Po rekonwalescencji, w połowie 1916 roku został przeniesiony do obozu jenieckiego w Ardatowie w guberni samarskiej, gdzie wykorzystał swoje umiejętności do konserwacji pobliskiego młyna zbożowego. Pod koniec roku został ponownie przeniesiony, tym razem do obozu jenieckiego w Kungurze koło Permu, gdzie jeńcy byli wykorzystywani jako siła robocza przy utrzymaniu niedawno ukończonej Kolei Transsyberyjskiej.
Dalí uczęszczał do szkoły rysunku.
Edward był naocznym świadkiem wojny okopowej i odwiedzał linię frontu tak często, jak tylko mógł, za co w 1916 roku został odznaczony Military Cross.
Szczepienie przeciw tyfusowi: Osmański chirurg, dr Haydar Cemal, napisał: „na rozkaz Głównego Urzędu Sanitarnego Trzeciej Armii w styczniu 1916 roku, kiedy rozprzestrzenianie się tyfusu było poważnym problemem, niewinni Ormianie przeznaczeni do deportacji w Erzincan byli szczepieni krwią pacjentów chorych na dur brzuszny bez uprzedniego unieczynnienia tej krwi”.
Plan powstania został zrealizowany podczas powstania wielkanocnego w 1916 roku, w którym Ochotnicy rozpoczęli insurekcję mającą na celu zakończenie brytyjskich rządów.
Churchill postanowił wstąpić do armii i został przydzielony do 2. Pułku Grenadierów Gwardii na froncie zachodnim. W styczniu 1916 roku został awansowany na podpułkownika i objął dowództwo nad 6. batalionem Royal Scots Fusiliers. Po okresie szkolenia batalion został przeniesiony na odcinek frontu belgijskiego w pobliżu Ploegsteert. Przez ponad trzy miesiące byli poddawani ciągłemu ostrzałowi, choć nie doszło do żadnej niemieckiej ofensywy. Churchill uniknął śmierci o włos, gdy podczas wizyty jego kuzyna, oficera sztabowego, 9. księcia Marlborough, duży odłamek szrapnela spadł między nimi.
W 1916 roku Villa zaatakował Columbus w Nowym Meksyku.
Do 1916 roku dziesięć stanów obchodziło to święto 3 czerwca, w dniu urodzin prezydenta CSA Jeffersona Davisa. Inne stany wybrały daty pod koniec kwietnia lub 10 maja, upamiętniając schwytanie Davisa.
Czarnogóra osłaniała serbski odwrót w stronę wybrzeża Adriatyku podczas bitwy pod Mojkovacem w dniach 6–7 stycznia 1916 roku, jednak ostatecznie Austriacy podbili również Czarnogórę. Ocalali serbscy żołnierze zostali ewakuowani drogą morską do Grecji.
W 1916 roku, stacjonując w Fort Sam Houston, Eisenhower był trenerem futbolu w St. Louis College, obecnie St. Mary's University.
Na wygnaniu Huerta próbował wrócić do Meksyku przez Stany Zjednoczone; władze USA aresztowały go i został uwięziony w Fort Bliss w Teksasie. Zmarł w styczniu 1916 roku, sześć miesięcy po udaniu się na wygnanie.
W styczniu 1916 roku Woodson rozpoczął publikację naukowego czasopisma „Journal of African-American History”. Od tego czasu nie opuściło ono żadnego numeru, mimo Wielkiego Kryzysu, utraty wsparcia ze strony fundacji i dwóch wojen światowych.
W styczniu 1916 roku przeprowadził się do bursy w pobliżu gimnazjum (odpowiednika współczesnej szkoły średniej), do którego wcześniej dojeżdżał pociągiem.
W lutym 1916 roku Niemcy zaatakowali francuskie pozycje obronne w bitwie pod Verdun, która trwała do grudnia 1916 roku. Niemcy odnieśli początkowe sukcesy, zanim francuskie kontrataki przywróciły sytuację niemal do punktu wyjścia. Straty były większe po stronie francuskiej, ale Niemcy również ponieśli ciężkie straty – łącznie obie strony straciły od 700 000 do 975 000 żołnierzy. Verdun stało się symbolem francuskiej determinacji i poświęcenia.
Podczas stacjonowania w Teksasie Eisenhower poznał Mamie Doud z Boone w stanie Iowa. Od razu przypadli sobie do gustu. Oświadczył się jej w Walentynki 1916 roku.
De Gaulle był dowódcą kompanii pod Douaumont (podczas bitwy pod Verdun) 2 marca 1916 roku.
