Po powrocie do domu Broz nie mógł znaleźć pracy jako metalowiec w Kumrovcu, więc wraz z żoną przeniósł się na krótko do Zagrzebia, gdzie pracował jako kelner i brał udział w strajku kelnerów. Wstąpił również do Komunistycznej Partii Jugosławii (KPJ).
W 1920 roku Hirohito został awansowany do rangi majora w armii i komandora podporucznika w marynarce wojennej.
Do 1920 roku Luciano poznał wielu przyszłych przywódców mafii, w tym Vito Genovese i Franka Costello, swojego wieloletniego przyjaciela i przyszłego partnera biznesowego z gangu Five Points. W tym samym roku szef gangu z Lower Manhattan, Joe Masseria, zwerbował Luciano jako jednego ze swoich ludzi od mokrej roboty. Mniej więcej w tym samym czasie Luciano i jego bliscy współpracownicy zaczęli pracować dla hazardzisty Arnolda "The Brain" Rothsteina, który natychmiast dostrzegł potencjalne zyski z prohibicji i nauczył Luciano prowadzenia biznesu opartego na przemycie alkoholu.
W 1920 roku został mianowany majorem w Korpusie Rezerwy Oficerskiej (ORC), organizacji federalnej niezwiązanej z Gwardią Narodową Missouri.
W styczniu 1920 roku, gdy przychody Pesmen-Rubin spadły po świętach Bożego Narodzenia, Disney i Iwerks zostali zwolnieni. Założyli własną firmę, krótkotrwałe Iwerks-Disney Commercial Artists. Nie przyciągając wielu klientów, Disney i Iwerks uzgodnili, że Disney powinien tymczasowo odejść, aby zarobić pieniądze w Kansas City Film Ad Company, prowadzonej przez A. V. Caugera; w następnym miesiącu dołączył do niego Iwerks, który nie był w stanie samodzielnie prowadzić ich firmy.
W 1920 roku, z okazji 25. rocznicy odkrycia radu, rząd francuski przyznał jej stypendium.
Podczas drugiego roku studiów Himmler podwoił swoje wysiłki, by rozpocząć karierę wojskową. Choć nie odniósł sukcesu, udało mu się zwiększyć swoje zaangażowanie w monachijskie środowisko paramilitarne. W tym czasie poznał Ernsta Röhma, wczesnego członka partii nazistowskiej i współzałożyciela Sturmabteilung („oddziałów szturmowych”; SA). Himmler podziwiał Röhma, ponieważ był on odznaczonym żołnierzem frontowym, i za jego namową wstąpił do antysemickiej grupy nacjonalistycznej Bund Reichskriegsflagge (Związek Cesarskiej Flagi Wojennej).
W połowie 1920 roku republikanie zdobyli kontrolę nad większością rad hrabstw, a brytyjska władza załamała się w większości południowych i zachodnich regionów, co zmusiło rząd brytyjski do wprowadzenia uprawnień nadzwyczajnych.
Do połowy 1920 roku Republika Irlandzka była rzeczywistością w życiu wielu ludzi, egzekwując własne prawo, utrzymując własne siły zbrojne i pobierając własne podatki.
Do 1920 roku IRP była obecna w 21 z 32 hrabstw Irlandii.
Traktat pozwolił na powstanie Irlandii Północnej, która została utworzona na mocy Ustawy o rządzie Irlandii z 1920 r.
Trippe był skarbnikiem na pierwszym spotkaniu National Intercollegiate Flying Association w 1920 roku.
Na początku 1920 roku wojska rumuńskie opuściły Węgry. Zabrały ze sobą zasoby, w tym artykuły spożywcze, rudy minerałów oraz sprzęt transportowy i fabryczny, a także odkryły historyczne dzwony rumuńskich kościołów w Budapeszcie, zabrane przez Węgrów z armii austro-węgierskiej, które nie zostały wówczas przetopione.
Rząd tymczasowy Adolfo de la Huerty wynegocjował kapitulację Pancho Villi w 1920 roku, nagradzając go hacjendą, gdzie żył w spokoju.
Liga Narodów była pierwszą ogólnoświatową organizacją międzynarodową, której główną misją było utrzymanie pokoju na świecie. Została założona 10 stycznia 1920 roku po paryskiej konferencji pokojowej, która zakończyła I wojnę światową, a jej siedziba znajdowała się w Genewie w Szwajcarii.
10 stycznia 1920 roku Liga Narodów formalnie zaistniała, gdy wszedł w życie Pakt Ligi Narodów, ratyfikowany przez 42 państwa w 1919 roku.
Liga Narodów odbyła swoje pierwsze spotkanie 16 stycznia 1920 roku, czyli sześć dni po wejściu w życie traktatu wersalskiego i oficjalnym zakończeniu I wojny światowej.
17 stycznia 1920 roku weszła w życie osiemnasta poprawka do Konstytucji USA, a prohibicja trwała do czasu jej uchylenia w 1933 roku. Poprawka zakazywała produkcji, sprzedaży i transportu napojów alkoholowych. Popyt na alkohol naturalnie się utrzymywał, a powstały czarny rynek napojów alkoholowych zapewnił przestępcom dodatkowe źródło dochodu.
W styczniu 1920 roku Garvey zarejestrował Negro Factories League, dzięki której otworzył sieć sklepów spożywczych, restaurację, pralnię parową i wydawnictwo.
Nowożeńcy udali się na dwutygodniowy miesiąc miodowy do Kanady w towarzystwie małej świty UNIA, w tym Jacques. Tam Garvey przemawiał na dwóch masowych wiecach w Montrealu i trzech w Toronto.
Od 1920 roku Eisenhower służył pod dowództwem kolejnych utalentowanych generałów – Foxa Connera, Johna J. Pershinga, Douglasa MacArthura i George'a Marshalla. Najpierw został oficerem wykonawczym generała Connera w Strefie Kanału Panamskiego, gdzie dołączyła do niego Mamie i gdzie służył do 1924 roku.
