Co się stało? 1840 n.e.

W 1840 roku brytyjski naukowiec Warren de la Rue zamknął zwinięty żarnik platynowy w rurce próżniowej i przepuścił przez niego prąd elektryczny. Projekt opierał się na koncepcji, że wysoka temperatura topnienia platyny pozwoli jej pracować w wysokich temperaturach, a ewakuowana komora będzie zawierać mniej cząsteczek gazu reagujących z platyną, co poprawi jej trwałość. Choć był to projekt wykonalny, koszt platyny czynił go niepraktycznym do użytku komercyjnego.

Warren de la Rue - image

Kontynuuj w Storyteller

W Niemczech Peter Friedrich Voigtländer zaprojektował całkowicie metalowy aparat o stożkowym kształcie, który wykonywał okrągłe zdjęcia o średnicy około 3 cali. Charakterystyczną cechą aparatu Voigtländera było zastosowanie obiektywu zaprojektowanego przez Josepha Petzvala. Obiektyw Petzvala f/3.5 był prawie 30 razy jaśniejszy niż jakikolwiek inny obiektyw z tamtego okresu i był pierwszym stworzonym specjalnie do portretów. Jego konstrukcja była najczęściej używaną do portretów, dopóki Carl Zeiss nie wprowadził obiektywu anastygmatycznego w 1889 roku.

Douglass dołączył również do kilku organizacji w New Bedford i regularnie uczęszczał na spotkania abolicjonistów. Prenumerował cotygodniową gazetę Williama Lloyda Garrisona, The Liberator. Douglass powiedział później, że „żadna twarz ani postać nigdy nie wywarła na mnie takiego wrażenia [nienawiści do niewolnictwa], jak postać Williama Lloyda Garrisona”. Wpływ ten był tak głęboki, że w swojej ostatniej biografii Douglass wyznał, iż „jego gazeta zajęła w moim sercu miejsce ustępujące jedynie Biblii”. Garrison był pod podobnym wrażeniem Douglassa i pisał o jego antykolonialnym stanowisku w The Liberator już w 1839 roku.

William Lloyd GarrisonThe Liberator (newspaper)

Kontynuuj w Storyteller

Douglass myślał o dołączeniu do białego Kościoła metodystycznego, ale od początku był rozczarowany, odkrywając, że jest on segregowany. Później dołączył do Afrykańskiego Kościoła Episkopalnego Metodystów Syjonu, niezależnego czarnego wyznania założonego w Nowym Jorku, do którego należeli m.in. Sojourner Truth i Harriet Tubman. W 1839 roku został licencjonowanym kaznodzieją, co pomogło mu doskonalić umiejętności oratorskie. Pełnił różne funkcje, w tym szafarza, przełożonego szkółki niedzielnej i kościelnego.

Po ślubie królowej w 1840 roku jej mąż, książę Albert, zajął się reorganizacją urzędów dworskich i personelu oraz naprawą błędów konstrukcyjnych pałacu.

Albert, Prince Consort

Kontynuuj w Storyteller

Kamień węgielny pod nowy projekt Pugin-Barry został położony 27 kwietnia 1840 roku przez żonę Barry'ego, Sarah (z domu Rowsell).

Augustus PuginSir Charles Barry

Kontynuuj w Storyteller

Wielkie tornado w Natchez uderzyło w Natchez w stanie Mississippi w czwartek, 7 maja 1840 roku. Tornado to było drugim najbardziej śmiercionośnym tornadem w historii Stanów Zjednoczonych; zginęło co najmniej 317 osób, a co najmniej 109 zostało rannych.

W 1840 roku Douglass wygłosił przemówienie w Elmira w stanie Nowy Jork, będącej wówczas stacją Kolei Podziemnej, gdzie lata później uformowała się czarnoskóra kongregacja, która do 1940 roku stała się największym kościołem w regionie.