Firma znana jest obecnie jako BMW lub Bayerische Motoren Werke. Producent silników lotniczych Rapp Motorenwerke stał się Bayerische Motorenwerke w 1916 roku.
W 1916 roku prezydent Woodrow Wilson udał się do Spokane, aby przemówić na obchodach Dnia Ojca i chciał uczynić go oficjalnie uznanym świętem federalnym, ale Kongres stawiał opór, obawiając się, że stanie się ono skomercjalizowane.
W Dniu św. Patryka w 1916 roku Irlandzcy Ochotnicy — irlandzka nacjonalistyczna organizacja paramilitarna — zorganizowali parady w całej Irlandii. Władze odnotowały 38 parad z okazji Dnia św. Patryka, w których wzięło udział 6000 uczestników, z których prawie połowa była rzekomo uzbrojona. W następnym miesiącu Irlandzcy Ochotnicy rozpoczęli powstanie wielkanocne przeciwko rządom brytyjskim. Zapoczątkowało to okres irlandzkiej rewolucji i doprowadziło do irlandzkiej wojny o niepodległość oraz wojny domowej. W tym czasie obchody Dnia św. Patryka w Irlandii były stonowane, choć dzień ten był czasami wybierany na organizację dużych wieców politycznych. Obchody pozostały skromne po utworzeniu Wolnego Państwa Irlandzkiego; jedyną oficjalną uroczystością państwową była procesja wojskowa i defilada ze sztandarami oraz msza w języku irlandzkim, w której uczestniczyli ministrowie rządu.
Marcus coraz bardziej zdawał sobie sprawę z tego, że UNIA nie rozwinęła się na Jamajce i postanowił wyemigrować do Stanów Zjednoczonych, płynąc tam na pokładzie SS Tallac w marcu 1916 roku.
Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych Garvey początkowo zamieszkał z jamajską rodziną emigrantów mieszkającą w Harlemie, w dużej mierze czarnoskórej dzielnicy Nowego Jorku. Zaczął wykładać w mieście, mając nadzieję na karierę mówcy publicznego, choć podczas swojego pierwszego publicznego wystąpienia został wygwizdany i spadł ze sceny.
W kwietniu 1916 roku irlandzcy republikanie rozpoczęli powstanie wielkanocne przeciwko rządom brytyjskim i proklamowali Republikę Irlandzką. Choć powstanie zostało stłumione po tygodniu walk, ono samo oraz brytyjska reakcja doprowadziły do wzrostu poparcia społecznego dla niepodległości Irlandii.
W wieku 11 lat Wong wymyśliła swój pseudonim sceniczny Anna May Wong, łącząc swoje angielskie imię z nazwiskiem rodowym.
Z Nowego Jorku Marcus wyruszył w trasę wykładową po USA, obejmującą 38 stanów. Podczas postojów w podróży słuchał kaznodziejów z African Methodist Episcopal Church oraz czarnych kościołów baptystycznych. Przebywając w Alabamie, odwiedził Tuskegee Institute i spotkał się z jego nowym liderem, Robertem Russą Motonem.
UNIA pozyskała również częściowo wybudowany budynek kościoła przy 114 West 138 Street w Harlemie, który Garvey nazwał „Liberty Hall” na cześć jego imiennika w Dublinie w Irlandii, który powstał podczas powstania wielkanocnego w 1916 roku.
Do połowy 1916 roku dwa lata wojny zdziesiątkowały rosyjską gospodarkę. Wywołało to spadek produkcji rolnej, problemy w sieci transportowej, napędziło inflację walutową oraz doprowadziło do krytycznych niedoborów żywności i paliwa w miastach.
Bitwa jutlandzka (niem. Skagerrakschlacht, czyli „bitwa na Skagerraku”) w maju/czerwcu 1916 roku stała się największą bitwą morską wojny. Było to jedyne pełnoskalowe starcie pancerników podczas wojny i jedno z największych w historii.
Po upadku dynastii Qing w następstwie rewolucji Xinhai, Chiny pogrążyły się w krótkim okresie wojny domowej, zanim Yuan Shikai objął prezydenturę nowo powstałej Republiki Chińskiej. Administracja ta stała się znana jako rząd pekiński (Beiyang), ze stolicą w Pekinie. Yuan Shikai poniósł porażkę w krótkotrwałej próbie przywrócenia monarchii w Chinach, ogłaszając się cesarzem Hongxian. Po śmierci Yuan Shikaia w 1916 roku, kolejne lata charakteryzowały się walką o władzę między różnymi klikami w dawnej Armii Beiyang. W międzyczasie Kuomintang pod przywództwem Sun Jat-sena stworzył nowy rząd w Kantonie, aby przeciwstawić się rządom pekińskim poprzez serię ruchów.