Brytyjczycy zwiększyli użycie siły; niechętni do wysyłania regularnej armii brytyjskiej do kraju w większej liczbie, utworzyli dwie paramilitarne jednostki policyjne, aby wspomóc RIC. Black and Tans liczyli siedem tysięcy żołnierzy, głównie byłych brytyjskich żołnierzy zdemobilizowanych po I wojnie światowej. Rozmieszczeni w Irlandii w marcu 1920 roku, większość z nich pochodziła z angielskich i szkockich miast. Choć oficjalnie byli częścią RIC, w rzeczywistości byli siłą paramilitarną.
13 marca 1920 roku podczas puczu Kappa 12 000 żołnierzy Freikorpsu zajęło Berlin i zainstalowało Wolfganga Kappa, prawicowego dziennikarza, na stanowisku kanclerza.
W marcu 1920 roku Tomás Mac Curtain, burmistrz Cork z ramienia Sinn Féin, został zastrzelony na oczach swojej żony w swoim domu przez mężczyzn z poczerniałymi twarzami, których widziano, jak wracali do lokalnych koszar policji. Ława przysięgłych podczas dochodzenia w sprawie jego śmierci wydała werdykt o umyślnym morderstwie przeciwko Davidowi Lloydowi George'owi (brytyjskiemu premierowi) i inspektorowi okręgowemu Swanzy'emu, między innymi. Swanzy został później odnaleziony i zabity w Lisburn, w hrabstwie Antrim. Ten schemat zabójstw i represji nasilił się w drugiej połowie 1920 roku oraz w 1921 roku.
Hitler został zwolniony z wojska 31 marca 1920 roku i rozpoczął pracę na pełen etat dla NSDAP (Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników).
Na początku kwietnia 1920 roku 400 opuszczonych koszar RIC zostało spalonych do fundamentów, aby zapobiec ich ponownemu wykorzystaniu, wraz z prawie setką urzędów skarbowych. RIC wycofała się z większości obszarów wiejskich, pozostawiając je w rękach IRA.
Irlandzka Policja Republikańska (IRP) została założona między kwietniem a czerwcem 1920 roku, pod zwierzchnictwem Dáil Éireann i byłego szefa sztabu IRA Cathala Brughi, aby zastąpić RIC i egzekwować orzeczenia sądów Dáil, utworzonych w ramach Republiki Irlandzkiej.
W Belgii w 1920 roku Andre Gratia i Sara Dath zaobserwowali zanieczyszczenie grzybowe w jednej ze swoich hodowli Staphylococcus aureus, które hamowało wzrost bakterii. Zidentyfikowali grzyba jako gatunek Penicillium i przedstawili swoje obserwacje w artykule, ale nie spotkał się on z większym zainteresowaniem. Naukowiec z Instytutu Pasteura, Kostarykańczyk Clodomiro Picado Twight, podobnie odnotował antybiotyczne działanie Penicillium w 1923 roku.
W następstwie wojny zniknęły cztery imperia: niemieckie, austro-węgierskie, osmańskie i rosyjskie. Liczne narody odzyskały dawną niepodległość, a powstały nowe państwa.
Choć Edward dużo podróżował, był uprzedzony rasowo wobec obcokrajowców i wielu poddanych Imperium, wierząc w wrodzoną wyższość białych. W 1920 roku, podczas wizyty w Australii, napisał o rdzennych mieszkańcach Australii: „są najbardziej odrażającą formą istot żywych, jaką kiedykolwiek widziałem!! Są najniższą znaną formą istot ludzkich i są najbliżsi małpom”.
W maju 1920 roku dokerzy z Dublina odmówili obsługi jakichkolwiek materiałów wojennych i wkrótce dołączył do nich Irlandzki Związek Pracowników Transportu i Pracowników Ogólnych, który zakazał maszynistom kolejowym przewożenia członków sił brytyjskich. Łamistrajków-maszynistów sprowadzono z Anglii, po tym jak maszyniści odmówili przewożenia brytyjskich żołnierzy. Strajk poważnie utrudniał przemieszczanie wojsk brytyjskich do grudnia 1920 roku, kiedy to został odwołany.
Karol Józef Wojtyła urodził się w polskim mieście Wadowice. Był najmłodszym z trojga dzieci Karola Wojtyły (1879–1941), etnicznego Polaka, oraz Emilii Kaczorowskiej (1884–1929), której panieńskie nazwisko matki brzmiało Scholz.
W czerwcu–lipcu 1920 roku sądy przysięgłych zawiodły w całym południu i zachodzie Irlandii; procesy z udziałem ławy przysięgłych nie mogły się odbyć, ponieważ przysięgli nie stawiali się. Upadek systemu sądowego zdemoralizował RIC i wielu policjantów zrezygnowało lub przeszło na emeryturę.
8 czerwca 1920 roku cała rodzina opuściła Morges po raz ostatni i przeniosła się na lato do wioski rybackiej Carantec w Bretanii, jednocześnie szukając nowego domu w Paryżu.
Pierwszy cykl ataków i represji wybuchł latem 1920 roku. 19 czerwca w Derry rozpoczął się tydzień zamieszek międzywyznaniowych i strzelanin, co doprowadziło do 18 ofiar śmiertelnych.
W 1920 roku Du Bois opublikował „Darkwater: Voices From Within the Veil”, pierwszą z trzech autobiografii, które napisał.
Na mocy traktatu wersalskiego Niemcy utraciły około 13 procent swojego terytorium macierzystego oraz wszystkie posiadłości zamorskie, a także nałożono ograniczenia na wielkość i zdolności bojowe sił zbrojnych kraju.
