Bitwa nad Hydaspes została stoczona między Aleksandrem Wielkim a królem Porosem. Bitwa nad rzeką Hydaspes została stoczona przez Aleksandra w lipcu 326 r. p.n.e. przeciwko królowi Porosowi nad rzeką Hydaspes w Pendżabie, w pobliżu Bhera. Hydaspes była ostatnią wielką bitwą stoczoną przez Aleksandra.
Po około dwóch dekadach i po porozumieniu z 341 p.n.e. starcie między Rzymem a Samnitami odnowiło się, a tym razem ich obecność jako centralnych potęg na Półwyspie Apenińskim. A po wcześniejszych zwycięstwach, aby ekspandować w regionach i osiągać nowe sukcesy za granicą. Oba ludy dążyły do osiągnięcia przewagi kosztem drugiego, co wywołało wiele napięć i tarć, które doprowadziły do wybuchu drugiej wojny.
Po przejęciu kontroli nad dawną satrapią achemenidzką Gandhara, w tym miastem Taksila, Aleksander wkroczył do Pendżabu, gdzie stoczył bitwę z regionalnym królem Porosem. Aleksander pokonał go w bitwie nad Hydaspes w 326 r. p.n.e., ale był pod tak wielkim wrażeniem postawy króla, że pozwolił Porosowi nadal rządzić własnym królestwem jako satrapie. Choć zwycięska, bitwa nad Hydaspes była również najbardziej kosztowną bitwą stoczoną przez Macedończyków. Teraz Imperium Macedońskie anektuje duże obszary regionu Pendżabu od Hydaspes do Hyphasis.
Zimą 327/326 r. p.n.e. Aleksander osobiście poprowadził kampanię przeciwko tym klanom: Aspazjom z doliny Kunar, Gurajczykom z doliny Guraeus oraz Assakenom z dolin Swat i Buner.
Bitwa nad Hydaspes została stoczona między Aleksandrem Wielkim a królem Porosem. Bitwa nad rzeką Hydaspes została stoczona przez Aleksandra w lipcu 326 r. p.n.e. przeciwko królowi Porosowi nad rzeką Hydaspes w Pendżabie, w pobliżu Bhera. Hydaspes była ostatnią wielką bitwą stoczoną przez Aleksandra.
Po około dwóch dekadach i po porozumieniu z 341 p.n.e. starcie między Rzymem a Samnitami odnowiło się, a tym razem ich obecność jako centralnych potęg na Półwyspie Apenińskim. A po wcześniejszych zwycięstwach, aby ekspandować w regionach i osiągać nowe sukcesy za granicą. Oba ludy dążyły do osiągnięcia przewagi kosztem drugiego, co wywołało wiele napięć i tarć, które doprowadziły do wybuchu drugiej wojny.
Po przejęciu kontroli nad dawną satrapią achemenidzką Gandhara, w tym miastem Taksila, Aleksander wkroczył do Pendżabu, gdzie stoczył bitwę z regionalnym królem Porosem. Aleksander pokonał go w bitwie nad Hydaspes w 326 r. p.n.e., ale był pod tak wielkim wrażeniem postawy króla, że pozwolił Porosowi nadal rządzić własnym królestwem jako satrapie. Choć zwycięska, bitwa nad Hydaspes była również najbardziej kosztowną bitwą stoczoną przez Macedończyków. Teraz Imperium Macedońskie anektuje duże obszary regionu Pendżabu od Hydaspes do Hyphasis.
Zimą 327/326 r. p.n.e. Aleksander osobiście poprowadził kampanię przeciwko tym klanom: Aspazjom z doliny Kunar, Gurajczykom z doliny Guraeus oraz Assakenom z dolin Swat i Buner.