Powstanie arabskie rozpoczęło się w 1916 roku przy wsparciu Brytyjczyków. Odwróciło ono losy wojny na froncie bliskowschodnim, gdzie przez pierwsze dwa lata konfliktu przewagę zdawali się mieć Osmanowie. Na podstawie korespondencji Husajna z McMahonem, porozumienia między rządem brytyjskim a Husajnem ibn Alim, szarifem Mekki, powstanie zostało oficjalnie zainicjowane w Mekce 10 czerwca 1916 roku.
Powstanie arabskie, zainicjowane przez biuro arabskie brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, rozpoczęło się w czerwcu 1916 roku bitwą o Mekkę, pod wodzą szarifa Husajna ibn Alego, a zakończyło kapitulacją Damaszku przez Osmanów. Fakhri Pasza, osmański dowódca Medyny, stawiał opór przez ponad dwa i pół roku podczas oblężenia Medyny, zanim poddał się w styczniu 1919 roku.
W latach 1915 i 1916 niektórzy przywódcy NAACP – zaniepokojeni stratami finansowymi The Crisis i zmartwieni zapalną retoryką niektórych esejów – próbowali usunąć Du Boisa ze stanowiska redaktora. Du Bois i jego zwolennicy zwyciężyli, a on kontynuował swoją rolę redaktora.
Bitwa nad Sommą była ofensywą anglo-francuską trwającą od lipca do listopada 1916 roku. Pierwszy dzień ofensywy (1 lipca 1916 r.) był najkrwawszym dniem w historii armii brytyjskiej, która poniosła 57 470 ofiar, w tym 19 240 zabitych. Cała ofensywa nad Sommą kosztowała armię brytyjską około 420 000 ofiar. Francuzi ponieśli kolejne szacunkowe 200 000 ofiar, a Niemcy około 500 000.
Listopadowa data ślubu w Denver została przesunięta na 1 lipca z powodu zbliżającego się przystąpienia USA do I wojny światowej. W ciągu pierwszych 35 lat małżeństwa przeprowadzali się wielokrotnie.
Wielki pożar Matheson był śmiercionośnym pożarem lasu, który przeszedł przez region otaczający społeczności Black River-Matheson i Iroquois Falls w Ontario w Kanadzie 29 lipca 1916 roku. Według oficjalnych szacunków zginęły 223 osoby.
30 lipca 1916 roku, podczas I wojny światowej, niemieccy sabotażyści wywołali katastrofalną eksplozję na półwyspie Black Tom w Jersey City w stanie New Jersey, na terenie obecnego Liberty State Park, w pobliżu wyspy Bedloe's Island. Eksplodowały wagony wypełnione dynamitem i innymi materiałami wybuchowymi, które były wysyłane do Wielkiej Brytanii i Francji na potrzeby działań wojennych. Statua doznała niewielkich uszkodzeń, głównie prawego ramienia trzymającego pochodnię, i została zamknięta na dziesięć dni. Koszt naprawy statuy i budynków na wyspie wyniósł około 100 000 USD (równowartość około 2 350 000 USD w 2019 roku). Wąskie wejście do pochodni zostało zamknięte ze względów bezpieczeństwa publicznego i od tamtej pory pozostaje zamknięte.
Rumunia była sprzymierzona z państwami centralnymi od 1882 roku. Kiedy jednak wybuchła wojna, ogłosiła neutralność, argumentując, że skoro Austro-Węgry same wypowiedziały wojnę Serbii, Rumunia nie ma obowiązku przystępowania do niej. 4 sierpnia 1916 roku Rumunia i Ententa podpisały traktat polityczny i konwencję wojskową, które ustaliły zasady udziału Rumunii w wojnie. W zamian otrzymała ona formalną zgodę aliantów na przyłączenie do Rumunii Siedmiogrodu, Banatu i innych terytoriów Austro-Węgier. Działanie to cieszyło się dużym poparciem społecznym.
Latem 1916 roku, po bitwie pod Doberdò, Włosi zdobyli miasto Gorycja. Po tym zwycięstwie front pozostał statyczny przez ponad rok, pomimo kilku włoskich ofensyw skoncentrowanych na płaskowyżu Banjšice i Kras na wschód od Gorycji.