Została podpisana 15 lipca 1840 roku między mocarstwami: Wielką Brytanią, Austrią, Prusami i Rosją z jednej strony, a Imperium Osmańskim z drugiej. Konwencja udzieliła pewnego wsparcia Imperium Osmańskiemu, które miało trudności ze swoimi posiadłościami w Egipcie.

W 1839 roku Lincoln poznał Mary Todd w Springfield w stanie Illinois, a rok później się zaręczyli.

Mary Todd Lincoln

Kontynuuj w Storyteller

W tym momencie mocarstwa europejskie ponownie interweniowały. 15 lipca 1840 roku rząd brytyjski, który wynegocjował z Austrią, Prusami i Rosją podpisanie konwencji londyńskiej, zaoferował Muhammadowi Alemu dziedziczne rządy w Egipcie jako części Imperium Osmańskiego, pod warunkiem wycofania się z syryjskiego zaplecza i regionów przybrzeżnych Góry Liban. Muhammad Ali wahał się, wierząc, że ma poparcie Francji. Jego wahanie okazało się kosztowne. Francja ostatecznie ustąpiła, ponieważ król Ludwik Filip nie chciał, aby jego kraj został wciągnięty i odizolowany w wojnie przeciwko innym mocarstwom, zwłaszcza w czasie, gdy musiał również radzić sobie z kryzysem nadreńskim. Brytyjskim siłom morskim wydano rozkaz popłynięcia do Syrii i Aleksandrii. W obliczu takich pokazów europejskiej potęgi militarnej Muhammad Ali ustąpił. Ostatecznie musiał zaakceptować konwencję 27 listopada 1840 roku.

W 1840 roku Ludwik Filip I uzyskał od Brytyjczyków zgodę na sprowadzenie szczątków Napoleona do Francji. 15 grudnia 1840 roku odbył się uroczysty pogrzeb państwowy. Karawan przejechał od Łuku Triumfalnego w dół Pól Elizejskich, przez Place de la Concorde do Esplanade des Invalides, a następnie do kopuły w kaplicy św. Hieronima, gdzie pozostał do czasu ukończenia grobowca zaprojektowanego przez Louisa Viscontiego.

W 1840 roku brytyjski naukowiec Warren de la Rue zamknął zwinięty żarnik platynowy w rurce próżniowej i przepuścił przez niego prąd elektryczny. Projekt opierał się na koncepcji, że wysoka temperatura topnienia platyny pozwoli jej pracować w wysokich temperaturach, a ewakuowana komora będzie zawierać mniej cząsteczek gazu reagujących z platyną, co poprawi jej trwałość. Choć był to projekt wykonalny, koszt platyny czynił go niepraktycznym do użytku komercyjnego.

Warren de la Rue - image

Kontynuuj w Storyteller

W Niemczech Peter Friedrich Voigtländer zaprojektował całkowicie metalowy aparat o stożkowym kształcie, który wykonywał okrągłe zdjęcia o średnicy około 3 cali. Charakterystyczną cechą aparatu Voigtländera było zastosowanie obiektywu zaprojektowanego przez Josepha Petzvala. Obiektyw Petzvala f/3.5 był prawie 30 razy jaśniejszy niż jakikolwiek inny obiektyw z tamtego okresu i był pierwszym stworzonym specjalnie do portretów. Jego konstrukcja była najczęściej używaną do portretów, dopóki Carl Zeiss nie wprowadził obiektywu anastygmatycznego w 1889 roku.

Douglass dołączył również do kilku organizacji w New Bedford i regularnie uczęszczał na spotkania abolicjonistów. Prenumerował cotygodniową gazetę Williama Lloyda Garrisona, The Liberator. Douglass powiedział później, że „żadna twarz ani postać nigdy nie wywarła na mnie takiego wrażenia [nienawiści do niewolnictwa], jak postać Williama Lloyda Garrisona”. Wpływ ten był tak głęboki, że w swojej ostatniej biografii Douglass wyznał, iż „jego gazeta zajęła w moim sercu miejsce ustępujące jedynie Biblii”. Garrison był pod podobnym wrażeniem Douglassa i pisał o jego antykolonialnym stanowisku w The Liberator już w 1839 roku.

