W latach 1954–1957 na wsi panowała zakrojona na szeroką skalę, ale niezorganizowana dysydencja, którą rząd Diệma zdołał stłumić. Na początku 1957 roku Wietnam Południowy cieszył się pierwszym pokojem od ponad dekady.
W 1957 roku Jan Karol spędził rok w szkole marynarki wojennej w Marín w Pontevedrze, a kolejny w szkole sił powietrznych w San Javier w Murcji.
Studiował na Uniwersytecie Kairskim i uzyskał dyplom lekarza (Bachelor of Medicine) w 1957 roku.
W 1957 r. poparcie dla FLN osłabło, ponieważ pogłębił się podział między frakcjami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Aby powstrzymać ten proces, FLN rozszerzył swój komitet wykonawczy o Abbasa, a także uwięzionych przywódców politycznych, takich jak Ben Bella. Przekonano również komunistycznych i arabskich członków Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) do wywarcia presji dyplomatycznej na rząd francuski w celu wynegocjowania zawieszenia broni.
W 1957 roku wyprodukowano kieszonkowe radio (pierwsze w pełni tranzystorowe).
W 1957 roku rozpoczął studia na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu w Dhace, uzyskując tytuł licencjata w 1960 roku oraz magistra w 1961 roku.
W styczniu 1957 roku Grivas (przywódca EOKA) zmienił swoją politykę, ponieważ jego siły w górach były coraz bardziej naciskane przez siły brytyjskie. Aby odwrócić uwagę sił brytyjskich, członkowie EOKA zaczęli celowo atakować tureckich policjantów cypryjskich w miastach, tak aby Turcy cypryjscy wszczęli zamieszki przeciwko Grekom cypryjskim, a siły bezpieczeństwa musiały zostać skierowane do miast w celu przywrócenia porządku.
W styczniu 1957 roku przedstawiciele Związku Radzieckiego, Bułgarii, Węgier i Rumunii spotkali się w Budapeszcie, aby omówić rozwój sytuacji wewnętrznej na Węgrzech od czasu ustanowienia narzuconego przez Sowietów rządu. W komunikacie ze spotkania „jednogłośnie stwierdzono”, że węgierscy robotnicy, pod przywództwem rządu Kádára i przy wsparciu armii radzieckiej, pokonali próby „wyeliminowania socjalistycznych osiągnięć narodu węgierskiego”.
Pod koniec 1957 r. generał Raoul Salan, dowodzący armią francuską w Algierii, wprowadził system quadrillage (nadzór przy użyciu siatki), dzieląc kraj na sektory, z których każdy był na stałe obsadzony przez wojska odpowiedzialne za tłumienie działań rebeliantów na przydzielonym im terytorium. Metody Salana drastycznie ograniczyły przypadki terroryzmu FLN, ale zaangażowały dużą liczbę żołnierzy w obronę statyczną. Salan zbudował również silnie patrolowany system barier, aby ograniczyć infiltrację z Tunezji i Maroka.
W wieku 17 lat Slim zarabiał 200 pesos tygodniowo, pracując w firmie swojego ojca.
Za namową brata i szwagierki z Detroit, Sylvestera i Daisy McCauley, Rosa i Raymond Parks wraz z jej matką przeprowadzili się na północ, aby do nich dołączyć. Miasto Detroit próbowało budować postępową reputację, ale Parks napotkała liczne oznaki dyskryminacji wobec Afroamerykanów.
W 1957 roku Raymond i Rosa Parks opuścili Montgomery i udali się do Hampton w stanie Wirginia, głównie dlatego, że nie mogła znaleźć pracy. Nie zgadzała się również z Kingiem i innymi liderami walczącego ruchu na rzecz praw obywatelskich w Montgomery co do dalszych działań i nieustannie otrzymywała groźby śmierci.
Kaczynski pominął jedenastą klasę i dzięki uczęszczaniu do szkoły letniej ukończył szkołę w wieku 15 lat. Kaczynski był jednym z pięciu finalistów National Merit w swojej szkole i zachęcano go do złożenia podania na Harvard.
W 1957 roku pionier informatyki Russell Kirsch wraz ze swoim zespołem zaprezentował skaner bębnowy dla komputera SEAC, aby „śledzić zmiany intensywności na powierzchniach fotografii”, tworząc w ten sposób pierwszy obraz cyfrowy poprzez zeskanowanie zdjęcia. Obraz, przedstawiający trzymiesięcznego syna Kirscha, składał się z zaledwie 176×176 pikseli. Wykorzystali komputer do wyodrębniania rysunków liniowych, liczenia obiektów, rozpoznawania typów znaków i wyświetlania obrazów cyfrowych na ekranie oscyloskopu.
7 stycznia 1957 r. gubernator generalny Robert Lacoste wezwał generała Salana i generała Massu, dowódcę 10. Dywizji Spadochronowej (10e DP), i wyjaśnił, że ponieważ algierska policja nie jest w stanie poradzić sobie z FLN i kontrolować Pied-noirów, Massu otrzyma pełną odpowiedzialność za utrzymanie porządku w Algierze.
W 1957 roku King, Ralph Abernathy, Fred Shuttlesworth, Joseph Lowery i inni działacze na rzecz praw obywatelskich założyli Południową Konferencję Przywódców Chrześcijańskich (SCLC). Grupa została stworzona, aby wykorzystać autorytet moralny i siłę organizacyjną czarnych kościołów do prowadzenia pokojowych protestów w służbie reformy praw obywatelskich. Grupę zainspirowały krucjaty ewangelisty Billy'ego Grahama, który zaprzyjaźnił się z Kingiem po tym, jak ten wziął udział w jego krucjacie w Nowym Jorku w 1957 roku.
Ogólnie rzecz biorąc, wsparcie Eisenhowera dla raczkującego programu kosmicznego kraju było oficjalnie skromne aż do wystrzelenia przez Związek Radziecki Sputnika w 1957 roku, co przyniosło wrogowi z czasów zimnej wojny ogromny prestiż na całym świecie. Następnie uruchomił krajową kampanię, która sfinansowała nie tylko eksplorację kosmosu, ale także znaczące wzmocnienie nauki i szkolnictwa wyższego. Administracja Eisenhowera postanowiła przyjąć nieagresywną politykę, która pozwoliłaby „statkom kosmicznym dowolnego państwa na przeloty nad wszystkimi państwami, region wolny od postaw militarnych oraz wystrzeliwanie satelitów Ziemi w celu eksploracji kosmosu”. Jego polityka otwartego nieba próbowała legitymizować nielegalne przeloty samolotów Lockheed U-2 i projekt Genetrix, torując jednocześnie drogę technologii satelitów szpiegowskich do orbitowania nad suwerennym terytorium, jednak Nikołaj Bułganin i Nikita Chruszczow odrzucili propozycję Eisenhowera na konferencji w Genewie w lipcu 1955 roku.
Eisenhower i CIA wiedzieli co najmniej od stycznia 1957 roku, dziewięć miesięcy przed Sputnikiem, że Rosja ma zdolność do wystrzelenia małego ładunku na orbitę i prawdopodobnie zrobi to w ciągu roku. Być może prywatnie z zadowoleniem przyjął sowieckiego satelitę ze względu na jego implikacje prawne: wystrzeliwując satelitę, Związek Radziecki w efekcie uznał, że przestrzeń kosmiczna jest otwarta dla każdego, kto może uzyskać do niej dostęp, bez konieczności uzyskiwania zgody innych narodów.
W 1957 roku stan Arkansas odmówił wykonania nakazu sądu federalnego dotyczącego integracji systemu szkół publicznych, wynikającego z wyroku w sprawie Brown. Eisenhower zażądał, aby gubernator Arkansas Orval Faubus zastosował się do nakazu sądu. Kiedy Faubus się sprzeciwił, prezydent podporządkował Gwardię Narodową Arkansas władzom federalnym i wysłał 101. Dywizję Powietrznodesantową. Eskortowali oni i chronili dziewięciu czarnoskórych uczniów wchodzących do Little Rock Central High School, szkoły publicznej dla białych, co było pierwszym przypadkiem od czasów Rekonstrukcji, kiedy rząd federalny użył wojsk federalnych na Południu w celu wyegzekwowania Konstytucji USA. Martin Luther King Jr. napisał do Eisenhowera, aby podziękować mu za jego działania, pisząc: „Zdecydowana większość mieszkańców Południa, zarówno czarnoskórych, jak i białych, stoi murem za Pana zdecydowanym działaniem na rzecz przywrócenia ładu i porządku w Little Rock”.
12 stycznia 1957 roku Hughes poślubił aktorkę Jean Peters w małym hotelu w Tonopah w stanie Nevada. Para poznała się w latach 40., zanim Peters została aktorką filmową. Mieli głośny romans w 1947 roku i mówiło się o ślubie, ale ona stwierdziła, że nie może pogodzić go ze swoją karierą. Niektórzy później twierdzili, że Peters była „jedyną kobietą, którą Hughes kiedykolwiek kochał”, a on podobno kazał swoim ochroniarzom śledzić ją wszędzie, nawet gdy nie byli w związku. Takie doniesienia potwierdził aktor Max Showalter, który zaprzyjaźnił się z Peters podczas kręcenia filmu Niagara w 1953 roku. Showalter powiedział w wywiadzie, że ponieważ często spotykał się z Peters, ludzie Hughesa grozili, że zniszczą jego karierę, jeśli nie zostawi jej w spokoju.
