Co się stało? 334 n.e.

Orontobates i Memnon z Rodos zabarykadowali się w Halikarnasie. Aleksander wysłał szpiegów, aby spotkali się z dysydentami wewnątrz miasta, którzy obiecali otworzyć bramy i pozwolić Aleksandrowi wejść. Kiedy jednak jego szpiedzy przybyli na miejsce, dysydentów nigdzie nie było. Doszło do małej bitwy, w której armii Aleksandra udało się przebić przez mury miasta. Memnon jednak użył swoich katapult, a armia Aleksandra wycofała się. Następnie Memnon wysłał piechotę i na krótko przed tym, jak Aleksander miał ponieść swoją pierwszą (i jedyną) porażkę, jego piechocie udało się przebić przez mury miasta, zaskakując siły perskie i zabijając Orontobatesa. Memnon, zdając sobie sprawę, że miasto jest stracone, podpalił je i wycofał się ze swoją armią. Silny wiatr sprawił, że ogień zniszczył znaczną część miasta. Aleksander powierzył następnie rządy w Karii Adzie; a ona z kolei formalnie adoptowała Aleksandra jako swojego syna, zapewniając, że władza nad Karią przejdzie bezwarunkowo na niego po jej śmierci.

Persian sphinx from HalicarnassusPersian sphinx from HalicarnassusCoinage of Memnon of Rhodes

Kontynuuj w Storyteller

Oblężenie Halikarnasu rozpoczęto w 334 r. p.n.e. Aleksander, który dysponował słabą flotą, był nieustannie zagrożony przez marynarkę perską. Nieustannie próbowała ona sprowokować starcie z Aleksandrem, który jednak nie zamierzał do tego dopuścić. Ostatecznie flota perska popłynęła do Halikarnasu, aby ustanowić nową linię obrony. Ada z Karii, była królowa Halikarnasu, została wygnana ze swojego tronu przez uzurpującego sobie władzę brata. Kiedy zmarł, Dariusz mianował Orontobatesa satrapą Karii, w której jurysdykcji znajdował się Halikarnas. Na wieść o zbliżaniu się Aleksandra w 334 r. p.n.e., Ada, która była w posiadaniu twierdzy Alinda, poddała ją Aleksandrowi. Wygląda na to, że między Aleksandrem a Adą nawiązała się więź emocjonalna.

The siege and capture of Halicarnassus under Alexander the GreatAda of CariaDarius II as depicted on his tomb in Naqsh-e Rostam

Kontynuuj w Storyteller

Bitwa nad rzeką Granik w maju 334 r. p.n.e. została stoczona w północno-zachodniej Azji Mniejszej (dzisiejsza Turcja), w pobliżu miejsca, gdzie znajdowała się Troja.

The Battle of Granicus

Kontynuuj w Storyteller

Orontobates i Memnon z Rodos zabarykadowali się w Halikarnasie. Aleksander wysłał szpiegów, aby spotkali się z dysydentami wewnątrz miasta, którzy obiecali otworzyć bramy i pozwolić Aleksandrowi wejść. Kiedy jednak jego szpiedzy przybyli na miejsce, dysydentów nigdzie nie było. Doszło do małej bitwy, w której armii Aleksandra udało się przebić przez mury miasta. Memnon jednak użył swoich katapult, a armia Aleksandra wycofała się. Następnie Memnon wysłał piechotę i na krótko przed tym, jak Aleksander miał ponieść swoją pierwszą (i jedyną) porażkę, jego piechocie udało się przebić przez mury miasta, zaskakując siły perskie i zabijając Orontobatesa. Memnon, zdając sobie sprawę, że miasto jest stracone, podpalił je i wycofał się ze swoją armią. Silny wiatr sprawił, że ogień zniszczył znaczną część miasta. Aleksander powierzył następnie rządy w Karii Adzie; a ona z kolei formalnie adoptowała Aleksandra jako swojego syna, zapewniając, że władza nad Karią przejdzie bezwarunkowo na niego po jej śmierci.

Persian sphinx from HalicarnassusPersian sphinx from HalicarnassusCoinage of Memnon of Rhodes

Kontynuuj w Storyteller

Oblężenie Halikarnasu rozpoczęto w 334 r. p.n.e. Aleksander, który dysponował słabą flotą, był nieustannie zagrożony przez marynarkę perską. Nieustannie próbowała ona sprowokować starcie z Aleksandrem, który jednak nie zamierzał do tego dopuścić. Ostatecznie flota perska popłynęła do Halikarnasu, aby ustanowić nową linię obrony. Ada z Karii, była królowa Halikarnasu, została wygnana ze swojego tronu przez uzurpującego sobie władzę brata. Kiedy zmarł, Dariusz mianował Orontobatesa satrapą Karii, w której jurysdykcji znajdował się Halikarnas. Na wieść o zbliżaniu się Aleksandra w 334 r. p.n.e., Ada, która była w posiadaniu twierdzy Alinda, poddała ją Aleksandrowi. Wygląda na to, że między Aleksandrem a Adą nawiązała się więź emocjonalna.

The siege and capture of Halicarnassus under Alexander the GreatAda of CariaDarius II as depicted on his tomb in Naqsh-e Rostam

Kontynuuj w Storyteller

Bitwa nad rzeką Granik w maju 334 r. p.n.e. została stoczona w północno-zachodniej Azji Mniejszej (dzisiejsza Turcja), w pobliżu miejsca, gdzie znajdowała się Troja.

The Battle of Granicus

Kontynuuj w Storyteller