Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia April 1919 n.e..
4 kwietnia na Węgry wysłano południowoafrykańskiego generała Jana Smutsa. Przywiózł on propozycję, aby węgierski rząd komunistyczny pod wodzą Kuna przestrzegał warunków przedstawionych wcześniej Károlyiemu w nocie Vixa. Misja Smutsa oznaczała również oficjalne uznanie komunistycznego rządu Kuna przez radę państw sprzymierzonych.
Polityka ostracyzmu wobec policjantów RIC została ogłoszona przez Dáil 11 kwietnia 1919 roku.
W wiejskiej części Georgii zamieszki w hrabstwie Jenkins doprowadziły do 6 ofiar śmiertelnych, a także zniszczenia mienia w wyniku podpaleń, w tym kościoła baptystów Carswell Grove oraz 3 czarnoskórych lóż masońskich w Millen w Georgii.
Gdy Kun dowiedział się o rumuńskich przygotowaniach do ofensywy, ufortyfikował przełęcze górskie na terytorium kontrolowanym przez armię węgierską. Następnie, w nocy z 15 na 16 kwietnia, Węgrzy przeprowadzili atak wyprzedzający.
Kiedy Kun odrzucił warunki noty Vixa, Rumunia podjęła działania w celu wyegzekwowania nowej kolejowej linii demarkacyjnej. Rumunia zaplanowała akcję ofensywną na 16 kwietnia 1919 r. Batalion północny miał zająć Nagykároly i Nagyvárad. Odcięłoby to elitarną węgierską dywizję Székely od reszty armii węgierskiej. Batalion północny miał następnie oskrzydlić armię węgierską. Jednocześnie batalion południowy miał posuwać się w kierunku Máriaradna i Belényes.
Do 18 kwietnia pierwsze elementy rumuńskiej ofensywy zostały zrealizowane, a front węgierski został przełamany.
19 kwietnia siły rumuńskie zajęły Nagykároly.
20 kwietnia zajęli Nagyvárad (Oradea) i Nagyszalontę (Salonta). Zamiast stosować się do instrukcji zawartych w nocie Vixa, armia rumuńska parła dalej w stronę rzeki Cisy, łatwej do obrony naturalnej przeszkody wojskowej.
23 kwietnia Debreczyn został zajęty przez siły rumuńskie.
Armia rumuńska rozpoczęła przygotowania do szturmu na Békéscsabę. 25–26 kwietnia, po ciężkich walkach, Békéscsaba została zajęta przez siły rumuńskie.
Węgrzy wycofali się do Szolnoku, a stamtąd za rzekę Cisę. Ustanowili dwie koncentryczne linie obrony rozciągające się od rzeki Cisy wokół Szolnoku. Między 29 kwietnia a 1 maja armia rumuńska przełamała te linie.
30 kwietnia francuski minister spraw zagranicznych Stéphen Pichon wezwał Iona I.C. Brătianu, rumuńskiego przedstawiciela na konferencji pokojowej w Paryżu. Rumunii nakazano wstrzymanie ofensywy nad rzeką Cisą i wycofanie się do pierwszej linii demarkacyjnej narzuconej przez radę państw sprzymierzonych. Brătianu obiecał, że wojska rumuńskie nie przekroczą rzeki Cisy.
4 kwietnia na Węgry wysłano południowoafrykańskiego generała Jana Smutsa. Przywiózł on propozycję, aby węgierski rząd komunistyczny pod wodzą Kuna przestrzegał warunków przedstawionych wcześniej Károlyiemu w nocie Vixa. Misja Smutsa oznaczała również oficjalne uznanie komunistycznego rządu Kuna przez radę państw sprzymierzonych.
Polityka ostracyzmu wobec policjantów RIC została ogłoszona przez Dáil 11 kwietnia 1919 roku.
W wiejskiej części Georgii zamieszki w hrabstwie Jenkins doprowadziły do 6 ofiar śmiertelnych, a także zniszczenia mienia w wyniku podpaleń, w tym kościoła baptystów Carswell Grove oraz 3 czarnoskórych lóż masońskich w Millen w Georgii.
Gdy Kun dowiedział się o rumuńskich przygotowaniach do ofensywy, ufortyfikował przełęcze górskie na terytorium kontrolowanym przez armię węgierską. Następnie, w nocy z 15 na 16 kwietnia, Węgrzy przeprowadzili atak wyprzedzający.
Kiedy Kun odrzucił warunki noty Vixa, Rumunia podjęła działania w celu wyegzekwowania nowej kolejowej linii demarkacyjnej. Rumunia zaplanowała akcję ofensywną na 16 kwietnia 1919 r. Batalion północny miał zająć Nagykároly i Nagyvárad. Odcięłoby to elitarną węgierską dywizję Székely od reszty armii węgierskiej. Batalion północny miał następnie oskrzydlić armię węgierską. Jednocześnie batalion południowy miał posuwać się w kierunku Máriaradna i Belényes.
Do 18 kwietnia pierwsze elementy rumuńskiej ofensywy zostały zrealizowane, a front węgierski został przełamany.
19 kwietnia siły rumuńskie zajęły Nagykároly.
20 kwietnia zajęli Nagyvárad (Oradea) i Nagyszalontę (Salonta). Zamiast stosować się do instrukcji zawartych w nocie Vixa, armia rumuńska parła dalej w stronę rzeki Cisy, łatwej do obrony naturalnej przeszkody wojskowej.
23 kwietnia Debreczyn został zajęty przez siły rumuńskie.
Armia rumuńska rozpoczęła przygotowania do szturmu na Békéscsabę. 25–26 kwietnia, po ciężkich walkach, Békéscsaba została zajęta przez siły rumuńskie.
Węgrzy wycofali się do Szolnoku, a stamtąd za rzekę Cisę. Ustanowili dwie koncentryczne linie obrony rozciągające się od rzeki Cisy wokół Szolnoku. Między 29 kwietnia a 1 maja armia rumuńska przełamała te linie.
30 kwietnia francuski minister spraw zagranicznych Stéphen Pichon wezwał Iona I.C. Brătianu, rumuńskiego przedstawiciela na konferencji pokojowej w Paryżu. Rumunii nakazano wstrzymanie ofensywy nad rzeką Cisą i wycofanie się do pierwszej linii demarkacyjnej narzuconej przez radę państw sprzymierzonych. Brătianu obiecał, że wojska rumuńskie nie przekroczą rzeki Cisy.