Zabójstwo tureckiego policjanta cypryjskiego 19 stycznia, kiedy zbombardowano elektrownię, oraz zranienie trzech innych osób, wywołało trzy dni przemocy międzyetnicznej w Nikozji. Obie społeczności atakowały się nawzajem w ramach odwetu, zginął co najmniej jeden Grek cypryjski, a na ulice wysłano wojsko.
W sobotnie popołudnie 26 stycznia kobiety z FLN ponownie podłożyły bomby w europejskiej części Algieru; celami były Otomatic przy Rue Michelet, Cafeteria oraz brasserie Coq-Hardi. Eksplozje zabiły 4 osoby i raniły 50, a w odwecie Pied-Noirzy zabili jednego muzułmanina.
Pod koniec stycznia FLN ogłosił 8-dniowy strajk generalny w całej Algierii, rozpoczynający się w poniedziałek 28 stycznia. Strajk wydawał się sukcesem – większość muzułmańskich sklepów pozostała zamknięta, pracownicy nie przyszli do pracy, a dzieci nie poszły do szkoły. Jednak Massu szybko rozmieścił swoje wojska i użył pojazdów opancerzonych, aby wyrywać stalowe rolety ze sklepów, podczas gdy ciężarówki wojskowe wyłapywały pracowników i uczniów, zmuszając ich do powrotu do pracy i nauki. W ciągu kilku dni strajk został złamany.
Zamachy jednak trwały nadal i w połowie lutego kobiety z FLN podłożyły bomby na stadionie miejskim i stadionie El-Biar w Algierze, zabijając 10 osób i raniąc 45. Po wizycie w Algierze wyraźnie wstrząśnięty minister obrony Maurice Bourgès-Maunoury powiedział po zamachach generałowi Massu: „Musimy z nimi skończyć!”
Niedługo po zerwaniu ze Stier, Nash poznał Alicię Lardé Lopez-Harrison, naturalizowaną obywatelkę USA z Salwadoru. Lardé ukończyła MIT, studiując fizykę. Pobrali się w lutym 1957 roku; mimo że Nash był ateistą, ceremonia odbyła się w kościele episkopalnym. Mieli razem syna, Johna Charlesa Martina Nasha, który uzyskał doktorat z matematyki na Uniwersytecie Rutgersa.
Jednak po zakończeniu I wojny światowej święto Dnia Rozejmu zazwyczaj przypadało w tym samym tygodniu (co ówczesne Święto Dziękczynienia). Aby zapobiec nakładaniu się tych dwóch świąt, w 1957 roku Parlament Kanady ogłosił, że Święto Dziękczynienia będzie obchodzone w obecnym terminie, w drugi poniedziałek października.
9 lutego spadochroniarze z 2. Pułku Spadochronowego (2e RCP) aresztowali wybitnego młodego prawnika i sympatyka FLN, Alego Boumendjela. Po próbie samobójczej Boumendjel wyjawił wszystko, co wiedział, w tym swój udział w morderstwie europejskiej rodziny.
Hepburn zaprezentowała swoje umiejętności taneczne w swoim debiutanckim filmie muzycznym „Zabawna buzia” (1957), w którym Fred Astaire, fotograf mody, odkrywa pracownicę księgarni (Hepburn), która skuszona darmową wycieczką do Paryża, staje się piękną modelką.
Podczas gdy wcześniej w Algierze nie przeszukiwano kobiet, po eksplozji w Coq Hardi jeden z kelnerów zidentyfikował zamachowca jako kobietę. W związku z tym podejrzane kobiety były następnie przeszukiwane za pomocą wykrywaczy metali lub fizycznie, co ograniczyło zdolność FLN do kontynuowania kampanii bombowej z Casbah. W lutym żołnierze Bigearda schwytali transportowca bomb Yacefa, który podczas brutalnego przesłuchania podał adres fabryki bomb przy 5 Impasse de la Grenade. 19 lutego 3e RPC dokonał nalotu na fabrykę, znajdując 87 bomb, 70 kg materiałów wybuchowych, zapalniki i inne materiały; organizacja produkcji bomb Yacefa w Casbah została zniszczona.
Dalsze doniesienia prasowe twierdziły, że królowa i książę oddalają się od siebie, co rozwścieczyło księcia i zaniepokoiło królową, która wydała stanowcze dementi. 22 lutego 1957 roku królowa nadała swojemu mężowi styl i tytuł księcia Zjednoczonego Królestwa na mocy listów patentowych i ogłoszono w gazecie, że będzie znany jako „Jego Królewska Wysokość Książę Filip, Książę Edynburga”.
25 lutego służby wywiadowcze pułkownika Trinqiera zlokalizowały Ben M'hidiego, który został schwytany w piżamie przez spadochroniarzy przy Rue Claude-Debussy.
W marcu 1957 roku szesnastoletni wówczas John Lennon założył grupę skifflową wraz z kilkoma przyjaciółmi z Quarry Bank High School w Liverpoolu. Przez krótki czas nazywali się Blackjacks, zanim zmienili nazwę na The Quarrymen, odkrywszy, że szanowana lokalna grupa już używa poprzedniej nazwy. Piętnastoletni Paul McCartney dołączył do nich jako gitarzysta rytmiczny krótko po tym, jak poznał Lennona w lipcu tego samego roku.
Pod koniec marca 1957 r. organizacja FLN w Algierze została całkowicie rozbita, większość przywódców FLN zginęła lub zeszła do podziemia, a w Algierze nie wybuchły żadne bomby. 10. Dywizja Spadochronowa (10e DP) została wycofana z miasta i przerzucona do walki z FLN w Kabylii. Yacef przystąpił jednak do odbudowy swojej organizacji w Algierze.
6 marca ogłoszono, że Ben M'hidi popełnił samobójstwo, wieszając się na własnej koszuli.
Osama bin Mohammed bin Awad bin Laden urodził się w Rijadzie w Arabii Saudyjskiej.
Sulejmani urodził się 11 marca 1957 roku we wsi Ghanat-e Malek w prowincji Kerman.
W 1957 roku senator ze stanu Maine, Margaret Chase Smith, napisała wniosek w sprawie Dnia Ojca, oskarżając Kongres o ignorowanie ojców przez 40 lat przy jednoczesnym honorowaniu matek, co stanowiło „[wyróżnienie] tylko jednego z dwojga naszych rodziców”.
23 marca, po spotkaniu Massu, Trinquiera, Fossy-Francoisa i Aussaresses w celu omówienia losu Alego Boumendjela, Aussaresses udał się do więzienia, w którym przetrzymywano Boumendjela i nakazał jego przeniesienie do innego budynku; w trakcie tego procesu został on zrzucony z kładki na 6. piętrze, co doprowadziło do jego śmierci.
W 1957 roku grupa uczonych Hutu napisała „Manifest Bahutu”. Był to pierwszy dokument, który określił Tutsi i Hutu jako odrębne rasy i wezwał do przekazania władzy z rąk Tutsi w ręce Hutu w oparciu o tzw. „prawo statystyczne”.
Opublikowano powieść „Pozdrowienia z Rosji”.
Członek Narodu Islamu został pobity przez dwóch nowojorskich policjantów. 26 kwietnia Johnson i dwóch innych przechodniów – również członków Narodu Islamu – zobaczyło, jak funkcjonariusze biją pałkami Afroamerykanina. Kiedy próbowali interweniować, krzycząc: „Nie jesteście w Alabamie... to jest Nowy Jork!”, jeden z policjantów zwrócił się przeciwko Johnsonowi, bijąc go tak dotkliwie, że doznał stłuczenia mózgu i krwiaka podtwardówkowego. Wszyscy czterej Afroamerykanie zostali aresztowani. Zaalarmowani przez świadka, Malcolm X i mała grupa muzułmanów udali się na komisariat policji i zażądali widzenia z Johnsonem. Policja początkowo zaprzeczała, jakoby przetrzymywano jakichkolwiek muzułmanów, ale gdy tłum urósł do około pięciuset osób, pozwolili Malcolmowi X porozmawiać z Johnsonem. Następnie Malcolm X nalegał na zorganizowanie karetki, która zabrałaby Johnsona do szpitala w Harlemie.
Magazyn Time napisał artykuł o Fido w kwietniu 1957 roku.
W maju 1957 roku Diệm odbył dziesięciodniową wizytę państwową w Stanach Zjednoczonych. Prezydent Eisenhower obiecał dalsze wsparcie, a w Nowym Jorku na cześć Diệma odbyła się parada. Choć Diệm był publicznie chwalony, sekretarz stanu John Foster Dulles przyznał prywatnie, że Diệm został wybrany, ponieważ nie było lepszych alternatyw.
Na początku maja dwóch spadochroniarzy zostało zastrzelonych na ulicy przez FLN. Ich towarzysze, prowadzeni przez jednego z informatorów Trinquiera, zaatakowali łaźnię, która była uważana za kryjówkę FLN, zabijając prawie 80 muzułmanów.
