Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia August 1937 n.e..
Tito kilkakrotnie podróżował między Paryżem a Zagrzebiem, organizując ruch ochotników i tworząc oddzielną Komunistyczną Partię Chorwacji. Nowa partia została zainaugurowana na konferencji w Samoborze na przedmieściach Zagrzebia w dniach 1–2 sierpnia 1937 roku.
W sierpniu Franco najechał Aragonię i zajął miasto Santander w Kantabrii.
Cesarskie Kwatery Główne w Tokio, zadowolone ze zdobyczy uzyskanych w północnych Chinach po incydencie na moście Marco Polo, początkowo wykazywały niechęć do eskalacji konfliktu do wojny na pełną skalę. Kuomintang jednak uznał, że osiągnięto „punkt krytyczny” japońskiej agresji. Czang Kaj-szek szybko zmobilizował armię i siły powietrzne rządu centralnego, umieścił je pod swoim bezpośrednim dowództwem i 12 sierpnia 1937 r. rozpoczął oblężenie japońskiej dzielnicy Międzynarodowego Osiedla w Szanghaju, gdzie 30 000 japońskich cywilów żyło wraz z 30 000 żołnierzy.
13 sierpnia 1937 r. żołnierze i samoloty Kuomintangu zaatakowały pozycje japońskiej piechoty morskiej w Szanghaju, co doprowadziło do bitwy o Szanghaj.
14 sierpnia samoloty Kuomintangu przypadkowo zbombardowały Międzynarodowe Osiedle w Szanghaju, co doprowadziło do śmierci ponad 3000 cywilów. W ciągu trzech dni, od 14 do 16 sierpnia 1937 roku, Cesarska Marynarka Wojenna Japonii (IJN) wysłała wiele eskadr ówcześnie zaawansowanych, dalekosiężnych średnio-ciężkich bombowców lądowych G3M oraz różnorodnych samolotów pokładowych, spodziewając się zniszczenia Chińskich Sił Powietrznych. Jednakże Cesarska Marynarka Wojenna Japonii napotkała nieoczekiwany opór ze strony broniących się chińskich eskadr myśliwskich Hawk III oraz P-26/281 Peashooter.
We wrześniu 1937 roku Związek Radziecki i Chiny podpisały chińsko-sowiecki pakt o nieagresji i zatwierdziły operację Zet, polegającą na utworzeniu tajnych sowieckich ochotniczych sił powietrznych, w ramach której sowieccy technicy zmodernizowali i obsługiwali część chińskich systemów transportowych.
Sowieci podpisali pakt o nieagresji z Chinami, aby udzielić im wsparcia materiałowego, kończąc współpracę Chin z Niemcami.
23 sierpnia posiłki Armii Japońskiej z powodzeniem wylądowały w północnym Szanghaju. Cesarska Armia Japońska (IJA) ostatecznie zaangażowała ponad 200 000 żołnierzy, wraz z licznymi okrętami marynarki wojennej i samolotami, aby zdobyć miasto. Po ponad trzech miesiącach intensywnych walk ich straty znacznie przekroczyły początkowe oczekiwania.
Ofensywa republikańska przeciwko Saragossie również zakończyła się niepowodzeniem. Pomimo przewagi na lądzie i w powietrzu, bitwa pod Belchite, miejscowości pozbawionej jakiegokolwiek znaczenia militarnego, zaowocowała postępem zaledwie 10 kilometrów (6,2 mili) i utratą znacznej ilości sprzętu. Bitwa pod Belchite odnosi się do serii operacji wojskowych, które miały miejsce między 24 sierpnia a 7 września 1937 roku w małym miasteczku Belchite w Aragonii podczas hiszpańskiej wojny domowej.
Wraz z kapitulacją armii republikańskiej na terytorium baskijskim doszło do zawarcia porozumienia z Santoña. Porozumienie z Santoña, czyli pakt z Santoña, było umową podpisaną w mieście Guriezo, niedaleko Santoña w Kantabrii, 24 sierpnia 1937 roku podczas hiszpańskiej wojny domowej, pomiędzy politykami bliskimi Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej (Partido Nacionalista Vasco lub PNV), walczącymi po stronie hiszpańskich republikanów, a siłami włoskimi walczącymi po stronie Francisco Franco.
