28 marca 193 roku Pertynaks przebywał w swoim pałacu, gdy oddział około trzystu żołnierzy Gwardii Pretoriańskiej wtargnął przez bramy (według Kasjusza Diona dwustu). Źródła sugerują, że otrzymali tylko połowę obiecanego żołdu. Ani strażnicy na służbie, ani urzędnicy pałacowi nie zdecydowali się stawić oporu. Pertynaks wysłał Laetusa, aby ich spotkał, ale ten postanowił stanąć po stronie powstańców i porzucił cesarza.
Po zamordowaniu Pertynaksa 28 marca 193 roku, Gwardia Pretoriańska ogłosiła, że tron zostanie sprzedany temu, kto zapłaci najwyższą cenę. Tytus Flawiusz Klaudiusz Sulpicjanus, prefekt Rzymu i teść Pertynaksa, który przebywał w obozie pretoriańskim rzekomo w celu uspokojenia wojsk, zaczął składać oferty za tron. W międzyczasie Julianus również przybył do obozu i ponieważ jego wejście zostało zablokowane, wykrzykiwał oferty do straży. Po godzinach licytacji Sulpicjanus obiecał 20 000 sestercji każdemu żołnierzowi; Julianus, obawiając się, że Sulpicjanus zdobędzie tron, zaoferował 25 000. Strażnicy przystali na ofertę Julianusa, otworzyli bramy i ogłosili go cesarzem. Zagrożony przez wojsko, senat również ogłosił go cesarzem. Jego żona i córka otrzymały tytuł Augusta.
Ponieważ Julianus kupił swoje stanowisko, zamiast zdobyć je w konwencjonalny sposób poprzez sukcesję lub podbój, był głęboko niepopularnym cesarzem. Kiedy Julianus pojawiał się publicznie, często witano go jękami i okrzykami „rabuś i ojcobójca”. Pewnego razu tłum nawet zablokował mu drogę na Kapitol, obrzucając go dużymi kamieniami.
Ogłoszony cesarzem w 193 roku przez swoich legionistów w Noricum podczas niepokojów politycznych, które nastąpiły po śmierci Kommodusa, zapewnił sobie wyłączne rządy nad imperium w 197 roku po pokonaniu swojego ostatniego rywala, Klodiusza Albinusa, w bitwie pod Lugdunum. Zapewniając sobie pozycję cesarza, założył dynastię Sewerów.
Julianus został skazany na śmierć.
Kanclerz Han, Xiao He, zmarł.
28 marca 193 roku Pertynaks przebywał w swoim pałacu, gdy oddział około trzystu żołnierzy Gwardii Pretoriańskiej wtargnął przez bramy (według Kasjusza Diona dwustu). Źródła sugerują, że otrzymali tylko połowę obiecanego żołdu. Ani strażnicy na służbie, ani urzędnicy pałacowi nie zdecydowali się stawić oporu. Pertynaks wysłał Laetusa, aby ich spotkał, ale ten postanowił stanąć po stronie powstańców i porzucił cesarza.
Po zamordowaniu Pertynaksa 28 marca 193 roku, Gwardia Pretoriańska ogłosiła, że tron zostanie sprzedany temu, kto zapłaci najwyższą cenę. Tytus Flawiusz Klaudiusz Sulpicjanus, prefekt Rzymu i teść Pertynaksa, który przebywał w obozie pretoriańskim rzekomo w celu uspokojenia wojsk, zaczął składać oferty za tron. W międzyczasie Julianus również przybył do obozu i ponieważ jego wejście zostało zablokowane, wykrzykiwał oferty do straży. Po godzinach licytacji Sulpicjanus obiecał 20 000 sestercji każdemu żołnierzowi; Julianus, obawiając się, że Sulpicjanus zdobędzie tron, zaoferował 25 000. Strażnicy przystali na ofertę Julianusa, otworzyli bramy i ogłosili go cesarzem. Zagrożony przez wojsko, senat również ogłosił go cesarzem. Jego żona i córka otrzymały tytuł Augusta.
Ponieważ Julianus kupił swoje stanowisko, zamiast zdobyć je w konwencjonalny sposób poprzez sukcesję lub podbój, był głęboko niepopularnym cesarzem. Kiedy Julianus pojawiał się publicznie, często witano go jękami i okrzykami „rabuś i ojcobójca”. Pewnego razu tłum nawet zablokował mu drogę na Kapitol, obrzucając go dużymi kamieniami.
Ogłoszony cesarzem w 193 roku przez swoich legionistów w Noricum podczas niepokojów politycznych, które nastąpiły po śmierci Kommodusa, zapewnił sobie wyłączne rządy nad imperium w 197 roku po pokonaniu swojego ostatniego rywala, Klodiusza Albinusa, w bitwie pod Lugdunum. Zapewniając sobie pozycję cesarza, założył dynastię Sewerów.
Julianus został skazany na śmierć.
Kanclerz Han, Xiao He, zmarł.
