Dziś - Co się stało? 29 May 1985 n.e.

W maju 1985 roku Liverpool bronił tytułu zdobywcy Pucharu Europy, wygrywając rozgrywki po pokonaniu Romy w rzutach karnych w finale poprzedniego sezonu. Ponownie mieli zmierzyć się z włoskim przeciwnikiem, Juventusem, który niepokonany wygrał Puchar Zdobywców Pucharów w sezonie 1983–84. Juventus posiadał drużynę złożoną z wielu mistrzów świata z 1982 roku – którzy grali dla Juventusu przez wiele lat – a ich rozgrywający Michel Platini był uważany za najlepszego piłkarza w Europie, zostając wybranym Piłkarzem Roku przez magazyn France Football drugi rok z rzędu w grudniu 1984 roku. Obie drużyny zajmowały dwa pierwsze miejsca w rankingu klubowym UEFA pod koniec poprzedniego sezonu i były uważane przez prasę specjalistyczną za dwie najlepsze drużyny na kontynencie w tamtym czasie. Obie drużyny zmierzyły się w Superpucharze Europy 1984 cztery miesiące wcześniej, co zakończyło się zwycięstwem włoskiej drużyny 2–0.

Około godziny 19:00 czasu lokalnego, na godzinę przed rozpoczęciem meczu, zaczęły się kłopoty. Kibice Liverpoolu i Juventusu w sektorach X i Z stali zaledwie kilka metrów od siebie. Granica między nimi była wyznaczona przez tymczasowe ogrodzenie z siatki i słabo strzeżoną strefę niczyją. Chuligani zaczęli rzucać kamieniami przez barierę, które podnosili z kruszejących trybun pod swoimi stopami. Zbliżał się czas rozpoczęcia meczu, a rzucanie stawało się coraz bardziej intensywne. Kilka grup chuliganów Liverpoolu przebiło się przez barierę między sektorem X i Z, obezwładniło policję i ruszyło na kibiców Juventusu. Fani zaczęli uciekać w stronę muru obwodowego sektora Z. Mur nie wytrzymał naporu uciekających kibiców Juventusu i jego dolna część zawaliła się. Wbrew ówczesnym doniesieniom i temu, co wielu nadal zakłada, zawalenie się muru nie było przyczyną 39 zgonów. Zamiast tego, zawalenie się muru zmniejszyło nacisk i pozwoliło kibicom uciec. Większość zmarła z powodu uduszenia po potknięciu się lub zmiażdżeniu o mur przed jego zawaleniem. Kolejnych 600 kibiców zostało rannych. Ciała wynoszono ze stadionu na fragmentach żelaznego ogrodzenia i układano na zewnątrz, przykrywając wielkimi flagami piłkarskimi. Gdy przyleciały helikoptery policyjne i medyczne, podmuchy wirników zdmuchnęły skromne przykrycia. W odwecie za wydarzenia w sektorze Z, wielu kibiców Juventusu wywołało zamieszki na swoim końcu stadionu. Ruszyli w dół bieżni lekkoatletycznej, aby pomóc innym kibicom Juventusu, ale interwencja policji powstrzymała ich pochód. Duża grupa kibiców Juventusu walczyła z policją przy użyciu kamieni, butelek i skał przez dwie godziny. Widziano również jednego kibica Juventusu strzelającego z pistoletu startowego do belgijskiej policji.

Heysel plan

Kontynuuj w Storyteller

Pomimo skali katastrofy, przedstawiciele UEFA, premier Belgii Wilfried Martens, burmistrz Brukseli Hervé Brouhon oraz miejskie siły policyjne uznali, że odwołanie meczu mogłoby doprowadzić do dalszych zamieszek i przemocy. Mecz ostatecznie rozpoczął się po tym, jak kapitanowie obu drużyn przemówili do tłumu i zaapelowali o spokój. Juventus wygrał mecz 1–0 dzięki rzutowi karnemu strzelonemu przez Michela Platiniego, podyktowanemu przez szwajcarskiego sędziego Dainę za faul na Zbigniewie Bońku.

