Co się stało? February 1951 n.e.

W połowie lutego PVA przeprowadziły kontratak w ramach czwartej fazy ofensywy i odniosły początkowe zwycięstwo pod Hoengseong. Ofensywa została jednak wkrótce powstrzymana przez IX Korpus USA pod Chipyong-ni w centrum. 23. Pułkowa Grupa Bojowa USA i Batalion Francuski stoczyły krótką, ale desperacką bitwę, która przełamała impet ataku. Bitwa ta jest czasami nazywana „Gettysburgiem wojny koreańskiej”: 5600 żołnierzy południowokoreańskich, amerykańskich i francuskich zostało otoczonych ze wszystkich stron przez 25 000 żołnierzy PVA. Siły ONZ wcześniej wycofywały się w obliczu dużych sił PVA/KPA zamiast dać się odciąć, ale tym razem stanęły do walki i wygrały.

Po fiasku negocjacji w sprawie zawieszenia broni w styczniu, Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło 1 lutego rezolucję 498, potępiającą ChRL jako agresora i wzywającą jej siły do wycofania się z Korei.

19 lutego 1951 r. Hồ Chí Minh został przewodniczącym Komitetu Centralnego Partii Pracujących Wietnamu.

W połowie lutego PVA przeprowadziły kontratak w ramach czwartej fazy ofensywy i odniosły początkowe zwycięstwo pod Hoengseong. Ofensywa została jednak wkrótce powstrzymana przez IX Korpus USA pod Chipyong-ni w centrum. 23. Pułkowa Grupa Bojowa USA i Batalion Francuski stoczyły krótką, ale desperacką bitwę, która przełamała impet ataku. Bitwa ta jest czasami nazywana „Gettysburgiem wojny koreańskiej”: 5600 żołnierzy południowokoreańskich, amerykańskich i francuskich zostało otoczonych ze wszystkich stron przez 25 000 żołnierzy PVA. Siły ONZ wcześniej wycofywały się w obliczu dużych sił PVA/KPA zamiast dać się odciąć, ale tym razem stanęły do walki i wygrały.

Po fiasku negocjacji w sprawie zawieszenia broni w styczniu, Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło 1 lutego rezolucję 498, potępiającą ChRL jako agresora i wzywającą jej siły do wycofania się z Korei.

19 lutego 1951 r. Hồ Chí Minh został przewodniczącym Komitetu Centralnego Partii Pracujących Wietnamu.