W lipcu 1920 roku do Irlandii przybyła kolejna quasi-wojskowa formacja policyjna, Auxiliaries, składająca się z 2215 byłych oficerów armii brytyjskiej. Dywizja Pomocnicza miała równie złą reputację co „Tans” za złe traktowanie ludności cywilnej, ale była bardziej skuteczna i chętna do walki z IRA. Polityka represji, która obejmowała publiczne potępienie lub zaprzeczenia oraz prywatne przyzwolenie, została słynnie wyśmiana przez lorda Hugh Cecila, gdy powiedział: „Wydaje się, że panuje zgoda co do tego, że nie ma czegoś takiego jak represje, ale mają one dobry efekt”.
17 lipca 1920 roku brytyjski pułkownik Gerald Smyth został zamordowany przez IRA w County Club w mieście Cork w odpowiedzi na przemówienie wygłoszone do policjantów z Listowel, którzy odmówili wykonania rozkazów przeniesienia się na bardziej zurbanizowane obszary, w którym stwierdził: „możecie popełniać błędy od czasu do czasu i niewinne osoby mogą zostać zastrzelone, ale na to nic nie można poradzić”.
21 lipca 1920 roku, częściowo w odpowiedzi na zabójstwo Smytha, a częściowo z powodu konkurencji o miejsca pracy wynikającej z wysokiego wskaźnika bezrobocia, lojaliści przemaszerowali do stoczni Harland and Wolff w Belfaście i zmusili ponad 7000 katolickich i lewicowych protestanckich robotników do porzucenia pracy. W odpowiedzi w Belfaście i Derry wybuchły zamieszki na tle religijnym, co doprowadziło do około 40 ofiar śmiertelnych oraz wypędzenia wielu katolików i protestantów z ich domów.
Kawabata miał nadzieję zdać egzaminy do Pierwszej Szkoły Wyższej, która podlegała Cesarskiemu Uniwersytetowi w Tokio. Zdał egzamin w tym samym roku i w lipcu 1920 roku rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym na kierunku anglistyka. Młody Kawabata był już wówczas zafascynowany twórczością innego azjatyckiego noblisty, Rabindranatha Tagore.
W lipcu 1920 roku Garvey zwolnił zarówno sekretarza Black Star Line, Edwarda D. Smith-Greena, jak i jej kapitana, Joshuę Cockburna; ten ostatni został oskarżony o korupcję.
Artykuł 230 traktatu z Sèvres zobowiązywał Imperium Osmańskie do wydania mocarstwom alianckim osób odpowiedzialnych za masakry popełnione podczas wojny od 1 sierpnia 1914 roku.
Brytyjskie czasopismo liberalne The Nation napisało w sierpniu 1920 roku, że „centralnym faktem obecnej sytuacji w Irlandii jest to, że Republika Irlandzka istnieje”.
9 sierpnia 1920 roku parlament brytyjski uchwalił ustawę o przywróceniu porządku w Irlandii (Restoration of Order in Ireland Act). Zastąpiła ona procesy przed ławą przysięgłych sądami wojskowymi na obszarach, gdzie działalność IRA była powszechna.
W 1904 roku John Ambrose Fleming wynalazł diodę próżniową, pierwszy rodzaj lampy próżniowej. Wykorzystywała ona gorącą katodę, która powodowała przepływ prądu elektrycznego w próżni. Pomysł ten szybko zastosowano w lampach rentgenowskich, dzięki czemu lampy rentgenowskie z żarzoną katodą, zwane „lampami Coolidge'a”, do około 1920 roku całkowicie wyparły kłopotliwe lampy z zimną katodą.
Podział Imperium Osmańskiego został sfinalizowany na mocy traktatu w Sèvres z 1920 roku. Traktat ten, opracowany podczas konferencji w Londynie, pozwalał sułtanowi zachować swoje stanowisko i tytuł. Status Anatolii był problematyczny ze względu na obecność sił okupacyjnych.
22 sierpnia 1920 roku detektyw RIC Swanzy został zastrzelony przez ludzi z IRA z Cork podczas wychodzenia z kościoła w Lisburn, w hrabstwie Antrim. Swanzy został obwiniony przez ławę przysięgłych podczas dochodzenia o zabójstwo burmistrza Cork, Tomása Mac Curtaina.
W sierpniu 1920 roku UNIA zorganizowała Pierwszą Międzynarodową Konferencję Ludów Murzyńskich w Harlemie. W paradzie wziął udział Gabriel Johnson, burmistrz Monrovii w Liberii. W ramach wydarzenia około 25 000 osób zgromadziło się w Madison Square Gardens.
Dowiedziawszy się o ich trudnej sytuacji, projektantka mody Coco Chanel zaprosiła Strawińskiego i jego rodzinę do zamieszkania w swojej nowej posiadłości „Bel Respiro” na przedmieściach Paryża, w Garches, dopóki nie znajdą bardziej odpowiedniego lokum; przybyli tam w drugim tygodniu września. Jednocześnie Chanel zagwarantowała nową (grudzień 1920) produkcję „Święta wiosny” Ballets Russes anonimowym darem dla Diagilewa, który miał wynosić 300 000 franków.
Mussolini twierdził, że istnieje „prawo naturalne”, zgodnie z którym silniejsze narody mają prawo podporządkowywać i dominować nad „niższymi” ludami, takimi jak „barbarzyńskie” ludy słowiańskie w Jugosławii. Stwierdził to w przemówieniu we wrześniu 1920 roku.
Jesienią 1920 roku wraz z ciężarną żoną wrócił do ojczyzny, najpierw pociągiem do Narwy, statkiem do Szczecina, a następnie pociągiem do Wiednia, gdzie dotarli 20 września.
Na początku października Broz wrócił do domu w Kumrovcu, w ówczesnym Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców, i dowiedział się, że jego matka zmarła, a ojciec przeniósł się do Jastrebarska koło Zagrzebia.
