Co się stało? February 1900 n.e.

Roberts rozpoczął swój główny atak 10 lutego 1900 roku i mimo utrudnień związanych z długą linią zaopatrzeniową, zdołał obejść Burów broniących Magersfontein. Marszałek polny Frederick Sleigh Roberts, 1. hrabia Roberts, był brytyjskim generałem epoki wiktoriańskiej, który stał się jednym z najskuteczniejszych brytyjskich dowódców wojskowych swoich czasów. Urodzony w Indiach w anglo-irlandzkiej rodzinie, Roberts wstąpił do armii Kompanii Wschodnioindyjskiej i służył jako młody oficer podczas powstania sipajów, za co otrzymał Krzyż Wiktorii za męstwo. Następnie został przeniesiony do armii brytyjskiej i walczył w ekspedycji do Abisynii oraz podczas drugiej wojny brytyjsko-afgańskiej, gdzie jego wyczyny przyniosły mu szeroką sławę. Roberts został później głównodowodzącym w Indiach, zanim poprowadził brytyjskie siły do zwycięstwa w drugiej wojnie burskiej. Stał się również ostatnim głównodowodzącym sił zbrojnych przed zniesieniem tego stanowiska w 1904 roku.

Frederick Sleigh Roberts

Kontynuuj w Storyteller

14 lutego dywizja kawalerii pod dowództwem generała majora Johna Frencha rozpoczęła wielki atak, aby odciążyć Kimberley. Mimo napotkania silnego ognia, masowa szarża kawalerii przełamała obronę Burów 15 lutego, otwierając Frenchowi drogę do wkroczenia do Kimberley tego samego wieczoru i kończąc 124-dniowe oblężenie miasta.

John French

Kontynuuj w Storyteller

W Natalu bitwa o Tugela Heights, która rozpoczęła się 14 lutego, była czwartą próbą odciążenia Ladysmith przez Bullera. Straty poniesione przez wojska Bullera przekonały go do przyjęcia taktyki Burów: „w linii ognia – posuwać się krótkimi skokami, osłanianymi ogniem karabinowym z tyłu; wykorzystywać wsparcie taktyczne artylerii; a przede wszystkim wykorzystywać teren, sprawiając, by skały i ziemia pracowały dla nich, tak jak dla wroga”. Mimo posiłków jego postępy były boleśnie powolne w obliczu silnego oporu.

17 lutego ruch kleszczowy z udziałem kawalerii Frencha i głównych sił brytyjskich próbował zdobyć ufortyfikowaną pozycję, ale ataki frontalne były nieskoordynowane i łatwo odparte przez Burów. Ostatecznie Roberts zdecydował się na zbombardowanie Cronjégo, aby zmusić go do kapitulacji, ale zajęło to kolejne dziesięć cennych dni, a ponieważ wojska brytyjskie korzystały z zanieczyszczonej rzeki Modder jako źródła wody, wybuchła epidemia duru brzusznego, która zabiła wielu żołnierzy. Generał Cronjé został zmuszony do kapitulacji na Surrender Hill wraz z 4000 ludzi.

Bitwa pod Paardebergiem lub Perdebergiem („Góra Koni”) była ważną bitwą podczas drugiej wojny burskiej. Rozegrała się w pobliżu Paardeberg Drift nad brzegami rzeki Modder w Wolnym Państwie Oranii, niedaleko Kimberley. Lord Methuen posuwał się wzdłuż linii kolejowej w listopadzie 1899 roku z celem odciążenia oblężonego miasta Kimberley (oraz miasta Mafeking, które również było w oblężeniu). Bitwy na tym froncie toczono pod Graspan, Belmont i nad rzeką Modder, zanim natarcie zostało wstrzymane na dwa miesiące po brytyjskiej klęsce w bitwie pod Magersfontein. W lutym 1900 roku marszałek polny Lord Roberts objął osobiste dowództwo nad znacznie wzmocnioną ofensywą brytyjską.

26 lutego, po długich naradach, Buller po raz pierwszy użył wszystkich swoich sił w jednym generalnym ataku i w końcu zdołał wymusić przeprawę przez Tugela, aby pokonać przeważające liczebnie siły Bothy na północ od Colenso.

Po oblężeniu trwającym 118 dni, odciążenie Ladysmith stało się faktem, dzień po kapitulacji Cronjégo, ale całkowity koszt wyniósł 7000 brytyjskich ofiar. Wojska Bullera wkroczyły do Ladysmith 28 lutego.