Do 1957 roku Genovese poczuł się na tyle silny, by wystąpić przeciwko Luciano i jego pełniącemu obowiązki szefa, Costello. W tym działaniu wspierał go podszef rodziny Anastasia, Carlo Gambino. 2 maja 1957 roku, na rozkaz Genovese, Vincent „Chin” Gigante zaatakował Costello w holu jego apartamentowca przy Central Parku, The Majestic. Gigante zawołał: „To dla ciebie, Frank”, a gdy Costello się odwrócił, strzelił mu w głowę. Po oddaniu strzału Gigante szybko uciekł, myśląc, że zabił Costello. Jednak kula jedynie drasnęła głowę Costello i nie odniósł on poważnych obrażeń. Choć Costello odmówił współpracy z policją, Gigante został aresztowany za usiłowanie zabójstwa. Gigante został uniewinniony w procesie, dziękując Costello na sali sądowej po ogłoszeniu wyroku. Costello pozwolono przejść na emeryturę po przekazaniu kontroli nad tym, co dziś nazywa się rodziną przestępczą Genovese, w ręce Genovese. Luciano był bezsilny, by temu zapobiec.
W kolejnych latach Eisenhower zwiększył liczbę amerykańskich doradców wojskowych w Wietnamie Południowym do 900 osób. Wynikało to ze wsparcia Wietnamu Północnego dla „powstań” na południu i obawy, że kraj upadnie. W maju 1957 roku Diem, ówczesny prezydent Wietnamu Południowego, złożył dziesięciodniową wizytę państwową w Stanach Zjednoczonych. Prezydent Eisenhower obiecał dalsze wsparcie, a w Nowym Jorku na cześć Diema odbyła się parada. Choć Diem był publicznie chwalony, prywatnie Sekretarz Stanu John Foster Dulles przyznał, że Diem został wybrany, ponieważ nie było lepszych alternatyw.
USS Skate (SSN-578), trzeci okręt podwodny Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych nazwany na cześć płaszczki, był głównym okrętem klasy Skate okrętów podwodnych o napędzie jądrowym. Był to trzeci oddany do służby okręt podwodny o napędzie jądrowym, pierwszy, który dokonał całkowicie podwodnego przejścia przez Atlantyk, oraz drugi okręt podwodny, który dotarł do bieguna północnego i pierwszy, który się tam wynurzył.
22 maja 1957 r.: bomba wodorowa Mark-17 o wadze 19 000 kg przypadkowo wypadła z bombowca w pobliżu Albuquerque w Nowym Meksyku. Detonacja konwencjonalnych materiałów wybuchowych urządzenia zniszczyła je przy uderzeniu i utworzyła krater o średnicy 7,6 m na terenie należącym do Uniwersytetu Nowego Meksyku. Według badacza z Natural Resources Defense Council była to jedna z najpotężniejszych bomb wyprodukowanych do tamtego czasu.
Stosowanie tortur nie ograniczało się tylko do muzułmanów; zatrzymywano i poddawano im również francuskich sympatyków FLN. Maurice Audin, komunistyczny profesor uniwersytetu, został aresztowany przez spadochroniarzy 11 czerwca pod zarzutem ukrywania i pomagania bojownikom FLN. Henri Alleg, komunistyczny redaktor „Alger républicain”, został aresztowany przez spadochroniarzy w mieszkaniu Audina następnego dnia i dowiedział się od Audina, że był torturowany. Audina nigdy więcej nie widziano i uważa się, że zmarł podczas przesłuchania lub został doraźnie stracony.
3 czerwca siły Yacefa podłożyły bomby w latarniach ulicznych na przystankach autobusowych w centrum Algieru. Eksplozje zabiły osiem osób i raniły 90, w tym mieszankę Francuzów i muzułmanów.
9 czerwca bomba wybuchła w kasynie na przedmieściach Algieru, zabijając dziewięć osób i raniąc 85. Po pogrzebie ofiar z kasyna, Pied-Noirs rozpoczęli ratonnade (pogrom), w wyniku którego zginęło pięciu Algierczyków, a ponad 50 zostało rannych. W rezultacie tego wzrostu przemocy 10. Dywizja Spadochronowa została ponownie skierowana do Algieru.
Hepburn zagrała w kolejnej komedii romantycznej, Miłość po południu (również z 1957 r.), u boku Gary'ego Coopera i Maurice'a Chevaliera.
Nkrumah zaprosił Du Bois do Ghany, aby wziął udział w obchodach niepodległości w 1957 roku, ale nie mógł on przyjechać, ponieważ rząd USA skonfiskował jego paszport w 1951 roku.
Mamie poślubiła Gene'a Mobleya 24 czerwca 1957 roku. Została nauczycielką, zmieniła nazwisko na Till-Mobley i kontynuowała życie jako aktywistka, pracując nad edukowaniem ludzi o tym, co stało się z jej synem.
Było to burzliwe małżeństwo z wieloma głośnymi kłótniami i awanturami. Para oficjalnie ogłosiła separację 29 października 1953 roku za pośrednictwem MGM. Gardner złożyła pozew o rozwód w czerwcu 1954 roku, w czasie gdy spotykała się z matadorem Luisem Miguelem Dominguínem, ale rozwód został sfinalizowany dopiero w 1957 roku.
W lipcu odbyły się nieformalne negocjacje między Yacefem a Germaine Tillion, mające na celu zawarcie porozumienia, zgodnie z którym ataki na ludność cywilną ustałyby w zamian za zaprzestanie przez Francuzów gilotynowania członków FLN. W tym okresie podłożono kilka bomb FLN, ale nie było ofiar wśród ludności cywilnej.
W 1957 roku Charles Hard Townes i Arthur Leonard Schawlow, pracujący wówczas w Bell Labs, rozpoczęli poważne badania nad laserem na podczerwień. W miarę rozwoju pomysłów porzucili promieniowanie podczerwone, aby skupić się na świetle widzialnym. Koncepcja ta była początkowo nazywana „maserem optycznym”.
Pierwszy amerykański znaczek pocztowy, na którym flaga jest jedynym tematem, został wydany 4 lipca 1957 roku, numer katalogowy Scott 1094.
Pierwszym meczem międzynarodowym Pelégo była porażka 1–2 z Argentyną 7 lipca 1957 roku na stadionie Maracanã.
W 1952 roku, pod naciskiem bratanka Tesli, Savy Kosanovicia, cały majątek Tesli został wysłany do Belgradu w 80 kufrach oznaczonych N.T. W 1957 roku sekretarka Kosanovicia, Charlotte Muzar, przewiozła prochy Tesli ze Stanów Zjednoczonych do Belgradu. Prochy są wystawione w pozłacanej kuli na marmurowym cokole w Muzeum Nikoli Tesli.
Harman zastrzegł frazę „It's finger lickin' good”, która ostatecznie stała się ogólnofirmowym sloganem. W 1957 roku wprowadził również posiłek w kubełku: 14 kawałków kurczaka, pięć bułek i pół litra sosu w tekturowym wiaderku. Serwowanie ich popisowego posiłku w papierowym kubełku stało się kultową cechą firmy.
W 1957 roku pułkownik Harland Sanders udzielił wywiadu CBC Radio, w którym szczegółowo opisał swoje doświadczenia z kanadyjskim jedzeniem, co doprowadziło do otwarcia jednej z jego restauracji w Kanadzie.
Jego pierwszy lot samolotem o napędzie rakietowym odbył się 15 sierpnia 1957 roku w Bell X-1B, na wysokość 11,4 mili (18,3 km). Podczas lądowania źle zaprojektowane przednie podwozie zawiodło, tak jak miało to miejsce podczas około tuzina poprzednich lotów Bell X-1B.
26 sierpnia, dzięki informacjom wywiadowczym uzyskanym przez agentów pułkownika Godarda, 3. Pułk Spadochronowy (3e RPC) przeprowadził nalot na dom przy Impasse Saint-Vincent, gdzie prawdopodobnie ukrywali się nowy konstruktor bomb Yacefa i jego zastępca. Po poniesieniu kilku strat podczas próby schwytania obu mężczyzn żywcem, ostatecznie obaj zostali zabici.
Eisenhower polecił urzędnikom Dystryktu Kolumbii, aby uczynili Waszyngton wzorem dla reszty kraju w zakresie integracji czarnoskórych i białych dzieci w szkołach publicznych. Zaproponował Kongresowi ustawy o prawach obywatelskich z 1957 i 1960 roku i podpisał je. Ustawa z 1957 roku po raz pierwszy ustanowiła stałe biuro ds. praw obywatelskich w Departamencie Sprawiedliwości oraz Komisję Praw Obywatelskich, która miała wysłuchiwać zeznań na temat nadużyć w zakresie praw wyborczych. Choć obie ustawy były znacznie słabsze niż późniejsze przepisy dotyczące praw obywatelskich, stanowiły one pierwszy znaczący akt dotyczący praw obywatelskich od 1875 roku.
W 1957 roku IBM opracował naukowy język programowania FORTRAN, stworzony przez amerykańskiego informatyka Johna Backusa.
Pierwszą komercyjną stacją jądrową, która rozpoczęła działalność w Stanach Zjednoczonych, był reaktor Shippingport (Pensylwania) o mocy 60 MW, uruchomiony w grudniu 1957 roku.
23 września kurier Yacefa został aresztowany przez ludzi Godarda.
