W 1990 roku armia zaczęła uzbrajać cywilów w broń taką jak maczety i rozpoczęła szkolenie młodzieży Hutu w walce, oficjalnie jako program „obrony cywilnej” przed zagrożeniem ze strony RPF (Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego), ale broń ta została później użyta do przeprowadzenia ludobójstwa.
Rząd syryjski zmusił Carlosa do pozostania w bezczynności, w związku z czym został on uznany za zneutralizowane zagrożenie. W 1990 roku rząd iracki zwrócił się do niego z propozycją współpracy, a we wrześniu 1991 roku został on wydalony z Syrii, która poparła amerykańską interwencję przeciwko irackiej inwazji na Kuwejt. Po krótkim pobycie w Jordanii otrzymał ochronę w Sudanie, gdzie zamieszkał w Chartumie.
W styczniu 1990 roku rząd jugosłowiański ogłosił, że będzie kontynuował tworzenie systemu wielopartyjnego.
W pierwszych latach reżimu Habyarimany panował większy dobrobyt gospodarczy i ograniczono przemoc wobec Tutsi. Pozostało jednak wielu twardogłowych przeciwników Tutsi, w tym rodzina pierwszej damy Agathe Habyarimany, znana jako akazu lub clan de Madame, na których prezydent polegał, aby utrzymać swój reżim. Kiedy RPF dokonał inwazji w 1990 roku, Habyarimana i twardogłowi wykorzystali strach ludności, aby promować anty-Tutsi program, który stał się znany jako Hutu Power.
W styczniu 1990 roku Związek Komunistów rozpadł się wzdłuż linii etnicznych, a frakcje chorwacka i słoweńska zażądały luźniejszej federacji podczas 14. Nadzwyczajnego Kongresu.
Rwanda zakupiła również duże ilości granatów i amunicji od końca 1990 roku; w jednej z transakcji przyszły Sekretarz Generalny ONZ Boutros Boutros-Ghali, pełniący wówczas funkcję ministra spraw zagranicznych Egiptu, ułatwił dużą sprzedaż broni z Egiptu.
W 1990 roku Fińskie Zakłady Gumowe oddzieliły się od Nokii.
W wyborach w 1990 roku został wybrany na deputowanego federalnego z ramienia tej samej partii. Sprawował mandat przez siedem kadencji z rzędu, od 1991 do 2018 roku.
W 1990 roku, po tym jak inne republiki opuściły Związek Komunistów Jugosławii i przyjęły demokratyczne systemy wielopartyjne, rząd Miloševicia szybko poszedł w ich ślady i stworzono serbską konstytucję z 1990 roku. Konstytucja z 1990 roku oficjalnie zmieniła nazwę Socjalistycznej Republiki Serbii na Republikę Serbii, porzuciła jednopartyjny system komunistyczny i stworzyła demokratyczny system wielopartyjny.
W 1990 roku Slim, działając w porozumieniu z France Télécom i Southwestern Bell Corporation, zakupił od meksykańskiego rządu firmę telefonii stacjonarnej Telmex, w czasie gdy Meksyk rozpoczął prywatyzację swoich gałęzi przemysłu narodowego.
Kaká rozpoczął swoją karierę w São Paulo w wieku ośmiu lat.
Pod koniec lata 1990 roku McCandless przejechał swoim Datsunem przez Arizonę, Kalifornię i Dakotę Południową, gdzie pracował w elewatorze zbożowym w Carthage. Powódź błyskawiczna unieruchomiła jego samochód, po czym zdjął tablice rejestracyjne, zabrał to, co mógł unieść, i ruszył dalej pieszo. Jego samochód został później odnaleziony, naprawiony i oddany do użytku jako nieoznakowany pojazd lokalnego departamentu policji.
W 1990 roku Nike przeniosło się do swojej ośmiobudynkowej siedziby głównej (World Headquarters) w Beaverton w stanie Oregon.
Arnault rozwiódł się z Anne Dewavrin w 1990 roku.
2 stycznia 1990 roku Mongolska Unia Demokratyczna rozpoczęła kolportaż ulotek wzywających do demokratycznej rewolucji. Gdy rząd nie spełnił tych oraz późniejszych, bardziej agresywnych żądań, doszło do demonstracji.
Noriega przez kilka dni pozostawał na wolności, ale zdając sobie sprawę, że ma niewielkie szanse w obliczu masowych poszukiwań i nagrody w wysokości 1 miliona dolarów za jego schwytanie, uzyskał schronienie w misji dyplomatycznej Watykanu w Panamie. Pod wpływem presji psychologicznej wojsk USA i presji dyplomatycznej na misję watykańską, Noriega ostatecznie poddał się wojskom USA 3 stycznia 1990 roku. Został natychmiast umieszczony w samolocie MC-130E Combat Talon I i przetransportowany do USA.
Wieża została zamknięta dla zwiedzających 7 stycznia 1990 roku.
14 stycznia 1990 roku protestujący, których liczba wzrosła z trzystu do około 1000 osób, spotkali się na placu przed Muzeum Lenina w Ułan Bator, który od tego czasu nazwano placem Wolności.
Podczas rewolty studenckiej w Teheranie w 1999 roku Sulejmani był jednym z oficerów IRGC, którzy podpisali list do prezydenta Mohammada Chatamiego. W liście stwierdzono, że jeśli Chatami nie stłumi buntu studentów, zrobi to wojsko, co może również doprowadzić do zamachu stanu przeciwko niemu.
Po demonstracji na placu Wolności, 21 stycznia odbyła się kolejna demonstracja na placu Suche Batora (przy temperaturze -30°C).
Operacja Just Cause kończy się, a rozpoczyna Operacja Promote Liberty, mająca na celu odbudowę panamskiego wojska i infrastruktury cywilnej.
W lutym 1990 roku Jovan Rašković założył w Kninie Serbską Partię Demokratyczną (SDS), której program miał na celu zmianę podziału regionalnego Chorwacji tak, aby był on zgodny z interesami etnicznych Serbów.
7 lutego 1990 roku Komitet Centralny KPZR przyjął rekomendację Gorbaczowa, aby partia zrzekła się monopolu na władzę polityczną.
Opuszczając więzienie Victor Verster 11 lutego, Mandela trzymał Winnie za rękę na oczach zgromadzonych tłumów i prasy; wydarzenie to było transmitowane na żywo na cały świat. Jadąc do ratusza w Kapsztadzie przez tłumy, wygłosił przemówienie, w którym zadeklarował swoje zaangażowanie na rzecz pokoju i pojednania z białą mniejszością, ale jasno dał do zrozumienia, że zbrojna walka ANC nie dobiegła końca i będzie kontynuowana jako „czysto defensywne działanie przeciwko przemocy apartheidu”. Wyraził nadzieję, że rząd zgodzi się na negocjacje, tak aby „nie było już potrzeby prowadzenia walki zbrojnej”, i podkreślił, że jego głównym celem jest zaprowadzenie pokoju dla czarnoskórej większości i przyznanie jej prawa głosu w wyborach krajowych i lokalnych.
Do 1990 roku cele ARPANET zostały osiągnięte, nowe technologie sieciowe wykraczały poza pierwotny zakres, a projekt dobiegł końca. Nowi dostawcy usług sieciowych, w tym PSINet, Alternet, CERFNet, ANS CO+RE i wielu innych, oferowali dostęp do sieci klientom komercyjnym. NSFNET przestała być de facto szkieletem i punktem wymiany ruchu w Internecie. Commercial Internet eXchange (CIX), Metropolitan Area Exchanges (MAEs), a później Network Access Points (NAPs) stały się głównymi punktami połączeń między wieloma sieciami.
