Komisji przewodniczył senator N.W. Szy dłowski, członek Rady Państwa, a w jej skład weszli urzędnicy, szefowie fabryk państwowych i prywatni właściciele fabryk. Miała ona również obejmować delegatów robotniczych wybranych w systemie dwustopniowym.
Po rewolucji 1905 roku car podjął ostatnie próby ratowania swojego reżimu i zaoferował reformy, podobnie jak większość władców pod presją ruchu rewolucyjnego. Wojsko pozostało lojalne przez całą rewolucję 1905 roku, co pokazało strzelanie do rewolucjonistów na rozkaz cara, co utrudniło obalenie władzy.
W 1905 roku, po zdaniu poprawkowego egzaminu końcowego, Hitler opuścił szkołę bez ambicji dalszego kształcenia czy jasnych planów na karierę.
W 1905 roku, jako student Uniwersytetu Warszawskiego, wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Poalej Syjon. Podczas rewolucji rosyjskiej 1905 roku był dwukrotnie aresztowany.
W 1905 roku dynastia Qing wysłała Zhao Erfenga do Tybetu w odwecie za rebelie.
Ma Fuyi i Huaxinghui byli zaangażowani w powstanie na trzech obszarach: Pingxiang, Liuyang i Liling, zwane „powstaniem Ping-liu-li”, w 1905 roku. Powstanie rekrutowało górników już w 1903 roku, aby wystąpili przeciwko klasie rządzącej Qing. Po upadku powstania Ma Fuyi został stracony.
W 1905 roku zaciągnął się do Gwardii Narodowej Missouri i służył do 1911 roku w stacjonującej w Kansas City baterii B 2. Pułku Artylerii Polowej Missouri, w którym osiągnął stopień kaprala.
Curie i jej mąż odmówili wyjazdu do Sztokholmu, aby odebrać nagrodę osobiście; byli zbyt zajęci pracą, a Pierre Curie, który nie lubił publicznych ceremonii, czuł się coraz gorzej. Ponieważ laureaci Nagrody Nobla byli zobowiązani do wygłoszenia wykładu, państwo Curie w końcu wybrali się w podróż w 1905 roku.
Po uzyskaniu dyplomu ukończenia połowy kursu skupił się na studiowaniu muzyki. W 1905 roku zaczął pobierać prywatne lekcje dwa razy w tygodniu u Rimskiego-Korsakowa, którego zaczął uważać za drugiego ojca. Lekcje te trwały aż do śmierci Rimskiego-Korsakowa w 1908 roku.
Według Sidneya Harcave'a, autora książki „Rewolucja rosyjska 1905 roku” (1970), do rewolucji przyczyniły się cztery problemy w społeczeństwie rosyjskim. Nowo uwłaszczeni chłopi zarabiali zbyt mało i nie mogli sprzedawać ani zastawiać przydzielonej im ziemi. Mniejszości etniczne żywiły urazę do rządu z powodu „rusyfikacji”, dyskryminacji i represji, takich jak zakaz głosowania, służby w Gwardii Cesarskiej lub Marynarce Wojennej oraz ograniczanie dostępu do szkół. Rodząca się klasa robotnicza żywiła urazę do rządu za to, że robił zbyt mało, by ich chronić, zakazując strajków i związków zawodowych. Wreszcie, radykalne idee szerzyły się po rozluźnieniu dyscypliny na uniwersytetach, co pozwoliło na wzrost nowej świadomości wśród studentów.
Iwanowo-Wozniesieńsk był znany jako „rosyjski Manchester” ze względu na swoje zakłady tekstylne. W 1905 roku miejscowi rewolucjoniści byli w przeważającej mierze bolszewikami. Był to pierwszy oddział bolszewicki, w którym robotnicy przeważali liczebnie nad intelektualistami.
Wydarzenia z 1905 roku zostały poprzedzone postępowymi i akademickimi agitacjami na rzecz większej demokracji politycznej i ograniczenia rządów carskich w Rosji, a także wzrostem liczby strajków robotników przeciwko pracodawcom w związku z radykalnymi żądaniami gospodarczymi i uznaniem związków zawodowych (zwłaszcza w południowej Rosji). Wielu socjalistów postrzega ten okres jako czas, w którym narastający ruch rewolucyjny spotkał się z narastającymi ruchami reakcyjnymi.
W 1905 roku połowa robotników przemysłowych europejskiej części Rosji przystąpiła do strajku, a w Polsce odsetek ten wyniósł 93,2%.
Do końca stycznia 1905 roku ponad 400 000 robotników w Królestwie Polskim przystąpiło do strajku.
W wieku piętnastu lat napisał wypracowanie, w którym wyobrażał sobie „generała de Gaulle'a” prowadzącego armię francuską do zwycięstwa nad Niemcami.
Francja w czasach nastoletnich de Gaulle'a była podzielonym społeczeństwem, w którym zachodziły zmiany niepożądane dla rodziny de Gaulle'a: wzrost socjalizmu i syndykalizmu oraz prawne rozdzielenie Kościoła od państwa w 1905 roku.
W związku z nieudaną i krwawą wojną rosyjsko-japońską (1904–1905) w jednostkach rezerwowych armii wybuchły niepokoje. 2 stycznia 1905 roku Port Artur został utracony.
Anna May Wong urodziła się jako Wong Liu Tsong (Liu Tsong dosłownie oznacza „wierzbowy szron”) 3 stycznia 1905 roku przy Flower Street w Los Angeles, jedną przecznicę na północ od Chinatown, w zintegrowanej społeczności chińskich, irlandzkich, niemieckich i japońskich mieszkańców.
