Beethoven opuścił Bonn i udał się do Wiednia w listopadzie 1792 roku, w obliczu plotek o wojnie rozlewającej się z Francji; krótko po przyjeździe dowiedział się o śmierci ojca. Przez kolejne lata Beethoven odpowiadał na powszechne przekonanie, że jest następcą niedawno zmarłego Mozarta, studiując dzieła tego mistrza i pisząc utwory o wyraźnie mozartowskim charakterze.
Następcą Maksymiliana Fryderyka na stanowisku elektora w Bonn został Maksymilian Franciszek. Wspierał on Beethovena, mianując go nadwornym organistą i finansując jego wyjazd do Wiednia w 1792 roku.
Panowanie Habsburgów we Włoszech dobiegło końca wraz z kampaniami rewolucjonistów francuskich w latach 1792–1797, kiedy to utworzono szereg republik zależnych.
Armia federalna nie była gotowa na to zadanie, więc Waszyngton powołał się na ustawę o milicji z 1792 roku, aby wezwać milicje stanowe.
St. Clair zrezygnował ze swojego stanowiska, a Waszyngton zastąpił go bohaterem wojny o niepodległość, generałem Anthonym Waynem. W latach 1792–1793 Wayne instruował swoje wojska w zakresie taktyki walki indiańskiej i wpajał dyscyplinę, której brakowało pod dowództwem St. Claira.
W 1796 roku Washington odmówił ubiegania się o trzecią kadencję, wierząc, że jego śmierć na urzędzie stworzyłaby wizerunek dożywotniego sprawowania władzy. Precedens ograniczenia do dwóch kadencji został ustanowiony poprzez jego odejście z urzędu.
W lutym 1792 roku Fugen-dake zaczęło wybuchać, wywołując przepływ lawy, który trwał przez dwa miesiące. W międzyczasie trzęsienia ziemi trwały nadal, przesuwając się bliżej miasta Shimabara.
Almanach Bannekera z 1792 roku zawierał fragment anonimowego eseju zatytułowanego „O niewolnictwie Murzynów i handlu niewolnikami”, który Columbian Magazine opublikował w 1790 roku.
Od 1792 roku rewolucyjna Francja była okresowo w stanie wojny z różnymi częściami Cesarstwa.
Pierwszy kryzys finansowy narodu miał miejsce w marcu 1792 roku. Federaliści Hamiltona wykorzystali duże pożyczki, aby przejąć kontrolę nad amerykańskimi papierami dłużnymi, co spowodowało run na bank narodowy; rynki wróciły do normy do połowy kwietnia. Jefferson uważał, że Hamilton był częścią tego planu, pomimo wysiłków Hamiltona, by załagodzić sytuację, a Washington ponownie znalazł się w środku sporu.
Kampanie włoskie wojen o niepodległość Francji były serią konfliktów toczonych głównie w północnych Włoszech pomiędzy francuską Armią Rewolucyjną a koalicją Austrii, Rosji, Piemontu-Sardynii oraz szeregu innych państw włoskich.
W kwietniu 1792 roku rozpoczęły się wojny rewolucyjne Francji między Wielką Brytanią a Francją, a Washington ogłosił neutralność Ameryki. Rewolucyjny rząd Francji wysłał do Ameryki dyplomatę, obywatela Genêta, który został powitany z wielkim entuzjazmem. Stworzył on sieć nowych Towarzystw Demokratyczno-Republikańskich promujących interesy Francji, ale Washington potępił je i zażądał, aby Francja odwołała Genêta.
Najwcześniejszą udokumentowaną organizację obrotu papierami wartościowymi w Nowym Jorku wśród brokerów handlujących bezpośrednio ze sobą można przypisać Porozumieniu Buttonwood. Wcześniej obrót papierami wartościowymi był pośredniczony przez aukcjonerów, którzy prowadzili również bardziej przyziemne aukcje towarów, takich jak pszenica i tytoń. 17 maja 1792 roku dwudziestu czterech brokerów podpisało Porozumienie Buttonwood, które ustaliło minimalną stawkę prowizji pobieraną od klientów i zobowiązało sygnatariuszy do dawania pierwszeństwa innym sygnatariuszom przy sprzedaży papierów wartościowych.
Trzęsienie ziemi i tsunami Unzen w 1792 roku były wynikiem aktywności wulkanicznej góry Unzen (na półwyspie Shimabara w prefekturze Nagasaki w Japonii) w dniu 21 maja. Spowodowało to zawalenie się południowego zbocza kopuły Mayuyama przed górą Unzen, co doprowadziło do powstania potężnego megatsunami, w którym zginęło łącznie 15 000 osób.
