W 282 r. p.n.e. Filetajros porzucił Lizymacha, oferując siebie oraz ważną twierdzę Pergamon wraz z jej skarbcem Seleukosowi I Nikatorowi, który pokonał i zabił Lizymacha w bitwie pod Kuropedion w 281 r. p.n.e. Seleukos został zabity kilka miesięcy później.
Syn i następca Seleukosa, Antioch I Soter, otrzymał ogromne państwo składające się z niemal wszystkich azjatyckich części imperium, ale mając za przeciwników Antygona II Gonatasa w Macedonii i Ptolemeusza II Filadelfosa w Egipcie, nie był w stanie kontynuować dzieła ojca w podboju europejskich części imperium Aleksandra.
Imperium Seleukosa osiągnęło swój największy zasięg po klęsce jego dawnego sojusznika, Lizymacha, pod Kuropedion w 281 r. p.n.e., po czym Seleukos rozszerzył swoją kontrolę na zachodnią Anatolię.
W 282 r. p.n.e. Filetajros porzucił Lizymacha, oferując siebie oraz ważną twierdzę Pergamon wraz z jej skarbcem Seleukosowi I Nikatorowi, który pokonał i zabił Lizymacha w bitwie pod Kuropedion w 281 r. p.n.e. Seleukos został zabity kilka miesięcy później.
Syn i następca Seleukosa, Antioch I Soter, otrzymał ogromne państwo składające się z niemal wszystkich azjatyckich części imperium, ale mając za przeciwników Antygona II Gonatasa w Macedonii i Ptolemeusza II Filadelfosa w Egipcie, nie był w stanie kontynuować dzieła ojca w podboju europejskich części imperium Aleksandra.
Imperium Seleukosa osiągnęło swój największy zasięg po klęsce jego dawnego sojusznika, Lizymacha, pod Kuropedion w 281 r. p.n.e., po czym Seleukos rozszerzył swoją kontrolę na zachodnią Anatolię.