12 stycznia car mianował Dmitrija Fiodorowicza Trepowa gubernatorem Petersburga.
Do 21 stycznia [8 stycznia według starego stylu] 1905 roku miasto zostało pozbawione prądu, a dystrybucja gazet została wstrzymana. Wszystkie miejsca publiczne zostały zamknięte.
W styczniu 1905 roku masakra protestujących w Petersburgu, znana jako krwawa niedziela, wywołała falę niepokojów społecznych, znanych jako rewolucja 1905 roku.
W styczniu 1905 roku wojska rządowe dokonały masakry protestujących w Petersburgu. Niepokoje szybko rozprzestrzeniły się na całe Imperium Rosyjskie, co stało się znane jako rewolucja 1905 roku.
Kontrowersyjny prawosławny duchowny Gieorgij Gapon, który stał na czele sponsorowanego przez policję stowarzyszenia robotniczego, poprowadził ogromny pochód robotników do Pałacu Zimowego, aby dostarczyć petycję do cara w niedzielę, 22 stycznia [9 stycznia według starego stylu] 1905 roku.
Jednym z głównych czynników, które zmieniły Rosję z kraju w niepokojach w kraj w stanie rewolucji, była „krwawa niedziela”. Lojalność wobec cara Mikołaja II została utracona, gdy jego żołnierze otworzyli ogień do ludzi prowadzonych przez Gieorgija Gapona 22 stycznia 1905 roku, którzy próbowali wręczyć carowi petycję.
Strajki miały miejsce również w Finlandii i na wybrzeżu Bałtyku. W Rydze 26 stycznia [13 stycznia według starego stylu] 1905 roku zginęło 130 protestujących, a w Warszawie kilka dni później na ulicach zastrzelono ponad 100 strajkujących.
Ojciec Trumpa, Fred, urodził się w 1905 roku w Bronksie. W wieku 15 lat zaczął pracować ze swoją matką w branży nieruchomości.
W lutym 1905 roku armia rosyjska została pokonana pod Mukdenem, tracąc prawie 80 000 ludzi.
Po zamachu na jego wuja, wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza Romanowa, 17 lutego [4 lutego według starego stylu] 1905 roku, car poczynił nowe ustępstwa.
Wielki książę Sergiusz Aleksandrowicz Romanow zabity 17 lutego [4 lutego według starego stylu] 1905 roku w Moskwie.
18 lutego [5 lutego według starego stylu] 1905 roku car opublikował reskrypt Bułygina, który obiecywał utworzenie zgromadzenia doradczego, tolerancję religijną, wolność słowa (w formie praw językowych dla mniejszości polskiej) oraz zmniejszenie opłat wykupowych chłopów.
Car Mikołaj II zgodził się 18 lutego [5 lutego według starego stylu] na utworzenie Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego, jednak jedynie z uprawnieniami doradczymi. Kiedy ujawniono jej niewielkie kompetencje i ograniczenia wyborcze, niepokoje przybrały na sile.
Car zdymisjonował ministra spraw wewnętrznych, Piotra Swiatopełk-Mirskiego, 18 lutego [5 lutego według starego stylu] 1905 roku.
Eliel Soisalon-Soininen, prokurator sprawiedliwości Finlandii, został zabity 19 lutego [6 lutego według starego stylu] 1905 roku w Helsinkach.
Wybory delegatów robotniczych zostały jednak zablokowane przez socjalistów, którzy chcieli odciągnąć robotników od wyborów w stronę walki zbrojnej. 5 marca [20 lutego według starego stylu] 1905 roku komisja została rozwiązana, nie rozpoczynając pracy.
17 marca 1905 roku Roosevelt poślubił Eleanor w Nowym Jorku, pomimo zdecydowanego sprzeciwu swojej matki.
Zakażenie dżumą po raz pierwszy zgłoszono w Panamie.
W 1900 roku praca Einsteina „Folgerungen aus den Capillaritätserscheinungen” („Wnioski ze zjawisk kapilarnych”) została opublikowana w czasopiśmie Annalen der Physik. 30 kwietnia 1905 roku Einstein ukończył swoją pracę doktorską, a Alfred Kleiner, profesor fizyki doświadczalnej, pełnił funkcję promotora pro-forma. W rezultacie Einstein otrzymał stopień doktora na Uniwersytecie w Zurychu za swoją rozprawę „Nowe wyznaczenie wymiarów cząsteczek”.
11 maja 1905: „Grupa”, rewolucyjne kierownictwo, wezwała robotników wszystkich zakładów tekstylnych do strajku.
12 maja: Rozpoczyna się strajk. Przywódcy strajku spotykają się w pobliskim lesie.
13 maja: 40 000 robotników gromadzi się przed budynkiem administracyjnym, aby przekazać Swirskiemu, regionalnemu inspektorowi fabrycznemu, listę żądań.
14 maja: Wybierani są delegaci robotniczy. Swirski zasugerował im to, ponieważ chciał mieć ludzi do negocjacji. Na placu administracyjnym odbywa się wiec. Swirski mówi im, że właściciele fabryk nie spełnią ich żądań, ale będą negocjować z wybranymi delegatami fabrycznymi, którzy według gubernatora będą chronieni przed oskarżeniami.
15 maja: Swirski mówi strajkującym, że mogą negocjować tylko w sprawie każdej fabryki z osobna, ale mogą przeprowadzać wybory wszędzie. Strajkujący wybierają delegatów, którzy mają reprezentować każdą fabrykę, podczas gdy oni sami wciąż przebywają na ulicach. Później delegaci wybierają przewodniczącego.
