Bitwa pod Abritus została stoczona między Rzymianami a federacją plemion gockich i scytyjskich pod wodzą gockiego króla Knivy. Rzymska armia trzech legionów została całkowicie pokonana, a rzymscy cesarze Decjusz i jego syn Herenniusz Etruskus zginęli w bitwie.
W czerwcu 251 roku Decjusz oraz jego współcesarz i syn Herenniusz Etruskus zginęli w bitwie pod Abrittus z rąk Gotów, których mieli ukarać za najazdy na imperium. Według plotek popartych przez Deksippa (współczesnego greckiego historyka) i trzynastą Wyrocznię Sybillińską, porażka Decjusza była w dużej mierze zasługą Gallusa, który spiskował z najeźdźcami. W każdym razie, gdy armia usłyszała te wieści, żołnierze ogłosili Gallusa cesarzem, mimo że Hostylian, ocalały syn Decjusza, wstąpił na tron cesarski w Rzymie. To działanie armii oraz fakt, że Gallus wydawał się być w dobrych stosunkach z rodziną Decjusza, czyni zarzut Deksippa mało prawdopodobnym. Gallus nie wycofał się ze swojego zamiaru zostania cesarzem, ale zaakceptował Hostyliana jako współcesarza, być może aby uniknąć szkód wynikających z kolejnej wojny domowej.
Bitwa pod Abritus została stoczona między Rzymianami a federacją plemion gockich i scytyjskich pod wodzą gockiego króla Knivy. Rzymska armia trzech legionów została całkowicie pokonana, a rzymscy cesarze Decjusz i jego syn Herenniusz Etruskus zginęli w bitwie.
W czerwcu 251 roku Decjusz oraz jego współcesarz i syn Herenniusz Etruskus zginęli w bitwie pod Abrittus z rąk Gotów, których mieli ukarać za najazdy na imperium. Według plotek popartych przez Deksippa (współczesnego greckiego historyka) i trzynastą Wyrocznię Sybillińską, porażka Decjusza była w dużej mierze zasługą Gallusa, który spiskował z najeźdźcami. W każdym razie, gdy armia usłyszała te wieści, żołnierze ogłosili Gallusa cesarzem, mimo że Hostylian, ocalały syn Decjusza, wstąpił na tron cesarski w Rzymie. To działanie armii oraz fakt, że Gallus wydawał się być w dobrych stosunkach z rodziną Decjusza, czyni zarzut Deksippa mało prawdopodobnym. Gallus nie wycofał się ze swojego zamiaru zostania cesarzem, ale zaakceptował Hostyliana jako współcesarza, być może aby uniknąć szkód wynikających z kolejnej wojny domowej.
