości amunicji.

Gdy ludzie z Red Beach przybyli do Girón, San Román i Oliva spotkali się, aby omówić sytuację. Przy kończącej się amunicji Oliva zasugerował, aby Brygada 2506 wycofała się w góry Escambray, aby prowadzić wojnę partyzancką, ale San Román zdecydował się utrzymać przyczółek.