Po tym, jak belgijska prokuratura odwołała się od wyroków jako zbyt łagodnych, wiosną 1990 roku odbyła się rozprawa apelacyjna, która zwiększyła wyroki 11 kibiców (do czterech lub pięciu lat), przy czym dwóm utrzymano wyroki, a jednego uniewinniono.
15 lutego 1990 roku, w przemówieniu wygłoszonym na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie, kardynał Ratzinger (późniejszy papież Benedykt XVI) przytoczył niektóre współczesne poglądy na sprawę Galileusza jako tworzące to, co nazwał „przypadkiem symptomatycznym, który pozwala nam dostrzec, jak głęboko sięga dziś zwątpienie w siebie epoki nowożytnej, nauki i technologii”.
Urodzony w Torre Annunziata, w prowincji Neapol, Immobile rozpoczął swoją karierę juniorską w szkółce piłkarskiej „Torre Annunziata '88”, po czym przeniósł się do „Maria Rosa”, a ostatecznie do drużyny młodzieżowej Salernitany, gdzie jednak nie zdołał się przebić.
4 marca 1990 roku Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka przeprowadziła wybory do Zjazdu Deputowanych Ludowych Rosji. Borys Jelcyn został wybrany jako reprezentant Swierdłowska, uzyskując 72 procent głosów.
4 marca 1990 roku 50 000 Serbów zebrało się na wiecu na Petrova Gora, wykrzykując negatywne uwagi pod adresem Tuđmana, skandując „To jest Serbia” i wyrażając poparcie dla Miloševicia.
Po licznych demonstracjach tysięcy ludzi w stolicy oraz w ośrodkach prowincjonalnych, 4 marca 1990 roku MUD i trzy inne organizacje reformatorskie zorganizowały wspólny wiec na świeżym powietrzu, zapraszając do udziału przedstawicieli rządu. Rząd nie wysłał nikogo na to zgromadzenie, w którym wzięło udział ponad 100 000 osób domagających się zmian demokratycznych.
7 marca 1990 roku na placu Suche Batora Unia Demokratyczna rozpoczęła strajk głodowy dziesięciu osób, domagając się rezygnacji komunistów. Liczba strajkujących wzrosła, a tysiące ludzi udzieliło im wsparcia. Biuro Polityczne Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej (MPLR) (obecnie Mongolska Partia Ludowa) – organ władzy rządowej – ostatecznie ugięło się pod presją i podjęło negocjacje z przywódcami ruchu demokratycznego, Mongolskiej Unii Demokratycznej.
8 marca 1980 roku Iran ogłosił wycofanie swojego ambasadora z Iraku, obniżył rangę stosunków dyplomatycznych do poziomu chargé d'affaires i zażądał, aby Irak zrobił to samo. Następnego dnia Irak uznał ambasadora Iranu za persona non grata i zażądał jego wyjazdu z Iraku do 15 marca.
Dżambyn Batmönh, przewodniczący Biura Politycznego Komitetu Centralnego MPLR, podjął decyzję o rozwiązaniu Biura Politycznego i rezygnacji 9 marca 1990 roku. Za kulisami jednak MPLR poważnie rozważała rozprawienie się z protestującymi, przygotowując dekret, który czekał na podpis przywódcy partii, Dżambyna Batmönha.
Elbegdordż ogłosił wiadomość o rezygnacji Biura Politycznego strajkującym głodowo oraz ludziom zgromadzonym na placu Suche Batora o godzinie 22:00, po negocjacjach między przywódcami MPLR a Mongolską Unią Demokratyczną. Strajk głodowy został przerwany.
25 marca 1990 roku Estońska Partia Komunistyczna przegłosowała odłączenie się od KPZR po sześciomiesięcznym okresie przejściowym.
30 marca 1990 roku Rada Najwyższa Estonii uznała radziecką okupację Estonii od czasów II wojny światowej za nielegalną i rozpoczęła proces przywracania Estonii jako niepodległego państwa.
W kwietniu 1990 roku w Słowenii odbyły się pierwsze demokratyczne wybory wielopartyjne, które wygrała koalicja DEMOS.
W kwietniu 1990 roku Hawk poślubił Cindy Dunbar, z którą zaczął się spotykać jeszcze w szkole średniej.
3 kwietnia 1990 roku Edgar Savisaar z Frontu Ludowego Estonii został wybrany na przewodniczącego Rady Ministrów (odpowiednik premiera).
Na początku 1990 roku kosowscy Albańczycy zorganizowali masowe demonstracje przeciwko specjalnym środkom, które zostały zniesione 18 kwietnia 1990 roku, a odpowiedzialność za bezpieczeństwo publiczne została ponownie przypisana Serbii.
Pierwsze wolne wybory w Chorwacji i Słowenii zaplanowano na kilka miesięcy później. Pierwsza tura wyborów w Chorwacji odbyła się 22 kwietnia, a druga 6 maja.
Trump nabył trzecie kasyno w Atlantic City, Taj Mahal, w 1988 roku w ramach transakcji o wysokim poziomie zadłużenia. Zostało ono sfinansowane obligacjami śmieciowymi o wartości 675 milionów dolarów i ukończone kosztem 1,1 miliarda dolarów, otwierając się w kwietniu 1990 roku.
W maju 1990 roku Kasparow wziął udział w tworzeniu Demokratycznej Partii Rosji.
W maju 1990 roku Putin został mianowany doradcą ds. międzynarodowych mera Leningradu Anatolija Sobczaka.
McCandless ukończył Emory University w maju 1990 roku, uzyskując tytuł licencjata na dwóch kierunkach: historii i antropologii. Po ukończeniu studiów McCandless przekazał swoje oszczędności w wysokości 24 000 dolarów na rzecz OXFAM i przyjął koczowniczy tryb życia, pracując w razie potrzeby jako pomoc kuchenna w restauracji i pracownik rolny. Jako zapalony miłośnik przyrody, McCandless odbył kilka długich wypraw pieszych po dzikich terenach i przepłynął kajakiem część rzeki Kolorado, zanim w kwietniu 1992 roku wyruszył autostopem na Alaskę.
Łotwa ogłosiła przywrócenie niepodległości 4 maja 1990 roku, a deklaracja przewidywała okres przejściowy do pełnej niepodległości.
7 maja 1990 roku Ivars Godmanis z Łotewskiego Frontu Ludowego został wybrany na przewodniczącego Rady Ministrów (odpowiednik premiera Łotwy).
22 maja Microsoft wprowadził na rynek Windows 3.0, oferujący usprawnioną grafikę interfejsu użytkownika oraz ulepszoną obsługę trybu chronionego dla procesora Intel 386.
Napięta atmosfera panowała 13 maja 1990 roku, kiedy na stadionie Maksimir w Zagrzebiu odbył się mecz piłkarski pomiędzy Dinamem Zagrzeb a Crveną zvezdą Belgrad. Mecz przerodził się w przemoc między chorwackimi i serbskimi kibicami oraz policją.
14 maja 1990 roku broń Obrony Terytorialnej (TO) Chorwacji w regionach z większością chorwacką została odebrana przez JNA, co uniemożliwiło Chorwacji posiadanie własnego uzbrojenia, tak jak miało to miejsce w Słowenii. Borisav Jović, przedstawiciel Serbii w Prezydium Federalnym i bliski sojusznik Slobodana Miloševicia, twierdził, że działanie to odbyło się na polecenie Serbii.
29 maja 1990 roku Jelcyn został wybrany na przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej RFSRR.
Buffett został miliarderem, gdy Berkshire Hathaway zaczęło sprzedawać akcje klasy A 29 maja 1990 roku.
30 maja 1990 roku nowy Parlament Chorwacji odbył swoją pierwszą sesję.