W maju 1985 roku Liverpool bronił tytułu zdobywcy Pucharu Europy, wygrywając rozgrywki po pokonaniu Romy w rzutach karnych w finale poprzedniego sezonu. Ponownie mieli zmierzyć się z włoskim przeciwnikiem, Juventusem, który niepokonany wygrał Puchar Zdobywców Pucharów w sezonie 1983–84. Juventus posiadał drużynę złożoną z wielu mistrzów świata z 1982 roku – którzy grali dla Juventusu przez wiele lat – a ich rozgrywający Michel Platini był uważany za najlepszego piłkarza w Europie, zostając wybranym Piłkarzem Roku przez magazyn France Football drugi rok z rzędu w grudniu 1984 roku. Obie drużyny zajmowały dwa pierwsze miejsca w rankingu klubowym UEFA pod koniec poprzedniego sezonu i były uważane przez prasę specjalistyczną za dwie najlepsze drużyny na kontynencie w tamtym czasie. Obie drużyny zmierzyły się w Superpucharze Europy 1984 cztery miesiące wcześniej, co zakończyło się zwycięstwem włoskiej drużyny 2–0.

Około godziny 19:00 czasu lokalnego, na godzinę przed rozpoczęciem meczu, zaczęły się kłopoty. Kibice Liverpoolu i Juventusu w sektorach X i Z stali zaledwie kilka metrów od siebie. Granica między nimi była wyznaczona przez tymczasowe ogrodzenie z siatki i słabo strzeżoną strefę niczyją. Chuligani zaczęli rzucać kamieniami przez barierę, które podnosili z kruszejących trybun pod swoimi stopami. Zbliżał się czas rozpoczęcia meczu, a rzucanie stawało się coraz bardziej intensywne. Kilka grup chuliganów Liverpoolu przebiło się przez barierę między sektorem X i Z, obezwładniło policję i ruszyło na kibiców Juventusu. Fani zaczęli uciekać w stronę muru obwodowego sektora Z. Mur nie wytrzymał naporu uciekających kibiców Juventusu i jego dolna część zawaliła się. Wbrew ówczesnym doniesieniom i temu, co wielu nadal zakłada, zawalenie się muru nie było przyczyną 39 zgonów. Zamiast tego, zawalenie się muru zmniejszyło nacisk i pozwoliło kibicom uciec. Większość zmarła z powodu uduszenia po potknięciu się lub zmiażdżeniu o mur przed jego zawaleniem. Kolejnych 600 kibiców zostało rannych. Ciała wynoszono ze stadionu na fragmentach żelaznego ogrodzenia i układano na zewnątrz, przykrywając wielkimi flagami piłkarskimi. Gdy przyleciały helikoptery policyjne i medyczne, podmuchy wirników zdmuchnęły skromne przykrycia. W odwecie za wydarzenia w sektorze Z, wielu kibiców Juventusu wywołało zamieszki na swoim końcu stadionu. Ruszyli w dół bieżni lekkoatletycznej, aby pomóc innym kibicom Juventusu, ale interwencja policji powstrzymała ich pochód. Duża grupa kibiców Juventusu walczyła z policją przy użyciu kamieni, butelek i skał przez dwie godziny. Widziano również jednego kibica Juventusu strzelającego z pistoletu startowego do belgijskiej policji.

Heysel plan

Kontynuuj w Storyteller

Pomimo skali katastrofy, przedstawiciele UEFA, premier Belgii Wilfried Martens, burmistrz Brukseli Hervé Brouhon oraz miejskie siły policyjne uznali, że odwołanie meczu mogłoby doprowadzić do dalszych zamieszek i przemocy. Mecz ostatecznie rozpoczął się po tym, jak kapitanowie obu drużyn przemówili do tłumu i zaapelowali o spokój. Juventus wygrał mecz 1–0 dzięki rzutowi karnemu strzelonemu przez Michela Platiniego, podyktowanemu przez szwajcarskiego sędziego Dainę za faul na Zbigniewie Bońku.