17 maja: Spotkania zostają przeniesione na brzeg rzeki Tałki, zgodnie z sugestią szefa policji.
24 i 25 maja [11 i 12 maja według starego stylu] 1905 roku około 300 przedstawicieli ziemstw i samorządów miejskich odbyło w Moskwie trzy spotkania, podczas których przyjęto rezolucję z żądaniem wprowadzenia reprezentacji ludowej na szczeblu krajowym.
27–28 maja 1905 roku rosyjska Flota Bałtycka została pokonana pod Cuszimą.
27 maja: Dom spotkań delegatów zostaje zamknięty.
W czerwcu i lipcu 1905 roku miało miejsce wiele powstań chłopskich, podczas których chłopi przejmowali ziemię i narzędzia.
Niepokoje w kontrolowanym przez Rosję Królestwie Polskim osiągnęły punkt kulminacyjny w czerwcu 1905 roku podczas powstania łódzkiego. Co zaskakujące, odnotowano śmierć tylko jednego właściciela ziemskiego. Znacznie więcej przemocy dotknęło chłopów poza gminą: odnotowano 50 ofiar śmiertelnych.
3 czerwca: Kozacy rozpędzają wiec robotniczy, aresztując ponad 20 mężczyzn. Robotnicy zaczynają sabotować linie telefoniczne i podpalają młyn.
6 czerwca [24 maja starego stylu] 1905 roku Mikołaj II przyjął delegację ziemstwa. Odpowiadając na przemówienia księcia Siergieja Trubeckiego i pana Fiodorowa, car potwierdził swoją obietnicę zwołania zgromadzenia przedstawicieli ludu.
9 czerwca: Szef policji składa rezygnację.
12 czerwca: Wszyscy więźniowie zostają zwolnieni. Większość właścicieli młynów ucieka do Moskwy. Żadna ze stron nie ustępuje.
W 1905 roku Du Bois i kilku innych afroamerykańskich działaczy na rzecz praw obywatelskich – w tym Fredrick L. McGhee, Jesse Max Barber i William Monroe Trotter – spotkali się w Kanadzie, w pobliżu wodospadu Niagara. Tam napisali deklarację zasad sprzeciwiającą się Kompromisowi z Atlanty i w 1906 roku zarejestrowali się jako Ruch Niagara (Niagara Movement).
W 1905 roku Marcus przeprowadził się do Kingston, gdzie zamieszkał w Smith Village, dzielnicy robotniczej. W mieście zdobył pracę w dziale drukarskim firmy P.A. Benjamin Manufacturing Company. Szybko awansował w strukturach firmy, zostając jej pierwszym afro-jamajskim brygadzistą.
Bracia Wright zezłomowali zniszczony i wielokrotnie naprawiany samolot, ale zachowali silnik i w 1905 roku zbudowali nowy samolot, Flyer III. Niemniej jednak początkowo ten Flyer oferował taką samą marginalną wydajność jak dwa poprzednie. Jego dziewiczy lot odbył się 23 czerwca, a pierwsze kilka lotów nie trwało dłużej niż 10 sekund.
27 czerwca: Robotnicy zgadzają się przerwać strajk 1 lipca.
W 1905 roku Mendelejew został uhonorowany przez Towarzystwo Królewskie w Londynie Medalem Copleya, przyznawanym za wybitne osiągnięcia w badaniach w dowolnej dziedzinie nauki.
Wielu lekarzy twierdziło, że ekspozycja na promieniowanie rentgenowskie nie wywołuje żadnych skutków. 3 sierpnia 1905 roku w San Francisco w Kalifornii Elizabeth Fleischman, amerykańska pionierka promieni rentgenowskich, zmarła z powodu powikłań wynikających z pracy z promieniami X.
Sun Yat-sen latem 1905 roku z powodzeniem zjednoczył stowarzyszenia Revive China Society, Huaxinghui oraz Guangfuhui, tworząc w sierpniu 1905 roku w Tokio zjednoczony Tongmenghui (Związek Rewolucyjny).
Witte został wysłany w celu zawarcia pokoju, negocjując traktat z Portsmouth (podpisany 5 września [23 sierpnia starego stylu] 1905 roku).
Wu Yue z Guangfuhui przeprowadził próbę zamachu na stacji kolejowej Pekin Zhengyangmen Wschód, atakując pięciu urzędników dynastii Qing 24 września 1905 roku.
Ochoa urodził się w Luarca (Asturia) w Hiszpanii. Jego ojcem był Severo Manuel Ochoa (od którego otrzymał imię), prawnik i biznesmen, a matką Carmen de Albornoz.
Sowiet Petersburski został utworzony i wezwał do strajku generalnego w październiku, odmowy płacenia podatków oraz wycofania depozytów bankowych.
Manifest październikowy, napisany przez Siergieja Wittego i Aleksieja Oboleńskiego, został przedstawiony carowi 14 października [1 października starego stylu]. Ściśle realizował on żądania Zjazdu Ziemstw z września, przyznając podstawowe prawa obywatelskie, zezwalając na tworzenie partii politycznych, rozszerzając prawo wyborcze w kierunku powszechnego prawa wyborczego i ustanawiając Dumę jako centralny organ ustawodawczy.
W odpowiedzi na rewolucję 1905 roku car Mikołaj II przyjął szereg reform liberalnych w swoim manifeście październikowym, po czym Lenin uznał, że powrót do Petersburga jest bezpieczny.