Według dziennika Borisava Jovicia, plany Miloševicia dotyczące wykrojenia terytorium z Chorwacji dla lokalnych Serbów rozpoczęły się do czerwca 1990 roku.
W późniejszym okresie życia Brando przyjmował mniej ról i wydawał się być na emeryturze. Doświadczył jednak tragedii, gdy jego syn zabił chłopaka jego córki.
Jelcyn był wspierany przez demokratycznych i konserwatywnych członków Rady Najwyższej, którzy dążyli do władzy w rozwijającej się sytuacji politycznej. Wybuchła nowa walka o władzę między RFSRR a Związkiem Radzieckim. 12 czerwca 1990 roku Zjazd Deputowanych Ludowych RFSRR przyjął deklarację suwerenności.
13 czerwca 1990 roku wojsko NRD oficjalnie rozpoczęło demontaż muru, zaczynając od Bernauer Straße i okolic dzielnicy Mitte.
W czerwcu 1990 roku Antron McCray (15 lat, Afroamerykanin), Yusef Salaam (15 lat, Afroamerykanin), Korey Wise (wówczas znany jako Kharey Wise, 16 lat, Afroamerykanin), Raymond Santana (14 lat, Afroamerykanin) oraz Kevin Richardson (14 lat, Latynos) stanęli przed sądem. Nie posiadając wcześniejszej kartoteki policyjnej, wszyscy zostali uznani za winnych na podstawie dowodów i nagranych zeznań. Wiele lat później inny mężczyzna, Michael Briscoe (17 lat, Afroamerykanin), został zidentyfikowany jako sprawca gwałtu.
26 czerwca 1990 roku władze serbskie zamknęły Zgromadzenie Kosowa, powołując się na szczególne okoliczności.
Według Jovicia, 27 czerwca 1990 roku spotkał się on z Veljko Kadijeviciem, jugosłowiańskim ministrem obrony, i uzgodnili, że w sprawie Chorwacji i Słowenii powinni „siłą wydalić je z Jugosławii, po prostu wyznaczając granice i ogłaszając, że same sprowadziły to na siebie swoimi decyzjami”. Według Jovicia, następnego dnia uzyskał zgodę Miloševicia.
American Memory powstało w 1990 roku, a w 1994 roku przekształciło się w Narodową Bibliotekę Cyfrową, zapewniając bezpłatny dostęp online do zdigitalizowanych zasobów historii i kultury amerykańskiej wraz z objaśnieniami kuratorskimi dla edukacji na poziomie K-12.
Dżok urodził się w 1990 roku.
Na początku lipca 1990 roku Irak skarżył się na zachowanie Kuwejtu, takie jak nieprzestrzeganie kwot wydobycia, i otwarcie groził podjęciem działań wojskowych.
1 lub 2 lipca 1990 roku Serbia zatwierdziła nowe poprawki do Konstytucji Serbii w referendum.
1 lipca, w dniu, w którym Niemcy Wschodnie przyjęły walutę zachodnioniemiecką, ustały wszelkie kontrole graniczne de jure, chociaż granica wewnątrzniemiecka stała się bez znaczenia już jakiś czas wcześniej.
2 lipca 114 etnicznych albańskich delegatów ze 180-osobowego Zgromadzenia Kosowa ogłosiło Kosowo niepodległą republiką w ramach Jugosławii.
5 lipca Zgromadzenie Serbii rozwiązało Zgromadzenie Kosowa.
Finał Mistrzostw Świata FIFA 1990 był meczem piłkarskim rozegranym pomiędzy RFN a Argentyną, mającym wyłonić zwycięzcę turnieju. Mecz odbył się 8 lipca 1990 roku na Stadio Olimpico w stolicy Włoch, Rzymie, i zakończył się zwycięstwem RFN 1–0, po późnym rzucie karnym wykorzystanym przez Andreasa Brehme, który był jedynym golem w meczu.
12 lipca 1990 roku Jelcyn zrezygnował z członkostwa w Partii Komunistycznej podczas dramatycznego przemówienia na XXVIII Zjeździe.
15 lipca 1990 roku rząd Saddama przedstawił swoje wspólne zastrzeżenia Lidze Arabskiej, w tym to, że posunięcia polityczne kosztują Irak 1 miliard dolarów rocznie, że Kuwejt nadal eksploatuje pole naftowe Rumaila oraz że pożyczki udzielone przez ZEA i Kuwejt nie mogą być uważane za długi wobec „arabskich braci”.
16 lub 17 lipca 1990 roku Związek Komunistów Serbii (LCS) połączył się z Socjalistycznym Sojuszem Ludu Pracującego Serbii, tworząc Socjalistyczną Partię Serbii (SPS), a Milošević został jej pierwszym przewodniczącym.
Pomimo irackiego pobrzękiwania szabelką, Kuwejt nie zmobilizował swoich sił; armia została postawiona w stan spoczynku 19 lipca, a w momencie inwazji irackiej wielu kuwejckich żołnierzy przebywało na urlopach.
Brokenclaw, opublikowana po raz pierwszy w 1990 roku, była dziesiątą powieścią Johna Gardnera, w której występuje agent specjalny Iana Fleminga, James Bond.
25-go Saddam spotkał się w Bagdadzie z April Glaspie, ambasadorem USA w Iraku.
Po wyborze Tuđmana (prezydenta Chorwacji) i zwycięstwie HDZ, 25 lipca 1990 roku w Srb, na północ od Kninu, utworzono Zgromadzenie Serbskie jako reprezentację polityczną narodu serbskiego w Chorwacji. Zgromadzenie Serbskie ogłosiło „suwerenność i autonomię narodu serbskiego w Chorwacji”.
W następstwie demokratycznej rewolucji z 1990 roku, 29 lipca 1990 roku odbyły się pierwsze w Mongolii wolne, wielopartyjne wybory do dwuizbowego parlamentu.
Dyskusje w Dżuddzie w Arabii Saudyjskiej, mediowane w imieniu Ligi Arabskiej przez egipskiego prezydenta Hosniego Mubaraka, odbyły się 31 lipca i skłoniły Mubaraka do przekonania, że można obrać pokojowy kurs.
W sierpniu 1990 roku w regionach z znaczącą populacją serbską, które później stały się znane jako Republika Serbskiej Krajiny (RSK) (granicząca z zachodnią Bośnią i Hercegowiną), przeprowadzono nieuznane referendum monoetniczne w sprawie serbskiej „suwerenności i autonomii” w Chorwacji.
Rezultatem rozmów w Dżuddzie było żądanie Iraku wypłaty 10 miliardów dolarów na pokrycie utraconych dochodów z pola Rumaila; Kuwejt zaoferował 500 milionów dolarów. Iracką odpowiedzią było natychmiastowe zarządzenie inwazji, która rozpoczęła się 2 sierpnia 1990 roku od zbombardowania stolicy Kuwejtu, Kuwejtu.
2 sierpnia 1990 roku armia iracka dokonała inwazji i okupacji Kuwejtu, co spotkało się z międzynarodowym potępieniem i przyniosło natychmiastowe sankcje gospodarcze wobec Iraku ze strony członków Rady Bezpieczeństwa ONZ. Wraz z premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher, która dekadę wcześniej sprzeciwiła się inwazji Argentyny na Falklandy, amerykański prezydent George H. W. Bush rozmieścił siły USA w Arabii Saudyjskiej i wezwał inne kraje do wysłania własnych sił na miejsce.
3 sierpnia 1990 roku Liga Arabska przyjęła własną rezolucję, która wzywała do rozwiązania konfliktu wewnątrz ligi i ostrzegała przed interwencją z zewnątrz. Irak i Libia były jedynymi państwami Ligi Arabskiej, które sprzeciwiły się rezolucji wzywającej Irak do wycofania się z Kuwejtu; sprzeciwiła się jej również Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP).