O 5 rano 24 września 1. Pułk Spadochronowy (1e REP) dowodzony przez pułkownika Pierre'a Jeanpierre'a otoczył Rue Caton i przeprowadził nalot na kryjówkę Yacefa pod numerem 3. Yacef i Zohra Drif ukryli się w szczelinie w ścianie, ale wkrótce zostali zlokalizowani przez francuskie wojska. Yacef rzucił granat w stronę francuskich żołnierzy, ale ci chcieli schwytać go żywcem, więc ostatecznie on i Zohra Drif poddali się. Po drugiej stronie ulicy, pod numerem 4, Ali La Pointe wymknął się z francuskiego kordonu i udał się do innej bezpiecznej kryjówki w Casbah.
We wrześniu 1957 roku Kroger sprzedał swój oddział sklepów w Wichita w stanie Kansas, składający się wówczas z 16 placówek, firmie J. S. Dillon and Sons Stores Company, kierowanej wówczas przez Raya S. Dillona, syna założyciela firmy.
Harald po raz pierwszy wziął udział w posiedzeniu Rady Państwa 27 września 1957 roku.
Wieczorem 8 października 1. Pułk Spadochronowy (1e REP) otoczył kryjówkę Alego La Pointe przy Rue des Abderames 5. Spadochroniarze podłożyli ładunki wybuchowe, aby wysadzić fałszywą ściankę działową, za którą ukrywali się Ali i jego towarzysze. Niestety, eksplozja zdetonowała skład bomb, niszcząc dom i kilka sąsiednich budynków, zabijając Alego, jego dwóch towarzyszy oraz 17 innych muzułmanów w sąsiednich domach.
Filip został powołany do Tajnej Rady Królowej dla Kanady 14 października 1957 roku, składając przysięgę wierności osobiście przed królową w jej kanadyjskiej rezydencji, Rideau Hall.
W 1957 roku „Daily Express” zwrócił się do Iana Fleminga z propozycją adaptacji jego opowiadań na komiksy, oferując mu 1500 funtów za powieść oraz udział w zyskach z syndykacji. Po początkowej niechęci Fleming, który uważał, że komiksy nie dorównają jakością jego pisarstwu, zgodził się. Aby pomóc „Daily Express” w zilustrowaniu Bonda, Fleming zlecił artyście stworzenie szkicu przedstawiającego jego wyobrażenie o wyglądzie Jamesa Bonda. Ilustrator, John McLusky, uznał jednak, że 007 Fleminga wygląda zbyt „przestarzale” i „przedwojennie”, więc zmienił Bonda, nadając mu bardziej męski wygląd.
22 października 1957 roku Sir Hugh Mackintosh Foot zastąpił Sir Johna Hardinga na stanowisku brytyjskiego gubernatora Cypru. Foot zaproponował od pięciu do siedmiu lat samorządności przed podjęciem ostatecznej decyzji. Jego plan odrzucał zarówno enosis, jak i taksim.
25 października 1957 roku Genovese i Gambino z powodzeniem zorganizowali morderstwo Anastasii, innego sojusznika Luciano. W następnym miesiącu Genovese zwołał spotkanie bossów w Apalachin w stanie Nowy Jork, aby zatwierdzić swoje przejęcie rodziny Luciano i ugruntować swoją władzę w kraju. Spotkanie w Apalachin zakończyło się jednak fiaskiem, gdy organy ścigania dokonały nalotu na miejsce obrad. Aresztowano ponad 65 wysoko postawionych gangsterów, a mafia stała się obiektem zainteresowania mediów i licznych wezwań przed wielką ławę przysięgłych.
Jednocześnie na Uniwersytecie Columbia doktorant Gordon Gould pracował nad pracą doktorską na temat poziomów energetycznych wzbudzonego talu. Kiedy Gould i Townes spotkali się, rozmawiali o emisji promieniowania jako o ogólnym temacie; później, w listopadzie 1957 roku, Gould zanotował swoje pomysły na „laser”, w tym użycie otwartego rezonatora (później niezbędnego elementu urządzenia laserowego).
Zainteresowanie mediów Fido rosło przez całe jego życie. Włoskie magazyny Gente i Grand Hotel opublikowały historię psa, która pojawiła się również w kilku kronikach filmowych Istituto Luce. Wielu czytelników było poruszonych niezwykłą wiernością Fido, w tym burmistrz Borgo San Lorenzo, który 9 listopada 1957 roku odznaczył go złotym medalem w obecności wielu obywateli, w tym wzruszonej wdowy po Sorianim.
W 1957 roku, po połączeniu Poor's Publishing ze Standard Statistics Bureau, indeks złożony Standard & Poors zaczął śledzić 500 spółek na NYSE, stając się znanym jako S&P 500.
14 listopada 1957 r. potężni mafiosi ze Stanów Zjednoczonych i Włoch zebrali się w posiadłości Barbary w Apalachin w stanie Nowy Jork. Kuba była jednym z tematów dyskusji w Apalachin, szczególnie w kontekście interesów La Cosa Nostra na wyspie związanych z hazardem i przemytem narkotyków. Ważnym punktem obrad był również międzynarodowy handel narkotykami. Innymi istotnymi tematami były interesy i wymuszenia w nowojorskim przemyśle odzieżowym, takie jak lichwa wobec właścicieli firm i kontrola transportu w centrum odzieżowym.
W czasie poprzedzającym spotkanie w listopadzie 1957 r. funkcjonariusz Croswell sporadycznie obserwował dom Barbary. Dowiedział się, że syn Barbary rezerwuje pokoje w lokalnych hotelach, a do domu dostarczana jest duża ilość mięsa od lokalnego rzeźnika. To wzbudziło podejrzenia Croswella, więc postanowił mieć dom Barbary na oku. Kiedy policja stanowa znalazła wiele luksusowych samochodów zaparkowanych przy domu, zaczęła spisywać numery rejestracyjne. Po odkryciu, że wiele z tych aut jest zarejestrowanych na znanych przestępców, na miejsce przybyły posiłki policji stanowej i zaczęły ustawiać blokadę drogową.
Zaledwie po rozpoczęciu spotkania Bartolo Guccia, pochodzący z Castellammare del Golfo pracownik Barbary, zauważył policyjną blokadę, opuszczając posiadłość. Guccia później twierdził, że wracał do domu Barbary, aby sprawdzić zamówienie na ryby. Niektórzy uczestnicy próbowali odjechać, ale zostali zatrzymani przez blokadę. Inni przedzierali się przez pola i lasy, niszcząc swoje drogie garnitury, zanim zostali złapani. Wielu mafiosów uciekło przez lasy otaczające posiadłość Barbary.
W następstwie zawału serca u Eisenhowera rozwinął się tętniak lewej komory, który z kolei był przyczyną lekkiego udaru 25 listopada 1957 roku.
W jednym ze słynnych żartów w 1957 roku BBC wyemitowało w swoim programie publicystycznym Panorama film, który rzekomo pokazywał szwajcarskich rolników zbierających świeżo wyhodowane spaghetti, co nazwano „szwajcarskimi zbiorami spaghetti”.
11 grudnia 1957 roku Niemcy Wschodnie wprowadziły nową ustawę paszportową, która zmniejszyła ogólną liczbę uchodźców opuszczających Niemcy Wschodnie.
Hoffa przejął przewodnictwo w związku Teamsters w 1957 roku na konwencji w Miami Beach na Florydzie.
Hoffa po raz pierwszy stanął w obliczu poważnych śledztw karnych w 1957 roku w wyniku przesłuchań senackiej komisji McClellana. Przez kilka lat unikał skazania.
Konwencja AFL–CIO w 1957 roku, która odbyła się w Atlantic City w stanie New Jersey, przegłosowała stosunkiem głosów prawie pięć do jednego wydalenie IBT z większej grupy związkowej. Wiceprzewodniczący Walter Reuther przewodził walce o usunięcie IBT pod zarzutem skorumpowanego przywództwa Hoffy.
W 1957 roku, po przejęciu kontroli nad rodziną Luciano od szefa Franka Costello, szef Vito Genovese chciał zalegalizować swoją nową władzę, organizując krajowe spotkanie Cosa Nostra. Genovese wybrał szefa z Buffalo i członka Komisji, Stefano „The Undertaker” Magaddino, który z kolei wyznaczył szefa przestępczego z północno-wschodniej Pensylwanii, Josepha Barbarę, oraz Bufalino do nadzorowania wszystkich przygotowań.
Pod koniec 1957 roku, gdy Fido jeszcze żył, gmina Borgo San Lorenzo zleciła rzeźbiarzowi Salvatore Cipolli stworzenie pomnika psa jako świadectwa tej wzorowej historii miłości i wierności. Dzieło zatytułowane „Pomnik psa Fido” zostało umieszczone na Piazza Dante w Borgo San Lorenzo, obok pałacu miejskiego. Pod statuą przedstawiającą psa znajduje się dedykacja: A FIDO, ESEMPIO DI FEDELTÀ (DLA FIDO, PRZYKŁADU LOJALNOŚCI). Pomnik został odsłonięty przez burmistrza Borgo San Lorenzo w obecności Fido i wdowy po Sorianim. Pierwotnie statua została wykonana z majoliki, ale kilka miesięcy po inauguracji wandale ją zniszczyli. W rezultacie burmistrz Borgo San Lorenzo zlecił Salvatore Cipolli wykonanie nowej statuy, tym razem z brązu, która zastąpiła pierwszą i do dziś znajduje się na Piazza Dante.