W 1916 roku Rumunia przystąpiła do I wojny światowej po stronie Ententy. Celem Rumunii było zjednoczenie wszystkich terytoriów z rumuńską większością narodową w jednym państwie. W traktacie bukareszteńskim (1916) określono warunki przejęcia przez Rumunię terytoriów wchodzących w skład Austro-Węgier.
27 sierpnia 1916 roku armia rumuńska rozpoczęła atak na Austro-Węgry przy ograniczonym wsparciu rosyjskim. Ofensywa rumuńska początkowo odnosiła sukcesy w Siedmiogrodzie.
Czołgi zostały opracowane przez Wielką Brytanię i Francję i po raz pierwszy użyte w walce przez Brytyjczyków podczas bitwy pod Flers–Courcelette (część bitwy nad Sommą) 15 września 1916 roku, z jedynie częściowym sukcesem. Jednak ich skuteczność rosła w miarę trwania wojny; alianci budowali czołgi w dużych ilościach, podczas gdy Niemcy używali tylko kilku własnych konstrukcji, uzupełnionych zdobycznymi czołgami alianckimi.
Po sześciu miesiącach podróżowania po USA z wykładami, Marcus powrócił do Nowego Jorku.
W 1916 roku firma Kroger wprowadziła samoobsługę. Wcześniej wszystkie artykuły znajdowały się za ladą, a klienci musieli o nie prosić, po czym sprzedawcy przynosili je klientom.
Hirohito został formalnie ogłoszony księciem koronnym i następcą tronu 2 listopada 1916 roku; jednak ceremonia inwestytury nie była ściśle konieczna do potwierdzenia tego statusu jako następcy tronu.
Siły francuskie i serbskie odzyskały ograniczone obszary Macedonii, odbijając Bitolę 19 listopada 1916 roku po kosztownej ofensywie monastyrskiej, która doprowadziła do stabilizacji frontu.
W 1916 roku Ralph Pulitzer, który zastąpił swojego ojca Josepha na stanowisku wydawcy gazety World, rozpoczął zbiórkę 30 000 USD (równowartość 705 000 USD w 2019 roku) na zewnętrzny system oświetlenia, który miał rozświetlać statuę w nocy. Twierdził, że pozyskał ponad 80 000 darczyńców, ale nie udało mu się osiągnąć celu. Różnicę po cichu pokrył dar od zamożnego darczyńcy – fakt ten ujawniono dopiero w 1936 roku. Podwodny kabel energetyczny doprowadził prąd z lądu, a wzdłuż murów Fortu Wood umieszczono reflektory. Gutzon Borglum, który później wyrzeźbił Mount Rushmore, przeprojektował pochodnię, zastępując większość oryginalnej miedzi witrażem. 2 grudnia 1916 roku prezydent Woodrow Wilson nacisnął klucz telegraficzny, który włączył światła, skutecznie oświetlając statuę.
Bitwa o Bukareszt była ostatnią bitwą kampanii rumuńskiej 1916 roku podczas I wojny światowej, w której wojska państw centralnych pod dowództwem generała Ericha von Falkenhayna zajęły stolicę Rumunii i zmusiły rząd rumuński oraz resztki armii rumuńskiej do wycofania się do Mołdawii i przeniesienia stolicy do Jass.
W grudniu 1916 roku Asquith zrezygnował ze stanowiska premiera, a jego następcą został Lloyd George, który w maju 1917 roku wysłał Churchilla, aby zbadał wysiłek wojenny Francji.
12 grudnia 1916 roku, po dziesięciu brutalnych miesiącach bitwy pod Verdun i udanej ofensywie przeciwko Rumunii, Niemcy podjęły próbę wynegocjowania pokoju z aliantami. Próba ta została jednak odrzucona jako „podstępny wybieg wojenny”.
Biały Piątek miał miejsce podczas walk na froncie włoskim w czasie I wojny światowej, kiedy lawina uderzyła w austriackie koszary na górze Marmolada, zabijając 270 żołnierzy. Inne lawiny tego samego dnia uderzyły w pozycje włoskie i inne austriackie, zabijając setki osób. Dokładne oszacowanie liczby ofiar lawin w Biały Piątek nie jest możliwe. Dokumenty historyczne sugerują co najmniej 2000 ofiar wśród żołnierzy i kilkadziesiąt wśród cywilów.
Artykuł „Waco Horror” opisywał lincz na Jesse Washingtonie, 17-letnim Afroamerykaninie z niepełnosprawnością intelektualną. Artykuł ten był przełomowy, ponieważ wykorzystał dziennikarstwo śledcze do ujawnienia zachowania lokalnych białych mieszkańców Waco w Teksasie.