Roberts rozpoczął swój główny atak 10 lutego 1900 roku i mimo utrudnień związanych z długą linią zaopatrzeniową, zdołał obejść Burów broniących Magersfontein. Marszałek polny Frederick Sleigh Roberts, 1. hrabia Roberts, był brytyjskim generałem epoki wiktoriańskiej, który stał się jednym z najskuteczniejszych brytyjskich dowódców wojskowych swoich czasów. Urodzony w Indiach w anglo-irlandzkiej rodzinie, Roberts wstąpił do armii Kompanii Wschodnioindyjskiej i służył jako młody oficer podczas powstania sipajów, za co otrzymał Krzyż Wiktorii za męstwo. Następnie został przeniesiony do armii brytyjskiej i walczył w ekspedycji do Abisynii oraz podczas drugiej wojny brytyjsko-afgańskiej, gdzie jego wyczyny przyniosły mu szeroką sławę. Roberts został później głównodowodzącym w Indiach, zanim poprowadził brytyjskie siły do zwycięstwa w drugiej wojnie burskiej. Stał się również ostatnim głównodowodzącym sił zbrojnych przed zniesieniem tego stanowiska w 1904 roku.

Frederick Sleigh Roberts

Kontynuuj w Storyteller

14 lutego dywizja kawalerii pod dowództwem generała majora Johna Frencha rozpoczęła wielki atak, aby odciążyć Kimberley. Mimo napotkania silnego ognia, masowa szarża kawalerii przełamała obronę Burów 15 lutego, otwierając Frenchowi drogę do wkroczenia do Kimberley tego samego wieczoru i kończąc 124-dniowe oblężenie miasta.

John French

Kontynuuj w Storyteller

W Natalu bitwa o Tugela Heights, która rozpoczęła się 14 lutego, była czwartą próbą odciążenia Ladysmith przez Bullera. Straty poniesione przez wojska Bullera przekonały go do przyjęcia taktyki Burów: „w linii ognia – posuwać się krótkimi skokami, osłanianymi ogniem karabinowym z tyłu; wykorzystywać wsparcie taktyczne artylerii; a przede wszystkim wykorzystywać teren, sprawiając, by skały i ziemia pracowały dla nich, tak jak dla wroga”. Mimo posiłków jego postępy były boleśnie powolne w obliczu silnego oporu.

17 lutego ruch kleszczowy z udziałem kawalerii Frencha i głównych sił brytyjskich próbował zdobyć ufortyfikowaną pozycję, ale ataki frontalne były nieskoordynowane i łatwo odparte przez Burów. Ostatecznie Roberts zdecydował się na zbombardowanie Cronjégo, aby zmusić go do kapitulacji, ale zajęło to kolejne dziesięć cennych dni, a ponieważ wojska brytyjskie korzystały z zanieczyszczonej rzeki Modder jako źródła wody, wybuchła epidemia duru brzusznego, która zabiła wielu żołnierzy. Generał Cronjé został zmuszony do kapitulacji na Surrender Hill wraz z 4000 ludzi.

Bitwa pod Paardebergiem lub Perdebergiem („Góra Koni”) była ważną bitwą podczas drugiej wojny burskiej. Rozegrała się w pobliżu Paardeberg Drift nad brzegami rzeki Modder w Wolnym Państwie Oranii, niedaleko Kimberley. Lord Methuen posuwał się wzdłuż linii kolejowej w listopadzie 1899 roku z celem odciążenia oblężonego miasta Kimberley (oraz miasta Mafeking, które również było w oblężeniu). Bitwy na tym froncie toczono pod Graspan, Belmont i nad rzeką Modder, zanim natarcie zostało wstrzymane na dwa miesiące po brytyjskiej klęsce w bitwie pod Magersfontein. W lutym 1900 roku marszałek polny Lord Roberts objął osobiste dowództwo nad znacznie wzmocnioną ofensywą brytyjską.

26 lutego, po długich naradach, Buller po raz pierwszy użył wszystkich swoich sił w jednym generalnym ataku i w końcu zdołał wymusić przeprawę przez Tugela, aby pokonać przeważające liczebnie siły Bothy na północ od Colenso.

Po oblężeniu trwającym 118 dni, odciążenie Ladysmith stało się faktem, dzień po kapitulacji Cronjégo, ale całkowity koszt wyniósł 7000 brytyjskich ofiar. Wojska Bullera wkroczyły do Ladysmith 28 lutego.