W latach 1954–1957 na wsi panowała zakrojona na szeroką skalę, ale niezorganizowana dysydencja, którą rząd Diệma zdołał stłumić. Na początku 1957 roku Wietnam Południowy cieszył się pierwszym pokojem od ponad dekady.
W 1957 roku Jan Karol spędził rok w szkole marynarki wojennej w Marín w Pontevedrze, a kolejny w szkole sił powietrznych w San Javier w Murcji.
Studiował na Uniwersytecie Kairskim i uzyskał dyplom lekarza (Bachelor of Medicine) w 1957 roku.
W 1957 r. poparcie dla FLN osłabło, ponieważ pogłębił się podział między frakcjami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Aby powstrzymać ten proces, FLN rozszerzył swój komitet wykonawczy o Abbasa, a także uwięzionych przywódców politycznych, takich jak Ben Bella. Przekonano również komunistycznych i arabskich członków Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) do wywarcia presji dyplomatycznej na rząd francuski w celu wynegocjowania zawieszenia broni.
W 1957 roku wyprodukowano kieszonkowe radio (pierwsze w pełni tranzystorowe).
W 1957 roku rozpoczął studia na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu w Dhace, uzyskując tytuł licencjata w 1960 roku oraz magistra w 1961 roku.
W styczniu 1957 roku Grivas (przywódca EOKA) zmienił swoją politykę, ponieważ jego siły w górach były coraz bardziej naciskane przez siły brytyjskie. Aby odwrócić uwagę sił brytyjskich, członkowie EOKA zaczęli celowo atakować tureckich policjantów cypryjskich w miastach, tak aby Turcy cypryjscy wszczęli zamieszki przeciwko Grekom cypryjskim, a siły bezpieczeństwa musiały zostać skierowane do miast w celu przywrócenia porządku.
W styczniu 1957 roku przedstawiciele Związku Radzieckiego, Bułgarii, Węgier i Rumunii spotkali się w Budapeszcie, aby omówić rozwój sytuacji wewnętrznej na Węgrzech od czasu ustanowienia narzuconego przez Sowietów rządu. W komunikacie ze spotkania „jednogłośnie stwierdzono”, że węgierscy robotnicy, pod przywództwem rządu Kádára i przy wsparciu armii radzieckiej, pokonali próby „wyeliminowania socjalistycznych osiągnięć narodu węgierskiego”.
Pod koniec 1957 r. generał Raoul Salan, dowodzący armią francuską w Algierii, wprowadził system quadrillage (nadzór przy użyciu siatki), dzieląc kraj na sektory, z których każdy był na stałe obsadzony przez wojska odpowiedzialne za tłumienie działań rebeliantów na przydzielonym im terytorium. Metody Salana drastycznie ograniczyły przypadki terroryzmu FLN, ale zaangażowały dużą liczbę żołnierzy w obronę statyczną. Salan zbudował również silnie patrolowany system barier, aby ograniczyć infiltrację z Tunezji i Maroka.
W wieku 17 lat Slim zarabiał 200 pesos tygodniowo, pracując w firmie swojego ojca.
Za namową brata i szwagierki z Detroit, Sylvestera i Daisy McCauley, Rosa i Raymond Parks wraz z jej matką przeprowadzili się na północ, aby do nich dołączyć. Miasto Detroit próbowało budować postępową reputację, ale Parks napotkała liczne oznaki dyskryminacji wobec Afroamerykanów.
W 1957 roku Raymond i Rosa Parks opuścili Montgomery i udali się do Hampton w stanie Wirginia, głównie dlatego, że nie mogła znaleźć pracy. Nie zgadzała się również z Kingiem i innymi liderami walczącego ruchu na rzecz praw obywatelskich w Montgomery co do dalszych działań i nieustannie otrzymywała groźby śmierci.
Kaczynski pominął jedenastą klasę i dzięki uczęszczaniu do szkoły letniej ukończył szkołę w wieku 15 lat. Kaczynski był jednym z pięciu finalistów National Merit w swojej szkole i zachęcano go do złożenia podania na Harvard.
W 1957 roku pionier informatyki Russell Kirsch wraz ze swoim zespołem zaprezentował skaner bębnowy dla komputera SEAC, aby „śledzić zmiany intensywności na powierzchniach fotografii”, tworząc w ten sposób pierwszy obraz cyfrowy poprzez zeskanowanie zdjęcia. Obraz, przedstawiający trzymiesięcznego syna Kirscha, składał się z zaledwie 176×176 pikseli. Wykorzystali komputer do wyodrębniania rysunków liniowych, liczenia obiektów, rozpoznawania typów znaków i wyświetlania obrazów cyfrowych na ekranie oscyloskopu.
7 stycznia 1957 r. gubernator generalny Robert Lacoste wezwał generała Salana i generała Massu, dowódcę 10. Dywizji Spadochronowej (10e DP), i wyjaśnił, że ponieważ algierska policja nie jest w stanie poradzić sobie z FLN i kontrolować Pied-noirów, Massu otrzyma pełną odpowiedzialność za utrzymanie porządku w Algierze.
W 1957 roku King, Ralph Abernathy, Fred Shuttlesworth, Joseph Lowery i inni działacze na rzecz praw obywatelskich założyli Południową Konferencję Przywódców Chrześcijańskich (SCLC). Grupa została stworzona, aby wykorzystać autorytet moralny i siłę organizacyjną czarnych kościołów do prowadzenia pokojowych protestów w służbie reformy praw obywatelskich. Grupę zainspirowały krucjaty ewangelisty Billy'ego Grahama, który zaprzyjaźnił się z Kingiem po tym, jak ten wziął udział w jego krucjacie w Nowym Jorku w 1957 roku.
Ogólnie rzecz biorąc, wsparcie Eisenhowera dla raczkującego programu kosmicznego kraju było oficjalnie skromne aż do wystrzelenia przez Związek Radziecki Sputnika w 1957 roku, co przyniosło wrogowi z czasów zimnej wojny ogromny prestiż na całym świecie. Następnie uruchomił krajową kampanię, która sfinansowała nie tylko eksplorację kosmosu, ale także znaczące wzmocnienie nauki i szkolnictwa wyższego. Administracja Eisenhowera postanowiła przyjąć nieagresywną politykę, która pozwoliłaby „statkom kosmicznym dowolnego państwa na przeloty nad wszystkimi państwami, region wolny od postaw militarnych oraz wystrzeliwanie satelitów Ziemi w celu eksploracji kosmosu”. Jego polityka otwartego nieba próbowała legitymizować nielegalne przeloty samolotów Lockheed U-2 i projekt Genetrix, torując jednocześnie drogę technologii satelitów szpiegowskich do orbitowania nad suwerennym terytorium, jednak Nikołaj Bułganin i Nikita Chruszczow odrzucili propozycję Eisenhowera na konferencji w Genewie w lipcu 1955 roku.
Eisenhower i CIA wiedzieli co najmniej od stycznia 1957 roku, dziewięć miesięcy przed Sputnikiem, że Rosja ma zdolność do wystrzelenia małego ładunku na orbitę i prawdopodobnie zrobi to w ciągu roku. Być może prywatnie z zadowoleniem przyjął sowieckiego satelitę ze względu na jego implikacje prawne: wystrzeliwując satelitę, Związek Radziecki w efekcie uznał, że przestrzeń kosmiczna jest otwarta dla każdego, kto może uzyskać do niej dostęp, bez konieczności uzyskiwania zgody innych narodów.
W 1957 roku stan Arkansas odmówił wykonania nakazu sądu federalnego dotyczącego integracji systemu szkół publicznych, wynikającego z wyroku w sprawie Brown. Eisenhower zażądał, aby gubernator Arkansas Orval Faubus zastosował się do nakazu sądu. Kiedy Faubus się sprzeciwił, prezydent podporządkował Gwardię Narodową Arkansas władzom federalnym i wysłał 101. Dywizję Powietrznodesantową. Eskortowali oni i chronili dziewięciu czarnoskórych uczniów wchodzących do Little Rock Central High School, szkoły publicznej dla białych, co było pierwszym przypadkiem od czasów Rekonstrukcji, kiedy rząd federalny użył wojsk federalnych na Południu w celu wyegzekwowania Konstytucji USA. Martin Luther King Jr. napisał do Eisenhowera, aby podziękować mu za jego działania, pisząc: „Zdecydowana większość mieszkańców Południa, zarówno czarnoskórych, jak i białych, stoi murem za Pana zdecydowanym działaniem na rzecz przywrócenia ładu i porządku w Little Rock”.
12 stycznia 1957 roku Hughes poślubił aktorkę Jean Peters w małym hotelu w Tonopah w stanie Nevada. Para poznała się w latach 40., zanim Peters została aktorką filmową. Mieli głośny romans w 1947 roku i mówiło się o ślubie, ale ona stwierdziła, że nie może pogodzić go ze swoją karierą. Niektórzy później twierdzili, że Peters była „jedyną kobietą, którą Hughes kiedykolwiek kochał”, a on podobno kazał swoim ochroniarzom śledzić ją wszędzie, nawet gdy nie byli w związku. Takie doniesienia potwierdził aktor Max Showalter, który zaprzyjaźnił się z Peters podczas kręcenia filmu Niagara w 1953 roku. Showalter powiedział w wywiadzie, że ponieważ często spotykał się z Peters, ludzie Hughesa grozili, że zniszczą jego karierę, jeśli nie zostawi jej w spokoju.