Po rekonwalescencji, w połowie 1916 roku został przeniesiony do obozu jenieckiego w Ardatowie w guberni samarskiej, gdzie wykorzystał swoje umiejętności do konserwacji pobliskiego młyna zbożowego. Pod koniec roku został ponownie przeniesiony, tym razem do obozu jenieckiego w Kungurze koło Permu, gdzie jeńcy byli wykorzystywani jako siła robocza przy utrzymaniu niedawno ukończonej Kolei Transsyberyjskiej.
Dalí uczęszczał do szkoły rysunku.
Edward był naocznym świadkiem wojny okopowej i odwiedzał linię frontu tak często, jak tylko mógł, za co w 1916 roku został odznaczony Military Cross.
Szczepienie przeciw tyfusowi: Osmański chirurg, dr Haydar Cemal, napisał: „na rozkaz Głównego Urzędu Sanitarnego Trzeciej Armii w styczniu 1916 roku, kiedy rozprzestrzenianie się tyfusu było poważnym problemem, niewinni Ormianie przeznaczeni do deportacji w Erzincan byli szczepieni krwią pacjentów chorych na dur brzuszny bez uprzedniego unieczynnienia tej krwi”.
Plan powstania został zrealizowany podczas powstania wielkanocnego w 1916 roku, w którym Ochotnicy rozpoczęli insurekcję mającą na celu zakończenie brytyjskich rządów.
Churchill postanowił wstąpić do armii i został przydzielony do 2. Pułku Grenadierów Gwardii na froncie zachodnim. W styczniu 1916 roku został awansowany na podpułkownika i objął dowództwo nad 6. batalionem Royal Scots Fusiliers. Po okresie szkolenia batalion został przeniesiony na odcinek frontu belgijskiego w pobliżu Ploegsteert. Przez ponad trzy miesiące byli poddawani ciągłemu ostrzałowi, choć nie doszło do żadnej niemieckiej ofensywy. Churchill uniknął śmierci o włos, gdy podczas wizyty jego kuzyna, oficera sztabowego, 9. księcia Marlborough, duży odłamek szrapnela spadł między nimi.
W 1916 roku Villa zaatakował Columbus w Nowym Meksyku.
Do 1916 roku dziesięć stanów obchodziło to święto 3 czerwca, w dniu urodzin prezydenta CSA Jeffersona Davisa. Inne stany wybrały daty pod koniec kwietnia lub 10 maja, upamiętniając schwytanie Davisa.
Czarnogóra osłaniała serbski odwrót w stronę wybrzeża Adriatyku podczas bitwy pod Mojkovacem w dniach 6–7 stycznia 1916 roku, jednak ostatecznie Austriacy podbili również Czarnogórę. Ocalali serbscy żołnierze zostali ewakuowani drogą morską do Grecji.
W 1916 roku, stacjonując w Fort Sam Houston, Eisenhower był trenerem futbolu w St. Louis College, obecnie St. Mary's University.
Na wygnaniu Huerta próbował wrócić do Meksyku przez Stany Zjednoczone; władze USA aresztowały go i został uwięziony w Fort Bliss w Teksasie. Zmarł w styczniu 1916 roku, sześć miesięcy po udaniu się na wygnanie.
W styczniu 1916 roku Woodson rozpoczął publikację naukowego czasopisma „Journal of African-American History”. Od tego czasu nie opuściło ono żadnego numeru, mimo Wielkiego Kryzysu, utraty wsparcia ze strony fundacji i dwóch wojen światowych.
W styczniu 1916 roku przeprowadził się do bursy w pobliżu gimnazjum (odpowiednika współczesnej szkoły średniej), do którego wcześniej dojeżdżał pociągiem.
W lutym 1916 roku Niemcy zaatakowali francuskie pozycje obronne w bitwie pod Verdun, która trwała do grudnia 1916 roku. Niemcy odnieśli początkowe sukcesy, zanim francuskie kontrataki przywróciły sytuację niemal do punktu wyjścia. Straty były większe po stronie francuskiej, ale Niemcy również ponieśli ciężkie straty – łącznie obie strony straciły od 700 000 do 975 000 żołnierzy. Verdun stało się symbolem francuskiej determinacji i poświęcenia.
Podczas stacjonowania w Teksasie Eisenhower poznał Mamie Doud z Boone w stanie Iowa. Od razu przypadli sobie do gustu. Oświadczył się jej w Walentynki 1916 roku.
De Gaulle był dowódcą kompanii pod Douaumont (podczas bitwy pod Verdun) 2 marca 1916 roku.