Strajk kolejarzy w dniu 21 października [8 października starego stylu] 1905 roku szybko przerodził się w strajk generalny w Petersburgu i Moskwie.
Do 26 października [13 października starego stylu] 1905 roku ponad 2 miliony robotników strajkowało i prawie nie było czynnych linii kolejowych w całej Rosji. Rosnąca konfrontacja międzyetniczna na całym Kaukazie doprowadziła do masakr ormiańsko-tatarskich, poważnie niszcząc miasta i pola naftowe w Baku.
W guberni estońskiej Estończycy domagali się wolności prasy i zgromadzeń, powszechnego prawa wyborczego oraz autonomii narodowej. 29 października [16 października starego stylu] armia rosyjska otworzyła ogień na wiecu na targu w Tallinnie, w którym uczestniczyło około 8 000-10 000 osób, zabijając 94 i raniąc ponad 200. Manifest październikowy został poparty w Estonii, a flaga estońska została po raz pierwszy wywieszona publicznie.
Car czekał i zwlekał przez trzy dni, ale ostatecznie podpisał manifest 30 października [17 października starego stylu] 1905 roku, powołując się na chęć uniknięcia masakry i świadomość, że nie ma wystarczających sił wojskowych, aby realizować inne opcje. Żałował podpisania dokumentu, mówiąc, że czuł się "chory ze wstydu z powodu tej zdrady dynastii... zdrada była całkowita".
Podczas gdy rosyjscy liberałowie byli zadowoleni z Manifestu październikowego i przygotowywali się do nadchodzących wyborów do Dumy, radykalni socjaliści i rewolucjoniści potępili wybory i wezwali do zbrojnego powstania w celu zniszczenia Imperium. Część powstania listopadowego 1905 roku w Sewastopolu, kierowana przez emerytowanego porucznika marynarki Piotra Schmidta, była skierowana przeciwko rządowi, podczas gdy część była nieskoordynowana. Obejmowało ono terroryzm, strajki robotnicze, niepokoje chłopskie i bunty wojskowe, a zostało stłumione dopiero po zaciętej walce. Kolej transbajkalska wpadła w ręce komitetów strajkowych i zdemobilizowanych żołnierzy powracających z Mandżurii po wojnie rosyjsko-japońskiej. Car musiał wysłać specjalny oddział lojalnych wojsk wzdłuż Kolei Transsyberyjskiej, aby przywrócić porządek.
W Wielkim Księstwie Finlandii socjaldemokraci zorganizowali strajk generalny w 1905 roku (12–19 listopada [30 października – 6 listopada starego stylu]).
Japonia uczyniła Koreę swoim protektoratem na mocy traktatu z Eulsa w 1905 roku.
Po ostatnim zrywie w Moskwie powstania zakończyły się w grudniu 1905 roku.
W grudniu 1905 roku Balfour zrezygnował ze stanowiska premiera, a król Edward VII zaprosił lidera liberałów Henry'ego Campbella-Bannermana do zajęcia jego miejsca.
Między 5 a 7 grudnia [22 i 24 listopada starego stylu] odbył się strajk generalny rosyjskich robotników.
Wiktor Sacharow, były minister wojny, zabity 5 grudnia [22 listopada starego stylu] 1905 roku.
Rząd wysłał wojska 7 grudnia i rozpoczęła się zacięta walka uliczna.
Jej kampania na rzecz uznania Dnia Matki za oficjalne święto w Stanach Zjednoczonych rozpoczęła się w 1905 roku, w roku śmierci jej matki, Ann Reeves Jarvis.
Tydzień później rozmieszczono Pułk Siemionowski, który użył artylerii do rozpędzania demonstracji i ostrzeliwania dzielnic robotniczych. 18 grudnia [5 grudnia starego stylu], przy około tysiącu zabitych i części miasta w ruinach, robotnicy skapitulowali.
Du Bois i inni „Niagaryci” chcieli upowszechniać swoje ideały wśród innych Afroamerykanów, ale większość czarnych czasopism była własnością wydawców sympatyzujących z Washingtonem. Du Bois kupił prasę drukarską i w grudniu 1905 roku zaczął wydawać Moon Illustrated Weekly.
Urodził się 24 grudnia 1905 roku w hrabstwie Harris w Teksasie. Jednak jego świadectwo chrztu, zarejestrowane 7 października 1906 roku w księdze parafialnej kościoła episkopalnego św. Jana w Keokuk w stanie Iowa, podaje datę urodzenia 24 grudnia 1905 roku, bez żadnej wzmianki o miejscu urodzenia.
Howard Robard Hughes Jr. był synem Allene Stone Gano (1883–1922) oraz Howarda R. Hughesa Sr. (1869–1924), odnoszącego sukcesy wynalazcy i biznesmena z Missouri. Miał angielskie, walijskie i częściowo francuskie pochodzenie hugenockie; był potomkiem Johna Gano (1727–1804), pastora, który rzekomo ochrzcił George'a Washingtona. Jego ojciec opatentował (w 1909 r.) dwustożkowy świder rolkowy, który umożliwił wiercenie obrotowe w poszukiwaniu ropy naftowej w miejscach wcześniej niedostępnych. Starszy Hughes podjął sprytną i lukratywną decyzję o komercjalizacji wynalazku poprzez leasing świdrów zamiast ich sprzedaży, uzyskał kilka wczesnych patentów i założył Hughes Tool Company w 1909 roku. Wujem Hughesa był słynny powieściopisarz, scenarzysta i reżyser filmowy Rupert Hughes.