Polska i Litwa odzyskały niepodległość, ale wkrótce zostały uwikłane w spory terytorialne. Podczas wojny polsko-bolszewickiej Litwa podpisała z ZSRR traktat pokojowy w Moskwie, który wyznaczył granice Litwy. 7 października 1920 roku Liga wynegocjowała porozumienie suwalskie, ustanawiające zawieszenie broni i linię demarkacyjną między oboma narodami.
Alvaro Obregón został wybrany na prezydenta w październiku 1920 roku, jako pierwszy z szeregu rewolucyjnych generałów.
Między 1 listopada 1920 roku a 7 czerwca 1921 roku dwudziestu czterech mężczyzn zostało straconych przez Brytyjczyków.
Przemoc eskalowała stale od tego lata i gwałtownie po listopadzie 1920 roku aż do lipca 1921 roku. (W tym okresie wybuchł bunt wśród Connaught Rangers stacjonujących w Indiach. Dwóch zginęło podczas próby szturmu na zbrojownię, a jeden został później stracony).
Do końca 1920 roku zginęło około 300 osób, ale konflikt zaostrzył się w listopadzie. W „krwawą niedzielę” w Dublinie, 21 listopada 1920 roku, rano zamordowano czternastu brytyjskich agentów wywiadu; następnie po południu RIC otworzyło ogień do tłumu na meczu futbolu gaelickiego, zabijając czternastu cywilów i raniąc 65 osób. Tydzień później siedemnastu członków oddziałów pomocniczych (Auxiliaries) zostało zabitych przez IRA w zasadzce pod Kilmichael w hrabstwie Cork.
Następnie, 21 listopada 1920 roku, miał miejsce dzień dramatycznego rozlewu krwi w Dublinie. Wczesnym rankiem „Oddział” Collinsa próbował wyeliminować czołowych brytyjskich agentów wywiadu w stolicy. Oddział zastrzelił 19 osób, zabijając 14 i raniąc 5. Byli to oficerowie armii brytyjskiej, funkcjonariusze policji i cywile. Wśród zabitych byli członkowie „Cairo Gang” oraz oficer sądu wojskowego; zginęli oni w różnych miejscach Dublina.
28 listopada 1920 roku, zaledwie tydzień po „krwawej niedzieli” w Dublinie, jednostka IRA z zachodniego Cork pod dowództwem Toma Barry'ego urządziła zasadzkę na patrol oddziałów pomocniczych (Auxiliaries) pod Kilmichael w hrabstwie Cork, zabijając wszystkich oprócz jednego z 18-osobowego patrolu.
W wyniku reorganizacji administracji prowincjonalnej Mao został mianowany dyrektorem sekcji juniorów Pierwszej Szkoły Normalnej. Otrzymując teraz wysokie dochody, ożenił się z Yang Kaihui zimą 1920 roku.
W grudniu 1920 roku Quốc (Ho) został przedstawicielem na Kongresie w Tours Partii Socjalistycznej Francji, głosował za przystąpieniem do III Międzynarodówki i był członkiem założycielem Francuskiej Partii Komunistycznej. Objąwszy stanowisko w Komitecie Kolonialnym partii, próbował zwrócić uwagę swoich towarzyszy na sytuację ludzi w koloniach francuskich, w tym w Indochinach, ale jego wysiłki często kończyły się niepowodzeniem.
W ustawie o rządzie Irlandii z 1920 roku (uchwalonej w grudniu 1920 roku) rząd brytyjski próbował rozwiązać konflikt poprzez utworzenie dwóch parlamentów Home Rule w Irlandii: Irlandii Północnej i Irlandii Południowej. Podczas gdy Dáil Éireann zignorował to, uznając, że Republika Irlandzka już istnieje, unioniści na północnym wschodzie zaakceptowali ustawę i przygotowali się do utworzenia własnego rządu.
10 grudnia 1920 roku ogłoszono stan wojenny w hrabstwach Cork, Kerry, Limerick i Tipperary w Munster; w styczniu 1921 roku stan wojenny rozszerzono na pozostałą część Munster w hrabstwach Clare i Waterford, a także na hrabstwa Kilkenny i Wexford w Leinster.
Osuwiska w Haiyuan w 1920 roku; wywołane przez trzęsienie ziemi w Haiyuan w 1920 roku w Chinach. Liczbę ofiar śmiertelnych tego osuwiska szacuje się na 100 000 osób.
11 grudnia centrum Cork zostało spalone przez oddziały Black and Tans, które następnie strzelały do strażaków próbujących ugasić pożar, w odwecie za zasadzkę IRA w mieście 11 grudnia 1920 roku, w której zginął jeden członek oddziałów pomocniczych, a jedenastu zostało rannych.
Trzęsienie ziemi w Haiyuan w 1920 roku miało miejsce 16 grudnia w powiecie Haiyuan, w prowincji Ningxia, w Republice Chińskiej. Nazywano je również trzęsieniem ziemi w Gansu z 1920 roku, ponieważ Ningxia była częścią prowincji Gansu w momencie wystąpienia wstrząsów. Trzęsienie ziemi uderzyło o godzinie 19:05:53 czasu Gansu-Syczuan (12:05:53 UTC), miało siłę 7,8 w skali Richtera i było śledzone przez serię wstrząsów wtórnych przez trzy lata. Całkowitą liczbę ofiar podano jako 200 000 w podsumowaniu opublikowanym przez United States Geological Survey oraz 235 502 według Katalogu Niszczycielskich Trzęsień Ziemi na Świecie (do 2008 roku), prowadzonego przez Międzynarodowy Instytut Sejsmologii i Inżynierii Trzęsień Ziemi.
Jego ojciec, który był pochodzenia niemieckiego (obecnie określanego jako przodkowie z Pensylwanii), zmarł w 1920 roku na chorobę płuc, gdy Hoffa miał siedem lat.
