Co się stało? 1807 n.e.

Beethoven wciąż zyskiwał uznanie. W 1807 roku muzyk i wydawca Muzio Clementi zapewnił sobie prawa do publikacji jego dzieł w Anglii, a dawny mecenas Haydna, książę Esterházy, zamówił mszę (Mszę C-dur, op. 86) na imieniny swojej żony. Nie mógł jednak liczyć tylko na takie uznanie. Zorganizował w grudniu 1808 roku kolosalny koncert charytatywny, szeroko reklamowany, obejmujący premiery V i VI (Pastoralnej) symfonii, IV Koncertu fortepianowego, fragmenty Mszy C-dur, scenę i arię Ah! perfido op. 65 oraz Fantazję chóralną op. 80. Publiczność była liczna (w tym Czerny i młody Ignaz Moscheles). Koncert był jednak niedostatecznie przećwiczony, pełen przerw i wznowień, a podczas Fantazji słyszano, jak Beethoven krzyczał na muzyków: „źle zagrane, źle, jeszcze raz!”. Wynik finansowy nie jest znany.

W 1807 roku wraz z Robertem R. Livingstonem zbudował pierwszy komercyjnie udany parowiec, North River Steamboat (później znany jako Clermont). Firma żeglugowa Livingstona zaczęła używać go do przewozu pasażerów między Nowym Jorkiem a stolicą stanu Albany w górę rzeki Hudson. Clermont pokonał trasę 150 mil (240 km) w 32 godziny. Wśród pasażerów dziewiczego rejsu był prawnik Jones z rodziną z Bethlehem w Pensylwanii. Jego córka, Alexandra Jones, służyła później jako pielęgniarka Unii w szpitalu na parowcu podczas wojny secesyjnej.

Sojusz francusko-perski został również zawarty między Napoleonem a perskim imperium Fath-Ali Szaha Kadżara. Upadł on w 1807 roku, kiedy Francja i Rosja same zawarły nieoczekiwany sojusz.

Napoleon maszerował przeciwko nadciągającym armiom rosyjskim przez Polskę i wziął udział w krwawym patu w bitwie pod Iławą Pruską w lutym 1807 roku.

Battle of Eylau

Kontynuuj w Storyteller

Bolívar powrócił do Wenezueli w 1807 roku. Po zamachu stanu 19 kwietnia 1810 roku Wenezuela uzyskała de facto niepodległość, gdy ustanowiono Najwyższą Juntę w Caracas i obalono administratorów kolonialnych. Najwyższa Junta wysłała delegację do Wielkiej Brytanii, aby uzyskać brytyjskie uznanie i pomoc. W skład tej delegacji, której przewodniczył Bolívar, weszli również dwaj przyszli wenezuelscy notable: Andrés Bello i Luis López Méndez. Trio spotkało się z Francisco de Mirandą i przekonało go do powrotu do ojczyzny.

Po okresie odpoczynku i konsolidacji po obu stronach (sił francuskich i rosyjskich), wojna wznowiła się w czerwcu początkową walką pod Lidzbarkiem Warmińskim, która okazała się nierozstrzygnięta.

Battle of Heilsberg

Kontynuuj w Storyteller

14 czerwca Napoleon odniósł przytłaczające zwycięstwo nad Rosjanami w bitwie pod Frydlandem, niszcząc większość armii rosyjskiej w bardzo krwawej walce. Skala klęski przekonała Rosjan do zawarcia pokoju z Francuzami.

Battle of Friedland

Kontynuuj w Storyteller

19 czerwca car Aleksander wysłał wysłannika, aby zabiegać o rozejm z Napoleonem. Ten ostatni zapewnił wysłannika, że rzeka Wisła stanowi naturalną granicę między wpływami francuskimi a rosyjskimi w Europie. Na tej podstawie obaj cesarze rozpoczęli negocjacje pokojowe w mieście Tylża po spotkaniu na słynnej tratwie na rzece Niemen. Pierwsze słowa, jakie Aleksander skierował do Napoleona, były prawdopodobnie dobrze przemyślane: „Nienawidzę Anglików tak samo jak ty”.