6 sierpnia rezolucja 661 nałożyła na Irak sankcje gospodarcze. Wkrótce potem nastąpiła rezolucja 665, która autoryzowała blokadę morską w celu wyegzekwowania sankcji. Stwierdzała ona „użycie środków współmiernych do konkretnych okoliczności, jakie mogą być konieczne... w celu zatrzymania wszelkiego przychodzącego i wychodzącego transportu morskiego w celu inspekcji i weryfikacji ładunków oraz miejsc przeznaczenia, a także w celu zapewnienia ścisłego wdrożenia rezolucji 661”.
Z obawy, że armia iracka może dokonać inwazji na Arabię Saudyjską, prezydent USA George H. W. Bush szybko ogłosił, że Stany Zjednoczone rozpoczną „całkowicie defensywną” misję mającą na celu powstrzymanie Iraku przed inwazją na Arabię Saudyjską, pod kryptonimem Operacja Pustynna Tarcza. Operacja rozpoczęła się 7 sierpnia 1990 roku, kiedy wojska amerykańskie zostały wysłane do Arabii Saudyjskiej, również na prośbę jej monarchy, króla Fahda, który wcześniej zwrócił się o pomoc wojskową USA.
Marynarka Wojenna USA wysłała do Zatoki Perskiej dwie grupy bojowe zbudowane wokół lotniskowców USS Dwight D. Eisenhower i USS Independence, które były gotowe do działania 8 sierpnia.
Emir (Dżabir al-Ahmad al-Dżabir as-Sabah) oraz kluczowi ministrowie zdołali uciec i skierować się na południe autostradą, szukając schronienia w Arabii Saudyjskiej. Irackie siły lądowe skonsolidowały kontrolę nad Kuwejtem, a następnie skierowały się na południe i rozlokowały wzdłuż granicy z Arabią Saudyjską. Po decydującym zwycięstwie Iraku, Saddam początkowo ustanowił marionetkowy reżim znany jako „Tymczasowy Rząd Wolnego Kuwejtu”, zanim 8 sierpnia mianował swojego kuzyna Alego Hasana al-Madżida gubernatorem Kuwejtu.
8 sierpnia 1990 r. przyjęto szereg poprawek do konstytucji Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii (SFRJ), umożliwiających ustanowienie wielopartyjnego systemu wyborczego.
12 sierpnia 1990 r. Saddam „zaproponował, aby wszystkie przypadki okupacji oraz te, które zostały przedstawione jako okupacja w regionie, zostały rozwiązane jednocześnie”. W szczególności wezwał Izrael do wycofania się z okupowanych terytoriów w Palestynie, Syrii i Libanie, Syrię do wycofania się z Libanu oraz do „wzajemnego wycofania się Iraku i Iranu oraz uregulowania sytuacji w Kuwejcie”.
23 sierpnia Saddam pojawił się w telewizji państwowej wraz z zachodnimi zakładnikami, którym odmówił wiz wyjazdowych. Na nagraniu pyta młodego brytyjskiego chłopca, Stuarta Lockwooda, czy dostaje swoje mleko, a następnie za pośrednictwem tłumacza dodaje: „Mamy nadzieję, że wasza obecność tutaj w charakterze gości nie potrwa zbyt długo. Wasza obecność tutaj i w innych miejscach ma na celu zapobieżenie pladze wojny”.
Aby zapewnić wsparcie gospodarcze, Baker udał się we wrześniu 1990 r. w 11-dniową podróż do dziewięciu krajów, którą prasa nazwała „podróżą z żebraczą miską” (ang. The Tin Cup Trip). Pierwszym przystankiem była Arabia Saudyjska, która już miesiąc wcześniej udzieliła Stanom Zjednoczonym zgody na korzystanie ze swoich obiektów.
Wielki Churał Ludowy (izba wyższa) zebrał się po raz pierwszy 3 września i wybrał prezydenta (MPLR), wiceprezydenta (socjaldemokrata), premiera (MPLR) oraz 50 członków do Małego Churału (izba niższa). Wiceprezydent był również przewodniczącym Małego Churału.
4 września 1990 r. kosowscy Albańczycy przeprowadzili 24-godzinny strajk generalny, praktycznie paraliżując prowincję.
7 września 1990 r. Konstytucja Republiki Kosowa została ogłoszona przez rozwiązane Zgromadzenie Kosowa.
USA i ONZ przedstawiły kilka publicznych uzasadnień zaangażowania w konflikt, z których najważniejszym było naruszenie przez Irak integralności terytorialnej Kuwejtu. Ponadto USA podjęły działania w celu wsparcia swojego sojusznika, Arabii Saudyjskiej, której znaczenie w regionie oraz rola jako kluczowego dostawcy ropy naftowej czyniły ją krajem o istotnym znaczeniu geopolitycznym. Wkrótce po inwazji irackiej sekretarz obrony USA Dick Cheney złożył pierwszą z kilku wizyt w Arabii Saudyjskiej, gdzie król Fahd zwrócił się z prośbą o pomoc wojskową USA. Podczas przemówienia na specjalnej wspólnej sesji Kongresu USA, wygłoszonego 11 września 1990 roku, prezydent USA George Bush podsumował powody tymi słowami: „W ciągu trzech dni 120 000 irackich żołnierzy z 850 czołgami wkroczyło do Kuwejtu i ruszyło na południe, zagrażając Arabii Saudyjskiej. Wtedy właśnie zdecydowałem się działać, aby powstrzymać tę agresję”.
Rząd słoweński sprzeciwił się tym ruchom i skutecznie zapewnił, że większość sprzętu słoweńskiej Obrony Terytorialnej (TO) nie wpadnie w ręce JLA. W poprawce do konstytucji przyjętej 28 września 1990 roku ogłoszono również, że TO będzie podlegać wyłącznie dowództwu rządu słoweńskiego.
Nowa kontrowersyjna Konstytucja Serbii została ogłoszona 28 września 1990 r.
W latach 80. grupa 500 rwandyjskich uchodźców w Ugandzie, pod dowództwem Freda Rwigyemy, walczyła z rebeliantami Narodowej Armii Oporu (NRA) podczas wojny w buszu w Ugandzie, w wyniku której Yoweri Museveni obalił Miltona Obote. Żołnierze ci pozostali w ugandyjskiej armii po zaprzysiężeniu Museveniego na prezydenta Ugandy, ale jednocześnie zaczęli planować inwazję na Rwandę poprzez tajną sieć w szeregach armii. W październiku 1990 roku Rwigyema poprowadził siły ponad 4000 rebeliantów z Ugandy, posuwając się 60 km (37 mil) w głąb Rwandy pod sztandarem Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Rwigyema zginął trzeciego dnia ataku, a Francja i Zair wysłały siły wspierające armię rwandyjską, co pozwoliło im odeprzeć inwazję.
Pierwsze rozszerzenie NATO po zimnej wojnie nastąpiło wraz ze zjednoczeniem Niemiec 3 października 1990 roku, kiedy to byłe Niemcy Wschodnie stały się częścią Republiki Federalnej Niemiec i sojuszu.
Macintosh Classic to komputer osobisty zaprojektowany, wyprodukowany i sprzedawany przez Apple Computer, Inc. od października 1990 do września 1992 roku. Był to pierwszy Macintosh, którego cena wynosiła poniżej 1000 USD.
Do 17 października 1990 r. w Wisma Bapa Malaysia w stolicy stanu Kuching ratyfikowano porozumienie pokojowe formalnie kończące powstanie. Wkrótce potem ostatni pozostali bojownicy NKCP pod dowództwem Ang Cho Tenga poddali się. Wydarzenia te zakończyły komunistyczną rebelię w Sarawaku.