Komisji przewodniczył senator N.W. Szy dłowski, członek Rady Państwa, a w jej skład weszli urzędnicy, szefowie fabryk państwowych i prywatni właściciele fabryk. Miała ona również obejmować delegatów robotniczych wybranych w systemie dwustopniowym.
Po rewolucji 1905 roku car podjął ostatnie próby ratowania swojego reżimu i zaoferował reformy, podobnie jak większość władców pod presją ruchu rewolucyjnego. Wojsko pozostało lojalne przez całą rewolucję 1905 roku, co pokazało strzelanie do rewolucjonistów na rozkaz cara, co utrudniło obalenie władzy.
W 1905 roku, po zdaniu poprawkowego egzaminu końcowego, Hitler opuścił szkołę bez ambicji dalszego kształcenia czy jasnych planów na karierę.
W 1905 roku, jako student Uniwersytetu Warszawskiego, wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Poalej Syjon. Podczas rewolucji rosyjskiej 1905 roku był dwukrotnie aresztowany.
W 1905 roku dynastia Qing wysłała Zhao Erfenga do Tybetu w odwecie za rebelie.
Ma Fuyi i Huaxinghui byli zaangażowani w powstanie na trzech obszarach: Pingxiang, Liuyang i Liling, zwane „powstaniem Ping-liu-li”, w 1905 roku. Powstanie rekrutowało górników już w 1903 roku, aby wystąpili przeciwko klasie rządzącej Qing. Po upadku powstania Ma Fuyi został stracony.
W 1905 roku zaciągnął się do Gwardii Narodowej Missouri i służył do 1911 roku w stacjonującej w Kansas City baterii B 2. Pułku Artylerii Polowej Missouri, w którym osiągnął stopień kaprala.
Curie i jej mąż odmówili wyjazdu do Sztokholmu, aby odebrać nagrodę osobiście; byli zbyt zajęci pracą, a Pierre Curie, który nie lubił publicznych ceremonii, czuł się coraz gorzej. Ponieważ laureaci Nagrody Nobla byli zobowiązani do wygłoszenia wykładu, państwo Curie w końcu wybrali się w podróż w 1905 roku.
Po uzyskaniu dyplomu ukończenia połowy kursu skupił się na studiowaniu muzyki. W 1905 roku zaczął pobierać prywatne lekcje dwa razy w tygodniu u Rimskiego-Korsakowa, którego zaczął uważać za drugiego ojca. Lekcje te trwały aż do śmierci Rimskiego-Korsakowa w 1908 roku.
Według Sidneya Harcave'a, autora książki „Rewolucja rosyjska 1905 roku” (1970), do rewolucji przyczyniły się cztery problemy w społeczeństwie rosyjskim. Nowo uwłaszczeni chłopi zarabiali zbyt mało i nie mogli sprzedawać ani zastawiać przydzielonej im ziemi. Mniejszości etniczne żywiły urazę do rządu z powodu „rusyfikacji”, dyskryminacji i represji, takich jak zakaz głosowania, służby w Gwardii Cesarskiej lub Marynarce Wojennej oraz ograniczanie dostępu do szkół. Rodząca się klasa robotnicza żywiła urazę do rządu za to, że robił zbyt mało, by ich chronić, zakazując strajków i związków zawodowych. Wreszcie, radykalne idee szerzyły się po rozluźnieniu dyscypliny na uniwersytetach, co pozwoliło na wzrost nowej świadomości wśród studentów.
Iwanowo-Wozniesieńsk był znany jako „rosyjski Manchester” ze względu na swoje zakłady tekstylne. W 1905 roku miejscowi rewolucjoniści byli w przeważającej mierze bolszewikami. Był to pierwszy oddział bolszewicki, w którym robotnicy przeważali liczebnie nad intelektualistami.
Wydarzenia z 1905 roku zostały poprzedzone postępowymi i akademickimi agitacjami na rzecz większej demokracji politycznej i ograniczenia rządów carskich w Rosji, a także wzrostem liczby strajków robotników przeciwko pracodawcom w związku z radykalnymi żądaniami gospodarczymi i uznaniem związków zawodowych (zwłaszcza w południowej Rosji). Wielu socjalistów postrzega ten okres jako czas, w którym narastający ruch rewolucyjny spotkał się z narastającymi ruchami reakcyjnymi.
W 1905 roku połowa robotników przemysłowych europejskiej części Rosji przystąpiła do strajku, a w Polsce odsetek ten wyniósł 93,2%.
Do końca stycznia 1905 roku ponad 400 000 robotników w Królestwie Polskim przystąpiło do strajku.
W wieku piętnastu lat napisał wypracowanie, w którym wyobrażał sobie „generała de Gaulle'a” prowadzącego armię francuską do zwycięstwa nad Niemcami.
Francja w czasach nastoletnich de Gaulle'a była podzielonym społeczeństwem, w którym zachodziły zmiany niepożądane dla rodziny de Gaulle'a: wzrost socjalizmu i syndykalizmu oraz prawne rozdzielenie Kościoła od państwa w 1905 roku.
W związku z nieudaną i krwawą wojną rosyjsko-japońską (1904–1905) w jednostkach rezerwowych armii wybuchły niepokoje. 2 stycznia 1905 roku Port Artur został utracony.
Anna May Wong urodziła się jako Wong Liu Tsong (Liu Tsong dosłownie oznacza „wierzbowy szron”) 3 stycznia 1905 roku przy Flower Street w Los Angeles, jedną przecznicę na północ od Chinatown, w zintegrowanej społeczności chińskich, irlandzkich, niemieckich i japońskich mieszkańców.