Alexander I of Russia

Kontynuuj w Storyteller

Co więcej, deklarowana przez Aleksandra przyjaźń wobec Napoleona sprawiła, że ten ostatni poważnie błędnie ocenił prawdziwe intencje swojego rosyjskiego odpowiednika, który w ciągu kilku następnych lat złamał liczne postanowienia traktatu. Pomimo tych problemów, traktaty tylżyckie dały wreszcie Napoleonowi wytchnienie od wojny i pozwoliły mu wrócić do Francji, której nie widział od ponad 300 dni.

Napoleon meeting with Alexander I of Russia

Kontynuuj w Storyteller

17 października 1807 roku 24 000 żołnierzy francuskich pod dowództwem generała Junota przekroczyło Pireneje przy współpracy Hiszpanów i skierowało się w stronę Portugalii, aby wyegzekwować rozkazy Napoleona.

Jean-Andoche Junot

Kontynuuj w Storyteller

Niezadowolony ze zmiany polityki rządu portugalskiego, Napoleon wynegocjował tajny traktat z Karolem IV Hiszpańskim i wysłał armię w celu inwazji na Portugalię.

Napoleon podyktował Prusom bardzo surowe warunki pokojowe, pomimo nieustannych próśb królowej Luizy. Wymazując z mapy połowę terytoriów pruskich, Napoleon utworzył nowe królestwo o powierzchni 2800 kilometrów kwadratowych (1100 mil kwadratowych) zwane Westfalią i mianował swojego młodszego brata Hieronima jego monarchą. Upokarzające traktowanie Prus w Tylży wywołało głęboki i gorzki antagonizm, który narastał w miarę postępu epoki napoleońskiej.

Jérôme Bonaparte

Kontynuuj w Storyteller

Beethoven wciąż zyskiwał uznanie. W 1807 roku muzyk i wydawca Muzio Clementi zapewnił sobie prawa do publikacji jego dzieł w Anglii, a dawny mecenas Haydna, książę Esterházy, zamówił mszę (Mszę C-dur, op. 86) na imieniny swojej żony. Nie mógł jednak liczyć tylko na takie uznanie. Zorganizował w grudniu 1808 roku kolosalny koncert charytatywny, szeroko reklamowany, obejmujący premiery V i VI (Pastoralnej) symfonii, IV Koncertu fortepianowego, fragmenty Mszy C-dur, scenę i arię Ah! perfido op. 65 oraz Fantazję chóralną op. 80. Publiczność była liczna (w tym Czerny i młody Ignaz Moscheles). Koncert był jednak niedostatecznie przećwiczony, pełen przerw i wznowień, a podczas Fantazji słyszano, jak Beethoven krzyczał na muzyków: „źle zagrane, źle, jeszcze raz!”. Wynik finansowy nie jest znany.

W 1807 roku wraz z Robertem R. Livingstonem zbudował pierwszy komercyjnie udany parowiec, North River Steamboat (później znany jako Clermont). Firma żeglugowa Livingstona zaczęła używać go do przewozu pasażerów między Nowym Jorkiem a stolicą stanu Albany w górę rzeki Hudson. Clermont pokonał trasę 150 mil (240 km) w 32 godziny. Wśród pasażerów dziewiczego rejsu był prawnik Jones z rodziną z Bethlehem w Pensylwanii. Jego córka, Alexandra Jones, służyła później jako pielęgniarka Unii w szpitalu na parowcu podczas wojny secesyjnej.

Sojusz francusko-perski został również zawarty między Napoleonem a perskim imperium Fath-Ali Szaha Kadżara. Upadł on w 1807 roku, kiedy Francja i Rosja same zawarły nieoczekiwany sojusz.