W 1990 roku armia zaczęła uzbrajać cywilów w broń taką jak maczety i rozpoczęła szkolenie młodzieży Hutu w walce, oficjalnie jako program „obrony cywilnej” przed zagrożeniem ze strony RPF (Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego), ale broń ta została później użyta do przeprowadzenia ludobójstwa.
Rząd syryjski zmusił Carlosa do pozostania w bezczynności, w związku z czym został on uznany za zneutralizowane zagrożenie. W 1990 roku rząd iracki zwrócił się do niego z propozycją współpracy, a we wrześniu 1991 roku został on wydalony z Syrii, która poparła amerykańską interwencję przeciwko irackiej inwazji na Kuwejt. Po krótkim pobycie w Jordanii otrzymał ochronę w Sudanie, gdzie zamieszkał w Chartumie.
W styczniu 1990 roku rząd jugosłowiański ogłosił, że będzie kontynuował tworzenie systemu wielopartyjnego.
W pierwszych latach reżimu Habyarimany panował większy dobrobyt gospodarczy i ograniczono przemoc wobec Tutsi. Pozostało jednak wielu twardogłowych przeciwników Tutsi, w tym rodzina pierwszej damy Agathe Habyarimany, znana jako akazu lub clan de Madame, na których prezydent polegał, aby utrzymać swój reżim. Kiedy RPF dokonał inwazji w 1990 roku, Habyarimana i twardogłowi wykorzystali strach ludności, aby promować anty-Tutsi program, który stał się znany jako Hutu Power.
W styczniu 1990 roku Związek Komunistów rozpadł się wzdłuż linii etnicznych, a frakcje chorwacka i słoweńska zażądały luźniejszej federacji podczas 14. Nadzwyczajnego Kongresu.
Rwanda zakupiła również duże ilości granatów i amunicji od końca 1990 roku; w jednej z transakcji przyszły Sekretarz Generalny ONZ Boutros Boutros-Ghali, pełniący wówczas funkcję ministra spraw zagranicznych Egiptu, ułatwił dużą sprzedaż broni z Egiptu.
W 1990 roku Fińskie Zakłady Gumowe oddzieliły się od Nokii.
W wyborach w 1990 roku został wybrany na deputowanego federalnego z ramienia tej samej partii. Sprawował mandat przez siedem kadencji z rzędu, od 1991 do 2018 roku.
W 1990 roku, po tym jak inne republiki opuściły Związek Komunistów Jugosławii i przyjęły demokratyczne systemy wielopartyjne, rząd Miloševicia szybko poszedł w ich ślady i stworzono serbską konstytucję z 1990 roku. Konstytucja z 1990 roku oficjalnie zmieniła nazwę Socjalistycznej Republiki Serbii na Republikę Serbii, porzuciła jednopartyjny system komunistyczny i stworzyła demokratyczny system wielopartyjny.
W 1990 roku Slim, działając w porozumieniu z France Télécom i Southwestern Bell Corporation, zakupił od meksykańskiego rządu firmę telefonii stacjonarnej Telmex, w czasie gdy Meksyk rozpoczął prywatyzację swoich gałęzi przemysłu narodowego.
Kaká rozpoczął swoją karierę w São Paulo w wieku ośmiu lat.
Pod koniec lata 1990 roku McCandless przejechał swoim Datsunem przez Arizonę, Kalifornię i Dakotę Południową, gdzie pracował w elewatorze zbożowym w Carthage. Powódź błyskawiczna unieruchomiła jego samochód, po czym zdjął tablice rejestracyjne, zabrał to, co mógł unieść, i ruszył dalej pieszo. Jego samochód został później odnaleziony, naprawiony i oddany do użytku jako nieoznakowany pojazd lokalnego departamentu policji.
W 1990 roku Nike przeniosło się do swojej ośmiobudynkowej siedziby głównej (World Headquarters) w Beaverton w stanie Oregon.
Arnault rozwiódł się z Anne Dewavrin w 1990 roku.
2 stycznia 1990 roku Mongolska Unia Demokratyczna rozpoczęła kolportaż ulotek wzywających do demokratycznej rewolucji. Gdy rząd nie spełnił tych oraz późniejszych, bardziej agresywnych żądań, doszło do demonstracji.
Noriega przez kilka dni pozostawał na wolności, ale zdając sobie sprawę, że ma niewielkie szanse w obliczu masowych poszukiwań i nagrody w wysokości 1 miliona dolarów za jego schwytanie, uzyskał schronienie w misji dyplomatycznej Watykanu w Panamie. Pod wpływem presji psychologicznej wojsk USA i presji dyplomatycznej na misję watykańską, Noriega ostatecznie poddał się wojskom USA 3 stycznia 1990 roku. Został natychmiast umieszczony w samolocie MC-130E Combat Talon I i przetransportowany do USA.
Wieża została zamknięta dla zwiedzających 7 stycznia 1990 roku.
14 stycznia 1990 roku protestujący, których liczba wzrosła z trzystu do około 1000 osób, spotkali się na placu przed Muzeum Lenina w Ułan Bator, który od tego czasu nazwano placem Wolności.
Podczas rewolty studenckiej w Teheranie w 1999 roku Sulejmani był jednym z oficerów IRGC, którzy podpisali list do prezydenta Mohammada Chatamiego. W liście stwierdzono, że jeśli Chatami nie stłumi buntu studentów, zrobi to wojsko, co może również doprowadzić do zamachu stanu przeciwko niemu.
Po demonstracji na placu Wolności, 21 stycznia odbyła się kolejna demonstracja na placu Suche Batora (przy temperaturze -30°C).
Operacja Just Cause kończy się, a rozpoczyna Operacja Promote Liberty, mająca na celu odbudowę panamskiego wojska i infrastruktury cywilnej.
W lutym 1990 roku Jovan Rašković założył w Kninie Serbską Partię Demokratyczną (SDS), której program miał na celu zmianę podziału regionalnego Chorwacji tak, aby był on zgodny z interesami etnicznych Serbów.
7 lutego 1990 roku Komitet Centralny KPZR przyjął rekomendację Gorbaczowa, aby partia zrzekła się monopolu na władzę polityczną.
Opuszczając więzienie Victor Verster 11 lutego, Mandela trzymał Winnie za rękę na oczach zgromadzonych tłumów i prasy; wydarzenie to było transmitowane na żywo na cały świat. Jadąc do ratusza w Kapsztadzie przez tłumy, wygłosił przemówienie, w którym zadeklarował swoje zaangażowanie na rzecz pokoju i pojednania z białą mniejszością, ale jasno dał do zrozumienia, że zbrojna walka ANC nie dobiegła końca i będzie kontynuowana jako „czysto defensywne działanie przeciwko przemocy apartheidu”. Wyraził nadzieję, że rząd zgodzi się na negocjacje, tak aby „nie było już potrzeby prowadzenia walki zbrojnej”, i podkreślił, że jego głównym celem jest zaprowadzenie pokoju dla czarnoskórej większości i przyznanie jej prawa głosu w wyborach krajowych i lokalnych.
Do 1990 roku cele ARPANET zostały osiągnięte, nowe technologie sieciowe wykraczały poza pierwotny zakres, a projekt dobiegł końca. Nowi dostawcy usług sieciowych, w tym PSINet, Alternet, CERFNet, ANS CO+RE i wielu innych, oferowali dostęp do sieci klientom komercyjnym. NSFNET przestała być de facto szkieletem i punktem wymiany ruchu w Internecie. Commercial Internet eXchange (CIX), Metropolitan Area Exchanges (MAEs), a później Network Access Points (NAPs) stały się głównymi punktami połączeń między wieloma sieciami.