Zabójstwo tureckiego policjanta cypryjskiego 19 stycznia, kiedy zbombardowano elektrownię, oraz zranienie trzech innych osób, wywołało trzy dni przemocy międzyetnicznej w Nikozji. Obie społeczności atakowały się nawzajem w ramach odwetu, zginął co najmniej jeden Grek cypryjski, a na ulice wysłano wojsko.
W sobotnie popołudnie 26 stycznia kobiety z FLN ponownie podłożyły bomby w europejskiej części Algieru; celami były Otomatic przy Rue Michelet, Cafeteria oraz brasserie Coq-Hardi. Eksplozje zabiły 4 osoby i raniły 50, a w odwecie Pied-Noirzy zabili jednego muzułmanina.
Pod koniec stycznia FLN ogłosił 8-dniowy strajk generalny w całej Algierii, rozpoczynający się w poniedziałek 28 stycznia. Strajk wydawał się sukcesem – większość muzułmańskich sklepów pozostała zamknięta, pracownicy nie przyszli do pracy, a dzieci nie poszły do szkoły. Jednak Massu szybko rozmieścił swoje wojska i użył pojazdów opancerzonych, aby wyrywać stalowe rolety ze sklepów, podczas gdy ciężarówki wojskowe wyłapywały pracowników i uczniów, zmuszając ich do powrotu do pracy i nauki. W ciągu kilku dni strajk został złamany.
Zamachy jednak trwały nadal i w połowie lutego kobiety z FLN podłożyły bomby na stadionie miejskim i stadionie El-Biar w Algierze, zabijając 10 osób i raniąc 45. Po wizycie w Algierze wyraźnie wstrząśnięty minister obrony Maurice Bourgès-Maunoury powiedział po zamachach generałowi Massu: „Musimy z nimi skończyć!”
Niedługo po zerwaniu ze Stier, Nash poznał Alicię Lardé Lopez-Harrison, naturalizowaną obywatelkę USA z Salwadoru. Lardé ukończyła MIT, studiując fizykę. Pobrali się w lutym 1957 roku; mimo że Nash był ateistą, ceremonia odbyła się w kościele episkopalnym. Mieli razem syna, Johna Charlesa Martina Nasha, który uzyskał doktorat z matematyki na Uniwersytecie Rutgersa.
Jednak po zakończeniu I wojny światowej święto Dnia Rozejmu zazwyczaj przypadało w tym samym tygodniu (co ówczesne Święto Dziękczynienia). Aby zapobiec nakładaniu się tych dwóch świąt, w 1957 roku Parlament Kanady ogłosił, że Święto Dziękczynienia będzie obchodzone w obecnym terminie, w drugi poniedziałek października.
9 lutego spadochroniarze z 2. Pułku Spadochronowego (2e RCP) aresztowali wybitnego młodego prawnika i sympatyka FLN, Alego Boumendjela. Po próbie samobójczej Boumendjel wyjawił wszystko, co wiedział, w tym swój udział w morderstwie europejskiej rodziny.
Hepburn zaprezentowała swoje umiejętności taneczne w swoim debiutanckim filmie muzycznym „Zabawna buzia” (1957), w którym Fred Astaire, fotograf mody, odkrywa pracownicę księgarni (Hepburn), która skuszona darmową wycieczką do Paryża, staje się piękną modelką.
Podczas gdy wcześniej w Algierze nie przeszukiwano kobiet, po eksplozji w Coq Hardi jeden z kelnerów zidentyfikował zamachowca jako kobietę. W związku z tym podejrzane kobiety były następnie przeszukiwane za pomocą wykrywaczy metali lub fizycznie, co ograniczyło zdolność FLN do kontynuowania kampanii bombowej z Casbah. W lutym żołnierze Bigearda schwytali transportowca bomb Yacefa, który podczas brutalnego przesłuchania podał adres fabryki bomb przy 5 Impasse de la Grenade. 19 lutego 3e RPC dokonał nalotu na fabrykę, znajdując 87 bomb, 70 kg materiałów wybuchowych, zapalniki i inne materiały; organizacja produkcji bomb Yacefa w Casbah została zniszczona.
Dalsze doniesienia prasowe twierdziły, że królowa i książę oddalają się od siebie, co rozwścieczyło księcia i zaniepokoiło królową, która wydała stanowcze dementi. 22 lutego 1957 roku królowa nadała swojemu mężowi styl i tytuł księcia Zjednoczonego Królestwa na mocy listów patentowych i ogłoszono w gazecie, że będzie znany jako „Jego Królewska Wysokość Książę Filip, Książę Edynburga”.
25 lutego służby wywiadowcze pułkownika Trinqiera zlokalizowały Ben M'hidiego, który został schwytany w piżamie przez spadochroniarzy przy Rue Claude-Debussy.
W marcu 1957 roku szesnastoletni wówczas John Lennon założył grupę skifflową wraz z kilkoma przyjaciółmi z Quarry Bank High School w Liverpoolu. Przez krótki czas nazywali się Blackjacks, zanim zmienili nazwę na The Quarrymen, odkrywszy, że szanowana lokalna grupa już używa poprzedniej nazwy. Piętnastoletni Paul McCartney dołączył do nich jako gitarzysta rytmiczny krótko po tym, jak poznał Lennona w lipcu tego samego roku.
Pod koniec marca 1957 r. organizacja FLN w Algierze została całkowicie rozbita, większość przywódców FLN zginęła lub zeszła do podziemia, a w Algierze nie wybuchły żadne bomby. 10. Dywizja Spadochronowa (10e DP) została wycofana z miasta i przerzucona do walki z FLN w Kabylii. Yacef przystąpił jednak do odbudowy swojej organizacji w Algierze.
6 marca ogłoszono, że Ben M'hidi popełnił samobójstwo, wieszając się na własnej koszuli.
Osama bin Mohammed bin Awad bin Laden urodził się w Rijadzie w Arabii Saudyjskiej.
Sulejmani urodził się 11 marca 1957 roku we wsi Ghanat-e Malek w prowincji Kerman.
W 1957 roku senator ze stanu Maine, Margaret Chase Smith, napisała wniosek w sprawie Dnia Ojca, oskarżając Kongres o ignorowanie ojców przez 40 lat przy jednoczesnym honorowaniu matek, co stanowiło „[wyróżnienie] tylko jednego z dwojga naszych rodziców”.
23 marca, po spotkaniu Massu, Trinquiera, Fossy-Francoisa i Aussaresses w celu omówienia losu Alego Boumendjela, Aussaresses udał się do więzienia, w którym przetrzymywano Boumendjela i nakazał jego przeniesienie do innego budynku; w trakcie tego procesu został on zrzucony z kładki na 6. piętrze, co doprowadziło do jego śmierci.
W 1957 roku grupa uczonych Hutu napisała „Manifest Bahutu”. Był to pierwszy dokument, który określił Tutsi i Hutu jako odrębne rasy i wezwał do przekazania władzy z rąk Tutsi w ręce Hutu w oparciu o tzw. „prawo statystyczne”.
Opublikowano powieść „Pozdrowienia z Rosji”.
Członek Narodu Islamu został pobity przez dwóch nowojorskich policjantów. 26 kwietnia Johnson i dwóch innych przechodniów – również członków Narodu Islamu – zobaczyło, jak funkcjonariusze biją pałkami Afroamerykanina. Kiedy próbowali interweniować, krzycząc: „Nie jesteście w Alabamie... to jest Nowy Jork!”, jeden z policjantów zwrócił się przeciwko Johnsonowi, bijąc go tak dotkliwie, że doznał stłuczenia mózgu i krwiaka podtwardówkowego. Wszyscy czterej Afroamerykanie zostali aresztowani. Zaalarmowani przez świadka, Malcolm X i mała grupa muzułmanów udali się na komisariat policji i zażądali widzenia z Johnsonem. Policja początkowo zaprzeczała, jakoby przetrzymywano jakichkolwiek muzułmanów, ale gdy tłum urósł do około pięciuset osób, pozwolili Malcolmowi X porozmawiać z Johnsonem. Następnie Malcolm X nalegał na zorganizowanie karetki, która zabrałaby Johnsona do szpitala w Harlemie.
Magazyn Time napisał artykuł o Fido w kwietniu 1957 roku.
W maju 1957 roku Diệm odbył dziesięciodniową wizytę państwową w Stanach Zjednoczonych. Prezydent Eisenhower obiecał dalsze wsparcie, a w Nowym Jorku na cześć Diệma odbyła się parada. Choć Diệm był publicznie chwalony, sekretarz stanu John Foster Dulles przyznał prywatnie, że Diệm został wybrany, ponieważ nie było lepszych alternatyw.
Na początku maja dwóch spadochroniarzy zostało zastrzelonych na ulicy przez FLN. Ich towarzysze, prowadzeni przez jednego z informatorów Trinquiera, zaatakowali łaźnię, która była uważana za kryjówkę FLN, zabijając prawie 80 muzułmanów.
