Co się stało? 1844 n.e.

W 1844 roku dołączyła do Northampton Association of Education and Industry we Florence w stanie Massachusetts. Założona przez abolicjonistów organizacja wspierała prawa kobiet, tolerancję religijną oraz pacyfizm. W ciągu czteroipółletniej historii stowarzyszenia liczyło ono łącznie 240 członków, choć nigdy nie było ich więcej niż 120 jednocześnie. Mieszkali na terenie 470 akrów (1,9 km2), hodując zwierzęta gospodarskie oraz prowadząc tartak, młyn zbożowy i fabrykę jedwabiu. Truth mieszkała i pracowała w tej wspólnocie, nadzorując pralnię, w której pracowali zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Podczas pobytu tam Truth poznała Williama Lloyda Garrisona, Fredericka Douglassa i Davida Rugglesa. Zachęcona przez społeczność, Truth wygłosiła w tamtym roku swoje pierwsze przemówienie przeciwko niewolnictwu.

W 1844 roku w Northampton w stanie Massachusetts: podczas zjazdu religijnego (camp meeting), w którym uczestniczyła jako wędrowna kaznodziejka, grupa „dzikich młodych ludzi” zakłóciła spotkanie, odmówiła wyjścia i groziła podpaleniem namiotów. Truth wyczuła strach ogarniający wiernych i ukryła się za kufrem w swoim namiocie, myśląc, że skoro jest jedyną czarnoskórą osobą, tłum zaatakuje ją jako pierwszą. Jednakże uspokoiła się i postanowiła coś zrobić: gdy hałas tłumu narastał, a pewna kaznodziejka „drżała na mównicy”, Truth wyszła na małe wzgórze i zaczęła śpiewać „w swój najbardziej żarliwy sposób, z całą siłą swojego potężnego głosu, hymn o zmartwychwstaniu Chrystusa”. Jej pieśń „It was Early in the Morning” przyciągnęła buntowników i uciszyła ich. Namawiali ją do śpiewania, głoszenia kazań i modlitwy dla ich rozrywki. Po śpiewaniu pieśni i głoszeniu kazań przez około godzinę, Truth wynegocjowała z nimi, że odejdą po jednej ostatniej pieśni. Tłum zgodził się i opuścił miejsce zjazdu.

Lincoln dał się poznać jako groźny przeciwnik procesowy podczas przesłuchań krzyżowych i mów końcowych. Przez kilka lat współpracował ze Stephenem T. Loganem, a w 1844 roku rozpoczął praktykę z Williamem Herndonem, „pilnym młodym człowiekiem”.

W 1844 roku małżeństwo kupiło dom w Springfield w pobliżu jego kancelarii prawnej. Mary prowadziła dom z pomocą krewnej i wynajętej służącej.

Lincoln Home National Historic Site

Kontynuuj w Storyteller

Mniejsze ceremonie, takie jak przyjmowanie nowych ambasadorów, odbywają się w „Sali 1844”. Tutaj również królowa wydaje małe przyjęcia lunchowe i często spotkania Tajnej Rady. Większe przyjęcia lunchowe często odbywają się w zakrzywionym i kopułowym Pokoju Muzycznym lub w Państwowej Jadalni.

The 1844 Room

Kontynuuj w Storyteller

W 1844 roku, z pomocą swojej siostry Anny, Blackwell zdobyła pracę nauczycielki z pensją 1000 dolarów rocznie w Henderson w stanie Kentucky. Choć była zadowolona ze swoich uczniów, uznała warunki zakwaterowania i budynek szkoły za niewystarczające. Najbardziej zaniepokoiło ją to, że było to jej pierwsze prawdziwe zetknięcie z realiami niewolnictwa. „Choć ludzie byli dla mnie osobiście mili, poczucie sprawiedliwości było nieustannie naruszane; pod koniec pierwszego semestru zrezygnowałam z posady”. Pół roku później wróciła do Cincinnati, zdeterminowana, by znaleźć bardziej stymulujący sposób na życie.