Po powrocie do domu Broz nie mógł znaleźć pracy jako metalowiec w Kumrovcu, więc wraz z żoną przeniósł się na krótko do Zagrzebia, gdzie pracował jako kelner i brał udział w strajku kelnerów. Wstąpił również do Komunistycznej Partii Jugosławii (KPJ).
W 1920 roku Hirohito został awansowany do rangi majora w armii i komandora podporucznika w marynarce wojennej.
Do 1920 roku Luciano poznał wielu przyszłych przywódców mafii, w tym Vito Genovese i Franka Costello, swojego wieloletniego przyjaciela i przyszłego partnera biznesowego z gangu Five Points. W tym samym roku szef gangu z Lower Manhattan, Joe Masseria, zwerbował Luciano jako jednego ze swoich ludzi od mokrej roboty. Mniej więcej w tym samym czasie Luciano i jego bliscy współpracownicy zaczęli pracować dla hazardzisty Arnolda "The Brain" Rothsteina, który natychmiast dostrzegł potencjalne zyski z prohibicji i nauczył Luciano prowadzenia biznesu opartego na przemycie alkoholu.
W 1920 roku został mianowany majorem w Korpusie Rezerwy Oficerskiej (ORC), organizacji federalnej niezwiązanej z Gwardią Narodową Missouri.
W styczniu 1920 roku, gdy przychody Pesmen-Rubin spadły po świętach Bożego Narodzenia, Disney i Iwerks zostali zwolnieni. Założyli własną firmę, krótkotrwałe Iwerks-Disney Commercial Artists. Nie przyciągając wielu klientów, Disney i Iwerks uzgodnili, że Disney powinien tymczasowo odejść, aby zarobić pieniądze w Kansas City Film Ad Company, prowadzonej przez A. V. Caugera; w następnym miesiącu dołączył do niego Iwerks, który nie był w stanie samodzielnie prowadzić ich firmy.
W 1920 roku, z okazji 25. rocznicy odkrycia radu, rząd francuski przyznał jej stypendium.
Podczas drugiego roku studiów Himmler podwoił swoje wysiłki, by rozpocząć karierę wojskową. Choć nie odniósł sukcesu, udało mu się zwiększyć swoje zaangażowanie w monachijskie środowisko paramilitarne. W tym czasie poznał Ernsta Röhma, wczesnego członka partii nazistowskiej i współzałożyciela Sturmabteilung („oddziałów szturmowych”; SA). Himmler podziwiał Röhma, ponieważ był on odznaczonym żołnierzem frontowym, i za jego namową wstąpił do antysemickiej grupy nacjonalistycznej Bund Reichskriegsflagge (Związek Cesarskiej Flagi Wojennej).
W połowie 1920 roku republikanie zdobyli kontrolę nad większością rad hrabstw, a brytyjska władza załamała się w większości południowych i zachodnich regionów, co zmusiło rząd brytyjski do wprowadzenia uprawnień nadzwyczajnych.
Do połowy 1920 roku Republika Irlandzka była rzeczywistością w życiu wielu ludzi, egzekwując własne prawo, utrzymując własne siły zbrojne i pobierając własne podatki.
Do 1920 roku IRP była obecna w 21 z 32 hrabstw Irlandii.
Traktat pozwolił na powstanie Irlandii Północnej, która została utworzona na mocy Ustawy o rządzie Irlandii z 1920 r.
Trippe był skarbnikiem na pierwszym spotkaniu National Intercollegiate Flying Association w 1920 roku.
Na początku 1920 roku wojska rumuńskie opuściły Węgry. Zabrały ze sobą zasoby, w tym artykuły spożywcze, rudy minerałów oraz sprzęt transportowy i fabryczny, a także odkryły historyczne dzwony rumuńskich kościołów w Budapeszcie, zabrane przez Węgrów z armii austro-węgierskiej, które nie zostały wówczas przetopione.
Rząd tymczasowy Adolfo de la Huerty wynegocjował kapitulację Pancho Villi w 1920 roku, nagradzając go hacjendą, gdzie żył w spokoju.
Liga Narodów była pierwszą ogólnoświatową organizacją międzynarodową, której główną misją było utrzymanie pokoju na świecie. Została założona 10 stycznia 1920 roku po paryskiej konferencji pokojowej, która zakończyła I wojnę światową, a jej siedziba znajdowała się w Genewie w Szwajcarii.
10 stycznia 1920 roku Liga Narodów formalnie zaistniała, gdy wszedł w życie Pakt Ligi Narodów, ratyfikowany przez 42 państwa w 1919 roku.
Liga Narodów odbyła swoje pierwsze spotkanie 16 stycznia 1920 roku, czyli sześć dni po wejściu w życie traktatu wersalskiego i oficjalnym zakończeniu I wojny światowej.
17 stycznia 1920 roku weszła w życie osiemnasta poprawka do Konstytucji USA, a prohibicja trwała do czasu jej uchylenia w 1933 roku. Poprawka zakazywała produkcji, sprzedaży i transportu napojów alkoholowych. Popyt na alkohol naturalnie się utrzymywał, a powstały czarny rynek napojów alkoholowych zapewnił przestępcom dodatkowe źródło dochodu.
W styczniu 1920 roku Garvey zarejestrował Negro Factories League, dzięki której otworzył sieć sklepów spożywczych, restaurację, pralnię parową i wydawnictwo.
Nowożeńcy udali się na dwutygodniowy miesiąc miodowy do Kanady w towarzystwie małej świty UNIA, w tym Jacques. Tam Garvey przemawiał na dwóch masowych wiecach w Montrealu i trzech w Toronto.
Od 1920 roku Eisenhower służył pod dowództwem kolejnych utalentowanych generałów – Foxa Connera, Johna J. Pershinga, Douglasa MacArthura i George'a Marshalla. Najpierw został oficerem wykonawczym generała Connera w Strefie Kanału Panamskiego, gdzie dołączyła do niego Mamie i gdzie służył do 1924 roku.