Do 1957 roku Genovese poczuł się na tyle silny, by wystąpić przeciwko Luciano i jego pełniącemu obowiązki szefa, Costello. W tym działaniu wspierał go podszef rodziny Anastasia, Carlo Gambino. 2 maja 1957 roku, na rozkaz Genovese, Vincent „Chin” Gigante zaatakował Costello w holu jego apartamentowca przy Central Parku, The Majestic. Gigante zawołał: „To dla ciebie, Frank”, a gdy Costello się odwrócił, strzelił mu w głowę. Po oddaniu strzału Gigante szybko uciekł, myśląc, że zabił Costello. Jednak kula jedynie drasnęła głowę Costello i nie odniósł on poważnych obrażeń. Choć Costello odmówił współpracy z policją, Gigante został aresztowany za usiłowanie zabójstwa. Gigante został uniewinniony w procesie, dziękując Costello na sali sądowej po ogłoszeniu wyroku. Costello pozwolono przejść na emeryturę po przekazaniu kontroli nad tym, co dziś nazywa się rodziną przestępczą Genovese, w ręce Genovese. Luciano był bezsilny, by temu zapobiec.
W kolejnych latach Eisenhower zwiększył liczbę amerykańskich doradców wojskowych w Wietnamie Południowym do 900 osób. Wynikało to ze wsparcia Wietnamu Północnego dla „powstań” na południu i obawy, że kraj upadnie. W maju 1957 roku Diem, ówczesny prezydent Wietnamu Południowego, złożył dziesięciodniową wizytę państwową w Stanach Zjednoczonych. Prezydent Eisenhower obiecał dalsze wsparcie, a w Nowym Jorku na cześć Diema odbyła się parada. Choć Diem był publicznie chwalony, prywatnie Sekretarz Stanu John Foster Dulles przyznał, że Diem został wybrany, ponieważ nie było lepszych alternatyw.
USS Skate (SSN-578), trzeci okręt podwodny Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych nazwany na cześć płaszczki, był głównym okrętem klasy Skate okrętów podwodnych o napędzie jądrowym. Był to trzeci oddany do służby okręt podwodny o napędzie jądrowym, pierwszy, który dokonał całkowicie podwodnego przejścia przez Atlantyk, oraz drugi okręt podwodny, który dotarł do bieguna północnego i pierwszy, który się tam wynurzył.
22 maja 1957 r.: bomba wodorowa Mark-17 o wadze 19 000 kg przypadkowo wypadła z bombowca w pobliżu Albuquerque w Nowym Meksyku. Detonacja konwencjonalnych materiałów wybuchowych urządzenia zniszczyła je przy uderzeniu i utworzyła krater o średnicy 7,6 m na terenie należącym do Uniwersytetu Nowego Meksyku. Według badacza z Natural Resources Defense Council była to jedna z najpotężniejszych bomb wyprodukowanych do tamtego czasu.
Stosowanie tortur nie ograniczało się tylko do muzułmanów; zatrzymywano i poddawano im również francuskich sympatyków FLN. Maurice Audin, komunistyczny profesor uniwersytetu, został aresztowany przez spadochroniarzy 11 czerwca pod zarzutem ukrywania i pomagania bojownikom FLN. Henri Alleg, komunistyczny redaktor „Alger républicain”, został aresztowany przez spadochroniarzy w mieszkaniu Audina następnego dnia i dowiedział się od Audina, że był torturowany. Audina nigdy więcej nie widziano i uważa się, że zmarł podczas przesłuchania lub został doraźnie stracony.
3 czerwca siły Yacefa podłożyły bomby w latarniach ulicznych na przystankach autobusowych w centrum Algieru. Eksplozje zabiły osiem osób i raniły 90, w tym mieszankę Francuzów i muzułmanów.
9 czerwca bomba wybuchła w kasynie na przedmieściach Algieru, zabijając dziewięć osób i raniąc 85. Po pogrzebie ofiar z kasyna, Pied-Noirs rozpoczęli ratonnade (pogrom), w wyniku którego zginęło pięciu Algierczyków, a ponad 50 zostało rannych. W rezultacie tego wzrostu przemocy 10. Dywizja Spadochronowa została ponownie skierowana do Algieru.
Hepburn zagrała w kolejnej komedii romantycznej, Miłość po południu (również z 1957 r.), u boku Gary'ego Coopera i Maurice'a Chevaliera.
Nkrumah zaprosił Du Bois do Ghany, aby wziął udział w obchodach niepodległości w 1957 roku, ale nie mógł on przyjechać, ponieważ rząd USA skonfiskował jego paszport w 1951 roku.
Mamie poślubiła Gene'a Mobleya 24 czerwca 1957 roku. Została nauczycielką, zmieniła nazwisko na Till-Mobley i kontynuowała życie jako aktywistka, pracując nad edukowaniem ludzi o tym, co stało się z jej synem.
Było to burzliwe małżeństwo z wieloma głośnymi kłótniami i awanturami. Para oficjalnie ogłosiła separację 29 października 1953 roku za pośrednictwem MGM. Gardner złożyła pozew o rozwód w czerwcu 1954 roku, w czasie gdy spotykała się z matadorem Luisem Miguelem Dominguínem, ale rozwód został sfinalizowany dopiero w 1957 roku.
W lipcu odbyły się nieformalne negocjacje między Yacefem a Germaine Tillion, mające na celu zawarcie porozumienia, zgodnie z którym ataki na ludność cywilną ustałyby w zamian za zaprzestanie przez Francuzów gilotynowania członków FLN. W tym okresie podłożono kilka bomb FLN, ale nie było ofiar wśród ludności cywilnej.
W 1957 roku Charles Hard Townes i Arthur Leonard Schawlow, pracujący wówczas w Bell Labs, rozpoczęli poważne badania nad laserem na podczerwień. W miarę rozwoju pomysłów porzucili promieniowanie podczerwone, aby skupić się na świetle widzialnym. Koncepcja ta była początkowo nazywana „maserem optycznym”.
Pierwszy amerykański znaczek pocztowy, na którym flaga jest jedynym tematem, został wydany 4 lipca 1957 roku, numer katalogowy Scott 1094.
Pierwszym meczem międzynarodowym Pelégo była porażka 1–2 z Argentyną 7 lipca 1957 roku na stadionie Maracanã.
W 1952 roku, pod naciskiem bratanka Tesli, Savy Kosanovicia, cały majątek Tesli został wysłany do Belgradu w 80 kufrach oznaczonych N.T. W 1957 roku sekretarka Kosanovicia, Charlotte Muzar, przewiozła prochy Tesli ze Stanów Zjednoczonych do Belgradu. Prochy są wystawione w pozłacanej kuli na marmurowym cokole w Muzeum Nikoli Tesli.
Harman zastrzegł frazę „It's finger lickin' good”, która ostatecznie stała się ogólnofirmowym sloganem. W 1957 roku wprowadził również posiłek w kubełku: 14 kawałków kurczaka, pięć bułek i pół litra sosu w tekturowym wiaderku. Serwowanie ich popisowego posiłku w papierowym kubełku stało się kultową cechą firmy.
W 1957 roku pułkownik Harland Sanders udzielił wywiadu CBC Radio, w którym szczegółowo opisał swoje doświadczenia z kanadyjskim jedzeniem, co doprowadziło do otwarcia jednej z jego restauracji w Kanadzie.
Jego pierwszy lot samolotem o napędzie rakietowym odbył się 15 sierpnia 1957 roku w Bell X-1B, na wysokość 11,4 mili (18,3 km). Podczas lądowania źle zaprojektowane przednie podwozie zawiodło, tak jak miało to miejsce podczas około tuzina poprzednich lotów Bell X-1B.
26 sierpnia, dzięki informacjom wywiadowczym uzyskanym przez agentów pułkownika Godarda, 3. Pułk Spadochronowy (3e RPC) przeprowadził nalot na dom przy Impasse Saint-Vincent, gdzie prawdopodobnie ukrywali się nowy konstruktor bomb Yacefa i jego zastępca. Po poniesieniu kilku strat podczas próby schwytania obu mężczyzn żywcem, ostatecznie obaj zostali zabici.
Eisenhower polecił urzędnikom Dystryktu Kolumbii, aby uczynili Waszyngton wzorem dla reszty kraju w zakresie integracji czarnoskórych i białych dzieci w szkołach publicznych. Zaproponował Kongresowi ustawy o prawach obywatelskich z 1957 i 1960 roku i podpisał je. Ustawa z 1957 roku po raz pierwszy ustanowiła stałe biuro ds. praw obywatelskich w Departamencie Sprawiedliwości oraz Komisję Praw Obywatelskich, która miała wysłuchiwać zeznań na temat nadużyć w zakresie praw wyborczych. Choć obie ustawy były znacznie słabsze niż późniejsze przepisy dotyczące praw obywatelskich, stanowiły one pierwszy znaczący akt dotyczący praw obywatelskich od 1875 roku.
W 1957 roku IBM opracował naukowy język programowania FORTRAN, stworzony przez amerykańskiego informatyka Johna Backusa.
Pierwszą komercyjną stacją jądrową, która rozpoczęła działalność w Stanach Zjednoczonych, był reaktor Shippingport (Pensylwania) o mocy 60 MW, uruchomiony w grudniu 1957 roku.
23 września kurier Yacefa został aresztowany przez ludzi Godarda.