Firma znana jest obecnie jako BMW lub Bayerische Motoren Werke. Producent silników lotniczych Rapp Motorenwerke stał się Bayerische Motorenwerke w 1916 roku.
W 1916 roku prezydent Woodrow Wilson udał się do Spokane, aby przemówić na obchodach Dnia Ojca i chciał uczynić go oficjalnie uznanym świętem federalnym, ale Kongres stawiał opór, obawiając się, że stanie się ono skomercjalizowane.
W Dniu św. Patryka w 1916 roku Irlandzcy Ochotnicy — irlandzka nacjonalistyczna organizacja paramilitarna — zorganizowali parady w całej Irlandii. Władze odnotowały 38 parad z okazji Dnia św. Patryka, w których wzięło udział 6000 uczestników, z których prawie połowa była rzekomo uzbrojona. W następnym miesiącu Irlandzcy Ochotnicy rozpoczęli powstanie wielkanocne przeciwko rządom brytyjskim. Zapoczątkowało to okres irlandzkiej rewolucji i doprowadziło do irlandzkiej wojny o niepodległość oraz wojny domowej. W tym czasie obchody Dnia św. Patryka w Irlandii były stonowane, choć dzień ten był czasami wybierany na organizację dużych wieców politycznych. Obchody pozostały skromne po utworzeniu Wolnego Państwa Irlandzkiego; jedyną oficjalną uroczystością państwową była procesja wojskowa i defilada ze sztandarami oraz msza w języku irlandzkim, w której uczestniczyli ministrowie rządu.
Marcus coraz bardziej zdawał sobie sprawę z tego, że UNIA nie rozwinęła się na Jamajce i postanowił wyemigrować do Stanów Zjednoczonych, płynąc tam na pokładzie SS Tallac w marcu 1916 roku.
Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych Garvey początkowo zamieszkał z jamajską rodziną emigrantów mieszkającą w Harlemie, w dużej mierze czarnoskórej dzielnicy Nowego Jorku. Zaczął wykładać w mieście, mając nadzieję na karierę mówcy publicznego, choć podczas swojego pierwszego publicznego wystąpienia został wygwizdany i spadł ze sceny.
W kwietniu 1916 roku irlandzcy republikanie rozpoczęli powstanie wielkanocne przeciwko rządom brytyjskim i proklamowali Republikę Irlandzką. Choć powstanie zostało stłumione po tygodniu walk, ono samo oraz brytyjska reakcja doprowadziły do wzrostu poparcia społecznego dla niepodległości Irlandii.
W wieku 11 lat Wong wymyśliła swój pseudonim sceniczny Anna May Wong, łącząc swoje angielskie imię z nazwiskiem rodowym.
Z Nowego Jorku Marcus wyruszył w trasę wykładową po USA, obejmującą 38 stanów. Podczas postojów w podróży słuchał kaznodziejów z African Methodist Episcopal Church oraz czarnych kościołów baptystycznych. Przebywając w Alabamie, odwiedził Tuskegee Institute i spotkał się z jego nowym liderem, Robertem Russą Motonem.
UNIA pozyskała również częściowo wybudowany budynek kościoła przy 114 West 138 Street w Harlemie, który Garvey nazwał „Liberty Hall” na cześć jego imiennika w Dublinie w Irlandii, który powstał podczas powstania wielkanocnego w 1916 roku.
Do połowy 1916 roku dwa lata wojny zdziesiątkowały rosyjską gospodarkę. Wywołało to spadek produkcji rolnej, problemy w sieci transportowej, napędziło inflację walutową oraz doprowadziło do krytycznych niedoborów żywności i paliwa w miastach.
Bitwa jutlandzka (niem. Skagerrakschlacht, czyli „bitwa na Skagerraku”) w maju/czerwcu 1916 roku stała się największą bitwą morską wojny. Było to jedyne pełnoskalowe starcie pancerników podczas wojny i jedno z największych w historii.
Po upadku dynastii Qing w następstwie rewolucji Xinhai, Chiny pogrążyły się w krótkim okresie wojny domowej, zanim Yuan Shikai objął prezydenturę nowo powstałej Republiki Chińskiej. Administracja ta stała się znana jako rząd pekiński (Beiyang), ze stolicą w Pekinie. Yuan Shikai poniósł porażkę w krótkotrwałej próbie przywrócenia monarchii w Chinach, ogłaszając się cesarzem Hongxian. Po śmierci Yuan Shikaia w 1916 roku, kolejne lata charakteryzowały się walką o władzę między różnymi klikami w dawnej Armii Beiyang. W międzyczasie Kuomintang pod przywództwem Sun Jat-sena stworzył nowy rząd w Kantonie, aby przeciwstawić się rządom pekińskim poprzez serię ruchów.