Napoleon maszerował przeciwko nadciągającym armiom rosyjskim przez Polskę i wziął udział w krwawym patu w bitwie pod Iławą Pruską w lutym 1807 roku.

Battle of Eylau

Kontynuuj w Storyteller

Bolívar powrócił do Wenezueli w 1807 roku. Po zamachu stanu 19 kwietnia 1810 roku Wenezuela uzyskała de facto niepodległość, gdy ustanowiono Najwyższą Juntę w Caracas i obalono administratorów kolonialnych. Najwyższa Junta wysłała delegację do Wielkiej Brytanii, aby uzyskać brytyjskie uznanie i pomoc. W skład tej delegacji, której przewodniczył Bolívar, weszli również dwaj przyszli wenezuelscy notable: Andrés Bello i Luis López Méndez. Trio spotkało się z Francisco de Mirandą i przekonało go do powrotu do ojczyzny.

Po okresie odpoczynku i konsolidacji po obu stronach (sił francuskich i rosyjskich), wojna wznowiła się w czerwcu początkową walką pod Lidzbarkiem Warmińskim, która okazała się nierozstrzygnięta.

Battle of Heilsberg

Kontynuuj w Storyteller

14 czerwca Napoleon odniósł przytłaczające zwycięstwo nad Rosjanami w bitwie pod Frydlandem, niszcząc większość armii rosyjskiej w bardzo krwawej walce. Skala klęski przekonała Rosjan do zawarcia pokoju z Francuzami.

Battle of Friedland

Kontynuuj w Storyteller

19 czerwca car Aleksander wysłał wysłannika, aby zabiegać o rozejm z Napoleonem. Ten ostatni zapewnił wysłannika, że rzeka Wisła stanowi naturalną granicę między wpływami francuskimi a rosyjskimi w Europie. Na tej podstawie obaj cesarze rozpoczęli negocjacje pokojowe w mieście Tylża po spotkaniu na słynnej tratwie na rzece Niemen. Pierwsze słowa, jakie Aleksander skierował do Napoleona, były prawdopodobnie dobrze przemyślane: „Nienawidzę Anglików tak samo jak ty”.

Alexander I of Russia

Kontynuuj w Storyteller

Co więcej, deklarowana przez Aleksandra przyjaźń wobec Napoleona sprawiła, że ten ostatni poważnie błędnie ocenił prawdziwe intencje swojego rosyjskiego odpowiednika, który w ciągu kilku następnych lat złamał liczne postanowienia traktatu. Pomimo tych problemów, traktaty tylżyckie dały wreszcie Napoleonowi wytchnienie od wojny i pozwoliły mu wrócić do Francji, której nie widział od ponad 300 dni.

Napoleon meeting with Alexander I of Russia

Kontynuuj w Storyteller

17 października 1807 roku 24 000 żołnierzy francuskich pod dowództwem generała Junota przekroczyło Pireneje przy współpracy Hiszpanów i skierowało się w stronę Portugalii, aby wyegzekwować rozkazy Napoleona.

Jean-Andoche Junot

Kontynuuj w Storyteller

Niezadowolony ze zmiany polityki rządu portugalskiego, Napoleon wynegocjował tajny traktat z Karolem IV Hiszpańskim i wysłał armię w celu inwazji na Portugalię.

Napoleon podyktował Prusom bardzo surowe warunki pokojowe, pomimo nieustannych próśb królowej Luizy. Wymazując z mapy połowę terytoriów pruskich, Napoleon utworzył nowe królestwo o powierzchni 2800 kilometrów kwadratowych (1100 mil kwadratowych) zwane Westfalią i mianował swojego młodszego brata Hieronima jego monarchą. Upokarzające traktowanie Prus w Tylży wywołało głęboki i gorzki antagonizm, który narastał w miarę postępu epoki napoleońskiej.

Jérôme Bonaparte

Kontynuuj w Storyteller