Po tym, jak belgijska prokuratura odwołała się od wyroków jako zbyt łagodnych, wiosną 1990 roku odbyła się rozprawa apelacyjna, która zwiększyła wyroki 11 kibiców (do czterech lub pięciu lat), przy czym dwóm utrzymano wyroki, a jednego uniewinniono.
15 lutego 1990 roku, w przemówieniu wygłoszonym na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie, kardynał Ratzinger (późniejszy papież Benedykt XVI) przytoczył niektóre współczesne poglądy na sprawę Galileusza jako tworzące to, co nazwał „przypadkiem symptomatycznym, który pozwala nam dostrzec, jak głęboko sięga dziś zwątpienie w siebie epoki nowożytnej, nauki i technologii”.
Urodzony w Torre Annunziata, w prowincji Neapol, Immobile rozpoczął swoją karierę juniorską w szkółce piłkarskiej „Torre Annunziata '88”, po czym przeniósł się do „Maria Rosa”, a ostatecznie do drużyny młodzieżowej Salernitany, gdzie jednak nie zdołał się przebić.
4 marca 1990 roku Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka przeprowadziła wybory do Zjazdu Deputowanych Ludowych Rosji. Borys Jelcyn został wybrany jako reprezentant Swierdłowska, uzyskując 72 procent głosów.
4 marca 1990 roku 50 000 Serbów zebrało się na wiecu na Petrova Gora, wykrzykując negatywne uwagi pod adresem Tuđmana, skandując „To jest Serbia” i wyrażając poparcie dla Miloševicia.
Po licznych demonstracjach tysięcy ludzi w stolicy oraz w ośrodkach prowincjonalnych, 4 marca 1990 roku MUD i trzy inne organizacje reformatorskie zorganizowały wspólny wiec na świeżym powietrzu, zapraszając do udziału przedstawicieli rządu. Rząd nie wysłał nikogo na to zgromadzenie, w którym wzięło udział ponad 100 000 osób domagających się zmian demokratycznych.
7 marca 1990 roku na placu Suche Batora Unia Demokratyczna rozpoczęła strajk głodowy dziesięciu osób, domagając się rezygnacji komunistów. Liczba strajkujących wzrosła, a tysiące ludzi udzieliło im wsparcia. Biuro Polityczne Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej (MPLR) (obecnie Mongolska Partia Ludowa) – organ władzy rządowej – ostatecznie ugięło się pod presją i podjęło negocjacje z przywódcami ruchu demokratycznego, Mongolskiej Unii Demokratycznej.
8 marca 1980 roku Iran ogłosił wycofanie swojego ambasadora z Iraku, obniżył rangę stosunków dyplomatycznych do poziomu chargé d'affaires i zażądał, aby Irak zrobił to samo. Następnego dnia Irak uznał ambasadora Iranu za persona non grata i zażądał jego wyjazdu z Iraku do 15 marca.
Dżambyn Batmönh, przewodniczący Biura Politycznego Komitetu Centralnego MPLR, podjął decyzję o rozwiązaniu Biura Politycznego i rezygnacji 9 marca 1990 roku. Za kulisami jednak MPLR poważnie rozważała rozprawienie się z protestującymi, przygotowując dekret, który czekał na podpis przywódcy partii, Dżambyna Batmönha.
Elbegdordż ogłosił wiadomość o rezygnacji Biura Politycznego strajkującym głodowo oraz ludziom zgromadzonym na placu Suche Batora o godzinie 22:00, po negocjacjach między przywódcami MPLR a Mongolską Unią Demokratyczną. Strajk głodowy został przerwany.
25 marca 1990 roku Estońska Partia Komunistyczna przegłosowała odłączenie się od KPZR po sześciomiesięcznym okresie przejściowym.
30 marca 1990 roku Rada Najwyższa Estonii uznała radziecką okupację Estonii od czasów II wojny światowej za nielegalną i rozpoczęła proces przywracania Estonii jako niepodległego państwa.
W kwietniu 1990 roku w Słowenii odbyły się pierwsze demokratyczne wybory wielopartyjne, które wygrała koalicja DEMOS.
W kwietniu 1990 roku Hawk poślubił Cindy Dunbar, z którą zaczął się spotykać jeszcze w szkole średniej.
3 kwietnia 1990 roku Edgar Savisaar z Frontu Ludowego Estonii został wybrany na przewodniczącego Rady Ministrów (odpowiednik premiera).
Na początku 1990 roku kosowscy Albańczycy zorganizowali masowe demonstracje przeciwko specjalnym środkom, które zostały zniesione 18 kwietnia 1990 roku, a odpowiedzialność za bezpieczeństwo publiczne została ponownie przypisana Serbii.
Pierwsze wolne wybory w Chorwacji i Słowenii zaplanowano na kilka miesięcy później. Pierwsza tura wyborów w Chorwacji odbyła się 22 kwietnia, a druga 6 maja.
Trump nabył trzecie kasyno w Atlantic City, Taj Mahal, w 1988 roku w ramach transakcji o wysokim poziomie zadłużenia. Zostało ono sfinansowane obligacjami śmieciowymi o wartości 675 milionów dolarów i ukończone kosztem 1,1 miliarda dolarów, otwierając się w kwietniu 1990 roku.
W maju 1990 roku Kasparow wziął udział w tworzeniu Demokratycznej Partii Rosji.
W maju 1990 roku Putin został mianowany doradcą ds. międzynarodowych mera Leningradu Anatolija Sobczaka.
McCandless ukończył Emory University w maju 1990 roku, uzyskując tytuł licencjata na dwóch kierunkach: historii i antropologii. Po ukończeniu studiów McCandless przekazał swoje oszczędności w wysokości 24 000 dolarów na rzecz OXFAM i przyjął koczowniczy tryb życia, pracując w razie potrzeby jako pomoc kuchenna w restauracji i pracownik rolny. Jako zapalony miłośnik przyrody, McCandless odbył kilka długich wypraw pieszych po dzikich terenach i przepłynął kajakiem część rzeki Kolorado, zanim w kwietniu 1992 roku wyruszył autostopem na Alaskę.
Łotwa ogłosiła przywrócenie niepodległości 4 maja 1990 roku, a deklaracja przewidywała okres przejściowy do pełnej niepodległości.
7 maja 1990 roku Ivars Godmanis z Łotewskiego Frontu Ludowego został wybrany na przewodniczącego Rady Ministrów (odpowiednik premiera Łotwy).
22 maja Microsoft wprowadził na rynek Windows 3.0, oferujący usprawnioną grafikę interfejsu użytkownika oraz ulepszoną obsługę trybu chronionego dla procesora Intel 386.
Napięta atmosfera panowała 13 maja 1990 roku, kiedy na stadionie Maksimir w Zagrzebiu odbył się mecz piłkarski pomiędzy Dinamem Zagrzeb a Crveną zvezdą Belgrad. Mecz przerodził się w przemoc między chorwackimi i serbskimi kibicami oraz policją.
14 maja 1990 roku broń Obrony Terytorialnej (TO) Chorwacji w regionach z większością chorwacką została odebrana przez JNA, co uniemożliwiło Chorwacji posiadanie własnego uzbrojenia, tak jak miało to miejsce w Słowenii. Borisav Jović, przedstawiciel Serbii w Prezydium Federalnym i bliski sojusznik Slobodana Miloševicia, twierdził, że działanie to odbyło się na polecenie Serbii.
29 maja 1990 roku Jelcyn został wybrany na przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej RFSRR.
Buffett został miliarderem, gdy Berkshire Hathaway zaczęło sprzedawać akcje klasy A 29 maja 1990 roku.
30 maja 1990 roku nowy Parlament Chorwacji odbył swoją pierwszą sesję.