Powstanie arabskie rozpoczęło się w 1916 roku przy wsparciu Brytyjczyków. Odwróciło ono losy wojny na froncie bliskowschodnim, gdzie przez pierwsze dwa lata konfliktu przewagę zdawali się mieć Osmanowie. Na podstawie korespondencji Husajna z McMahonem, porozumienia między rządem brytyjskim a Husajnem ibn Alim, szarifem Mekki, powstanie zostało oficjalnie zainicjowane w Mekce 10 czerwca 1916 roku.
Powstanie arabskie, zainicjowane przez biuro arabskie brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, rozpoczęło się w czerwcu 1916 roku bitwą o Mekkę, pod wodzą szarifa Husajna ibn Alego, a zakończyło kapitulacją Damaszku przez Osmanów. Fakhri Pasza, osmański dowódca Medyny, stawiał opór przez ponad dwa i pół roku podczas oblężenia Medyny, zanim poddał się w styczniu 1919 roku.
W latach 1915 i 1916 niektórzy przywódcy NAACP – zaniepokojeni stratami finansowymi The Crisis i zmartwieni zapalną retoryką niektórych esejów – próbowali usunąć Du Boisa ze stanowiska redaktora. Du Bois i jego zwolennicy zwyciężyli, a on kontynuował swoją rolę redaktora.
Bitwa nad Sommą była ofensywą anglo-francuską trwającą od lipca do listopada 1916 roku. Pierwszy dzień ofensywy (1 lipca 1916 r.) był najkrwawszym dniem w historii armii brytyjskiej, która poniosła 57 470 ofiar, w tym 19 240 zabitych. Cała ofensywa nad Sommą kosztowała armię brytyjską około 420 000 ofiar. Francuzi ponieśli kolejne szacunkowe 200 000 ofiar, a Niemcy około 500 000.
Listopadowa data ślubu w Denver została przesunięta na 1 lipca z powodu zbliżającego się przystąpienia USA do I wojny światowej. W ciągu pierwszych 35 lat małżeństwa przeprowadzali się wielokrotnie.
Wielki pożar Matheson był śmiercionośnym pożarem lasu, który przeszedł przez region otaczający społeczności Black River-Matheson i Iroquois Falls w Ontario w Kanadzie 29 lipca 1916 roku. Według oficjalnych szacunków zginęły 223 osoby.
30 lipca 1916 roku, podczas I wojny światowej, niemieccy sabotażyści wywołali katastrofalną eksplozję na półwyspie Black Tom w Jersey City w stanie New Jersey, na terenie obecnego Liberty State Park, w pobliżu wyspy Bedloe's Island. Eksplodowały wagony wypełnione dynamitem i innymi materiałami wybuchowymi, które były wysyłane do Wielkiej Brytanii i Francji na potrzeby działań wojennych. Statua doznała niewielkich uszkodzeń, głównie prawego ramienia trzymającego pochodnię, i została zamknięta na dziesięć dni. Koszt naprawy statuy i budynków na wyspie wyniósł około 100 000 USD (równowartość około 2 350 000 USD w 2019 roku). Wąskie wejście do pochodni zostało zamknięte ze względów bezpieczeństwa publicznego i od tamtej pory pozostaje zamknięte.
Rumunia była sprzymierzona z państwami centralnymi od 1882 roku. Kiedy jednak wybuchła wojna, ogłosiła neutralność, argumentując, że skoro Austro-Węgry same wypowiedziały wojnę Serbii, Rumunia nie ma obowiązku przystępowania do niej. 4 sierpnia 1916 roku Rumunia i Ententa podpisały traktat polityczny i konwencję wojskową, które ustaliły zasady udziału Rumunii w wojnie. W zamian otrzymała ona formalną zgodę aliantów na przyłączenie do Rumunii Siedmiogrodu, Banatu i innych terytoriów Austro-Węgier. Działanie to cieszyło się dużym poparciem społecznym.
Latem 1916 roku, po bitwie pod Doberdò, Włosi zdobyli miasto Gorycja. Po tym zwycięstwie front pozostał statyczny przez ponad rok, pomimo kilku włoskich ofensyw skoncentrowanych na płaskowyżu Banjšice i Kras na wschód od Gorycji.