12 stycznia car mianował Dmitrija Fiodorowicza Trepowa gubernatorem Petersburga.
Do 21 stycznia [8 stycznia według starego stylu] 1905 roku miasto zostało pozbawione prądu, a dystrybucja gazet została wstrzymana. Wszystkie miejsca publiczne zostały zamknięte.
W styczniu 1905 roku masakra protestujących w Petersburgu, znana jako krwawa niedziela, wywołała falę niepokojów społecznych, znanych jako rewolucja 1905 roku.
W styczniu 1905 roku wojska rządowe dokonały masakry protestujących w Petersburgu. Niepokoje szybko rozprzestrzeniły się na całe Imperium Rosyjskie, co stało się znane jako rewolucja 1905 roku.
Kontrowersyjny prawosławny duchowny Gieorgij Gapon, który stał na czele sponsorowanego przez policję stowarzyszenia robotniczego, poprowadził ogromny pochód robotników do Pałacu Zimowego, aby dostarczyć petycję do cara w niedzielę, 22 stycznia [9 stycznia według starego stylu] 1905 roku.
Jednym z głównych czynników, które zmieniły Rosję z kraju w niepokojach w kraj w stanie rewolucji, była „krwawa niedziela”. Lojalność wobec cara Mikołaja II została utracona, gdy jego żołnierze otworzyli ogień do ludzi prowadzonych przez Gieorgija Gapona 22 stycznia 1905 roku, którzy próbowali wręczyć carowi petycję.
Strajki miały miejsce również w Finlandii i na wybrzeżu Bałtyku. W Rydze 26 stycznia [13 stycznia według starego stylu] 1905 roku zginęło 130 protestujących, a w Warszawie kilka dni później na ulicach zastrzelono ponad 100 strajkujących.
Ojciec Trumpa, Fred, urodził się w 1905 roku w Bronksie. W wieku 15 lat zaczął pracować ze swoją matką w branży nieruchomości.
W lutym 1905 roku armia rosyjska została pokonana pod Mukdenem, tracąc prawie 80 000 ludzi.
Po zamachu na jego wuja, wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza Romanowa, 17 lutego [4 lutego według starego stylu] 1905 roku, car poczynił nowe ustępstwa.
Wielki książę Sergiusz Aleksandrowicz Romanow zabity 17 lutego [4 lutego według starego stylu] 1905 roku w Moskwie.
18 lutego [5 lutego według starego stylu] 1905 roku car opublikował reskrypt Bułygina, który obiecywał utworzenie zgromadzenia doradczego, tolerancję religijną, wolność słowa (w formie praw językowych dla mniejszości polskiej) oraz zmniejszenie opłat wykupowych chłopów.
Car Mikołaj II zgodził się 18 lutego [5 lutego według starego stylu] na utworzenie Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego, jednak jedynie z uprawnieniami doradczymi. Kiedy ujawniono jej niewielkie kompetencje i ograniczenia wyborcze, niepokoje przybrały na sile.
Car zdymisjonował ministra spraw wewnętrznych, Piotra Swiatopełk-Mirskiego, 18 lutego [5 lutego według starego stylu] 1905 roku.
Eliel Soisalon-Soininen, prokurator sprawiedliwości Finlandii, został zabity 19 lutego [6 lutego według starego stylu] 1905 roku w Helsinkach.
Wybory delegatów robotniczych zostały jednak zablokowane przez socjalistów, którzy chcieli odciągnąć robotników od wyborów w stronę walki zbrojnej. 5 marca [20 lutego według starego stylu] 1905 roku komisja została rozwiązana, nie rozpoczynając pracy.
17 marca 1905 roku Roosevelt poślubił Eleanor w Nowym Jorku, pomimo zdecydowanego sprzeciwu swojej matki.
Zakażenie dżumą po raz pierwszy zgłoszono w Panamie.
W 1900 roku praca Einsteina „Folgerungen aus den Capillaritätserscheinungen” („Wnioski ze zjawisk kapilarnych”) została opublikowana w czasopiśmie Annalen der Physik. 30 kwietnia 1905 roku Einstein ukończył swoją pracę doktorską, a Alfred Kleiner, profesor fizyki doświadczalnej, pełnił funkcję promotora pro-forma. W rezultacie Einstein otrzymał stopień doktora na Uniwersytecie w Zurychu za swoją rozprawę „Nowe wyznaczenie wymiarów cząsteczek”.
11 maja 1905: „Grupa”, rewolucyjne kierownictwo, wezwała robotników wszystkich zakładów tekstylnych do strajku.
12 maja: Rozpoczyna się strajk. Przywódcy strajku spotykają się w pobliskim lesie.
13 maja: 40 000 robotników gromadzi się przed budynkiem administracyjnym, aby przekazać Swirskiemu, regionalnemu inspektorowi fabrycznemu, listę żądań.
14 maja: Wybierani są delegaci robotniczy. Swirski zasugerował im to, ponieważ chciał mieć ludzi do negocjacji. Na placu administracyjnym odbywa się wiec. Swirski mówi im, że właściciele fabryk nie spełnią ich żądań, ale będą negocjować z wybranymi delegatami fabrycznymi, którzy według gubernatora będą chronieni przed oskarżeniami.
15 maja: Swirski mówi strajkującym, że mogą negocjować tylko w sprawie każdej fabryki z osobna, ale mogą przeprowadzać wybory wszędzie. Strajkujący wybierają delegatów, którzy mają reprezentować każdą fabrykę, podczas gdy oni sami wciąż przebywają na ulicach. Później delegaci wybierają przewodniczącego.