William Lloyd GarrisonThe Liberator (newspaper)

Kontynuuj w Storyteller

Douglass myślał o dołączeniu do białego Kościoła metodystycznego, ale od początku był rozczarowany, odkrywając, że jest on segregowany. Później dołączył do Afrykańskiego Kościoła Episkopalnego Metodystów Syjonu, niezależnego czarnego wyznania założonego w Nowym Jorku, do którego należeli m.in. Sojourner Truth i Harriet Tubman. W 1839 roku został licencjonowanym kaznodzieją, co pomogło mu doskonalić umiejętności oratorskie. Pełnił różne funkcje, w tym szafarza, przełożonego szkółki niedzielnej i kościelnego.

Po ślubie królowej w 1840 roku jej mąż, książę Albert, zajął się reorganizacją urzędów dworskich i personelu oraz naprawą błędów konstrukcyjnych pałacu.

Albert, Prince Consort

Kontynuuj w Storyteller

Kamień węgielny pod nowy projekt Pugin-Barry został położony 27 kwietnia 1840 roku przez żonę Barry'ego, Sarah (z domu Rowsell).

Augustus PuginSir Charles Barry

Kontynuuj w Storyteller

Wielkie tornado w Natchez uderzyło w Natchez w stanie Mississippi w czwartek, 7 maja 1840 roku. Tornado to było drugim najbardziej śmiercionośnym tornadem w historii Stanów Zjednoczonych; zginęło co najmniej 317 osób, a co najmniej 109 zostało rannych.

W 1840 roku Douglass wygłosił przemówienie w Elmira w stanie Nowy Jork, będącej wówczas stacją Kolei Podziemnej, gdzie lata później uformowała się czarnoskóra kongregacja, która do 1940 roku stała się największym kościołem w regionie.

Została podpisana 15 lipca 1840 roku między mocarstwami: Wielką Brytanią, Austrią, Prusami i Rosją z jednej strony, a Imperium Osmańskim z drugiej. Konwencja udzieliła pewnego wsparcia Imperium Osmańskiemu, które miało trudności ze swoimi posiadłościami w Egipcie.

W 1839 roku Lincoln poznał Mary Todd w Springfield w stanie Illinois, a rok później się zaręczyli.

Mary Todd Lincoln

Kontynuuj w Storyteller

W tym momencie mocarstwa europejskie ponownie interweniowały. 15 lipca 1840 roku rząd brytyjski, który wynegocjował z Austrią, Prusami i Rosją podpisanie konwencji londyńskiej, zaoferował Muhammadowi Alemu dziedziczne rządy w Egipcie jako części Imperium Osmańskiego, pod warunkiem wycofania się z syryjskiego zaplecza i regionów przybrzeżnych Góry Liban. Muhammad Ali wahał się, wierząc, że ma poparcie Francji. Jego wahanie okazało się kosztowne. Francja ostatecznie ustąpiła, ponieważ król Ludwik Filip nie chciał, aby jego kraj został wciągnięty i odizolowany w wojnie przeciwko innym mocarstwom, zwłaszcza w czasie, gdy musiał również radzić sobie z kryzysem nadreńskim. Brytyjskim siłom morskim wydano rozkaz popłynięcia do Syrii i Aleksandrii. W obliczu takich pokazów europejskiej potęgi militarnej Muhammad Ali ustąpił. Ostatecznie musiał zaakceptować konwencję 27 listopada 1840 roku.

W 1840 roku Ludwik Filip I uzyskał od Brytyjczyków zgodę na sprowadzenie szczątków Napoleona do Francji. 15 grudnia 1840 roku odbył się uroczysty pogrzeb państwowy. Karawan przejechał od Łuku Triumfalnego w dół Pól Elizejskich, przez Place de la Concorde do Esplanade des Invalides, a następnie do kopuły w kaplicy św. Hieronima, gdzie pozostał do czasu ukończenia grobowca zaprojektowanego przez Louisa Viscontiego.