W 1916 roku Rumunia przystąpiła do I wojny światowej po stronie Ententy. Celem Rumunii było zjednoczenie wszystkich terytoriów z rumuńską większością narodową w jednym państwie. W traktacie bukareszteńskim (1916) określono warunki przejęcia przez Rumunię terytoriów wchodzących w skład Austro-Węgier.
27 sierpnia 1916 roku armia rumuńska rozpoczęła atak na Austro-Węgry przy ograniczonym wsparciu rosyjskim. Ofensywa rumuńska początkowo odnosiła sukcesy w Siedmiogrodzie.
Czołgi zostały opracowane przez Wielką Brytanię i Francję i po raz pierwszy użyte w walce przez Brytyjczyków podczas bitwy pod Flers–Courcelette (część bitwy nad Sommą) 15 września 1916 roku, z jedynie częściowym sukcesem. Jednak ich skuteczność rosła w miarę trwania wojny; alianci budowali czołgi w dużych ilościach, podczas gdy Niemcy używali tylko kilku własnych konstrukcji, uzupełnionych zdobycznymi czołgami alianckimi.
Po sześciu miesiącach podróżowania po USA z wykładami, Marcus powrócił do Nowego Jorku.
W 1916 roku firma Kroger wprowadziła samoobsługę. Wcześniej wszystkie artykuły znajdowały się za ladą, a klienci musieli o nie prosić, po czym sprzedawcy przynosili je klientom.
Hirohito został formalnie ogłoszony księciem koronnym i następcą tronu 2 listopada 1916 roku; jednak ceremonia inwestytury nie była ściśle konieczna do potwierdzenia tego statusu jako następcy tronu.
Siły francuskie i serbskie odzyskały ograniczone obszary Macedonii, odbijając Bitolę 19 listopada 1916 roku po kosztownej ofensywie monastyrskiej, która doprowadziła do stabilizacji frontu.
W 1916 roku Ralph Pulitzer, który zastąpił swojego ojca Josepha na stanowisku wydawcy gazety World, rozpoczął zbiórkę 30 000 USD (równowartość 705 000 USD w 2019 roku) na zewnętrzny system oświetlenia, który miał rozświetlać statuę w nocy. Twierdził, że pozyskał ponad 80 000 darczyńców, ale nie udało mu się osiągnąć celu. Różnicę po cichu pokrył dar od zamożnego darczyńcy – fakt ten ujawniono dopiero w 1936 roku. Podwodny kabel energetyczny doprowadził prąd z lądu, a wzdłuż murów Fortu Wood umieszczono reflektory. Gutzon Borglum, który później wyrzeźbił Mount Rushmore, przeprojektował pochodnię, zastępując większość oryginalnej miedzi witrażem. 2 grudnia 1916 roku prezydent Woodrow Wilson nacisnął klucz telegraficzny, który włączył światła, skutecznie oświetlając statuę.
Bitwa o Bukareszt była ostatnią bitwą kampanii rumuńskiej 1916 roku podczas I wojny światowej, w której wojska państw centralnych pod dowództwem generała Ericha von Falkenhayna zajęły stolicę Rumunii i zmusiły rząd rumuński oraz resztki armii rumuńskiej do wycofania się do Mołdawii i przeniesienia stolicy do Jass.
W grudniu 1916 roku Asquith zrezygnował ze stanowiska premiera, a jego następcą został Lloyd George, który w maju 1917 roku wysłał Churchilla, aby zbadał wysiłek wojenny Francji.
12 grudnia 1916 roku, po dziesięciu brutalnych miesiącach bitwy pod Verdun i udanej ofensywie przeciwko Rumunii, Niemcy podjęły próbę wynegocjowania pokoju z aliantami. Próba ta została jednak odrzucona jako „podstępny wybieg wojenny”.
Biały Piątek miał miejsce podczas walk na froncie włoskim w czasie I wojny światowej, kiedy lawina uderzyła w austriackie koszary na górze Marmolada, zabijając 270 żołnierzy. Inne lawiny tego samego dnia uderzyły w pozycje włoskie i inne austriackie, zabijając setki osób. Dokładne oszacowanie liczby ofiar lawin w Biały Piątek nie jest możliwe. Dokumenty historyczne sugerują co najmniej 2000 ofiar wśród żołnierzy i kilkadziesiąt wśród cywilów.
Artykuł „Waco Horror” opisywał lincz na Jesse Washingtonie, 17-letnim Afroamerykaninie z niepełnosprawnością intelektualną. Artykuł ten był przełomowy, ponieważ wykorzystał dziennikarstwo śledcze do ujawnienia zachowania lokalnych białych mieszkańców Waco w Teksasie.