17 maja: Spotkania zostają przeniesione na brzeg rzeki Tałki, zgodnie z sugestią szefa policji.
24 i 25 maja [11 i 12 maja według starego stylu] 1905 roku około 300 przedstawicieli ziemstw i samorządów miejskich odbyło w Moskwie trzy spotkania, podczas których przyjęto rezolucję z żądaniem wprowadzenia reprezentacji ludowej na szczeblu krajowym.
27–28 maja 1905 roku rosyjska Flota Bałtycka została pokonana pod Cuszimą.
27 maja: Dom spotkań delegatów zostaje zamknięty.
W czerwcu i lipcu 1905 roku miało miejsce wiele powstań chłopskich, podczas których chłopi przejmowali ziemię i narzędzia.
Niepokoje w kontrolowanym przez Rosję Królestwie Polskim osiągnęły punkt kulminacyjny w czerwcu 1905 roku podczas powstania łódzkiego. Co zaskakujące, odnotowano śmierć tylko jednego właściciela ziemskiego. Znacznie więcej przemocy dotknęło chłopów poza gminą: odnotowano 50 ofiar śmiertelnych.
3 czerwca: Kozacy rozpędzają wiec robotniczy, aresztując ponad 20 mężczyzn. Robotnicy zaczynają sabotować linie telefoniczne i podpalają młyn.
6 czerwca [24 maja starego stylu] 1905 roku Mikołaj II przyjął delegację ziemstwa. Odpowiadając na przemówienia księcia Siergieja Trubeckiego i pana Fiodorowa, car potwierdził swoją obietnicę zwołania zgromadzenia przedstawicieli ludu.
9 czerwca: Szef policji składa rezygnację.
12 czerwca: Wszyscy więźniowie zostają zwolnieni. Większość właścicieli młynów ucieka do Moskwy. Żadna ze stron nie ustępuje.
W 1905 roku Du Bois i kilku innych afroamerykańskich działaczy na rzecz praw obywatelskich – w tym Fredrick L. McGhee, Jesse Max Barber i William Monroe Trotter – spotkali się w Kanadzie, w pobliżu wodospadu Niagara. Tam napisali deklarację zasad sprzeciwiającą się Kompromisowi z Atlanty i w 1906 roku zarejestrowali się jako Ruch Niagara (Niagara Movement).
W 1905 roku Marcus przeprowadził się do Kingston, gdzie zamieszkał w Smith Village, dzielnicy robotniczej. W mieście zdobył pracę w dziale drukarskim firmy P.A. Benjamin Manufacturing Company. Szybko awansował w strukturach firmy, zostając jej pierwszym afro-jamajskim brygadzistą.
Bracia Wright zezłomowali zniszczony i wielokrotnie naprawiany samolot, ale zachowali silnik i w 1905 roku zbudowali nowy samolot, Flyer III. Niemniej jednak początkowo ten Flyer oferował taką samą marginalną wydajność jak dwa poprzednie. Jego dziewiczy lot odbył się 23 czerwca, a pierwsze kilka lotów nie trwało dłużej niż 10 sekund.
27 czerwca: Robotnicy zgadzają się przerwać strajk 1 lipca.
W 1905 roku Mendelejew został uhonorowany przez Towarzystwo Królewskie w Londynie Medalem Copleya, przyznawanym za wybitne osiągnięcia w badaniach w dowolnej dziedzinie nauki.
Wielu lekarzy twierdziło, że ekspozycja na promieniowanie rentgenowskie nie wywołuje żadnych skutków. 3 sierpnia 1905 roku w San Francisco w Kalifornii Elizabeth Fleischman, amerykańska pionierka promieni rentgenowskich, zmarła z powodu powikłań wynikających z pracy z promieniami X.
Sun Yat-sen latem 1905 roku z powodzeniem zjednoczył stowarzyszenia Revive China Society, Huaxinghui oraz Guangfuhui, tworząc w sierpniu 1905 roku w Tokio zjednoczony Tongmenghui (Związek Rewolucyjny).
Witte został wysłany w celu zawarcia pokoju, negocjując traktat z Portsmouth (podpisany 5 września [23 sierpnia starego stylu] 1905 roku).
Wu Yue z Guangfuhui przeprowadził próbę zamachu na stacji kolejowej Pekin Zhengyangmen Wschód, atakując pięciu urzędników dynastii Qing 24 września 1905 roku.
Ochoa urodził się w Luarca (Asturia) w Hiszpanii. Jego ojcem był Severo Manuel Ochoa (od którego otrzymał imię), prawnik i biznesmen, a matką Carmen de Albornoz.
Sowiet Petersburski został utworzony i wezwał do strajku generalnego w październiku, odmowy płacenia podatków oraz wycofania depozytów bankowych.
Manifest październikowy, napisany przez Siergieja Wittego i Aleksieja Oboleńskiego, został przedstawiony carowi 14 października [1 października starego stylu]. Ściśle realizował on żądania Zjazdu Ziemstw z września, przyznając podstawowe prawa obywatelskie, zezwalając na tworzenie partii politycznych, rozszerzając prawo wyborcze w kierunku powszechnego prawa wyborczego i ustanawiając Dumę jako centralny organ ustawodawczy.
W odpowiedzi na rewolucję 1905 roku car Mikołaj II przyjął szereg reform liberalnych w swoim manifeście październikowym, po czym Lenin uznał, że powrót do Petersburga jest bezpieczny.
