Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia December 1918 n.e..
1 grudnia unia Siedmiogrodu z Rumunią została oficjalnie ogłoszona przez wybranych przedstawicieli ludności rumuńskiej z Siedmiogrodu, którzy proklamowali zjednoczenie z Rumunią. Później unię poparli również siedmiogrodzcy Sasi i Szwabi banaccy.
Później jednostki rumuńskie dotarły do linii rzeki Marusza (Mureș). Była to linia demarkacyjna uzgodniona przez przedstawicieli mocarstw alianckich i Węgry podczas rozejmu w Belgradzie. W tym samym czasie jednostki armii niemieckiej pod dowództwem marszałka Augusta von Mackensena wycofały się na zachód.
1 grudnia 1918 roku, trzy tygodnie później, powrócił do domu ojca w Dordogne, aby spotkać się ze swoimi trzema braćmi, którzy wszyscy służyli w armii i przeżyli wojnę.
Urzędnicy ds. zdrowia publicznego rozpoczynają projekty edukacyjne i kampanie informacyjne na temat niebezpieczeństw związanych z kaszlem i kichaniem oraz lekkomyślnym usuwaniem „wydzieliny z nosa”.
Porucznik Hasan Maruf z armii osmańskiej opisuje, jak ludność wioski została schwytana w całości, a następnie spalona. 12-stronicowe oświadczenie dowódcy Trzeciej Armii, Vehiba, datowane na 5 grudnia 1918 roku, zostało przedstawione podczas procesu w Trapezuncie (Trabzonie) (29 marca 1919 r.) i włączone do głównego aktu oskarżenia. Raportowało ono o masowym spaleniu ludności całej wioski w pobliżu Muş: „Najkrótszą metodą pozbycia się kobiet i dzieci zgromadzonych w różnych obozach było spalenie ich”.
Odkrycie stałej Plancka pozwoliło mu zdefiniować nowy uniwersalny zestaw jednostek fizycznych (takich jak długość Plancka i masa Plancka), opartych na fundamentalnych stałych fizycznych, na których opiera się znaczna część teorii kwantowej. W uznaniu fundamentalnego wkładu Plancka w nową gałąź fizyki, otrzymał on Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za 1918 rok (nagrodę odebrał faktycznie w 1919 roku).
Pod koniec 1918 roku wojska alianckie wkroczyły do Niemiec i rozpoczęły okupację.
Pod koniec 1918 roku wojska amerykańskie, belgijskie, brytyjskie i francuskie wkroczyły do Nadrenii, aby wyegzekwować rozejm. Przed zawarciem traktatu siły okupacyjne liczyły około 740 000 żołnierzy.
W wyborach w grudniu 1918 roku partia republikańska Sinn Féin odniosła miażdżące zwycięstwo w Irlandii.
Po zakończeniu wojny Lloyd George zarządził wybory powszechne, które odbyły się w sobotę 14 grudnia 1918 roku.
W listopadzie 1918 roku, gdy Himmler wciąż był w trakcie szkolenia, wojna zakończyła się klęską Niemiec, co pozbawiło go szansy na zostanie oficerem lub udział w walce. Po zwolnieniu ze służby 18 grudnia powrócił do Landshut. Po wojnie Himmler ukończył szkołę średnią.
Trabzon był głównym miastem prowincji Trabzon; Oscar S. Heizer, amerykański konsul w Trabzonie, raportował: „Ten plan nie odpowiadał Nailowi Bejowi... Wiele dzieci załadowano na łodzie, wywieziono na pełne morze i wyrzucono za burtę”. Hafiz Mehmet, turecki deputowany służący w Trabzonie, zeznał podczas sesji Izby Deputowanych 21 grudnia 1918 roku, że „gubernator okręgu załadował Ormian na barki i kazał ich wyrzucić za burtę”.
24 grudnia jednostki armii rumuńskiej wkroczyły do Kolozsvár.