Brytyjczycy zwiększyli użycie siły; niechętni do wysyłania regularnej armii brytyjskiej do kraju w większej liczbie, utworzyli dwie paramilitarne jednostki policyjne, aby wspomóc RIC. Black and Tans liczyli siedem tysięcy żołnierzy, głównie byłych brytyjskich żołnierzy zdemobilizowanych po I wojnie światowej. Rozmieszczeni w Irlandii w marcu 1920 roku, większość z nich pochodziła z angielskich i szkockich miast. Choć oficjalnie byli częścią RIC, w rzeczywistości byli siłą paramilitarną.
13 marca 1920 roku podczas puczu Kappa 12 000 żołnierzy Freikorpsu zajęło Berlin i zainstalowało Wolfganga Kappa, prawicowego dziennikarza, na stanowisku kanclerza.
W marcu 1920 roku Tomás Mac Curtain, burmistrz Cork z ramienia Sinn Féin, został zastrzelony na oczach swojej żony w swoim domu przez mężczyzn z poczerniałymi twarzami, których widziano, jak wracali do lokalnych koszar policji. Ława przysięgłych podczas dochodzenia w sprawie jego śmierci wydała werdykt o umyślnym morderstwie przeciwko Davidowi Lloydowi George'owi (brytyjskiemu premierowi) i inspektorowi okręgowemu Swanzy'emu, między innymi. Swanzy został później odnaleziony i zabity w Lisburn, w hrabstwie Antrim. Ten schemat zabójstw i represji nasilił się w drugiej połowie 1920 roku oraz w 1921 roku.
Hitler został zwolniony z wojska 31 marca 1920 roku i rozpoczął pracę na pełen etat dla NSDAP (Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników).
Na początku kwietnia 1920 roku 400 opuszczonych koszar RIC zostało spalonych do fundamentów, aby zapobiec ich ponownemu wykorzystaniu, wraz z prawie setką urzędów skarbowych. RIC wycofała się z większości obszarów wiejskich, pozostawiając je w rękach IRA.
Irlandzka Policja Republikańska (IRP) została założona między kwietniem a czerwcem 1920 roku, pod zwierzchnictwem Dáil Éireann i byłego szefa sztabu IRA Cathala Brughi, aby zastąpić RIC i egzekwować orzeczenia sądów Dáil, utworzonych w ramach Republiki Irlandzkiej.
W Belgii w 1920 roku Andre Gratia i Sara Dath zaobserwowali zanieczyszczenie grzybowe w jednej ze swoich hodowli Staphylococcus aureus, które hamowało wzrost bakterii. Zidentyfikowali grzyba jako gatunek Penicillium i przedstawili swoje obserwacje w artykule, ale nie spotkał się on z większym zainteresowaniem. Naukowiec z Instytutu Pasteura, Kostarykańczyk Clodomiro Picado Twight, podobnie odnotował antybiotyczne działanie Penicillium w 1923 roku.
W następstwie wojny zniknęły cztery imperia: niemieckie, austro-węgierskie, osmańskie i rosyjskie. Liczne narody odzyskały dawną niepodległość, a powstały nowe państwa.
Choć Edward dużo podróżował, był uprzedzony rasowo wobec obcokrajowców i wielu poddanych Imperium, wierząc w wrodzoną wyższość białych. W 1920 roku, podczas wizyty w Australii, napisał o rdzennych mieszkańcach Australii: „są najbardziej odrażającą formą istot żywych, jaką kiedykolwiek widziałem!! Są najniższą znaną formą istot ludzkich i są najbliżsi małpom”.
W maju 1920 roku dokerzy z Dublina odmówili obsługi jakichkolwiek materiałów wojennych i wkrótce dołączył do nich Irlandzki Związek Pracowników Transportu i Pracowników Ogólnych, który zakazał maszynistom kolejowym przewożenia członków sił brytyjskich. Łamistrajków-maszynistów sprowadzono z Anglii, po tym jak maszyniści odmówili przewożenia brytyjskich żołnierzy. Strajk poważnie utrudniał przemieszczanie wojsk brytyjskich do grudnia 1920 roku, kiedy to został odwołany.
Karol Józef Wojtyła urodził się w polskim mieście Wadowice. Był najmłodszym z trojga dzieci Karola Wojtyły (1879–1941), etnicznego Polaka, oraz Emilii Kaczorowskiej (1884–1929), której panieńskie nazwisko matki brzmiało Scholz.
W czerwcu–lipcu 1920 roku sądy przysięgłych zawiodły w całym południu i zachodzie Irlandii; procesy z udziałem ławy przysięgłych nie mogły się odbyć, ponieważ przysięgli nie stawiali się. Upadek systemu sądowego zdemoralizował RIC i wielu policjantów zrezygnowało lub przeszło na emeryturę.
8 czerwca 1920 roku cała rodzina opuściła Morges po raz ostatni i przeniosła się na lato do wioski rybackiej Carantec w Bretanii, jednocześnie szukając nowego domu w Paryżu.
Pierwszy cykl ataków i represji wybuchł latem 1920 roku. 19 czerwca w Derry rozpoczął się tydzień zamieszek międzywyznaniowych i strzelanin, co doprowadziło do 18 ofiar śmiertelnych.
W 1920 roku Du Bois opublikował „Darkwater: Voices From Within the Veil”, pierwszą z trzech autobiografii, które napisał.
Na mocy traktatu wersalskiego Niemcy utraciły około 13 procent swojego terytorium macierzystego oraz wszystkie posiadłości zamorskie, a także nałożono ograniczenia na wielkość i zdolności bojowe sił zbrojnych kraju.
