Co się stało? 268 n.e.

W latach 267–269 Goci i inni barbarzyńcy najechali imperium w wielkiej liczbie. Źródła są niezwykle niejasne co do datowania tych inwazji, uczestników i ich celów. Współcześni historycy nie są nawet w stanie z całą pewnością stwierdzić, czy były to dwie lub więcej inwazji, czy jedna długotrwała. Wydaje się, że początkowo wielka wyprawa morska została poprowadzona przez Herulów, rozpoczynając się na północ od Morza Czarnego i prowadząc do spustoszenia wielu miast Grecji (w tym Aten i Sparty). Następnie kolejna, jeszcze liczniejsza armia najeźdźców rozpoczęła drugą inwazję morską na imperium. Rzymianie najpierw pokonali barbarzyńców na morzu. Armia Galiena wygrała następnie bitwę w Tracji, a cesarz ścigał najeźdźców. Według niektórych historyków to on był dowódcą armii, która wygrała wielką bitwę pod Naissus, podczas gdy większość uważa, że zwycięstwo należy przypisać jego następcy, Klaudiuszowi II.

Claudius Gothicus

Kontynuuj w Storyteller

W 268 roku, w pewnym momencie przed lub wkrótce po bitwie pod Naissus, władza Galiena została zakwestionowana przez Aureolusa, dowódcę kawalerii stacjonującej w Mediolanum (Mediolanie), który miał obserwować Postumusa. Zamiast tego działał jako zastępca Postumusa aż do ostatnich dni swojego buntu, kiedy to wydaje się, że sam upomniał się o tron. Decydująca bitwa miała miejsce w dzisiejszym Pontirolo Nuovo niedaleko Mediolanu; Aureolus został wyraźnie pokonany i zmuszony do odwrotu do Mediolanu. Galien oblegał miasto, ale został zamordowany podczas oblężenia. Istnieją różne relacje o morderstwie, ale źródła zgadzają się, że większość urzędników Galiena chciała jego śmierci.

Cecropius, dowódca Dalmatów, rozpuścił wieść, że siły Aureolusa opuszczają miasto, a Galien opuścił swój namiot bez ochrony, tylko po to, by zostać powalonym przez Cecropiusa. Według Aureliusza Wiktora i Zonarasa, na wieść o śmierci Galiena, Senat w Rzymie nakazał egzekucję jego rodziny (w tym brata Waleriana i syna Mariniana) oraz ich zwolenników, tuż przed otrzymaniem wiadomości od Klaudiusza, aby oszczędzić ich życie i ubóstwić jego poprzednika.

Niezależnie od tego, która wersja jest prawdziwa, Galien zginął latem 268 roku, a Klaudiusz został wybrany przez armię pod Mediolanem na jego następcę. Relacje mówią o ludziach, którzy usłyszawszy wieści o nowym cesarzu, zareagowali mordowaniem członków rodziny Galiena, dopóki Klaudiusz nie oświadczył, że uszanuje pamięć swojego poprzednika. Klaudiusz doprowadził do ubóstwienia zmarłego cesarza i pochowania go w rodzinnym grobowcu przy Via Appia. Zdrajca Aureolus nie został potraktowany z taką samą czcią, gdyż został zabity przez oblegających go żołnierzy po nieudanej próbie poddania się.

W latach 267–269 Goci i inni barbarzyńcy najechali imperium w wielkiej liczbie. Źródła są niezwykle niejasne co do datowania tych inwazji, uczestników i ich celów. Współcześni historycy nie są nawet w stanie z całą pewnością stwierdzić, czy były to dwie lub więcej inwazji, czy jedna długotrwała. Wydaje się, że początkowo wielka wyprawa morska została poprowadzona przez Herulów, rozpoczynając się na północ od Morza Czarnego i prowadząc do spustoszenia wielu miast Grecji (w tym Aten i Sparty). Następnie kolejna, jeszcze liczniejsza armia najeźdźców rozpoczęła drugą inwazję morską na imperium. Rzymianie najpierw pokonali barbarzyńców na morzu. Armia Galiena wygrała następnie bitwę w Tracji, a cesarz ścigał najeźdźców. Według niektórych historyków to on był dowódcą armii, która wygrała wielką bitwę pod Naissus, podczas gdy większość uważa, że zwycięstwo należy przypisać jego następcy, Klaudiuszowi II.

Claudius Gothicus

Kontynuuj w Storyteller

W 268 roku, w pewnym momencie przed lub wkrótce po bitwie pod Naissus, władza Galiena została zakwestionowana przez Aureolusa, dowódcę kawalerii stacjonującej w Mediolanum (Mediolanie), który miał obserwować Postumusa. Zamiast tego działał jako zastępca Postumusa aż do ostatnich dni swojego buntu, kiedy to wydaje się, że sam upomniał się o tron. Decydująca bitwa miała miejsce w dzisiejszym Pontirolo Nuovo niedaleko Mediolanu; Aureolus został wyraźnie pokonany i zmuszony do odwrotu do Mediolanu. Galien oblegał miasto, ale został zamordowany podczas oblężenia. Istnieją różne relacje o morderstwie, ale źródła zgadzają się, że większość urzędników Galiena chciała jego śmierci.

Cecropius, dowódca Dalmatów, rozpuścił wieść, że siły Aureolusa opuszczają miasto, a Galien opuścił swój namiot bez ochrony, tylko po to, by zostać powalonym przez Cecropiusa. Według Aureliusza Wiktora i Zonarasa, na wieść o śmierci Galiena, Senat w Rzymie nakazał egzekucję jego rodziny (w tym brata Waleriana i syna Mariniana) oraz ich zwolenników, tuż przed otrzymaniem wiadomości od Klaudiusza, aby oszczędzić ich życie i ubóstwić jego poprzednika.

Niezależnie od tego, która wersja jest prawdziwa, Galien zginął latem 268 roku, a Klaudiusz został wybrany przez armię pod Mediolanem na jego następcę. Relacje mówią o ludziach, którzy usłyszawszy wieści o nowym cesarzu, zareagowali mordowaniem członków rodziny Galiena, dopóki Klaudiusz nie oświadczył, że uszanuje pamięć swojego poprzednika. Klaudiusz doprowadził do ubóstwienia zmarłego cesarza i pochowania go w rodzinnym grobowcu przy Via Appia. Zdrajca Aureolus nie został potraktowany z taką samą czcią, gdyż został zabity przez oblegających go żołnierzy po nieudanej próbie poddania się.