O 5 rano 24 września 1. Pułk Spadochronowy (1e REP) dowodzony przez pułkownika Pierre'a Jeanpierre'a otoczył Rue Caton i przeprowadził nalot na kryjówkę Yacefa pod numerem 3. Yacef i Zohra Drif ukryli się w szczelinie w ścianie, ale wkrótce zostali zlokalizowani przez francuskie wojska. Yacef rzucił granat w stronę francuskich żołnierzy, ale ci chcieli schwytać go żywcem, więc ostatecznie on i Zohra Drif poddali się. Po drugiej stronie ulicy, pod numerem 4, Ali La Pointe wymknął się z francuskiego kordonu i udał się do innej bezpiecznej kryjówki w Casbah.
We wrześniu 1957 roku Kroger sprzedał swój oddział sklepów w Wichita w stanie Kansas, składający się wówczas z 16 placówek, firmie J. S. Dillon and Sons Stores Company, kierowanej wówczas przez Raya S. Dillona, syna założyciela firmy.
Harald po raz pierwszy wziął udział w posiedzeniu Rady Państwa 27 września 1957 roku.
Wieczorem 8 października 1. Pułk Spadochronowy (1e REP) otoczył kryjówkę Alego La Pointe przy Rue des Abderames 5. Spadochroniarze podłożyli ładunki wybuchowe, aby wysadzić fałszywą ściankę działową, za którą ukrywali się Ali i jego towarzysze. Niestety, eksplozja zdetonowała skład bomb, niszcząc dom i kilka sąsiednich budynków, zabijając Alego, jego dwóch towarzyszy oraz 17 innych muzułmanów w sąsiednich domach.
Filip został powołany do Tajnej Rady Królowej dla Kanady 14 października 1957 roku, składając przysięgę wierności osobiście przed królową w jej kanadyjskiej rezydencji, Rideau Hall.
W 1957 roku „Daily Express” zwrócił się do Iana Fleminga z propozycją adaptacji jego opowiadań na komiksy, oferując mu 1500 funtów za powieść oraz udział w zyskach z syndykacji. Po początkowej niechęci Fleming, który uważał, że komiksy nie dorównają jakością jego pisarstwu, zgodził się. Aby pomóc „Daily Express” w zilustrowaniu Bonda, Fleming zlecił artyście stworzenie szkicu przedstawiającego jego wyobrażenie o wyglądzie Jamesa Bonda. Ilustrator, John McLusky, uznał jednak, że 007 Fleminga wygląda zbyt „przestarzale” i „przedwojennie”, więc zmienił Bonda, nadając mu bardziej męski wygląd.
22 października 1957 roku Sir Hugh Mackintosh Foot zastąpił Sir Johna Hardinga na stanowisku brytyjskiego gubernatora Cypru. Foot zaproponował od pięciu do siedmiu lat samorządności przed podjęciem ostatecznej decyzji. Jego plan odrzucał zarówno enosis, jak i taksim.
25 października 1957 roku Genovese i Gambino z powodzeniem zorganizowali morderstwo Anastasii, innego sojusznika Luciano. W następnym miesiącu Genovese zwołał spotkanie bossów w Apalachin w stanie Nowy Jork, aby zatwierdzić swoje przejęcie rodziny Luciano i ugruntować swoją władzę w kraju. Spotkanie w Apalachin zakończyło się jednak fiaskiem, gdy organy ścigania dokonały nalotu na miejsce obrad. Aresztowano ponad 65 wysoko postawionych gangsterów, a mafia stała się obiektem zainteresowania mediów i licznych wezwań przed wielką ławę przysięgłych.
Jednocześnie na Uniwersytecie Columbia doktorant Gordon Gould pracował nad pracą doktorską na temat poziomów energetycznych wzbudzonego talu. Kiedy Gould i Townes spotkali się, rozmawiali o emisji promieniowania jako o ogólnym temacie; później, w listopadzie 1957 roku, Gould zanotował swoje pomysły na „laser”, w tym użycie otwartego rezonatora (później niezbędnego elementu urządzenia laserowego).
Zainteresowanie mediów Fido rosło przez całe jego życie. Włoskie magazyny Gente i Grand Hotel opublikowały historię psa, która pojawiła się również w kilku kronikach filmowych Istituto Luce. Wielu czytelników było poruszonych niezwykłą wiernością Fido, w tym burmistrz Borgo San Lorenzo, który 9 listopada 1957 roku odznaczył go złotym medalem w obecności wielu obywateli, w tym wzruszonej wdowy po Sorianim.
W 1957 roku, po połączeniu Poor's Publishing ze Standard Statistics Bureau, indeks złożony Standard & Poors zaczął śledzić 500 spółek na NYSE, stając się znanym jako S&P 500.
14 listopada 1957 r. potężni mafiosi ze Stanów Zjednoczonych i Włoch zebrali się w posiadłości Barbary w Apalachin w stanie Nowy Jork. Kuba była jednym z tematów dyskusji w Apalachin, szczególnie w kontekście interesów La Cosa Nostra na wyspie związanych z hazardem i przemytem narkotyków. Ważnym punktem obrad był również międzynarodowy handel narkotykami. Innymi istotnymi tematami były interesy i wymuszenia w nowojorskim przemyśle odzieżowym, takie jak lichwa wobec właścicieli firm i kontrola transportu w centrum odzieżowym.
W czasie poprzedzającym spotkanie w listopadzie 1957 r. funkcjonariusz Croswell sporadycznie obserwował dom Barbary. Dowiedział się, że syn Barbary rezerwuje pokoje w lokalnych hotelach, a do domu dostarczana jest duża ilość mięsa od lokalnego rzeźnika. To wzbudziło podejrzenia Croswella, więc postanowił mieć dom Barbary na oku. Kiedy policja stanowa znalazła wiele luksusowych samochodów zaparkowanych przy domu, zaczęła spisywać numery rejestracyjne. Po odkryciu, że wiele z tych aut jest zarejestrowanych na znanych przestępców, na miejsce przybyły posiłki policji stanowej i zaczęły ustawiać blokadę drogową.
Zaledwie po rozpoczęciu spotkania Bartolo Guccia, pochodzący z Castellammare del Golfo pracownik Barbary, zauważył policyjną blokadę, opuszczając posiadłość. Guccia później twierdził, że wracał do domu Barbary, aby sprawdzić zamówienie na ryby. Niektórzy uczestnicy próbowali odjechać, ale zostali zatrzymani przez blokadę. Inni przedzierali się przez pola i lasy, niszcząc swoje drogie garnitury, zanim zostali złapani. Wielu mafiosów uciekło przez lasy otaczające posiadłość Barbary.
W następstwie zawału serca u Eisenhowera rozwinął się tętniak lewej komory, który z kolei był przyczyną lekkiego udaru 25 listopada 1957 roku.
W jednym ze słynnych żartów w 1957 roku BBC wyemitowało w swoim programie publicystycznym Panorama film, który rzekomo pokazywał szwajcarskich rolników zbierających świeżo wyhodowane spaghetti, co nazwano „szwajcarskimi zbiorami spaghetti”.
11 grudnia 1957 roku Niemcy Wschodnie wprowadziły nową ustawę paszportową, która zmniejszyła ogólną liczbę uchodźców opuszczających Niemcy Wschodnie.
Hoffa przejął przewodnictwo w związku Teamsters w 1957 roku na konwencji w Miami Beach na Florydzie.
Hoffa po raz pierwszy stanął w obliczu poważnych śledztw karnych w 1957 roku w wyniku przesłuchań senackiej komisji McClellana. Przez kilka lat unikał skazania.
Konwencja AFL–CIO w 1957 roku, która odbyła się w Atlantic City w stanie New Jersey, przegłosowała stosunkiem głosów prawie pięć do jednego wydalenie IBT z większej grupy związkowej. Wiceprzewodniczący Walter Reuther przewodził walce o usunięcie IBT pod zarzutem skorumpowanego przywództwa Hoffy.
W 1957 roku, po przejęciu kontroli nad rodziną Luciano od szefa Franka Costello, szef Vito Genovese chciał zalegalizować swoją nową władzę, organizując krajowe spotkanie Cosa Nostra. Genovese wybrał szefa z Buffalo i członka Komisji, Stefano „The Undertaker” Magaddino, który z kolei wyznaczył szefa przestępczego z północno-wschodniej Pensylwanii, Josepha Barbarę, oraz Bufalino do nadzorowania wszystkich przygotowań.
Pod koniec 1957 roku, gdy Fido jeszcze żył, gmina Borgo San Lorenzo zleciła rzeźbiarzowi Salvatore Cipolli stworzenie pomnika psa jako świadectwa tej wzorowej historii miłości i wierności. Dzieło zatytułowane „Pomnik psa Fido” zostało umieszczone na Piazza Dante w Borgo San Lorenzo, obok pałacu miejskiego. Pod statuą przedstawiającą psa znajduje się dedykacja: A FIDO, ESEMPIO DI FEDELTÀ (DLA FIDO, PRZYKŁADU LOJALNOŚCI). Pomnik został odsłonięty przez burmistrza Borgo San Lorenzo w obecności Fido i wdowy po Sorianim. Pierwotnie statua została wykonana z majoliki, ale kilka miesięcy po inauguracji wandale ją zniszczyli. W rezultacie burmistrz Borgo San Lorenzo zlecił Salvatore Cipolli wykonanie nowej statuy, tym razem z brązu, która zastąpiła pierwszą i do dziś znajduje się na Piazza Dante.
