Kultura willanowska (ok. 900–700 p.n.e.), uważana za najwcześniejszą fazę cywilizacji etruskiej, była najstarszą kulturą epoki żelaza w środkowych i północnych Włoszech. Bezpośrednio wywodziła się z epoki brązu kultury protowillanowskiej, która wyodrębniła się z kultury pól popielnicowych Europy Środkowej.
Willanowianie wprowadzili obróbkę żelaza na Półwyspie Apenińskim. Praktykowali kremację i chowali prochy swoich zmarłych w urnach ceramicznych o charakterystycznym kształcie podwójnego stożka.
Kultura willanowska (ok. 900–700 r. p.n.e.), uważana za najwcześniejszą fazę cywilizacji etruskiej, była najwcześniejszą kulturą epoki żelaza w środkowych i północnych Włoszech.
Ekspansja etruska koncentrowała się zarówno na północ, poza Apeniny, jak i na południe, do Kampanii.
Najwcześniejsze dowody kultury, którą można zidentyfikować jako etruską, datuje się na około 900 r. p.n.e. Historia Etrusków to pisemny zapis cywilizacji etruskiej sporządzony głównie przez autorów greckich i rzymskich. Poza inskrypcjami, z których można wydobyć głównie informacje o charakterze socjologicznym, Etruskowie nie pozostawili po sobie żadnej historii, ani też u autorów rzymskich nie ma wzmianki, by kiedykolwiek została napisana. Pozostałości pism etruskich dotyczą niemal wyłącznie religii.
Kultura willanowska (ok. 900–700 p.n.e.), uważana za najwcześniejszą fazę cywilizacji etruskiej, była najstarszą kulturą epoki żelaza w środkowych i północnych Włoszech. Bezpośrednio wywodziła się z epoki brązu kultury protowillanowskiej, która wyodrębniła się z kultury pól popielnicowych Europy Środkowej.
Willanowianie wprowadzili obróbkę żelaza na Półwyspie Apenińskim. Praktykowali kremację i chowali prochy swoich zmarłych w urnach ceramicznych o charakterystycznym kształcie podwójnego stożka.
Kultura willanowska (ok. 900–700 r. p.n.e.), uważana za najwcześniejszą fazę cywilizacji etruskiej, była najwcześniejszą kulturą epoki żelaza w środkowych i północnych Włoszech.
Ekspansja etruska koncentrowała się zarówno na północ, poza Apeniny, jak i na południe, do Kampanii.
Najwcześniejsze dowody kultury, którą można zidentyfikować jako etruską, datuje się na około 900 r. p.n.e. Historia Etrusków to pisemny zapis cywilizacji etruskiej sporządzony głównie przez autorów greckich i rzymskich. Poza inskrypcjami, z których można wydobyć głównie informacje o charakterze socjologicznym, Etruskowie nie pozostawili po sobie żadnej historii, ani też u autorów rzymskich nie ma wzmianki, by kiedykolwiek została napisana. Pozostałości pism etruskich dotyczą niemal wyłącznie religii.