W 1844 roku dołączyła do Northampton Association of Education and Industry we Florence w stanie Massachusetts. Założona przez abolicjonistów organizacja wspierała prawa kobiet, tolerancję religijną oraz pacyfizm. W ciągu czteroipółletniej historii stowarzyszenia liczyło ono łącznie 240 członków, choć nigdy nie było ich więcej niż 120 jednocześnie. Mieszkali na terenie 470 akrów (1,9 km2), hodując zwierzęta gospodarskie oraz prowadząc tartak, młyn zbożowy i fabrykę jedwabiu. Truth mieszkała i pracowała w tej wspólnocie, nadzorując pralnię, w której pracowali zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Podczas pobytu tam Truth poznała Williama Lloyda Garrisona, Fredericka Douglassa i Davida Rugglesa. Zachęcona przez społeczność, Truth wygłosiła w tamtym roku swoje pierwsze przemówienie przeciwko niewolnictwu.

W 1844 roku w Northampton w stanie Massachusetts: podczas zjazdu religijnego (camp meeting), w którym uczestniczyła jako wędrowna kaznodziejka, grupa „dzikich młodych ludzi” zakłóciła spotkanie, odmówiła wyjścia i groziła podpaleniem namiotów. Truth wyczuła strach ogarniający wiernych i ukryła się za kufrem w swoim namiocie, myśląc, że skoro jest jedyną czarnoskórą osobą, tłum zaatakuje ją jako pierwszą. Jednakże uspokoiła się i postanowiła coś zrobić: gdy hałas tłumu narastał, a pewna kaznodziejka „drżała na mównicy”, Truth wyszła na małe wzgórze i zaczęła śpiewać „w swój najbardziej żarliwy sposób, z całą siłą swojego potężnego głosu, hymn o zmartwychwstaniu Chrystusa”. Jej pieśń „It was Early in the Morning” przyciągnęła buntowników i uciszyła ich. Namawiali ją do śpiewania, głoszenia kazań i modlitwy dla ich rozrywki. Po śpiewaniu pieśni i głoszeniu kazań przez około godzinę, Truth wynegocjowała z nimi, że odejdą po jednej ostatniej pieśni. Tłum zgodził się i opuścił miejsce zjazdu.

Lincoln dał się poznać jako groźny przeciwnik procesowy podczas przesłuchań krzyżowych i mów końcowych. Przez kilka lat współpracował ze Stephenem T. Loganem, a w 1844 roku rozpoczął praktykę z Williamem Herndonem, „pilnym młodym człowiekiem”.

W 1844 roku małżeństwo kupiło dom w Springfield w pobliżu jego kancelarii prawnej. Mary prowadziła dom z pomocą krewnej i wynajętej służącej.

Lincoln Home National Historic Site

Kontynuuj w Storyteller

Mniejsze ceremonie, takie jak przyjmowanie nowych ambasadorów, odbywają się w „Sali 1844”. Tutaj również królowa wydaje małe przyjęcia lunchowe i często spotkania Tajnej Rady. Większe przyjęcia lunchowe często odbywają się w zakrzywionym i kopułowym Pokoju Muzycznym lub w Państwowej Jadalni.

The 1844 Room

Kontynuuj w Storyteller

W 1844 roku, z pomocą swojej siostry Anny, Blackwell zdobyła pracę nauczycielki z pensją 1000 dolarów rocznie w Henderson w stanie Kentucky. Choć była zadowolona ze swoich uczniów, uznała warunki zakwaterowania i budynek szkoły za niewystarczające. Najbardziej zaniepokoiło ją to, że było to jej pierwsze prawdziwe zetknięcie z realiami niewolnictwa. „Choć ludzie byli dla mnie osobiście mili, poczucie sprawiedliwości było nieustannie naruszane; pod koniec pierwszego semestru zrezygnowałam z posady”. Pół roku później wróciła do Cincinnati, zdeterminowana, by znaleźć bardziej stymulujący sposób na życie.