1 grudnia unia Siedmiogrodu z Rumunią została oficjalnie ogłoszona przez wybranych przedstawicieli ludności rumuńskiej z Siedmiogrodu, którzy proklamowali zjednoczenie z Rumunią. Później unię poparli również siedmiogrodzcy Sasi i Szwabi banaccy.
Później jednostki rumuńskie dotarły do linii rzeki Marusza (Mureș). Była to linia demarkacyjna uzgodniona przez przedstawicieli mocarstw alianckich i Węgry podczas rozejmu w Belgradzie. W tym samym czasie jednostki armii niemieckiej pod dowództwem marszałka Augusta von Mackensena wycofały się na zachód.
1 grudnia 1918 roku, trzy tygodnie później, powrócił do domu ojca w Dordogne, aby spotkać się ze swoimi trzema braćmi, którzy wszyscy służyli w armii i przeżyli wojnę.
Urzędnicy ds. zdrowia publicznego rozpoczynają projekty edukacyjne i kampanie informacyjne na temat niebezpieczeństw związanych z kaszlem i kichaniem oraz lekkomyślnym usuwaniem „wydzieliny z nosa”.
Porucznik Hasan Maruf z armii osmańskiej opisuje, jak ludność wioski została schwytana w całości, a następnie spalona. 12-stronicowe oświadczenie dowódcy Trzeciej Armii, Vehiba, datowane na 5 grudnia 1918 roku, zostało przedstawione podczas procesu w Trapezuncie (Trabzonie) (29 marca 1919 r.) i włączone do głównego aktu oskarżenia. Raportowało ono o masowym spaleniu ludności całej wioski w pobliżu Muş: „Najkrótszą metodą pozbycia się kobiet i dzieci zgromadzonych w różnych obozach było spalenie ich”.
Odkrycie stałej Plancka pozwoliło mu zdefiniować nowy uniwersalny zestaw jednostek fizycznych (takich jak długość Plancka i masa Plancka), opartych na fundamentalnych stałych fizycznych, na których opiera się znaczna część teorii kwantowej. W uznaniu fundamentalnego wkładu Plancka w nową gałąź fizyki, otrzymał on Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za 1918 rok (nagrodę odebrał faktycznie w 1919 roku).
Pod koniec 1918 roku wojska alianckie wkroczyły do Niemiec i rozpoczęły okupację.
Pod koniec 1918 roku wojska amerykańskie, belgijskie, brytyjskie i francuskie wkroczyły do Nadrenii, aby wyegzekwować rozejm. Przed zawarciem traktatu siły okupacyjne liczyły około 740 000 żołnierzy.
W wyborach w grudniu 1918 roku partia republikańska Sinn Féin odniosła miażdżące zwycięstwo w Irlandii.
Po zakończeniu wojny Lloyd George zarządził wybory powszechne, które odbyły się w sobotę 14 grudnia 1918 roku.
W listopadzie 1918 roku, gdy Himmler wciąż był w trakcie szkolenia, wojna zakończyła się klęską Niemiec, co pozbawiło go szansy na zostanie oficerem lub udział w walce. Po zwolnieniu ze służby 18 grudnia powrócił do Landshut. Po wojnie Himmler ukończył szkołę średnią.
Trabzon był głównym miastem prowincji Trabzon; Oscar S. Heizer, amerykański konsul w Trabzonie, raportował: „Ten plan nie odpowiadał Nailowi Bejowi... Wiele dzieci załadowano na łodzie, wywieziono na pełne morze i wyrzucono za burtę”. Hafiz Mehmet, turecki deputowany służący w Trabzonie, zeznał podczas sesji Izby Deputowanych 21 grudnia 1918 roku, że „gubernator okręgu załadował Ormian na barki i kazał ich wyrzucić za burtę”.
24 grudnia jednostki armii rumuńskiej wkroczyły do Kolozsvár.
