Konserwatywne rządy obawiały się karbonariuszy, nakładając surowe kary na osoby, u których odkryto członkostwo. Niemniej jednak ruch przetrwał i nadal był źródłem niepokojów politycznych we Włoszech od 1820 roku aż do czasu po zjednoczeniu.
W 1820 roku Hiszpanie z powodzeniem zbuntowali się w związku ze sporami o swoją Konstytucję, co wpłynęło na rozwój podobnego ruchu we Włoszech. Zainspirowany przez Hiszpanów pułk armii Królestwa Obojga Sycylii, dowodzony przez Guglielmo Pepe, karbonariusza, zbuntował się, podbijając półwyspową część Obojga Sycylii.
Flagę zmieniono na taką z 23 gwiazdami (dla Alabamy i Maine).
Po wstąpieniu na tron w 1820 roku król Jerzy IV kontynuował renowację z myślą o stworzeniu małego, wygodnego domu.
W 1820 roku Muhammad Ali wysłał armię 5000 żołnierzy pod dowództwem swojego trzeciego syna, Ismaila, oraz Abidina Beya na południe do Sudanu z zamiarem podbicia terytorium i podporządkowania go swojej władzy.
W Mediolanie Silvio Pellico i Pietro Maroncelli zorganizowali kilka prób osłabienia wpływów austriackiego despotyzmu za pomocą pośrednich środków edukacyjnych. W październiku 1820 roku Pellico i Maroncelli zostali aresztowani pod zarzutem karbonaryzmu i uwięzieni.
Morillo pozostał pod kontrolą Caracas i wyżyn przybrzeżnych. Po przywróceniu Konstytucji z Kadyksu, Morillo ratyfikował dwa traktaty z Bolívarem 25 listopada 1820 roku, wzywając do sześciomiesięcznego rozejmu i uznając Bolívara za prezydenta republiki.
Bolívar i Morillo spotkali się w San Fernando de Apure 27 listopada, po czym Morillo opuścił Wenezuelę, udając się do Hiszpanii i pozostawiając La Torre na stanowisku dowódcy.
Konserwatywne rządy obawiały się karbonariuszy, nakładając surowe kary na osoby, u których odkryto członkostwo. Niemniej jednak ruch przetrwał i nadal był źródłem niepokojów politycznych we Włoszech od 1820 roku aż do czasu po zjednoczeniu.
W 1820 roku Hiszpanie z powodzeniem zbuntowali się w związku ze sporami o swoją Konstytucję, co wpłynęło na rozwój podobnego ruchu we Włoszech. Zainspirowany przez Hiszpanów pułk armii Królestwa Obojga Sycylii, dowodzony przez Guglielmo Pepe, karbonariusza, zbuntował się, podbijając półwyspową część Obojga Sycylii.
Flagę zmieniono na taką z 23 gwiazdami (dla Alabamy i Maine).
Po wstąpieniu na tron w 1820 roku król Jerzy IV kontynuował renowację z myślą o stworzeniu małego, wygodnego domu.
W 1820 roku Muhammad Ali wysłał armię 5000 żołnierzy pod dowództwem swojego trzeciego syna, Ismaila, oraz Abidina Beya na południe do Sudanu z zamiarem podbicia terytorium i podporządkowania go swojej władzy.
W Mediolanie Silvio Pellico i Pietro Maroncelli zorganizowali kilka prób osłabienia wpływów austriackiego despotyzmu za pomocą pośrednich środków edukacyjnych. W październiku 1820 roku Pellico i Maroncelli zostali aresztowani pod zarzutem karbonaryzmu i uwięzieni.
Morillo pozostał pod kontrolą Caracas i wyżyn przybrzeżnych. Po przywróceniu Konstytucji z Kadyksu, Morillo ratyfikował dwa traktaty z Bolívarem 25 listopada 1820 roku, wzywając do sześciomiesięcznego rozejmu i uznając Bolívara za prezydenta republiki.
Bolívar i Morillo spotkali się w San Fernando de Apure 27 listopada, po czym Morillo opuścił Wenezuelę, udając się do Hiszpanii i pozostawiając La Torre na stanowisku dowódcy.