Strajk kolejarzy w dniu 21 października [8 października starego stylu] 1905 roku szybko przerodził się w strajk generalny w Petersburgu i Moskwie.
Do 26 października [13 października starego stylu] 1905 roku ponad 2 miliony robotników strajkowało i prawie nie było czynnych linii kolejowych w całej Rosji. Rosnąca konfrontacja międzyetniczna na całym Kaukazie doprowadziła do masakr ormiańsko-tatarskich, poważnie niszcząc miasta i pola naftowe w Baku.
W guberni estońskiej Estończycy domagali się wolności prasy i zgromadzeń, powszechnego prawa wyborczego oraz autonomii narodowej. 29 października [16 października starego stylu] armia rosyjska otworzyła ogień na wiecu na targu w Tallinnie, w którym uczestniczyło około 8 000-10 000 osób, zabijając 94 i raniąc ponad 200. Manifest październikowy został poparty w Estonii, a flaga estońska została po raz pierwszy wywieszona publicznie.
Car czekał i zwlekał przez trzy dni, ale ostatecznie podpisał manifest 30 października [17 października starego stylu] 1905 roku, powołując się na chęć uniknięcia masakry i świadomość, że nie ma wystarczających sił wojskowych, aby realizować inne opcje. Żałował podpisania dokumentu, mówiąc, że czuł się "chory ze wstydu z powodu tej zdrady dynastii... zdrada była całkowita".
Podczas gdy rosyjscy liberałowie byli zadowoleni z Manifestu październikowego i przygotowywali się do nadchodzących wyborów do Dumy, radykalni socjaliści i rewolucjoniści potępili wybory i wezwali do zbrojnego powstania w celu zniszczenia Imperium. Część powstania listopadowego 1905 roku w Sewastopolu, kierowana przez emerytowanego porucznika marynarki Piotra Schmidta, była skierowana przeciwko rządowi, podczas gdy część była nieskoordynowana. Obejmowało ono terroryzm, strajki robotnicze, niepokoje chłopskie i bunty wojskowe, a zostało stłumione dopiero po zaciętej walce. Kolej transbajkalska wpadła w ręce komitetów strajkowych i zdemobilizowanych żołnierzy powracających z Mandżurii po wojnie rosyjsko-japońskiej. Car musiał wysłać specjalny oddział lojalnych wojsk wzdłuż Kolei Transsyberyjskiej, aby przywrócić porządek.
W Wielkim Księstwie Finlandii socjaldemokraci zorganizowali strajk generalny w 1905 roku (12–19 listopada [30 października – 6 listopada starego stylu]).
Japonia uczyniła Koreę swoim protektoratem na mocy traktatu z Eulsa w 1905 roku.
Po ostatnim zrywie w Moskwie powstania zakończyły się w grudniu 1905 roku.
W grudniu 1905 roku Balfour zrezygnował ze stanowiska premiera, a król Edward VII zaprosił lidera liberałów Henry'ego Campbella-Bannermana do zajęcia jego miejsca.
Między 5 a 7 grudnia [22 i 24 listopada starego stylu] odbył się strajk generalny rosyjskich robotników.
Wiktor Sacharow, były minister wojny, zabity 5 grudnia [22 listopada starego stylu] 1905 roku.
Rząd wysłał wojska 7 grudnia i rozpoczęła się zacięta walka uliczna.
Jej kampania na rzecz uznania Dnia Matki za oficjalne święto w Stanach Zjednoczonych rozpoczęła się w 1905 roku, w roku śmierci jej matki, Ann Reeves Jarvis.
Tydzień później rozmieszczono Pułk Siemionowski, który użył artylerii do rozpędzania demonstracji i ostrzeliwania dzielnic robotniczych. 18 grudnia [5 grudnia starego stylu], przy około tysiącu zabitych i części miasta w ruinach, robotnicy skapitulowali.
Du Bois i inni „Niagaryci” chcieli upowszechniać swoje ideały wśród innych Afroamerykanów, ale większość czarnych czasopism była własnością wydawców sympatyzujących z Washingtonem. Du Bois kupił prasę drukarską i w grudniu 1905 roku zaczął wydawać Moon Illustrated Weekly.
Urodził się 24 grudnia 1905 roku w hrabstwie Harris w Teksasie. Jednak jego świadectwo chrztu, zarejestrowane 7 października 1906 roku w księdze parafialnej kościoła episkopalnego św. Jana w Keokuk w stanie Iowa, podaje datę urodzenia 24 grudnia 1905 roku, bez żadnej wzmianki o miejscu urodzenia.
Howard Robard Hughes Jr. był synem Allene Stone Gano (1883–1922) oraz Howarda R. Hughesa Sr. (1869–1924), odnoszącego sukcesy wynalazcy i biznesmena z Missouri. Miał angielskie, walijskie i częściowo francuskie pochodzenie hugenockie; był potomkiem Johna Gano (1727–1804), pastora, który rzekomo ochrzcił George'a Washingtona. Jego ojciec opatentował (w 1909 r.) dwustożkowy świder rolkowy, który umożliwił wiercenie obrotowe w poszukiwaniu ropy naftowej w miejscach wcześniej niedostępnych. Starszy Hughes podjął sprytną i lukratywną decyzję o komercjalizacji wynalazku poprzez leasing świdrów zamiast ich sprzedaży, uzyskał kilka wczesnych patentów i założył Hughes Tool Company w 1909 roku. Wujem Hughesa był słynny powieściopisarz, scenarzysta i reżyser filmowy Rupert Hughes.
