W 216 r. nowi konsulowie Emiliusz Paulus i Terencjusz Warron zmobilizowali największą możliwą armię, liczącą osiem legionów (ponad 80 000 żołnierzy) – dwukrotnie więcej niż armia punicka – i skonfrontowali się z Hannibalem, który obozował pod Kannami w Apulii.
Bitwa pod Kannami była kluczowym starciem drugiej wojny punickiej między Republiką Rzymską a Kartaginą, stoczonym 2 sierpnia 216 r. p.n.e. w pobliżu starożytnej wioski Kanny w Apulii, w południowo-wschodnich Włoszech.
W 216 r. nowi konsulowie Emiliusz Paulus i Terencjusz Warron zmobilizowali największą możliwą armię, liczącą osiem legionów (ponad 80 000 żołnierzy) – dwukrotnie więcej niż armia punicka – i skonfrontowali się z Hannibalem, który obozował pod Kannami w Apulii.
Bitwa pod Kannami była kluczowym starciem drugiej wojny punickiej między Republiką Rzymską a Kartaginą, stoczonym 2 sierpnia 216 r. p.n.e. w pobliżu starożytnej wioski Kanny w Apulii, w południowo-wschodnich Włoszech.