Według dziennika Borisava Jovicia, plany Miloševicia dotyczące wykrojenia terytorium z Chorwacji dla lokalnych Serbów rozpoczęły się do czerwca 1990 roku.
W późniejszym okresie życia Brando przyjmował mniej ról i wydawał się być na emeryturze. Doświadczył jednak tragedii, gdy jego syn zabił chłopaka jego córki.
Jelcyn był wspierany przez demokratycznych i konserwatywnych członków Rady Najwyższej, którzy dążyli do władzy w rozwijającej się sytuacji politycznej. Wybuchła nowa walka o władzę między RFSRR a Związkiem Radzieckim. 12 czerwca 1990 roku Zjazd Deputowanych Ludowych RFSRR przyjął deklarację suwerenności.
13 czerwca 1990 roku wojsko NRD oficjalnie rozpoczęło demontaż muru, zaczynając od Bernauer Straße i okolic dzielnicy Mitte.
W czerwcu 1990 roku Antron McCray (15 lat, Afroamerykanin), Yusef Salaam (15 lat, Afroamerykanin), Korey Wise (wówczas znany jako Kharey Wise, 16 lat, Afroamerykanin), Raymond Santana (14 lat, Afroamerykanin) oraz Kevin Richardson (14 lat, Latynos) stanęli przed sądem. Nie posiadając wcześniejszej kartoteki policyjnej, wszyscy zostali uznani za winnych na podstawie dowodów i nagranych zeznań. Wiele lat później inny mężczyzna, Michael Briscoe (17 lat, Afroamerykanin), został zidentyfikowany jako sprawca gwałtu.
26 czerwca 1990 roku władze serbskie zamknęły Zgromadzenie Kosowa, powołując się na szczególne okoliczności.
Według Jovicia, 27 czerwca 1990 roku spotkał się on z Veljko Kadijeviciem, jugosłowiańskim ministrem obrony, i uzgodnili, że w sprawie Chorwacji i Słowenii powinni „siłą wydalić je z Jugosławii, po prostu wyznaczając granice i ogłaszając, że same sprowadziły to na siebie swoimi decyzjami”. Według Jovicia, następnego dnia uzyskał zgodę Miloševicia.
American Memory powstało w 1990 roku, a w 1994 roku przekształciło się w Narodową Bibliotekę Cyfrową, zapewniając bezpłatny dostęp online do zdigitalizowanych zasobów historii i kultury amerykańskiej wraz z objaśnieniami kuratorskimi dla edukacji na poziomie K-12.
Dżok urodził się w 1990 roku.
Na początku lipca 1990 roku Irak skarżył się na zachowanie Kuwejtu, takie jak nieprzestrzeganie kwot wydobycia, i otwarcie groził podjęciem działań wojskowych.
1 lub 2 lipca 1990 roku Serbia zatwierdziła nowe poprawki do Konstytucji Serbii w referendum.
1 lipca, w dniu, w którym Niemcy Wschodnie przyjęły walutę zachodnioniemiecką, ustały wszelkie kontrole graniczne de jure, chociaż granica wewnątrzniemiecka stała się bez znaczenia już jakiś czas wcześniej.
2 lipca 114 etnicznych albańskich delegatów ze 180-osobowego Zgromadzenia Kosowa ogłosiło Kosowo niepodległą republiką w ramach Jugosławii.
5 lipca Zgromadzenie Serbii rozwiązało Zgromadzenie Kosowa.
Finał Mistrzostw Świata FIFA 1990 był meczem piłkarskim rozegranym pomiędzy RFN a Argentyną, mającym wyłonić zwycięzcę turnieju. Mecz odbył się 8 lipca 1990 roku na Stadio Olimpico w stolicy Włoch, Rzymie, i zakończył się zwycięstwem RFN 1–0, po późnym rzucie karnym wykorzystanym przez Andreasa Brehme, który był jedynym golem w meczu.
12 lipca 1990 roku Jelcyn zrezygnował z członkostwa w Partii Komunistycznej podczas dramatycznego przemówienia na XXVIII Zjeździe.
15 lipca 1990 roku rząd Saddama przedstawił swoje wspólne zastrzeżenia Lidze Arabskiej, w tym to, że posunięcia polityczne kosztują Irak 1 miliard dolarów rocznie, że Kuwejt nadal eksploatuje pole naftowe Rumaila oraz że pożyczki udzielone przez ZEA i Kuwejt nie mogą być uważane za długi wobec „arabskich braci”.
16 lub 17 lipca 1990 roku Związek Komunistów Serbii (LCS) połączył się z Socjalistycznym Sojuszem Ludu Pracującego Serbii, tworząc Socjalistyczną Partię Serbii (SPS), a Milošević został jej pierwszym przewodniczącym.
Pomimo irackiego pobrzękiwania szabelką, Kuwejt nie zmobilizował swoich sił; armia została postawiona w stan spoczynku 19 lipca, a w momencie inwazji irackiej wielu kuwejckich żołnierzy przebywało na urlopach.
Brokenclaw, opublikowana po raz pierwszy w 1990 roku, była dziesiątą powieścią Johna Gardnera, w której występuje agent specjalny Iana Fleminga, James Bond.
25-go Saddam spotkał się w Bagdadzie z April Glaspie, ambasadorem USA w Iraku.
Po wyborze Tuđmana (prezydenta Chorwacji) i zwycięstwie HDZ, 25 lipca 1990 roku w Srb, na północ od Kninu, utworzono Zgromadzenie Serbskie jako reprezentację polityczną narodu serbskiego w Chorwacji. Zgromadzenie Serbskie ogłosiło „suwerenność i autonomię narodu serbskiego w Chorwacji”.
W następstwie demokratycznej rewolucji z 1990 roku, 29 lipca 1990 roku odbyły się pierwsze w Mongolii wolne, wielopartyjne wybory do dwuizbowego parlamentu.
Dyskusje w Dżuddzie w Arabii Saudyjskiej, mediowane w imieniu Ligi Arabskiej przez egipskiego prezydenta Hosniego Mubaraka, odbyły się 31 lipca i skłoniły Mubaraka do przekonania, że można obrać pokojowy kurs.
W sierpniu 1990 roku w regionach z znaczącą populacją serbską, które później stały się znane jako Republika Serbskiej Krajiny (RSK) (granicząca z zachodnią Bośnią i Hercegowiną), przeprowadzono nieuznane referendum monoetniczne w sprawie serbskiej „suwerenności i autonomii” w Chorwacji.
Rezultatem rozmów w Dżuddzie było żądanie Iraku wypłaty 10 miliardów dolarów na pokrycie utraconych dochodów z pola Rumaila; Kuwejt zaoferował 500 milionów dolarów. Iracką odpowiedzią było natychmiastowe zarządzenie inwazji, która rozpoczęła się 2 sierpnia 1990 roku od zbombardowania stolicy Kuwejtu, Kuwejtu.
2 sierpnia 1990 roku armia iracka dokonała inwazji i okupacji Kuwejtu, co spotkało się z międzynarodowym potępieniem i przyniosło natychmiastowe sankcje gospodarcze wobec Iraku ze strony członków Rady Bezpieczeństwa ONZ. Wraz z premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher, która dekadę wcześniej sprzeciwiła się inwazji Argentyny na Falklandy, amerykański prezydent George H. W. Bush rozmieścił siły USA w Arabii Saudyjskiej i wezwał inne kraje do wysłania własnych sił na miejsce.
3 sierpnia 1990 roku Liga Arabska przyjęła własną rezolucję, która wzywała do rozwiązania konfliktu wewnątrz ligi i ostrzegała przed interwencją z zewnątrz. Irak i Libia były jedynymi państwami Ligi Arabskiej, które sprzeciwiły się rezolucji wzywającej Irak do wycofania się z Kuwejtu; sprzeciwiła się jej również Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP).