Do dziś nie wiadomo, czy zawalenie się zbocza nastąpiło w wyniku erupcji kopuły, czy w wyniku trzęsień ziemi. Tsunami uderzyło w prowincję Higo po drugiej stronie zatoki Ariake, po czym odbiło się i ponownie uderzyło w Shimabarę. Z szacowanej łącznej liczby 15 000 ofiar śmiertelnych uważa się, że około 5 000 zginęło w wyniku osunięcia się ziemi, około 5 000 w wyniku tsunami po drugiej stronie zatoki w prowincji Higo, a kolejne 5 000 w wyniku powrotu tsunami i uderzenia w Shimabarę. Fale osiągnęły wysokość 33–66 stóp (10–20 m), co klasyfikuje to tsunami jako małe megatsunami. W punkcie Osaki-bana w mieście Futsu fale lokalnie wzrosły do wysokości 187 stóp (57 m) ze względu na wpływ topografii dna morskiego.
W maju 1792 roku, w oczekiwaniu na swoją emeryturę, Washington poinstruował Jamesa Madisona, aby przygotował „mowę pożegnalną”, której wstępny szkic nosił tytuł „Farewell Address”.
Wczesne lata rewolucji spędził na Korsyce, walcząc w złożonej trójstronnej walce między rojalistami, rewolucjonistami i korsykańskimi nacjonalistami. Był zwolennikiem republikańskiego ruchu jakobinów, organizował kluby na Korsyce i otrzymał dowództwo nad batalionem ochotników. Napoleon został awansowany na kapitana w regularnej armii w lipcu 1792 roku, pomimo przekroczenia urlopu i wywołania zamieszek przeciwko wojskom francuskim.
Zgromadzenie Narodowe Francji przyznało Washingtonowi honorowe obywatelstwo francuskie 26 sierpnia 1792 roku, podczas wczesnych etapów rewolucji francuskiej.
Gdy zbliżały się wybory w 1792 roku, Washington nie ogłosił publicznie swojej kandydatury na prezydenta, ale po cichu wyraził zgodę na start, aby zapobiec dalszemu rozłamowi polityczno-osobistemu w swoim gabinecie.
Hammurabi (panował w latach 1792–1750 p.n.e.) jest znany z kodyfikacji praw Babilonii w Kodeksie Hammurabiego. Podbił wszystkie miasta i państwa-miasta południowej Mezopotamii, w tym Isin, Larsę, Ur, Uruk, Nippur, Lagasz, Eridu, Kisz, Adab, Esznunnę, Akszak, Akad, Szuruppak, Bad-tibira, Sippar i Girsu, łącząc je w jedno królestwo rządzone z Babilonu. Hammurabi najechał również i podbił Elam na wschodzie oraz królestwa Mari i Ebla na północnym zachodzie.
Beethoven opuścił Bonn i udał się do Wiednia w listopadzie 1792 roku, w obliczu plotek o wojnie rozlewającej się z Francji; krótko po przyjeździe dowiedział się o śmierci ojca. Przez kolejne lata Beethoven odpowiadał na powszechne przekonanie, że jest następcą niedawno zmarłego Mozarta, studiując dzieła tego mistrza i pisząc utwory o wyraźnie mozartowskim charakterze.
Następcą Maksymiliana Fryderyka na stanowisku elektora w Bonn został Maksymilian Franciszek. Wspierał on Beethovena, mianując go nadwornym organistą i finansując jego wyjazd do Wiednia w 1792 roku.
Panowanie Habsburgów we Włoszech dobiegło końca wraz z kampaniami rewolucjonistów francuskich w latach 1792–1797, kiedy to utworzono szereg republik zależnych.
Armia federalna nie była gotowa na to zadanie, więc Waszyngton powołał się na ustawę o milicji z 1792 roku, aby wezwać milicje stanowe.
St. Clair zrezygnował ze swojego stanowiska, a Waszyngton zastąpił go bohaterem wojny o niepodległość, generałem Anthonym Waynem. W latach 1792–1793 Wayne instruował swoje wojska w zakresie taktyki walki indiańskiej i wpajał dyscyplinę, której brakowało pod dowództwem St. Claira.
W 1796 roku Washington odmówił ubiegania się o trzecią kadencję, wierząc, że jego śmierć na urzędzie stworzyłaby wizerunek dożywotniego sprawowania władzy. Precedens ograniczenia do dwóch kadencji został ustanowiony poprzez jego odejście z urzędu.
W lutym 1792 roku Fugen-dake zaczęło wybuchać, wywołując przepływ lawy, który trwał przez dwa miesiące. W międzyczasie trzęsienia ziemi trwały nadal, przesuwając się bliżej miasta Shimabara.
Almanach Bannekera z 1792 roku zawierał fragment anonimowego eseju zatytułowanego „O niewolnictwie Murzynów i handlu niewolnikami”, który Columbian Magazine opublikował w 1790 roku.
Od 1792 roku rewolucyjna Francja była okresowo w stanie wojny z różnymi częściami Cesarstwa.