W lipcu 1920 roku do Irlandii przybyła kolejna quasi-wojskowa formacja policyjna, Auxiliaries, składająca się z 2215 byłych oficerów armii brytyjskiej. Dywizja Pomocnicza miała równie złą reputację co „Tans” za złe traktowanie ludności cywilnej, ale była bardziej skuteczna i chętna do walki z IRA. Polityka represji, która obejmowała publiczne potępienie lub zaprzeczenia oraz prywatne przyzwolenie, została słynnie wyśmiana przez lorda Hugh Cecila, gdy powiedział: „Wydaje się, że panuje zgoda co do tego, że nie ma czegoś takiego jak represje, ale mają one dobry efekt”.
17 lipca 1920 roku brytyjski pułkownik Gerald Smyth został zamordowany przez IRA w County Club w mieście Cork w odpowiedzi na przemówienie wygłoszone do policjantów z Listowel, którzy odmówili wykonania rozkazów przeniesienia się na bardziej zurbanizowane obszary, w którym stwierdził: „możecie popełniać błędy od czasu do czasu i niewinne osoby mogą zostać zastrzelone, ale na to nic nie można poradzić”.
21 lipca 1920 roku, częściowo w odpowiedzi na zabójstwo Smytha, a częściowo z powodu konkurencji o miejsca pracy wynikającej z wysokiego wskaźnika bezrobocia, lojaliści przemaszerowali do stoczni Harland and Wolff w Belfaście i zmusili ponad 7000 katolickich i lewicowych protestanckich robotników do porzucenia pracy. W odpowiedzi w Belfaście i Derry wybuchły zamieszki na tle religijnym, co doprowadziło do około 40 ofiar śmiertelnych oraz wypędzenia wielu katolików i protestantów z ich domów.
Kawabata miał nadzieję zdać egzaminy do Pierwszej Szkoły Wyższej, która podlegała Cesarskiemu Uniwersytetowi w Tokio. Zdał egzamin w tym samym roku i w lipcu 1920 roku rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym na kierunku anglistyka. Młody Kawabata był już wówczas zafascynowany twórczością innego azjatyckiego noblisty, Rabindranatha Tagore.
W lipcu 1920 roku Garvey zwolnił zarówno sekretarza Black Star Line, Edwarda D. Smith-Greena, jak i jej kapitana, Joshuę Cockburna; ten ostatni został oskarżony o korupcję.
Artykuł 230 traktatu z Sèvres zobowiązywał Imperium Osmańskie do wydania mocarstwom alianckim osób odpowiedzialnych za masakry popełnione podczas wojny od 1 sierpnia 1914 roku.
Brytyjskie czasopismo liberalne The Nation napisało w sierpniu 1920 roku, że „centralnym faktem obecnej sytuacji w Irlandii jest to, że Republika Irlandzka istnieje”.
9 sierpnia 1920 roku parlament brytyjski uchwalił ustawę o przywróceniu porządku w Irlandii (Restoration of Order in Ireland Act). Zastąpiła ona procesy przed ławą przysięgłych sądami wojskowymi na obszarach, gdzie działalność IRA była powszechna.
W 1904 roku John Ambrose Fleming wynalazł diodę próżniową, pierwszy rodzaj lampy próżniowej. Wykorzystywała ona gorącą katodę, która powodowała przepływ prądu elektrycznego w próżni. Pomysł ten szybko zastosowano w lampach rentgenowskich, dzięki czemu lampy rentgenowskie z żarzoną katodą, zwane „lampami Coolidge'a”, do około 1920 roku całkowicie wyparły kłopotliwe lampy z zimną katodą.
Podział Imperium Osmańskiego został sfinalizowany na mocy traktatu w Sèvres z 1920 roku. Traktat ten, opracowany podczas konferencji w Londynie, pozwalał sułtanowi zachować swoje stanowisko i tytuł. Status Anatolii był problematyczny ze względu na obecność sił okupacyjnych.
22 sierpnia 1920 roku detektyw RIC Swanzy został zastrzelony przez ludzi z IRA z Cork podczas wychodzenia z kościoła w Lisburn, w hrabstwie Antrim. Swanzy został obwiniony przez ławę przysięgłych podczas dochodzenia o zabójstwo burmistrza Cork, Tomása Mac Curtaina.
W sierpniu 1920 roku UNIA zorganizowała Pierwszą Międzynarodową Konferencję Ludów Murzyńskich w Harlemie. W paradzie wziął udział Gabriel Johnson, burmistrz Monrovii w Liberii. W ramach wydarzenia około 25 000 osób zgromadziło się w Madison Square Gardens.
Dowiedziawszy się o ich trudnej sytuacji, projektantka mody Coco Chanel zaprosiła Strawińskiego i jego rodzinę do zamieszkania w swojej nowej posiadłości „Bel Respiro” na przedmieściach Paryża, w Garches, dopóki nie znajdą bardziej odpowiedniego lokum; przybyli tam w drugim tygodniu września. Jednocześnie Chanel zagwarantowała nową (grudzień 1920) produkcję „Święta wiosny” Ballets Russes anonimowym darem dla Diagilewa, który miał wynosić 300 000 franków.
Mussolini twierdził, że istnieje „prawo naturalne”, zgodnie z którym silniejsze narody mają prawo podporządkowywać i dominować nad „niższymi” ludami, takimi jak „barbarzyńskie” ludy słowiańskie w Jugosławii. Stwierdził to w przemówieniu we wrześniu 1920 roku.
Jesienią 1920 roku wraz z ciężarną żoną wrócił do ojczyzny, najpierw pociągiem do Narwy, statkiem do Szczecina, a następnie pociągiem do Wiednia, gdzie dotarli 20 września.
Na początku października Broz wrócił do domu w Kumrovcu, w ówczesnym Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców, i dowiedział się, że jego matka zmarła, a ojciec przeniósł się do Jastrebarska koło Zagrzebia.