6 sierpnia rezolucja 661 nałożyła na Irak sankcje gospodarcze. Wkrótce potem nastąpiła rezolucja 665, która autoryzowała blokadę morską w celu wyegzekwowania sankcji. Stwierdzała ona „użycie środków współmiernych do konkretnych okoliczności, jakie mogą być konieczne... w celu zatrzymania wszelkiego przychodzącego i wychodzącego transportu morskiego w celu inspekcji i weryfikacji ładunków oraz miejsc przeznaczenia, a także w celu zapewnienia ścisłego wdrożenia rezolucji 661”.
Z obawy, że armia iracka może dokonać inwazji na Arabię Saudyjską, prezydent USA George H. W. Bush szybko ogłosił, że Stany Zjednoczone rozpoczną „całkowicie defensywną” misję mającą na celu powstrzymanie Iraku przed inwazją na Arabię Saudyjską, pod kryptonimem Operacja Pustynna Tarcza. Operacja rozpoczęła się 7 sierpnia 1990 roku, kiedy wojska amerykańskie zostały wysłane do Arabii Saudyjskiej, również na prośbę jej monarchy, króla Fahda, który wcześniej zwrócił się o pomoc wojskową USA.
Marynarka Wojenna USA wysłała do Zatoki Perskiej dwie grupy bojowe zbudowane wokół lotniskowców USS Dwight D. Eisenhower i USS Independence, które były gotowe do działania 8 sierpnia.
Emir (Dżabir al-Ahmad al-Dżabir as-Sabah) oraz kluczowi ministrowie zdołali uciec i skierować się na południe autostradą, szukając schronienia w Arabii Saudyjskiej. Irackie siły lądowe skonsolidowały kontrolę nad Kuwejtem, a następnie skierowały się na południe i rozlokowały wzdłuż granicy z Arabią Saudyjską. Po decydującym zwycięstwie Iraku, Saddam początkowo ustanowił marionetkowy reżim znany jako „Tymczasowy Rząd Wolnego Kuwejtu”, zanim 8 sierpnia mianował swojego kuzyna Alego Hasana al-Madżida gubernatorem Kuwejtu.
8 sierpnia 1990 r. przyjęto szereg poprawek do konstytucji Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii (SFRJ), umożliwiających ustanowienie wielopartyjnego systemu wyborczego.
12 sierpnia 1990 r. Saddam „zaproponował, aby wszystkie przypadki okupacji oraz te, które zostały przedstawione jako okupacja w regionie, zostały rozwiązane jednocześnie”. W szczególności wezwał Izrael do wycofania się z okupowanych terytoriów w Palestynie, Syrii i Libanie, Syrię do wycofania się z Libanu oraz do „wzajemnego wycofania się Iraku i Iranu oraz uregulowania sytuacji w Kuwejcie”.
23 sierpnia Saddam pojawił się w telewizji państwowej wraz z zachodnimi zakładnikami, którym odmówił wiz wyjazdowych. Na nagraniu pyta młodego brytyjskiego chłopca, Stuarta Lockwooda, czy dostaje swoje mleko, a następnie za pośrednictwem tłumacza dodaje: „Mamy nadzieję, że wasza obecność tutaj w charakterze gości nie potrwa zbyt długo. Wasza obecność tutaj i w innych miejscach ma na celu zapobieżenie pladze wojny”.
Aby zapewnić wsparcie gospodarcze, Baker udał się we wrześniu 1990 r. w 11-dniową podróż do dziewięciu krajów, którą prasa nazwała „podróżą z żebraczą miską” (ang. The Tin Cup Trip). Pierwszym przystankiem była Arabia Saudyjska, która już miesiąc wcześniej udzieliła Stanom Zjednoczonym zgody na korzystanie ze swoich obiektów.
Wielki Churał Ludowy (izba wyższa) zebrał się po raz pierwszy 3 września i wybrał prezydenta (MPLR), wiceprezydenta (socjaldemokrata), premiera (MPLR) oraz 50 członków do Małego Churału (izba niższa). Wiceprezydent był również przewodniczącym Małego Churału.
4 września 1990 r. kosowscy Albańczycy przeprowadzili 24-godzinny strajk generalny, praktycznie paraliżując prowincję.
7 września 1990 r. Konstytucja Republiki Kosowa została ogłoszona przez rozwiązane Zgromadzenie Kosowa.
USA i ONZ przedstawiły kilka publicznych uzasadnień zaangażowania w konflikt, z których najważniejszym było naruszenie przez Irak integralności terytorialnej Kuwejtu. Ponadto USA podjęły działania w celu wsparcia swojego sojusznika, Arabii Saudyjskiej, której znaczenie w regionie oraz rola jako kluczowego dostawcy ropy naftowej czyniły ją krajem o istotnym znaczeniu geopolitycznym. Wkrótce po inwazji irackiej sekretarz obrony USA Dick Cheney złożył pierwszą z kilku wizyt w Arabii Saudyjskiej, gdzie król Fahd zwrócił się z prośbą o pomoc wojskową USA. Podczas przemówienia na specjalnej wspólnej sesji Kongresu USA, wygłoszonego 11 września 1990 roku, prezydent USA George Bush podsumował powody tymi słowami: „W ciągu trzech dni 120 000 irackich żołnierzy z 850 czołgami wkroczyło do Kuwejtu i ruszyło na południe, zagrażając Arabii Saudyjskiej. Wtedy właśnie zdecydowałem się działać, aby powstrzymać tę agresję”.
Rząd słoweński sprzeciwił się tym ruchom i skutecznie zapewnił, że większość sprzętu słoweńskiej Obrony Terytorialnej (TO) nie wpadnie w ręce JLA. W poprawce do konstytucji przyjętej 28 września 1990 roku ogłoszono również, że TO będzie podlegać wyłącznie dowództwu rządu słoweńskiego.
Nowa kontrowersyjna Konstytucja Serbii została ogłoszona 28 września 1990 r.
W latach 80. grupa 500 rwandyjskich uchodźców w Ugandzie, pod dowództwem Freda Rwigyemy, walczyła z rebeliantami Narodowej Armii Oporu (NRA) podczas wojny w buszu w Ugandzie, w wyniku której Yoweri Museveni obalił Miltona Obote. Żołnierze ci pozostali w ugandyjskiej armii po zaprzysiężeniu Museveniego na prezydenta Ugandy, ale jednocześnie zaczęli planować inwazję na Rwandę poprzez tajną sieć w szeregach armii. W październiku 1990 roku Rwigyema poprowadził siły ponad 4000 rebeliantów z Ugandy, posuwając się 60 km (37 mil) w głąb Rwandy pod sztandarem Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Rwigyema zginął trzeciego dnia ataku, a Francja i Zair wysłały siły wspierające armię rwandyjską, co pozwoliło im odeprzeć inwazję.
Pierwsze rozszerzenie NATO po zimnej wojnie nastąpiło wraz ze zjednoczeniem Niemiec 3 października 1990 roku, kiedy to byłe Niemcy Wschodnie stały się częścią Republiki Federalnej Niemiec i sojuszu.
Macintosh Classic to komputer osobisty zaprojektowany, wyprodukowany i sprzedawany przez Apple Computer, Inc. od października 1990 do września 1992 roku. Był to pierwszy Macintosh, którego cena wynosiła poniżej 1000 USD.
Do 17 października 1990 r. w Wisma Bapa Malaysia w stolicy stanu Kuching ratyfikowano porozumienie pokojowe formalnie kończące powstanie. Wkrótce potem ostatni pozostali bojownicy NKCP pod dowództwem Ang Cho Tenga poddali się. Wydarzenia te zakończyły komunistyczną rebelię w Sarawaku.