Tito kilkakrotnie podróżował między Paryżem a Zagrzebiem, organizując ruch ochotników i tworząc oddzielną Komunistyczną Partię Chorwacji. Nowa partia została zainaugurowana na konferencji w Samoborze na przedmieściach Zagrzebia w dniach 1–2 sierpnia 1937 roku.
W sierpniu Franco najechał Aragonię i zajął miasto Santander w Kantabrii.
Cesarskie Kwatery Główne w Tokio, zadowolone ze zdobyczy uzyskanych w północnych Chinach po incydencie na moście Marco Polo, początkowo wykazywały niechęć do eskalacji konfliktu do wojny na pełną skalę. Kuomintang jednak uznał, że osiągnięto „punkt krytyczny” japońskiej agresji. Czang Kaj-szek szybko zmobilizował armię i siły powietrzne rządu centralnego, umieścił je pod swoim bezpośrednim dowództwem i 12 sierpnia 1937 r. rozpoczął oblężenie japońskiej dzielnicy Międzynarodowego Osiedla w Szanghaju, gdzie 30 000 japońskich cywilów żyło wraz z 30 000 żołnierzy.
13 sierpnia 1937 r. żołnierze i samoloty Kuomintangu zaatakowały pozycje japońskiej piechoty morskiej w Szanghaju, co doprowadziło do bitwy o Szanghaj.
14 sierpnia samoloty Kuomintangu przypadkowo zbombardowały Międzynarodowe Osiedle w Szanghaju, co doprowadziło do śmierci ponad 3000 cywilów. W ciągu trzech dni, od 14 do 16 sierpnia 1937 roku, Cesarska Marynarka Wojenna Japonii (IJN) wysłała wiele eskadr ówcześnie zaawansowanych, dalekosiężnych średnio-ciężkich bombowców lądowych G3M oraz różnorodnych samolotów pokładowych, spodziewając się zniszczenia Chińskich Sił Powietrznych. Jednakże Cesarska Marynarka Wojenna Japonii napotkała nieoczekiwany opór ze strony broniących się chińskich eskadr myśliwskich Hawk III oraz P-26/281 Peashooter.
We wrześniu 1937 roku Związek Radziecki i Chiny podpisały chińsko-sowiecki pakt o nieagresji i zatwierdziły operację Zet, polegającą na utworzeniu tajnych sowieckich ochotniczych sił powietrznych, w ramach której sowieccy technicy zmodernizowali i obsługiwali część chińskich systemów transportowych.
Sowieci podpisali pakt o nieagresji z Chinami, aby udzielić im wsparcia materiałowego, kończąc współpracę Chin z Niemcami.
23 sierpnia posiłki Armii Japońskiej z powodzeniem wylądowały w północnym Szanghaju. Cesarska Armia Japońska (IJA) ostatecznie zaangażowała ponad 200 000 żołnierzy, wraz z licznymi okrętami marynarki wojennej i samolotami, aby zdobyć miasto. Po ponad trzech miesiącach intensywnych walk ich straty znacznie przekroczyły początkowe oczekiwania.
Ofensywa republikańska przeciwko Saragossie również zakończyła się niepowodzeniem. Pomimo przewagi na lądzie i w powietrzu, bitwa pod Belchite, miejscowości pozbawionej jakiegokolwiek znaczenia militarnego, zaowocowała postępem zaledwie 10 kilometrów (6,2 mili) i utratą znacznej ilości sprzętu. Bitwa pod Belchite odnosi się do serii operacji wojskowych, które miały miejsce między 24 sierpnia a 7 września 1937 roku w małym miasteczku Belchite w Aragonii podczas hiszpańskiej wojny domowej.
Wraz z kapitulacją armii republikańskiej na terytorium baskijskim doszło do zawarcia porozumienia z Santoña. Porozumienie z Santoña, czyli pakt z Santoña, było umową podpisaną w mieście Guriezo, niedaleko Santoña w Kantabrii, 24 sierpnia 1937 roku podczas hiszpańskiej wojny domowej, pomiędzy politykami bliskimi Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej (Partido Nacionalista Vasco lub PNV), walczącymi po stronie hiszpańskich republikanów, a siłami włoskimi walczącymi po stronie Francisco Franco.