Pierwszy kryzys finansowy narodu miał miejsce w marcu 1792 roku. Federaliści Hamiltona wykorzystali duże pożyczki, aby przejąć kontrolę nad amerykańskimi papierami dłużnymi, co spowodowało run na bank narodowy; rynki wróciły do normy do połowy kwietnia. Jefferson uważał, że Hamilton był częścią tego planu, pomimo wysiłków Hamiltona, by załagodzić sytuację, a Washington ponownie znalazł się w środku sporu.
Kampanie włoskie wojen o niepodległość Francji były serią konfliktów toczonych głównie w północnych Włoszech pomiędzy francuską Armią Rewolucyjną a koalicją Austrii, Rosji, Piemontu-Sardynii oraz szeregu innych państw włoskich.
W kwietniu 1792 roku rozpoczęły się wojny rewolucyjne Francji między Wielką Brytanią a Francją, a Washington ogłosił neutralność Ameryki. Rewolucyjny rząd Francji wysłał do Ameryki dyplomatę, obywatela Genêta, który został powitany z wielkim entuzjazmem. Stworzył on sieć nowych Towarzystw Demokratyczno-Republikańskich promujących interesy Francji, ale Washington potępił je i zażądał, aby Francja odwołała Genêta.
Najwcześniejszą udokumentowaną organizację obrotu papierami wartościowymi w Nowym Jorku wśród brokerów handlujących bezpośrednio ze sobą można przypisać Porozumieniu Buttonwood. Wcześniej obrót papierami wartościowymi był pośredniczony przez aukcjonerów, którzy prowadzili również bardziej przyziemne aukcje towarów, takich jak pszenica i tytoń. 17 maja 1792 roku dwudziestu czterech brokerów podpisało Porozumienie Buttonwood, które ustaliło minimalną stawkę prowizji pobieraną od klientów i zobowiązało sygnatariuszy do dawania pierwszeństwa innym sygnatariuszom przy sprzedaży papierów wartościowych.
Trzęsienie ziemi i tsunami Unzen w 1792 roku były wynikiem aktywności wulkanicznej góry Unzen (na półwyspie Shimabara w prefekturze Nagasaki w Japonii) w dniu 21 maja. Spowodowało to zawalenie się południowego zbocza kopuły Mayuyama przed górą Unzen, co doprowadziło do powstania potężnego megatsunami, w którym zginęło łącznie 15 000 osób.
Do dziś nie wiadomo, czy zawalenie się zbocza nastąpiło w wyniku erupcji kopuły, czy w wyniku trzęsień ziemi. Tsunami uderzyło w prowincję Higo po drugiej stronie zatoki Ariake, po czym odbiło się i ponownie uderzyło w Shimabarę. Z szacowanej łącznej liczby 15 000 ofiar śmiertelnych uważa się, że około 5 000 zginęło w wyniku osunięcia się ziemi, około 5 000 w wyniku tsunami po drugiej stronie zatoki w prowincji Higo, a kolejne 5 000 w wyniku powrotu tsunami i uderzenia w Shimabarę. Fale osiągnęły wysokość 33–66 stóp (10–20 m), co klasyfikuje to tsunami jako małe megatsunami. W punkcie Osaki-bana w mieście Futsu fale lokalnie wzrosły do wysokości 187 stóp (57 m) ze względu na wpływ topografii dna morskiego.
W maju 1792 roku, w oczekiwaniu na swoją emeryturę, Washington poinstruował Jamesa Madisona, aby przygotował „mowę pożegnalną”, której wstępny szkic nosił tytuł „Farewell Address”.
Wczesne lata rewolucji spędził na Korsyce, walcząc w złożonej trójstronnej walce między rojalistami, rewolucjonistami i korsykańskimi nacjonalistami. Był zwolennikiem republikańskiego ruchu jakobinów, organizował kluby na Korsyce i otrzymał dowództwo nad batalionem ochotników. Napoleon został awansowany na kapitana w regularnej armii w lipcu 1792 roku, pomimo przekroczenia urlopu i wywołania zamieszek przeciwko wojskom francuskim.
Zgromadzenie Narodowe Francji przyznało Washingtonowi honorowe obywatelstwo francuskie 26 sierpnia 1792 roku, podczas wczesnych etapów rewolucji francuskiej.
Gdy zbliżały się wybory w 1792 roku, Washington nie ogłosił publicznie swojej kandydatury na prezydenta, ale po cichu wyraził zgodę na start, aby zapobiec dalszemu rozłamowi polityczno-osobistemu w swoim gabinecie.
Hammurabi (panował w latach 1792–1750 p.n.e.) jest znany z kodyfikacji praw Babilonii w Kodeksie Hammurabiego. Podbił wszystkie miasta i państwa-miasta południowej Mezopotamii, w tym Isin, Larsę, Ur, Uruk, Nippur, Lagasz, Eridu, Kisz, Adab, Esznunnę, Akszak, Akad, Szuruppak, Bad-tibira, Sippar i Girsu, łącząc je w jedno królestwo rządzone z Babilonu. Hammurabi najechał również i podbił Elam na wschodzie oraz królestwa Mari i Ebla na północnym zachodzie.