Polska i Litwa odzyskały niepodległość, ale wkrótce zostały uwikłane w spory terytorialne. Podczas wojny polsko-bolszewickiej Litwa podpisała z ZSRR traktat pokojowy w Moskwie, który wyznaczył granice Litwy. 7 października 1920 roku Liga wynegocjowała porozumienie suwalskie, ustanawiające zawieszenie broni i linię demarkacyjną między oboma narodami.
Alvaro Obregón został wybrany na prezydenta w październiku 1920 roku, jako pierwszy z szeregu rewolucyjnych generałów.
Między 1 listopada 1920 roku a 7 czerwca 1921 roku dwudziestu czterech mężczyzn zostało straconych przez Brytyjczyków.
Przemoc eskalowała stale od tego lata i gwałtownie po listopadzie 1920 roku aż do lipca 1921 roku. (W tym okresie wybuchł bunt wśród Connaught Rangers stacjonujących w Indiach. Dwóch zginęło podczas próby szturmu na zbrojownię, a jeden został później stracony).
Do końca 1920 roku zginęło około 300 osób, ale konflikt zaostrzył się w listopadzie. W „krwawą niedzielę” w Dublinie, 21 listopada 1920 roku, rano zamordowano czternastu brytyjskich agentów wywiadu; następnie po południu RIC otworzyło ogień do tłumu na meczu futbolu gaelickiego, zabijając czternastu cywilów i raniąc 65 osób. Tydzień później siedemnastu członków oddziałów pomocniczych (Auxiliaries) zostało zabitych przez IRA w zasadzce pod Kilmichael w hrabstwie Cork.
Następnie, 21 listopada 1920 roku, miał miejsce dzień dramatycznego rozlewu krwi w Dublinie. Wczesnym rankiem „Oddział” Collinsa próbował wyeliminować czołowych brytyjskich agentów wywiadu w stolicy. Oddział zastrzelił 19 osób, zabijając 14 i raniąc 5. Byli to oficerowie armii brytyjskiej, funkcjonariusze policji i cywile. Wśród zabitych byli członkowie „Cairo Gang” oraz oficer sądu wojskowego; zginęli oni w różnych miejscach Dublina.
28 listopada 1920 roku, zaledwie tydzień po „krwawej niedzieli” w Dublinie, jednostka IRA z zachodniego Cork pod dowództwem Toma Barry'ego urządziła zasadzkę na patrol oddziałów pomocniczych (Auxiliaries) pod Kilmichael w hrabstwie Cork, zabijając wszystkich oprócz jednego z 18-osobowego patrolu.
W wyniku reorganizacji administracji prowincjonalnej Mao został mianowany dyrektorem sekcji juniorów Pierwszej Szkoły Normalnej. Otrzymując teraz wysokie dochody, ożenił się z Yang Kaihui zimą 1920 roku.
W grudniu 1920 roku Quốc (Ho) został przedstawicielem na Kongresie w Tours Partii Socjalistycznej Francji, głosował za przystąpieniem do III Międzynarodówki i był członkiem założycielem Francuskiej Partii Komunistycznej. Objąwszy stanowisko w Komitecie Kolonialnym partii, próbował zwrócić uwagę swoich towarzyszy na sytuację ludzi w koloniach francuskich, w tym w Indochinach, ale jego wysiłki często kończyły się niepowodzeniem.
W ustawie o rządzie Irlandii z 1920 roku (uchwalonej w grudniu 1920 roku) rząd brytyjski próbował rozwiązać konflikt poprzez utworzenie dwóch parlamentów Home Rule w Irlandii: Irlandii Północnej i Irlandii Południowej. Podczas gdy Dáil Éireann zignorował to, uznając, że Republika Irlandzka już istnieje, unioniści na północnym wschodzie zaakceptowali ustawę i przygotowali się do utworzenia własnego rządu.
10 grudnia 1920 roku ogłoszono stan wojenny w hrabstwach Cork, Kerry, Limerick i Tipperary w Munster; w styczniu 1921 roku stan wojenny rozszerzono na pozostałą część Munster w hrabstwach Clare i Waterford, a także na hrabstwa Kilkenny i Wexford w Leinster.
Osuwiska w Haiyuan w 1920 roku; wywołane przez trzęsienie ziemi w Haiyuan w 1920 roku w Chinach. Liczbę ofiar śmiertelnych tego osuwiska szacuje się na 100 000 osób.
11 grudnia centrum Cork zostało spalone przez oddziały Black and Tans, które następnie strzelały do strażaków próbujących ugasić pożar, w odwecie za zasadzkę IRA w mieście 11 grudnia 1920 roku, w której zginął jeden członek oddziałów pomocniczych, a jedenastu zostało rannych.
Trzęsienie ziemi w Haiyuan w 1920 roku miało miejsce 16 grudnia w powiecie Haiyuan, w prowincji Ningxia, w Republice Chińskiej. Nazywano je również trzęsieniem ziemi w Gansu z 1920 roku, ponieważ Ningxia była częścią prowincji Gansu w momencie wystąpienia wstrząsów. Trzęsienie ziemi uderzyło o godzinie 19:05:53 czasu Gansu-Syczuan (12:05:53 UTC), miało siłę 7,8 w skali Richtera i było śledzone przez serię wstrząsów wtórnych przez trzy lata. Całkowitą liczbę ofiar podano jako 200 000 w podsumowaniu opublikowanym przez United States Geological Survey oraz 235 502 według Katalogu Niszczycielskich Trzęsień Ziemi na Świecie (do 2008 roku), prowadzonego przez Międzynarodowy Instytut Sejsmologii i Inżynierii Trzęsień Ziemi.
Jego ojciec, który był pochodzenia niemieckiego (obecnie określanego jako przodkowie z Pensylwanii), zmarł w 1920 roku na chorobę płuc, gdy Hoffa miał siedem lat.
